# عهج — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%87%D8%AC/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%87%D8%AC/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عهج](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%87%D8%AC.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: عهج

باب العين و الهاء والجيم
)ع ه ج ، ه ج ع مستعملان( عهج: العَوْهَجُ: ظَبْيَةٌ حسنةُ اللَّوْنِ طويلةُ العُنُق، يقال: هي التي في حَقْوَيْها خُطَّتَانِ سَوْدَاوَانِ. والناقةُ الفَتِيَّةُ: عَوْهَجٌ. والنَّعَامة: عَوْهَجٌ، لطُول عُنُقها، قال العجاج:
كالحَبَشيّ التَفَّ أو تَسَـبَّـجَـا		في شَمْلَةِ أو ذات زِفٍّ عَوْهَجا
شبَّه الظَّليم بحَبَشيِّ لفَّ على نفسه كساءً.
وعن عرَّام: يقال للنَّاقِة الفَتِيَّة للمرأة الفَتِيَّةِ عَوْهَجٌ.
هجع: الهُجُوعُ: نومُ الليل دُون النَّهار، يقال: لقِيتُهُ بعد هَجْعَةِ. وقَوْمٌ هُجَّعٌ وهُجُوعٌ وهاجُعونَ، وامرأةٌ هاجِعَةٌ، ونسوةٌ هَواجعُ وهاجِعاتٌ.
ورجلٌ هُجَعٌ أي أحمقُ غَافِلٌ سريعُ الاستِنامِة.
الهَجْعَةُ ومِثلُها الجِعَةُ، عن أبي سعيد: نبيذُ الشَّعير والذُّرةِ، وعن أبي عُبيد: نبيذُ الشَّعير.

### Türkçe

باب العين و الهاء والجيم
(**ع ه ج** , **ه ج ع** kullanımdadır) **عهج**: **العَوْهَجُ**: rengi güzel, boynu uzun bir dişi ceylan; denir ki: o, iki böğründe iki siyah çizgi bulunan (dişi ceylan)dır. Genç dişi deve: **عَوْهَجٌ**. Devekuşu: **عَوْهَجٌ**; boynunun uzunluğundan dolayı. el-‘Accâc dedi ki:
كالحَبَشيّ التَفَّ أو تَسَـبَّـجَـا		في شَمْلَةِ أو ذات زِفٍّ عَوْهَجا
**الظَّليم**’i, üzerine bir örtü dolayan Habeşliye benzetti.

Arrâm’dan: Genç dişi deveye, (ve) genç kadına **عَوْهَجٌ** denir.

**هجع**: **الهُجُوعُ**: gündüz değil, gece uykusu; denir ki: onu bir **هَجْعَةِ**’den sonra gördüm. Bir kavim **هُجَّعٌ** ve **هُجُوعٌ** ve **هاجُعونَ**; bir kadın **هاجِعَةٌ**; kadınlar **هَواجعُ** ve **هاجِعاتٌ**.

Bir adam **هُجَعٌ**; yani ahmak, gafil, uykuya çabuk dalan.

**الهَجْعَةُ** ve onun benzeri **الجِعَةُ**: Ebû Sa‘îd’den: arpa ve mısır nebîzi; Ebû ‘Ubeyd’den: arpa nebîzi.
