# عوك — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%88%D9%83/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%88%D9%83/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عوك](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%88%D9%83.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: عوك

عاك عليه يعوك عوكا، أهمله الجوهري، وقال أبو زيد: أي عطف وكر عليه، وكذلك عكم يعكم، وعتك يعتك.
 وقال المفضل: عاك على الشيء أقبل عليه. وعاكت المرأة تعوك: رجعت إلى بيتها فأكلت ما فيه، ومنه المثل: عوكي على بيتك إذا أعياك بيت جارتك وفي اللسان: إذا أعياك بيت جاراتك فعوكي على ذي بيتك أي: فارجعي إلى بيتك فكلي مما فيه، وقيل: معناه كري على بيتك. وعاك معاشه يعوكه عوكا ومعاكا: كسبه قاله الفراء.

  وقال ابن الأعرابي: يقال: عس معاشك، وعك معاشك معاسا ومعاكا، والعوس: إصلاح المعيشة. وعاك به عوكا: لاذ به. وعاك على ماله: رجاه يقال: أنا أعوك على ماله، أي: أرجوه أن يصلني منه مرة بعد مرة، قاله ابن الأعرابي. والمعاك: المذهب عن المفضل. والمعاك: الملاذ يقال: هو معاكي، أي: ملاذي. والمعاك: الاحتمال يقال: ليس عنده معاك، أي: احتمال. وقال ابن الأعرابي: يقال: لقيته أول عوك وبوك وصوك، أي: أول شيء.
 وقال غيره: قبل كل عوك، أي: قبل كل شيء. ويقال: ما به عوك ولا بوك، أي: حركة. والاعتواك: الازدحام عن ابن عباد. وتعاوكوا: اقتتلوا نقله الأزهري. وفي نوادر الأعراب: تركتهم في معوكة ومحوكة وعويكة أي: في قتال.

### Türkçe

**عاك عليه يعوك عوكا**: el-Cevherî onu ihmal etti. Ebû Zeyd dedi ki: yani yöneldi ve üzerine döndü; aynı şekilde **عكم يعكم** ve **عتك يعتك**.

el-Mufaddal dedi ki: **عاك على الشيء**: ona yöneldi. **وعاكت المرأة تعوك**: evine döndü de içindekini yedi. Ondan şu mesel: **عوكي على بيتك إذا أعياك بيت جارتك**. Lisân’da: “Komşularının evi sana güç gelirse, **فعوكي على ذي بيتك**”, yani: “Evine dön de içindekinden ye.” Denildi ki: manası “evine saldır/dön”dür. **وعاك معاشه يعوكه عوكا ومعاكا**: onu kazandı; bunu el-Ferrâ söyledi.

İbnü’l-A‘râbî dedi ki: denir: **عس معاشك**; ve **عك معاشك معاسا ومعاكا**. **والعوس**: geçimi düzeltmektir. **وعاك به عوكا**: ona sığındı. **وعاك على ماله**: onu umdu; denir: “Ben onun malına **أعوك**”, yani: “Ondan bana defa defa ulaşmasını umarım”; bunu İbnü’l-A‘râbî söyledi. **والمعاك**: el-Mufaddal’dan “gidilen yol/mezhep”tir. **والمعاك**: sığınılacak yer; denir: “O benim **معاكي**’mdir”, yani: sığınağımdır. **والمعاك**: tahammül; denir: “Onun yanında **معاك** yoktur”, yani: tahammül yoktur. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: denir: “Onu **أول عوك وبوك وصوك**’ta gördüm”, yani: ilk şeyde.

Başkası dedi ki: **قبل كل عوك**: her şeyden önce. Denir: “Onda ne **عوك** ne **بوك** vardır”, yani: hareket. **والاعتواك**: İbn Abbâd’dan “izdiham”dır. **وتعاوكوا**: birbirleriyle vuruştular; el-Ezherî onu nakletti. A‘râbın nevâdirinde: “Onları **في معوكة ومحوكة وعويكة** bıraktım”, yani: savaşta.
