# عوذ — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%88%D8%B0/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%88%D8%B0/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عوذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%88%D8%B0.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: عوذ

عَاذَ بِهِ
1 عَاذَ بِهِ ذ , aor. يَعُوذُ, (S, A, O, L, Msb,) inf. n. عَوْذٌ (O, L, K) and عِيَاذٌ and مَعَاذٌ (O, L, Msb, K) and مَعَاذَةٌ; (O, K;) and بِهِ ↓ تعوّذ; (O, L, Msb, K; *) and بِهِ ↓ استعاذ; (S, A, O, L, Msb, K; *) He sought protection, or preservation, by him; sought, or took, refuge in him; had recourse to him for protection, preservation, or refuge; sought his protection, or preservation; confided or trusted or put his trust in him, or relied upon him, for protection, or preservation; (S, A, O, L, Msb, K;) namely, God, (S, A, O, L, Msb,) or a man; (S, O;) [and in like manner used in relation to a place; مِنْ كَذَا and عَنْهُ from such a thing; or followed by مِنْ أَنْ, or only أَنْ, and a mansoob aorist.] ↓ اـِنَّمَا قَالَهَا تَعَوُّذًا, occurring in a trad., means He only said it (referring to the profession of the faith) to seek protection, or preservation, thereby from slaughter; not being sincere in his profession of El-Islلm. (L.) And one says, مَعَاذَ اللّٰهِ, (S, A, O, L, K,) and مَعَاذَةَ اللّٰهِ, (S, O, L, K,) and مَعَاذَ وَجْهِ اللّٰهِ, and مَعَاذَةَ وَجْهِ اللّٰهِ, (S, O, L,) and عِيَاذَ اللّٰهِ, (A,) meaning أَعُوذُ بِاللّٰهِ مَعَاذًا [I seek protection, or preservation, by God; &c.; which is equivalent to the saying may God protect me, or preserve me]: (S, A, O, L, K:) مَعَاذًا [as also مَعَاذَةً] being here used instead of the verb because it is an inf. n., though [accord. to some] not employed as such [in other cases], like as is the case in the phrase سُبْحَانَ اللّٰهِ. (S, O, L.) [One says also, مَعَاذَ اللّٰهِ أَنْ أَفْعَلَ كَذَا, for مِنْ أَنْ أَفْعَلَ كَذَا, I seek preservation by God, &c., from my doing such a thing; as though meaning may God preserve me from doing such a thing: see an ex. in the Kur xii. 79: and] some reckon مَعَاذَ اللّٰهِ among the forms of oaths. (MF.) [In like manner also,] عَوْذٌ بِاللّٰهِ مِنْكَ means أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنْكَ [I seek protection, or preservation, by God, &c., from thee]. (S, O, L, K. *) [See also the phrase عَائِذًا بِاللّٰهِ, voce عَائِذٌ.] ― -b2- عَاذَتْ بِوَلَدِهَا (assumed tropical:) She (a camel) stayed with her young one, and attended to it affectionately, as long as it remained little, is as though it were an inverted phrase, meaning عَاذَ بِهَا وَلَدُهَا [her young sought protection by her: or it may be from what next follows]. (TA.) ― -b3- عاذ بِالعَظْمِ (tropical:) It (flesh-meat) clave to the bone: (S, O, L, K: *) a tropical phrase. (A.) ― -b4- And عَاذَتْ, [aor. تَعُوذُ,] (L, K,) inf. n. عِيَاذٌ (S, O, L, K) and عُؤُوذٌ; (S, L; [in the O عُؤُوذَة;]) and ↓ أَعَاذَتْ, and ↓ أَعْوَذَتْ; (L, K;) (assumed tropical:) She (a gazelle, S, O, L, K, and a camel, and a mare, S, O, L, and any female, L, K) was in the state of such as is termed عَائِذ [q. v.]; or that of having recently brought forth. (S, O, L, K.) One says, هِىَ فِىعِيَاذِهَا She is in the early stage of the period after having brought forth. (S, O, L.)

عَوَّذْتُ غَيْرِى بِفُلَانٍ
2 عَوَّذْتُ غَيْرِى بِفُلَانٍ ذ , and بِهِ ↓ أَعَذْتُهُ, I made another to seek protection, or preservation, by such a one; to seek, or take, refuge in him; to have recourse to him for protection, preservation, or refuge; to seek his protection, or preservation; to confide, or trust, or put his trust, in him, or to rely upon him, for protection, or preservation; (S, O, * L;) [مِنْ كَذَا and عَنْهُ from such a thing: and in like manner, عَوَّذْتُهُ بِاللّٰهِ, and بِهِ ↓ أَعَذْتُهُ, I made him to seek protection, or preservation, by God; &c.] -A2- And عَوَّذْتُهُ بِكَذَا I prayed for his protection, or preservation, by such a thing [i. e. by invoking God, or uttering some charm; مِنْ كَذَا from such a thing; and أَنْ يَفْعَلَ كَذَا from his doing such a thing; as also بِهِ ↓ أَعَذْتُهُ, of which see an ex. in art. يبس, conj. 2]. (Har p. 49.) ― -b2- And عَوَّذَهُ [and ↓ أَعَاذَهُ] He charmed him [against such a thing (مِنْ كَذَا)]; or fortified him by a charm, or an amulet. (L.) And عَوَّذْتُهُ بِاللّٰهِ and بِهِ ↓ أَعَذْتُهُ I charmed him (i. e. a child) [by invoking God]. (Msb. [Both mentioned in the present art. thereof, and the former said in art. رقى of the same to be syn. with رَقَيْتُهُ.]) And عَوَّذْتُ فُلَانًا بِاللّٰهِ, and بِأَسْمَائِهِ, and بِالمُعَوِّذَتَيْنِ, I said to such a one, I charm thee (↓ أُعِيذُكَ) by [invoking] God, and by his names, and by the مُعَوِّذَتَانِ [q. v.], against every evil person or thing, and every disease, and an envier, and destruction, or trial. (L.) It is said of the Prophet, كَانَ يُعَوِّذُ نَفْسَهُ بِالمُعَوِّذَتَيْنِ [He used to charm himself against evil by reciting the معوّذتان]. (L.) And عَوَّذَتَاهُ, said of the مُعَوِّذَتَانِ, means They preserved him from any evil. (Msb.) ― -b3- عوّذهُ and ↓ اعاذهُ said of God mean He granted him protection, preservation, or refuge; protected, or preserved, him. (L.)

4 أَعْوَذَ see 2, in seven places: -A2- and see also 1, last sentence but one, in two places.

5 تَعَوَّذَ see 1, in two places.

تعاوذوا
6 تعاوذوا ذ They sought protection, preservation, or refuge, one of another; or confided in, or relied upon, one another's protection, or preservation; (A, O, L, K; *) فِى الحَرْبِ in war. (O, L.)

10 اـِسْتَعْوَذَ see 1, first sentence. فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ in the Kur xvi. 100 means Then say thou أَعُوذُ بِاللّٰهِ [I seek protection, or preservation, by God; &c.]. (L.)

عَوَذٌ
عَوَذٌ ذ : see مَعَاذٌ, in two places. ― -b2- Also A tree, or some other thing, beneath which, or in which, one takes refuge, or shelter. (L.) ― -b3- A thing, such as a stone, or trunk of a tree, surrounded by things blown against it and around it by the wind. (T, L.) ― -b4- Fallen leaves; (AHn, L, K:) so called because they shelter themselves against any rising thing, such as a building or a sand-hill or a mountain. (AHn, L.) ― -b5- Vile, or ignoble, persons; or the worse or viler, or the worst or vilest, of mankind. (IAar, L, K.) -A2- أَفْلَتَ فُلَانٌ مِنْهُ عَوَذًا [Such a one escaped from him without being beaten; or without being killed, though beaten;] is said when one has frightened the other; but not beaten him; (S, O, L, K; *) or beaten him, desiring to kill him, but not killed him. (S, O, L.) ― -b2- And مَا تَرَكْتُهُ اـِلَّا عَوَذًا مِنْهُ means I left him not save from dislike, or hatred, of him; as also منه ↓ عَوَاذًا. (S, O, L.)

عُوذَةٌ
عُوذَةٌ ذ (S, A, O, L, K) and ↓ تَعْوِيذٌ (S, O, L, K) and ↓ مَعَاذَةٌ (S, A, L, K) are syn., (S, A, O, L, K,) signifying A kind of amulet, phylactery, or charm, bearing an inscription, which is hung upon a man [or woman or child or horse &c.], to charm the wearer against the evil eye and against fright and diabolical possession, and which is forbidden to be hung upon the person, (L,) unless inscribed with something from the Kur-لn or with the names of God, for in this case there is no harm in it: (S and Mgh voce تَمِيمَةٌ:) accord. to some of the etymologists, originally signifying an amulet, a phylactery, or a charm, upon which is [an inscription commencing with the word] أَعُوذُ; and afterwards applied in a general manner [as meaning any amulet]; (MF;) i. q. رُقْيَةٌ, (K,) or تَمِيمَةٌ: (A:) or those who imagine that the ↓ مَعَاذَة is the same as the تميمة are in error; for the latter is a bead: (Mgh in art. تم:) [in some instances] the ↓ تَعْوِيذ is a thing made of silver, of a round shape like the moon, but partly hollowed out in the form of the horse-shoe, tied by a string to the neck of a child, as a preservative, and in some instances engraved with an inscription: (Har p. 49:) the pl. of عُوذَةٌ is عُوَذٌ; that of ↓ تَعْوِيذٌ is تَعَاوِيذُ; and that of ↓ مَعَاذَةٌ is مَعَاذَاتٌ. (L.)

عَوَاذٌ
عَوَاذٌ ذ : see عَوَذٌ, last sentence.

عِيَاذٌ
عِيَاذٌ ذ [originally an inf. n. of 1]: see عُوَّذٌ, in two places: -A2- and see also مَعَاذٌ, in two places.

عُوَّذٌ
عُوَّذٌ ذ Birds taking refuge in a mountain or in some other place; as also ↓ عِيَاذٌ: [each app. a pl. of عَائِذٌ; like as نُوَّمٌ and نِيَامٌ are pls. of نَائِمٌ:] (L, K:) Bakhdaj says,
عُوَّذَا ↓ كَالطَّيْرِ يَنْجُونَ عِيَاذًا
[Like birds saving themselves, taking refuge in a mountain or in some other place]; repeating the epithet for the sake of emphasis: or عياذا may be here an inf. n. (L.) ― -b2- And (tropical:) Herbage growing at the feet of thorn-trees, or in a rugged place, (S, O, K,) which the cattle can hardly reach, (S, O,) or which they cannot reach; (S, * O, * K;) as also ↓ مُعَوَّذٌ and ↓ مُعَوِّذٌ: (K:) or herbage that has not risen so high as the branches [around it], and which the trees prevent the beasts from depasturing: or such as is in rugged ground and cannot be reached by the cattle: or trees growing at the foot of some rising thing, such as a building or a sand-hill or a mountain, or a tree, or a rock, that protects them; as also ↓ مُعَوَّذٌ: or ↓ مُعَوِّذٌ, with kesr, signifies any herbage, or plant, at the foot of a tree or stone or other thing whereby it shelters, or protects, itself: (L:) and ↓ مُعَوَّذٌ, (O, K,) with fet-h to the و (O,) herbage upon which camels pasture around tents or houses: (O, K:) or عُوَّذُ شَجَرٍ and ↓ مُعَوَّذُهُ signify herbage that shelters, or protects, itself by trees, and spreads beneath them. (A.) [See also دُخَّلٌ.] ― -b3- عُوَّذُ اللَّحْمِ (tropical:) The parts of flesh-meat that cleave to the bone: (S, A, O, L, K: *) such are the sweetest of flesh-meat. (S, A, O, L.)

عَائِذٌ
عَائِذٌ ذ [part. n. of 1]. عَائِذٌ بِاللّٰهِ occurs in a trad. as meaning أَنَا عَائِذٌ [i. e. I am seeking protection, or preservation, by God; &c.]. (L.) And one says, اَللّٰهُمَّ عَائِذًا بِكَ مِنْ كُلِّ سُوْءٍ, meaning, accord. to Az, أَعُوذُ بِكَ عَائِذًا [lit. O God, I seek protection, or preservation, by Thee, &c., seeking, &c., from every evil]: but accord. to Sb, in the phrase عَائِذًا بِاللّٰهِ مِنْ شَرِّهَا, the word عائذا is put in the place of the inf. n. [as an absolute complement of أَعُوذُ understood; so that the meaning is, I seek protection, or preservation, by God, with earnest seeking &c., from her, or its, evil, or mischief]. (L.) ― -b2- Also A female gazelle, (S, O, L, K,) and a she-camel, and a mare, (S, O, L,) and any female, (L, K,) that has recently brought forth; (S, O, L, K;) as also ↓ مُعْوِذٌ (O, K) and ↓ مُعِيذٌ: (L, K:) or any female that has brought forth within seven days: because her young one has recourse to her for protection; so that it is of the measure فَاعِلٌ in the sense of the measure مَفْعُولٌ; or, as some say, it is a possessive epithet, meaning ذَاتُ عَوْذٍ: or, accord. to Az, a she-camel that has brought forth some days before; accord. to some, seven days: (L:) or a female gazelle, and a she-camel, and a mare, that has brought forth within ten days, or fifteen days, (S, O, L,) or thereabout; (L;) after which she is called مُطْفِلٌ: (S, O, L:) pl. عُوذٌ and عُوذَانٌ, (S, O, L, K,) like as حُولٌ is pl. of حَائِلٌ, and رُعْيَانٌ of رَاعٍ; (S, O, L;) [and عَوَائِذُ;] and from عُوذٌ is formed the pl. عُوذَاتٌ. (L.) [It is said that the phrase] وَمَعَهُمُ العُوذُ المَطَافِيلُ, occurring in a trad., means (assumed tropical:) And with them the women and children. (L. [See another rendering voce مُطْفِلٌ.]) ― -b3- العَوَائِذُ is the name of (assumed tropical:) Four stars, (O, K,) of the northern stars, (O,) forming an irregular quadrilateral figure, in the midst of which is a star [for كَوَاكِبُ, in the O and K, I read كَوْكَبٌ,] called الرُّبَعُ; (O, K;) the four stars in the head of التِّنِّين, [or Draco, which, app., like some other constellations, the Arabs figured somewhat differently from our astronomers,] in the midst of which is a very small star called by the Arabs الرُّبَعُ: they are between الذِّئْبَانِ [q. v. voce ذِئْبٌ] and النَّسْرُ الوَاقِعُ. (Kzw.)

تَعْوِيذٌ
تَعْوِيذٌ ذ [originally inf. n. of 2]: see عُوذَةٌ, in three places.

مَعَاذٌ
مَعَاذٌ ذ A refuge; (A, O, L, K;) as also ↓ عِيَاذٌ (S, O, L, K) and ↓ عَوَذٌ (O, K, in both of which it is said to be بِالتَّحْرِيك, but written in the L عَوْذ,) [and ↓ مُسْتَعَاذٌ]; meaning a place to which one has recourse for protection or preservation: and it also means a time at which one does so: and is also an inf. n. (L.) [Hence,] one says, هُوّ مَعَاذِى, (O,) and ↓ عِيَاذِى, (S, O,) and ↓ عَوَذِى, (O,) He is my refuge: (S, O:) and ↓ اَللّٰهُ مُسْتَعَاذِى [God is my refuge]. (A.)

مُعْوِذٌ
مُعْوِذٌ ذ and مُعِيذٌ: see عَائِذٌ. The pl. مُعْوِذَاتٌ is expl. by Skr as meaning She-camels having their young ones with them. (L.)

مَعَاذَةٌ
مَعَاذَةٌ ذ an inf. n. of 1. (O, K.) ― -b2- And i. q. عُوذَةٌ. (S, A, L, K.) See the latter, in three places.

مُعَوَّذٌ
مُعَوَّذٌ ذ The place of the collar (S, O, L, K) of a horse. (S, O, L.) [App. so called because it is a place where charms, or amulets, are often suspended.] And المُعَوَّذُ, (A'Obeyd, L,) or دَائِرَةُ المُعَوَّذِ, (S, O, L,) The feather, or curling portion of the coat of a horse, that is in the place of the collar: (A'Obeyd, L:) it is a دائرة approved. (A'Obeyd, S, O, L.) ― -b2- Also, (accord. to the K,) or ↓ مُعَوِّذٌ, (accord. to the O,) A she-camel that does not cease to remain in one place. (O, K.) [SM says that the word thus expl. in the K is a mistranscription for معوّد; by which he means مُعَوِّد, part. n. of عَوَّدَ said of a camel; but this I doubt; for مُعَوِّدٌ has not the meaning here assigned to معوّذ.] ― -b3- See also عُوَّذٌ, in four places.

مُعَوِّذٌ
مُعَوِّذٌ ذ : see عُوَّذٌ, in two places: ― -b2- and see also مُعَوِّذٌ. ― -b3- المُعَوِّذَتَانِ, with kesr to the و, (S, O, L, K,) erroneously said to be with fet-h, (TA,) an appellation of Two chapters of the Kur-لn; (S, K;) the last two chapters; i. e. the Soorat el-Falak and that which follows it: (O, L, Msb:) so called because each of them begins with the words قُلْ أَعُوذُ; (L;) or because they preserved their publisher from every evil. (Msb.) And المُعَوِّذَاتُ is sometimes used to denote The two chapters above mentioned together with that which next precedes them. (MF.)

مُسْتَعَاذٌ
مُسْتَعَاذٌ ذ : see مَعَاذٌ, in two places.

### Türkçe

**عَاذَ بِهِ**
1 **عَاذَ بِهِ** ذ , muzâri‘i **يَعُوذُ**, (S, A, O, L, Msb,) mastar ismi **عَوْذٌ** (O, L, K) ve **عِيَاذٌ** ve **مَعَاذٌ** (O, L, Msb, K) ve **مَعَاذَةٌ**; (O, K;) ve **بِهِ** ↓ **تعوّذ**; (O, L, Msb, K; *) ve **بِهِ** ↓ **استعاذ**; (S, A, O, L, Msb, K; *) O, onunla korunma yahut muhafaza istedi; onda sığındı; korunma, muhafaza yahut sığınak için ona başvurdu; onun korunmasını yahut muhafazasını istedi; korunma yahut muhafaza için ona güvendi yahut ona itimat etti yahut ona tevekkül etti yahut ona dayandı; (S, A, O, L, Msb, K;) yani Allah, (S, A, O, L, Msb,) yahut bir adam; (S, O;) [ve aynı şekilde bir yer hakkında da kullanılır; **مِنْ كَذَا** ve **عَنْهُ** “şu şeyden”; yahut **مِنْ أَنْ** ile, yahut yalnız **أَنْ** ile ve mansûb bir muzâri‘ ile gelir.] ↓ **اـِنَّمَا قَالَهَا تَعَوُّذًا**, bir rivayette vârid olup, “O bunu (şehâdeti kastederek) ancak bununla boğazlanmadan korunma yahut muhafaza istemek için söyledi; İslâmını samimiyetle söylemiyordu” demektir. (L.) Ve denir: **مَعَاذَ اللّٰهِ**, (S, A, O, L, K,) ve **مَعَاذَةَ اللّٰهِ**, (S, O, L, K,) ve **مَعَاذَ وَجْهِ اللّٰهِ**, ve **مَعَاذَةَ وَجْهِ اللّٰهِ**, (S, O, L,) ve **عِيَاذَ اللّٰهِ**, (A,) mânâsı **أَعُوذُ بِاللّٰهِ مَعَاذًا** [“Allah ile korunma yahut muhafaza isterim; vb.; ki ‘Allah beni korusun yahut muhafaza etsin’ sözüne denktir”]: (S, A, O, L, K:) burada **مَعَاذًا** [ve ayrıca **مَعَاذَةً**] fiil yerine kullanılmıştır; çünkü o bir mastar ismidir; her ne kadar [bazılarına göre] [başka yerlerde] böyle kullanılmıyorsa da; tıpkı **سُبْحَانَ اللّٰهِ** terkibinde olduğu gibi. (S, O, L.) [Yine denir: **مَعَاذَ اللّٰهِ أَنْ أَفْعَلَ كَذَا**, **مِنْ أَنْ أَفْعَلَ كَذَا** yerine; “Allah ile muhafaza isterim, vb., böyle bir şeyi yapmamdan”; sanki “Allah beni böyle bir şeyi yapmaktan muhafaza etsin” mânâsında: Kur’ân xii. 79’da bir örneğe bak: ve] bazıları **مَعَاذَ اللّٰهِ**’yi yemin şekilleri arasında sayar. (MF.) [Aynı şekilde de,] **عَوْذٌ بِاللّٰهِ مِنْكَ** demek **أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنْكَ** [“Allah ile korunma yahut muhafaza isterim, vb., senden”] demektir. (S, O, L, K. *) [Ayrıca **عَائِذًا بِاللّٰهِ** terkibine bak, **عَائِذٌ** maddesinde.] ― -b2- **عَاذَتْ بِوَلَدِهَا** (farzedilen mecaz:) O (dişi deve) yavrusuyla kaldı ve o küçük kaldığı müddetçe ona şefkatle baktı; sanki ters çevrilmiş bir ibaredir; mânâsı **عَاذَ بِهَا وَلَدُهَا** [“yavrusu onunla korunma istedi”]; yahut bir sonraki şeyden olabilir. (TA.) ― -b3- **عاذ بِالعَظْمِ** (mecaz:) O (et) kemiğe yapıştı: (S, O, L, K: *) mecaz bir ibaredir. (A.) ― -b4- Ve **عَاذَتْ**, [muzâri‘i **تَعُوذُ**,] (L, K,) mastar ismi **عِيَاذٌ** (S, O, L, K) ve **عُؤُوذٌ**; (S, L; [O’da **عُؤُوذَة**;]) ve ↓ **أَعَاذَتْ**, ve ↓ **أَعْوَذَتْ**; (L, K;) (farzedilen mecaz:) O (ceylan dişisi, S, O, L, K, ve dişi deve, ve kısrak, S, O, L, ve her dişi, L, K) **عَائِذ** diye adlandırılan hâlde idi [bk.]; yahut yeni doğurmuş olma hâlinde idi. (S, O, L, K.) Denir: **هِىَ فِىعِيَاذِهَا** “O, doğurduktan sonraki devrenin ilk safhasındadır.” (S, O, L.)

**عَوَّذْتُ غَيْرِى بِفُلَانٍ**
2 **عَوَّذْتُ غَيْرِى بِفُلَانٍ** ذ , ve **بِهِ** ↓ **أَعَذْتُهُ**, Ben başkasını falan kimse ile korunma yahut muhafaza istemeye; onda sığınmaya; korunma, muhafaza yahut sığınak için ona başvurmaya; onun korunmasını yahut muhafazasını istemeye; korunma yahut muhafaza için ona güvenmeye yahut ona itimat etmeye yahut ona tevekkül etmeye yahut ona dayanmaya sevk ettim; (S, O, * L;) [**مِنْ كَذَا** ve **عَنْهُ** “şu şeyden”: ve aynı şekilde, **عَوَّذْتُهُ بِاللّٰهِ**, ve **بِهِ** ↓ **أَعَذْتُهُ**, “Onu Allah ile korunma yahut muhafaza istemeye sevk ettim; vb.”] -A2- Ve **عَوَّذْتُهُ بِكَذَا** “Onun korunması yahut muhafazası için şu şey ile dua ettim” [yani Allah’ı çağırarak yahut bir rukye söyleyerek; **مِنْ كَذَا** “şu şeyden”; ve **أَنْ يَفْعَلَ كَذَا** “böyle bir şeyi yapmasından”; ve ayrıca **بِهِ** ↓ **أَعَذْتُهُ**, bunun bir örneği için ybs maddesine, 2. bâba bak]. (Har s. 49.) ― -b2- Ve **عَوَّذَهُ** [ve ↓ **أَعَاذَهُ**] O, onu rukyeledi [şu şeye karşı (**مِنْ كَذَا**)]; yahut onu bir rukye yahut muska ile tahkim etti. (L.) Ve **عَوَّذْتُهُ بِاللّٰهِ** ve **بِهِ** ↓ **أَعَذْتُهُ** “Onu (yani bir çocuğu) [Allah’ı çağırarak] rukyeledim.” (Msb. [İkisi de bu maddede zikredilmiştir; birincisinin de aynı eserde رقى maddesinde **رَقَيْتُهُ** ile eş anlamlı olduğu söylenmiştir.]) Ve **عَوَّذْتُ فُلَانًا بِاللّٰهِ**, ve **بِأَسْمَائِهِ**, ve **بِالمُعَوِّذَتَيْنِ**, “Falan kimseye dedim ki: Seni (↓ **أُعِيذُكَ**) [Allah’ı çağırarak] Allah ile, ve O’nun isimleri ile, ve **المُعَوِّذَتَانِ** ile [bk.], her kötü kişiye yahut şeye, ve her hastalığa, ve hasetçiye, ve helâke yahut belâya karşı rukyeliyorum.” (L.) Peygamber hakkında şöyle denmiştir: **كَانَ يُعَوِّذُ نَفْسَهُ بِالمُعَوِّذَتَيْنِ** [O, **المعوّذتان**’ı okuyarak kendisini şerre karşı rukyelerdi]. (L.) Ve **عَوَّذَتَاهُ**, **المُعَوِّذَتَانِ** hakkında söylenir; mânâsı: “İkisi onu her türlü kötülükten muhafaza etti.” (Msb.) ― -b3- **عوّذهُ** ve ↓ **اعاذهُ** Allah hakkında söylenince: O, ona korunma, muhafaza yahut sığınak verdi; onu korudu yahut muhafaza etti. (L.)

4 **أَعْوَذَ**: 2’ye bak, yedi yerde: -A2- ve ayrıca 1’e bak, sondan bir önceki cümle, iki yerde.

5 **تَعَوَّذَ**: 1’e bak, iki yerde.

**تعاوذوا**
6 **تعاوذوا** ذ Birbirlerinden korunma, muhafaza yahut sığınak istediler; yahut birbirlerinin korunmasına yahut muhafazasına güvendiler yahut dayandılar; (A, O, L, K; *) **فِى الحَرْبِ** savaşta. (O, L.)

10 **اـِسْتَعْوَذَ**: 1’e bak, ilk cümle. Kur’ân xvi. 100’de **فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ** demek, “Sen **أَعُوذُ بِاللّٰهِ** [‘Allah ile korunma yahut muhafaza isterim; vb.’] de” mânâsınadır. (L.)

**عَوَذٌ**
**عَوَذٌ** ذ : **مَعَاذٌ**’a bak, iki yerde. ― -b2- Ayrıca, altında yahut içinde sığınılan yahut barınılan bir ağaç, yahut başka bir şey. (L.) ― -b3- Rüzgârın ona ve çevresine savurduğu şeylerle kuşatılmış bir şey; taş yahut ağaç gövdesi gibi. (T, L.) ― -b4- Dökülmüş yapraklar; (AHn, L, K:) böyle adlandırılmıştır; çünkü yükselen herhangi bir şeye, bina yahut kum tepeciği yahut dağ gibi bir şeye karşı kendilerini siper ederler. (AHn, L.) ― -b5- Alçak yahut soysuz kimseler; yahut insanların daha kötüleri yahut daha alçakları, yahut en kötüleri yahut en alçakları. (IAar, L, K.) -A2- **أَفْلَتَ فُلَانٌ مِنْهُ عَوَذًا** [“Falan kimse ondan dayak yemeden; yahut dayak yediği hâlde öldürülmeden; kurtuldu”] denir; biri ötekini korkuttuğu zaman; fakat onu dövmediği zaman; (S, O, L, K; *) yahut onu dövdüğü, onu öldürmek istediği hâlde öldürmediği zaman. (S, O, L.) ― -b2- Ve **مَا تَرَكْتُهُ اـِلَّا عَوَذًا مِنْهُ** demek: “Onu, ondan hoşlanmama yahut ona buğzetme dışında bırakmadım”; ve ayrıca **منه** ↓ **عَوَاذًا**. (S, O, L.)

**عُوذَةٌ**
**عُوذَةٌ** ذ (S, A, O, L, K) ve ↓ **تَعْوِيذٌ** (S, O, L, K) ve ↓ **مَعَاذَةٌ** (S, A, L, K) eş anlamlıdır, (S, A, O, L, K,) “üzerinde yazı bulunan, nazara ve korkuya ve şeytan çarpmasına karşı takınanı rukyelemek için bir erkeğe [yahut kadına yahut çocuğa yahut ata vb.] asılan bir çeşit muska, hamâil yahut rukye” mânâsındadır; ve kişinin üzerine asılması yasaklanmıştır, (L,) ancak Kur’ân’dan bir şeyle yahut Allah’ın isimleriyle yazılmışsa; bu durumda onda bir beis yoktur: (S ve Mgh, **تَمِيمَةٌ** maddesinde:) bazı اشتقاقçılara göre aslında, üzerinde [**أَعُوذُ** kelimesiyle başlayan bir yazı] bulunan bir muska, hamâil yahut rukye mânâsındaydı; sonra genel olarak [her muska için] kullanıldı; (MF;) **رُقْيَةٌ** ile aynı mânâdadır, (K,) yahut **تَمِيمَةٌ**: (A:) yahut ↓ **مَعَاذَة**’nin **تميمة** ile aynı olduğunu sananlar hatadadır; çünkü ikincisi bir boncuktur: (Mgh, تم maddesinde:) [bazı durumlarda] ↓ **تَعْوِيذ** gümüşten yapılmış, ay gibi yuvarlak, fakat kısmen nal biçiminde oyulmuş, bir ip ile çocuğun boynuna bağlanan, koruyucu olarak [takılan], ve bazı durumlarda üzerinde yazı kazınmış bir şeydir: (Har s. 49:) **عُوذَةٌ**’nin çoğulu **عُوَذٌ**’dur; ↓ **تَعْوِيذٌ**’ün çoğulu **تَعَاوِيذُ**’dir; ve ↓ **مَعَاذَةٌ**’nin çoğulu **مَعَاذَاتٌ**’tır. (L.)

**عَوَاذٌ**
**عَوَاذٌ** ذ : **عَوَذٌ**’a bak, son cümle.

**عِيَاذٌ**
**عِيَاذٌ** ذ [aslında 1’in mastar ismidir]: **عُوَّذٌ**’a bak, iki yerde: -A2- ve ayrıca **مَعَاذٌ**’a bak, iki yerde.

**عُوَّذٌ**
**عُوَّذٌ** ذ Dağda yahut başka bir yerde sığınan kuşlar; ve ayrıca ↓ **عِيَاذٌ**: [her biri görünüşe göre **عَائِذٌ**’in çoğuludur; tıpkı **نُوَّمٌ** ve **نِيَامٌ**’ın **نَائِمٌ**’in çoğulları olması gibi:] (L, K:) Bakhdaj der ki,
**عُوَّذَا** ↓ **كَالطَّيْرِ يَنْجُونَ عِيَاذًا**
[“Dağda yahut başka bir yerde sığınarak kendilerini kurtaran kuşlar gibi”]; sıfatı, te’kîd için tekrar etmiştir: yahut burada **عياذا** bir mastar ismi olabilir. (L.) ― -b2- Ve (mecaz:) dikenli ağaçların diplerinde yahut sarp bir yerde biten ot; (S, O, K,) sığırın güçlükle ulaştığı, (S, O,) yahut ulaşamadığı; (S, * O, * K;) ve ayrıca ↓ **مُعَوَّذٌ** ve ↓ **مُعَوِّذٌ**: (K:) yahut, dalların [çevresindeki] kadar yükselmemiş ve ağaçların hayvanların otlamasına engel olduğu ot: yahut sarp arazide olup sığırın ulaşamadığı ot: yahut bina yahut kum tepeciği yahut dağ yahut ağaç yahut kaya gibi yükselen bir şeyin dibinde biten, onu koruyan şeyin bulunduğu ağaçlar; ve ayrıca ↓ **مُعَوَّذٌ**: yahut ↓ **مُعَوِّذٌ**, **و**’ya kesre ile, bir ağacın yahut taşın yahut başka bir şeyin dibinde, onunla siperlenen yahut korunan her ot yahut bitki demektir: (L:) ve ↓ **مُعَوَّذٌ**, (O, K,) **و**’ya fetha ile, (O,) çadırların yahut evlerin çevresinde develerin otladığı ot: (O, K:) yahut **عُوَّذُ شَجَرٍ** ve ↓ **مُعَوَّذُهُ** “ağaçlarla siperlenen yahut korunan ve onların altında yayılan ot” demektir. (A.) [Ayrıca **دُخَّلٌ**’e bak.] ― -b3- **عُوَّذُ اللَّحْمِ** (mecaz:) kemiğe yapışan et parçaları: (S, A, O, L, K: *) bunlar etin en tatlısıdır. (S, A, O, L.)

**عَائِذٌ**
**عَائِذٌ** ذ [1’in ism-i fâili]. Bir rivayette **عَائِذٌ بِاللّٰهِ** geçer; mânâsı **أَنَا عَائِذٌ** [yani “Ben Allah ile korunma yahut muhafaza istiyorum; vb.”] demektir. (L.) Ve denir: **اَللّٰهُمَّ عَائِذًا بِكَ مِنْ كُلِّ سُوْءٍ**, mânâsı, Ez’e göre, **أَعُوذُ بِكَ عَائِذًا** [lafzen: “Ey Allah, Seninle korunma yahut muhafaza isterim, vb., her kötülükten, arayarak vb.”]: fakat Sb’ye göre, **عَائِذًا بِاللّٰهِ مِنْ شَرِّهَا** terkibinde **عائذا** kelimesi mastar isminin yerine konmuştur [anlaşılan **أَعُوذُ**’un mutlak mef‘ûlü olarak; böylece mânâ: “Onun yahut onun şerrinden yahut zararından Allah ile, şiddetli bir sığınma ile vb., korunma yahut muhafaza isterim”]. (L.) ― -b2- Ayrıca, yeni doğurmuş dişi ceylan, (S, O, L, K,) ve dişi deve, ve kısrak, (S, O, L,) ve her dişi, (L, K,) demektir; (S, O, L, K;) ve ayrıca ↓ **مُعْوِذٌ** (O, K) ve ↓ **مُعِيذٌ**: (L, K:) yahut yedi gün içinde doğurmuş her dişi: çünkü yavrusu korunma için ona başvurur; böylece o, فَاعِلٌ vezninde olup مَفْعُولٌ vezni mânâsındadır; yahut bazılarına göre, izâfet sıfatıdır; mânâsı **ذَاتُ عَوْذٍ**’dur: yahut Ez’e göre, birkaç gün önce doğurmuş dişi deve; bazılarına göre yedi gün: (L:) yahut on gün içinde yahut on beş gün içinde, (S, O, L,) yahut buna yakın bir zamanda doğurmuş dişi ceylan, dişi deve ve kısrak; (L;) bundan sonra ona **مُطْفِلٌ** denir: (S, O, L:) çoğulu **عُوذٌ** ve **عُوذَانٌ**’dır, (S, O, L, K,) tıpkı **حُولٌ**’un **حَائِلٌ**’in çoğulu olması ve **رُعْيَانٌ**’ın **رَاعٍ**’ın çoğulu olması gibi; (S, O, L;) [ve **عَوَائِذُ**;] ve **عُوذٌ**’dan **عُوذَاتٌ** çoğulu yapılır. (L.) [Şu ibarenin] **وَمَعَهُمُ العُوذُ المَطَافِيلُ**, bir rivayette vârid olup, (farzedilen mecaz:) “Ve yanlarında kadınlar ve çocuklar vardı” demektir. (L. [Başka bir yorum için **مُطْفِلٌ** maddesine bak.]) ― -b3- **العَوَائِذُ**, (farzedilen mecaz:) dört yıldızın adıdır; (O, K,) kuzey yıldızlarından, (O,) düzensiz bir dörtgen şekil oluştururlar; ortasında **الرُّبَعُ** denilen bir yıldız vardır; (O, K;) **التِّنِّين**’in başındaki dört yıldızdır; [yahut Draco; ki görünüşe göre Araplar, bazı başka takımyıldızlar gibi, onu bizim astronomlarımızdan biraz farklı tasavvur etmişlerdir]; ortasında Arapların **الرُّبَعُ** dediği çok küçük bir yıldız vardır: **الذِّئْبَانِ** [bk. **ذِئْبٌ** maddesinde] ile **النَّسْرُ الوَاقِعُ** arasındadırlar. (Kzw.)

**تَعْوِيذٌ**
**تَعْوِيذٌ** ذ [aslında 2’nin mastar ismidir]: **عُوذَةٌ**’ye bak, üç yerde.

**مَعَاذٌ**
**مَعَاذٌ** ذ Bir sığınak; (A, O, L, K;) ve ayrıca ↓ **عِيَاذٌ** (S, O, L, K) ve ↓ **عَوَذٌ** (O, K, ikisinde de **بِالتَّحْرِيك** olduğu söylenir; fakat L’de **عَوْذ** yazılmıştır,) [ve ↓ **مُسْتَعَاذٌ**]; mânâsı, korunma yahut muhafaza için başvurulan yer: ve ayrıca, bunun yapıldığı zaman mânâsına da gelir: ve ayrıca bir mastar ismidir. (L.) [Bundan dolayı,] denir: **هُوّ مَعَاذِى**, (O,) ve ↓ **عِيَاذِى**, (S, O,) ve ↓ **عَوَذِى**, (O,) “O benim sığınağımdır”: (S, O:) ve ↓ **اَللّٰهُ مُسْتَعَاذِى** [“Allah benim sığınağımdır”]. (A.)

**مُعْوِذٌ**
**مُعْوِذٌ** ذ ve **مُعِيذٌ**: **عَائِذٌ**’e bak. **مُعْوِذَاتٌ** çoğulu, Skr tarafından “yavruları yanlarında olan dişi develer” diye açıklanır. (L.)

**مَعَاذَةٌ**
**مَعَاذَةٌ** ذ 1’in mastar ismidir. (O, K.) ― -b2- Ve **عُوذَةٌ** ile aynı mânâdadır. (S, A, L, K.) Sonuncuya bak, üç yerde.

**مُعَوَّذٌ**
**مُعَوَّذٌ** ذ Atın boyunluk yeri. (S, O, L, K) (S, O, L.) [Görünüşe göre, rukyelerin yahut muskaların sıkça asıldığı bir yer olduğu için böyle adlandırılmıştır.] Ve **المُعَوَّذُ**, (A'Obeyd, L,) yahut **دَائِرَةُ المُعَوَّذِ**, (S, O, L,) atın boyunluk yerinde bulunan tüy yahut kıvrımlı tüy kısmı: (A'Obeyd, L:) o, makbul bir **دائرة**’dir. (A'Obeyd, S, O, L.) ― -b2- Ayrıca, (K’ye göre,) yahut ↓ **مُعَوِّذٌ**, (O’ya göre,) bir yerde kalmaktan geri durmayan dişi deve. (O, K.) ― -b3- Ayrıca **عُوَّذٌ**’e bak, dört yerde.

**مُعَوِّذٌ**
**مُعَوِّذٌ** ذ : **عُوَّذٌ**’e bak, iki yerde: ― -b2- ve ayrıca **مُعَوِّذٌ**’e bak. ― -b3- **المُعَوِّذَتَانِ**, **و**’ya kesre ile, (S, O, L, K,) yanlış olarak fetha ile olduğu söylenmiştir, (TA,) Kur’ân’ın iki sûresinin lakabıdır; (S, K;) son iki sûre; yani **Soorat el-Falak** ve onu takip eden: (O, L, Msb:) böyle adlandırılmıştır; çünkü her biri **قُلْ أَعُوذُ** sözleriyle başlar: (L;) yahut çünkü ikisi, onları yayımlayanı her kötülükten muhafaza etmiştir. (Msb.) Ve **المُعَوِّذَاتُ** bazen, yukarıda zikredilen iki sûre ile birlikte onlardan önce geleni de ifade etmek için kullanılır. (MF.)

**مُسْتَعَاذٌ**
**مُسْتَعَاذٌ** ذ : **مَعَاذٌ**’a bak, iki yerde.
