# عهب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%87%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%87%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عهب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%87%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عهب

العيهب من الرجال: الضعيف عن طلب وتره، بكسر الواو، وقد حكي بالغين المعجمة أيضا. قيل: هو الثقيل من الرجال الوخم ككتف، وقد ضبط في بعض النسخ كفلس. قال الشويعر:
  حللت به وتري وأدركت ثؤرتي                      إذا ما تناسى ذحله كل عيهـب قال ابن بري: الشويعر هذا هو محمد بن حمران الجعفي، وهو أحد من سمي في الجاهلية بمحمد، وليس هو الشويعر الحنفي. والشويعر الحنفي اسمه هانئ بن توبة الشيباني. قال ابن منظور: ورأيت في بعض نسخ الصحاح الموثوق بها: العيهب: الكساء الكثير الصوف يقال: كساء عيهب. يقال: أتيته في ربى الشباب وحدثى الشباب، بالضم في أولهما وعهبى الشباب كالزمكي، بالقصر ويمد أي شرخه وأوله وأنشد:
  عهدي بسلمة وهي لم تزوج
  على عهبى عيشها المخرفج العهبى من الملك بالقصر والمد، أي زمنه. قال أبو عمرو: يقال عوهبه وعوهقه، إذا ضلله، وهو العيهاب بالكسر والعيهاق، عن أبي زيد عهبه أي الشيء وغهبه بالغين المعجمة كسمعه إذا جهله وأنشد:
  وكـائن تــرى مـــن آمـــل جـــمـــع هـــمة                      تقـضـت لـيالـيه ولـم تـقـــض أنـــحـــبـــه
  لم المرء إن جاء الإساءة عامداولا تحف لوما إن أتى الذنب يعهبه أي يجهله. قال الأزهري، والمعروف في هذا الغين.

### Türkçe

**العيهب** erkeklerden: intikamını istemekten âciz olan zayıf; **الواو**’nun kesresiyle; **الغين**’li (mu‘ceme) olarak da hikâye edilmiştir. Denildi: O, erkeklerden ağır olan, bıktırıcı olan; **كتف** gibi; bazı nüshalarda **فلس** gibi ضبط edilmiştir. **الشويعر** dedi:
  “Onunla intikamımı çözdüm ve öcümü yakaladım                      ne zaman ki her **عيهب** onun kinini unutur olsa”
İbn Berrî dedi: Bu **الشويعر**, Muhammed b. Humrân el-Cu‘fî’dir; câhiliyede Muhammed diye adlandırılanlardan biridir; **الشويعر الحنفي** değildir. **الشويعر الحنفي**’nin adı Hânî b. Tevbe eş-Şeybânî’dir. İbn Manzûr dedi: Ve güvenilir **الصحاح** nüshalarının bazısında gördüm: **العيهب**: yünü çok olan örtü; **كساء عيهب** denir. Denir: Ona gençliğin yükselişinde ve gençliğin yeniliğinde geldim; ikisinin evvelinde zamme ile; ve **عهبى الشباب** **الزمكي** gibi; kısaltma iledir ve uzatılır; yani onun yarığı ve evveli. Ve inşâd etti:
  “Selme ile ahdim; o, evlendirilmemiş iken
  onun yaşayışının **عهبى**’sı üzere; **المخرفج**”
**العهبى** melikten, kısaltma ve uzatma iledir; yani onun zamanı. Ebû Amr dedi: **عوهبه** ve **عوهقه** denir; onu saptırdığı zaman; ve o, kesre ile **العيهاب** ve **العيهاق**’tır; Ebû Zeyd’den: **عهبه** yani şeyi; ve mu‘ceme **الغين** ile **وغهبه** **سمعه** gibi; onu bilmediği zaman. Ve inşâd etti:
  “Nice olur ki görürsün; ümit eden birinden, himmet toplamış;                      geceleri geçip gitmiştir; ve **أنحبه** geçip gitmemiştir
  Kişiye ne (gerek); eğer kötülüğü kasten getirirse; ve kınamayı hafifletme; eğer günahı getirirse; onu **يعهبه**”
yani onu bilmez. Ezherî dedi: Ve bilinen, bunda **الغين**’dir.
