# عهر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%87%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%87%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عهر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%87%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عهر

عهر المرأة، كمنع، وفي المصباح كتعب وقعد، ولم يذكر كمنع فتأمل، عهرا، بفتح فسكون، ويكسر ويحرك، ويقال: المكسور اسم المصدر، وعهر وعهر مثل نهر ونهر وعهارة، بالفتح، وعهورا وعهورة، بضمهما، وعبارة المحكم: عهر إليها يعهر عهرا وعاهرها عهارا: أتاها ليلا للفجور، ثم غلب على الزنا مطلقا، وقيل: هو الفجور أي وقت كان، ليلا أو نهارا، في الأمة والحرة. وقال ابن القطاع: وعهر بها عهرا: فجر بها ليلا. وحكى عن رؤبة: عهر، إذا تبع الشر زانيا كان أو فاسقا، وهو عاهر. وفي الحديث: أيما رجل عاهر بحرة أو أمة، أي زنى، وهو فاعل، منه. أو عهر: سرق، حكاه النضر بن شميل عن رؤبة، ونصه: العاهر: الذي يتبع الشر، زانيا كان أو سارقا؛ هكذا نقله الصاغاني. وفي اللسان: أو فاسقا بدل أو سارقا، كما قدمنا. وفي الأساس: حكى النضر عن رؤبة: نحن نقول العاهر للزاني وغير الزاني. وهي عاهر، بغير هاء إلا أن يكون على الفعل، ومعاهرة، بالهاء. قال أبو زيد: يقال للمرأة الفاجرة: عاهرة ومعاهرة ومسافحة. وفي الأساس: وكل مريب عاهر. وفي الحديث الولد للفراش وللعاهر الحجر قال أبو عبيد: معناه أي لاحق له في النسب، ولا حظ له في الولد، وإنما هو لصاحب الفراش، أي لصاحب أم الولد وهو زوجها أو مولاها، وهو كقوله الآخر: له التراب، أي لا شيء له. والعيهرة: المرأة الفاجرة، والياء زائدة، والأصل عهرة مثل ثمرة؛ قاله ثعلب والمبرد. وقيل: هي النزقة الخفيفة، أي التي لا تستقر مكانها نزقا من غير عفة، وقال كراع: امرأة عيهرة: نزقة خفيفة لا تستقر في مكانها. ولم يقل: من غير عفة. وقد عيهرت وتعيهرت، إذا فجرت. وتعيهر الرجل أيضا كذلك. والعيهرة، الغول، في بعض اللغات، وذكرها العيهران، زعموا، ج عياهير، قاله ابن دريد. والعيهر: الجمل الشديد، يقال: جمل عيهر تيهر؛ نقله الصاغاني. وذو معاهر، بالضم: قيل من أقيال حمير، قاله ابن دريد. قلت هو تبع حسان بن أسعد من ولد صيفي بن زرعة أخي سدد. ومما يستدرك عليه: قولهم: عهيرة تياس: يعنون الزاني، تصغير عهر، والعهر: الزاني، كالعاهر، وهو قول عبد الله بن صفوان بن أمية لأبي حاضر الأسدي. وامرأة عهرة، أي عاهرة؛ نقله الصاغاني.

### Türkçe

**عهر** kadını, **منع** gibi; ve **المصباح**’ta **تعب** ve **قعد** gibi; ve **منع** gibi olanı zikretmedi, öyleyse düşün; **عهرا**, fetha ile sonra sükûn ile; ve kesrelenir ve harekelenir; ve denilir: kırık olan masdar isminin adıdır; ve **عهر** ve **عهر** tıpkı **نهر** ve **نهر** gibi; ve **عهارة**, fetha ile; ve **عهورا** ve **عهورة**, ikisinin dammesiyle; ve **المحكم**’in ibaresi: **عهر إليها يعهر عهرا وعاهرها عهارا**: ona geceleyin fuhuş için geldi; sonra mutlak olarak zinaya galip oldu; ve denildi: o, hangi vakit olursa olsun fuhuştur; gece veya gündüz; cariyede ve hürde. Ve İbnü’l-Kattâ‘ dedi: **وعهر بها عهرا**: onunla geceleyin fuhuş yaptı. Ve Rü’be’den hikâye edildi: **عهر**: şerri tâbi olursa, zâni olsun veya fâsık, ve o **عاهر**’dir. Ve hadiste: “Herhangi bir adam hür bir kadınla veya bir cariyeyle **عاهر** olursa”, yani zina etti; ve o, ondan (türemiş) fâildir. Veya **عهر**: çaldı; Nadr b. Şümeyl bunu Rü’be’den hikâye etti; ve onun nassı: **العاهر**: şerri tâbi olan kimsedir; zâni olsun veya hırsız; Sâgânî onu böyle nakletti. Ve **اللسان**’da: “veya hırsız” yerine “veya fâsık”, daha önce sunduğumuz gibi. Ve **الأساس**’ta: Nadr, Rü’be’den hikâye etti: biz **العاهر**’i zâniye ve zâni olmayana söyleriz. Ve o (kadın) **عاهر**’dir; **هاء** olmaksızın, ancak fiil üzere olursa; ve **معاهرة**, **هاء** ile. Ebû Zeyd dedi: fâcire kadına denilir: **عاهرة** ve **معاهرة** ve **مسافحة**. Ve **الأساس**’ta: ve her şüpheli kimse **عاهر**’dir. Ve hadiste: “çocuk döşeğindir ve **العاهر**’e taş vardır.” Ebû Ubeyd dedi: manası: onun için nesepte ilhak yoktur ve çocukta pay yoktur; ancak o, döşeğin sahibinindir; yani çocuğun anasının sahibinindir; ve o, onun kocası veya efendisidir; ve o, diğer sözü gibidir: “onun için toprak vardır”, yani onun için hiçbir şey yoktur. Ve **العيهرة**: fâcire kadındır; ve **الياء** ziyadedir; ve asl **عهرة**’dir, **ثمرة** gibi; bunu Sa‘leb ve Müberred söyledi. Ve denildi: o, hafif, yerinde durmayan (kadın)dır; yani iffetsizlikten, yerinde durmayan hafiflik; ve Kurâ‘ dedi: **امرأة عيهرة**: hafif, yerinde durmayan, yerinde karar kılmayan (kadın). Ve “iffetsizlikten” demedi. Ve **عيهرت** ve **تعيهرت** olmuştur; fuhuş yaptığında. Ve erkek de **تعيهر** olur; yine böyle. Ve **العيهرة**, bazı dillerde **الغول**’dür; ve **العيهران**’ı zikretti; zannettiler; çoğulu **عياهير**; bunu İbn Düreyd söyledi. Ve **العيهر**: şiddetli devedir; denilir: **جمل عيهر تيهر**; bunu Sâgânî nakletti. Ve **ذو معاهر**, damme ile: Himyer’in **أقيال**’inden olduğu söylendi; bunu İbn Düreyd söyledi. Dedim: o, Sedd’in kardeşi Zur‘a b. Sayfî’nin evladından Es‘ad b. Hassân’ın **تبع**’ıdır. Ve ona (maddeye) istidrâk edilenlerdendir: onların sözü: **عهيرة تياس**: zâniyi kastediyorlar; **عهر**’in tasğîri; ve **العهر**: zânidir; **العاهر** gibi; bu, Abdullah b. Safvân b. Ümeyye’nin Ebû Hâdır el-Esedî’ye sözüdür. Ve **امرأة عهرة**, yani **عاهرة**; bunu Sâgânî nakletti.
