# عوذ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%88%D8%B0/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%88%D8%B0/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عوذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%88%D8%B0.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: عوذ

باب العين والذّال وواي معهما
ع ذ ي، ع و ذ، ذ ي ع مستعملات
عذي:
العِذْيُ: موضع بالبادية. والعَذَاةُ: الأرضُ الطيّبةُ التربةِ الكريمةُ المنْبِتِ..قال:
بأرضٍ هجانِ التُّربِ وَسْمِيَّةِ الثَّرى		عَذاةٍ نَأَتْ عنها المُلوحَةُ والبَحْـرُ
والعِذْيُ: اسمٌ للموضِعِ الذي ينبت في الشّتاء والصّيف من غير سقيٍ. ويقال: العِذْيُ: الزّرع الذي لا يُسقَى إلاّ من المطر لبعده من المياه، الواحدة: عَذاة. ويقال: العِذْي واحد وجمعُهُ: أَعْذاء.
عوذ:

أعوذ بالله، أي: ألجأ إلى الله، عَوْذاً وعِياذا. ومعاذَ الله: معناه: أعوذُ بالله، ومنه: العَوْذَةُ، والتّعويذ. والمَعاذاة الّتي يُعَوَّذُ بها الإنسان من فَزَعٍ أو جُنون. وكلّ أنثى عائِذٌ إذا وضعت مدّة سبعةِ أيّامٍ، والجميع: عُوذ، من قَول لبيد: عُوذاً تَأَجَّلَ بالفَضاءِ بِهامُها
ذيع:
الذَّيْعُ: إشاعةُ الأمر. أذعته فذاع. ورجل مِذياع مِشياعٌ لا يستطيع كتمانَ شيءٍ وقوم مذاييع، وأذعت به، الباء دخيل،! معناه: أذعته.

### Türkçe

باب **العين** ve **الذّال** ve onlarla birlikte **واي** bâbı
**ع ذ ي**، **ع و ذ**، **ذ ي ع** kullanımdadırlar.

**عذي**:
**العِذْيُ**: bâdiyede bir yerdir. Ve **العَذَاةُ**: toprağı güzel, verimli, bitirici, kıymetli topraktır.. Dedi ki:
بأرضٍ هجانِ التُّربِ وَسْمِيَّةِ الثَّرى		عَذاةٍ نَأَتْ عنها المُلوحَةُ والبَحْـرُ

Ve **العِذْيُ**: sulama olmaksızın kışın ve yazın biten yerin adıdır. Ve denilir: **العِذْيُ**: sulardan uzaklığı sebebiyle ancak yağmurdan sulanan ekindir; bir tanesi: **عَذاة**. Ve denilir: **العِذْي** tektir ve onun çoğulu: **أَعْذاء**.

**عوذ**:

**أعوذ بالله**, yani: Allah’a sığınırım, **عَوْذاً** ve **عِياذا**. Ve **معاذَ الله**: manası: **أعوذُ بالله**’dır; ondan: **العَوْذَةُ** ve **التّعويذ**. Ve **المَعاذاة**: insanın bir korkudan yahut delilikten kendisiyle sığınıldığı şeydir. Ve her dişi, yedi gün müddetle doğurduğu vakit **عائِذٌ**dur; hepsi: **عُوذ**; Lebîd’in sözü(nden):
عُوذاً تَأَجَّلَ بالفَضاءِ بِهامُها

**ذيع**:
**الذَّيْعُ**: işin yayılmasıdır. Onu yaydım da yayıldı. Ve bir adam **مِذياع مِشياعٌ**dur: hiçbir şeyi gizleyemez; ve bir kavim **مذاييع**. Ve **أذعت به**; **الباء** dâhildir; manası: **أذعته**.
