# عى — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%89/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%89/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عى](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%89.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: عى

عَىَّ بِأَمْرِهِ
1 عَىَّ بِأَمْرِهِ ذ , (S,) or بِالأَمْرِ, (MA, Msb, K,) and عَن الأَمْرِ, (MA,) and الأَمْرَ also, (MA, and Ham p. 717,) and عَيِىَ, (S, Msb, K,) [which is the original form,] but عَىَّ is more common, (S, TA,) and أَعْيَا بِهِ is not allowable, (TA,) first pers. عَيِيتُ, (S,) pl. عَيُوا, (S, TA,) like حَيُوا [from حَىَّ and حَيِىَ], (S,) and عَيُّوا also, which is used by a poet, (S, TA,) aor. يَعْيَا, (Msb, TA), inf. n. عِىٌّ; (Msb, TA;) as also ↓ تعيّا, and ↓ تعايا, and ↓ استعيا; (K;) He found not the right way, or manner, (S, Msb, K, TA,) that he desired, (K, TA,) or the way, or manner, of his acting [i. e. in which he should act], (TA,) to perform, or accomplish, his, or the, affair: (S, Msb, K, TA:) or he lacked power, strength, or ability, for it; (MA, Mgh, * K, TA;) and was unable to perform it, or execute it, thoroughly. (K, TA.) [Hence,] one says, شِفَآءُ العِىِّالسُّؤَالُ (tropical:) [The remedy of inability is the asking information]. (TA in art. شفى.) ― -b2- And in like manner one says, عَيَّ عَنْ حُجَّتِهِ, (Msb, TA,) and عَيِىَ, aor. and inf. n. as above, i. e. He found not the right way, or manner, of adducing his argument, plea, or evidence. (Msb, TA. *) ― -b3- And عَىَّ فِى مَنْطِقِهِ, (S, Msb,) and عَيِىَ, (S, Msb, K,) aor. as above, (Msb,) and so the inf. n., (Msb, K,) He found not the right way, or manner, in his expressing of his ideas: (Msb:) or i. q. حَصِرَ; (K;) or [nearly so, i. e.] عَيِىَ [or عَىَّ] signifies he was, or became, unable to express his mind, to say what he would, to find words to express what he would say; he faltered in speech; like حَصِرَ, except that the latter denotes what is by reason of shame and confusion of mind, or some [other] accidental cause: (TA in art. حصر, from the Expos. of the “ Mufassal ” of Z:) العِىُّ is the contr. of البَيَانُ [q. v.]: (S, TA:) or, accord. to Er-Rلghib, it is an inability that ensues to one who has taken upon himself an affair or a speech. (TA.) One says, جَآءَ بِالعِىِّ وَالشِّىِّ [app. meaning He exhibited much impotence of expression]; (S and K and TA in art. شوى;) using the latter noun as an imitative sequent to the former [for the purpose of corroboration]. (TA in that art.) ― -b4- And عَيِيتُهُ I was ignorant of it: (K, TA:) originally meaning I was unable to give information respecting it when asked, by reason of ignorance of it. (TA.) One says, لَا يَعْيَاهُ أَحَدٌ No one will be ignorant of it. (TA.)

2 عَىَّ٣َ see the next paragraph.

مُعَايَاةٌ
3 مُعَايَاةٌ ذ [inf. n. of عَايَا] signifies The saying, or doing, a thing to [the understanding of] which the right direction is not to be found: (S:) or, as also ↓ تَعْيِيَةٌ [inf. n. of عَيَّا], the uttering speech to [the understanding of] which the right direction is not to be found; (K, TA;) making one's speech enigmatical, or obscure; syn. اـِلْغَازٌ: or doing a deed to [the understanding of] the way, or manner, of which the right direction is not to be found. (TA.) One says, اـِيّاكَ وَمَسَائِلَ المُعَايَاةِ فَاـِنَّهَا صَعْبَةُ المُعَانَاةِ [Avoid thou the questions of enigmatical, or obscure, diction; for they are difficult to be endured]: and عَايَاهُ, [He addressed to him enigmatical, or obscure, speech, (like حَاجَاهُ, and لَاغَزَهُ,)] inf. n. مُعَايَاةٌ. (TA. [See also أُعْيِيَّةٌ.])

أَعْيَا
4 أَعْيَا ذ [He was, or became, disabled, or incapacitated]: you say, اعيا عَنِ الجِمَاعِ he was, or became, disabled, or incapacitated, from copulation; syn. عَرِسَ. (IKtt, TA in art. عرس.) ― -b2- He was, or became, fatigued, tired, or wearied, (Mgh, Msb, K, TA,) in walking, or going, (S, Msb, K, TA,) said of a man (S) [and of a beast]. You say, أَذَمَّ and اعيا بِهِ بَعِيرُهُ, both meaning the same [i. e. His camel became jaded, and lagged behind with him], aor. يُعْيِى, and some incorporate [one ى into the other, transferring the kesreh of the former ى to the ع], as is done in a verse of El-Hotei-ah. (TA.) -A2- اعياهُ It made him to be without power, or strength, or ability; disabled, or incapacitated, him; (S, * MA, TA;) said of an affair; (S, MA;) and [app. in like manner] of God. (S.) It is also said of a disease, meaning It disabled him, or incapacitated him, from curing it: (K, * TA:) [or] one says of a difficult disease, for which there is no cure, كَأَنَّهُ أَعْيَا الأَطِبَّآءَ [It is as though it disabled, or incapacitated, the physicians; or frustrated their skill; or baffled them]. (S, TA.) And a poet says, (namely, 'Amr Ibn-Hassلn, TA)
فَاـِنَّ الكُثْرَ أَعْيَانِى قَدِيمًا
وَلَمْ أُقْتِرْ لَدُنْ أَنِّى غُلَامُ
[And, or for, abundance of wealth baffled my attempts to obtain it of old; but I have not been poor from the time of my being a boy]: (S, TA:) he means, I have been in a middling condition; not very poor, nor able to collect much wealth: but some relate the verse otherwise, saying أَعْنَانِى i. e. “ rendered me humble, lowly, or submissive. ” ― -b2- Also He, (TA,) or it, (Msb,) or going or journeying, (MA, K,) fatigued, tired, or wearied, him; (MA, Msb, K, TA;) namely, a man, (Msb,) or a camel. (K.) ― -b3- And you say, of an affair, (S, TA,) or a thing, (MA,) اعيا عَلَيْهِ, (S, MA, TA,) and ↓ تعيّا, and ↓ تعايا, (S, TA,) all meaning the same, (S, TA, PS,) as also ↓ استعيا, (TA,) i. e. It was, or became, difficult, or arduous, to him; (MA, TA;) or [impracticable, i. e.] such that he found not the right way, or manner, to perform it, or accomplish it; (TA;) or veiled, or hidden. (MA.) -A3- مَا أَعْيَاهُ [How wanting is he in ability to find the right way, or manner, of acting! or how impotent is he! &c.]. (S and K in art. شوى: see 4 in that art.)

تعيّا
5 تعيّا ذ : see 1, first sentence. ― -b2- تعيّا عَلَيْهِ: see 4, last sentence but one.

تعايا
6 تعايا ذ : see 1, first sentence. ― -b2- تعايا عَلَيْهِ: see 4, last sentence but one.

استعيا
10 استعيا ذ : see 1, first sentence. ― -b2- استعيا عَلَيْهِ: see 4, last sentence but one.

عَىٌّ
عَىٌّ ذ and ↓ عَيِىٌّ, (S, Msb, K, TA,) the former of which is the more common, (TA,) are epithets denoting the agent of the verb in the phrases عَىٌّ بِالأَمْرِ (Msb, K) and عَىَّ عَنْ حُجَّتِهِ (Msb) and عَىَّ فِى مَنْطِقِهِ: [i. e. they signify Unable to find the right way, or manner, &c., in relation to an affair, and an argument or the like, and in the expression of his ideas; agreeably with the explanations of these phrases in the first paragraph of this art.:] and ↓ عَيَّانُ (K) and ↓ عَيَايَآءُ (S, K) signify the same, (S, K,) in relation to an affair and to the expression of one's ideas: (S:) the pl. [of عَىٌّ] is أَعْيَآءٌ and [of عَيِىٌّ] أَعْيِيَآءُ; (S, K;) Sb says, Yoo has informed us of this; and he says, we have also heard some of the Arabs say أَعْيِيَآءُ [as above] and أَعْيِيَةٌ. (S.)

عَيَآءٌ
عَيَآءٌ ذ An incurable disease; (K;) a difficult disease, for which there is no cure; as though it disabled, or baffled, (أَعْيَا,) the physicians. (S.) [Hence,] one says, الدَّآءُ العَيَآءُ الحُمْقُ [The disease for which there is no cure is stupidity]. (TA.) ― -b2- See also عَيَايَآءُ.

عَيِىٌّ
عَيِىٌّ ذ : see عَىٌّ. ― -b2- Also A stallion-camel that will not cover unles his yard be directed into the vulva. (TA in art. عود.) [See also the next paragraph but one.]

عَيَّانُ
عَيَّانُ ذ : see عَىٌّ: ― -b2- and see also مُعْىٍ.

عَيَايَآءُ
عَيَايَآءُ ذ : see عَىٌّ. ― -b2- Also, (S, K,) and ↓ عَيَآءٌ, (K,) A camel, (S,) a stallion [camel], (K,) that finds not the right way, or manner, to cover (S, K:) or that has never covered, (K, TA,) or impregnated: or that does not cover well: (TA:) [see also عَيِىٌّ:] and in like manner applied to a man: (K:) or, accord. to Az, both signify the coarse, or rude, or the heavy, dull, or stupid, and impotent, who has no need of women: (TA voce عَبًا, in art. عبى:) pl. أَعْيَآءٌ, formed by considering the augmentative letters as rejected, (K, TA.) if pl. of عَيَايَآءُ; but not if pl. of عَيَآءٌ, as it appears to be from what is said in the M. (TA.)

أَعْيَا مِنْ بَاقِلٍ
أَعْيَا مِنْ بَاقِلٍ ذ is a prov. [meaning More unable to express what he would say than Bلkil], (S. TA. [See Freytag's Arab. Prov. ii. 146.])

أُعْيِيَّةٌ
أُعْيِيَّةٌ ذ , (K, TA,) [originally أُعْيُويَةٌ,] like أُحْجِيَّةٌ (TA) [and أُحْجُوَّةٌ, and أُلْغُوزَةٌ], means مَا عَايَيْتَ بِهِ صَاحِبَكَ [A saying with which thou addressest thy companion enigmatically, or obscurely (??) an enigmatical, or obscure, speech]. (K, * TA.)

مُعْىٍ
مُعْىٍ ذ , (S, Msb,) for which one should not say ↓ عَيَّانُ, applied to a man, (S,) and to a camel. (TA,) and مَعَايَا and مَعَاىٍ, (K, TA, [the latter, erroneously, in the CK, مَعَاىٌ,]) both being pls. of مُعْىٍ, (TA,) applied to camels, as also [the fem.] مُعْيِيَةٌ, (K, TA,) Fatigued. tired, or wearied, in going, or journeying. (S, Msb, K, TA.)

### Türkçe

**عَىَّ بِأَمْرِهِ**
1 **عَىَّ بِأَمْرِهِ** ذ, (S,) yahut **بِالأَمْرِ**, (MA, Msb, K,) ve **عَن الأَمْرِ**, (MA,) ve **الأَمْرَ** dahi, (MA, ve Ham s. 717,) ve **عَيِىَ**, (S, Msb, K,) [ki bu aslî şekildir,] fakat **عَىَّ** daha yaygındır, (S, TA,) ve **أَعْيَا بِهِ** câiz değildir, (TA,) birinci şahıs **عَيِيتُ**, (S,) çoğul **عَيُوا**, (S, TA,) **حَيُوا** gibi [**حَىَّ** ve **حَيِىَ**’den], (S,) ve **عَيُّوا** dahi; ki bunu bir şair kullanır, (S, TA,) muzâri‘ **يَعْيَا**, (Msb, TA), mastar **عِىٌّ**; (Msb, TA;) ve yine ↓ **تعيّا**, ve ↓ **تعايا**, ve ↓ **استعيا**; (K;) O, istediği (K, TA,) yahut işini yapmasının yolu yahut tarzı [yani nasıl yapması gerektiği], (TA,) işini yerine getirmek yahut tamamlamak için, (S, Msb, K, TA,) doğru yolu yahut tarzı bulamadı: (S, Msb, K, TA:) yahut ona güç, kuvvet yahut kudret yetmedi; (MA, Mgh, * K, TA;) ve onu tam olarak yapmaya yahut icraya muktedir olamadı. (K, TA.) [Bundan dolayı,] denir: **شِفَآءُ العِىِّالسُّؤَالُ** (mecaz:) [Acziyetin şifası sormaktır]. (TA, **شفى** maddesinde.) ― -b2- Ve aynı şekilde denir: **عَيَّ عَنْ حُجَّتِهِ**, (Msb, TA,) ve **عَيِىَ**, muzâri‘ ve mastar yukarıdaki gibi; yani: Delilini, hüccetini yahut beyyinesini ortaya koymanın doğru yolunu yahut tarzını bulamadı. (Msb, TA. *) ― -b3- Ve **عَىَّ فِى مَنْطِقِهِ**, (S, Msb,) ve **عَيِىَ**, (S, Msb, K,) muzâri‘ yukarıdaki gibi, (Msb,) ve mastar da öyle, (Msb, K,) Fikirlerini ifade edişinde doğru yolu yahut tarzı bulamadı: (Msb:) yahut **حَصِرَ** ile aynı mânâdadır; (K;) yahut [ona yakın olarak, yani] **عَيِىَ** [yahut **عَىَّ**] şu mânâya gelir: Zihnindekini ifade etmeye, istediğini söylemeye, söylemek istediğini ifade edecek kelimeleri bulmaya güç yetiremedi; konuşmada kekeleşti; **حَصِرَ** gibi; ancak ikincisi, hayâ ve zihnin karışıklığı sebebiyle yahut [başka] arızî bir sebep yüzünden olanı ifade eder: (TA, **حصر** maddesinde, Z’nin “Mufassal”ının şerhinden:) **العِىُّ**, **البَيَانُ**’ın zıddıdır [bkz.]: (S, TA:) yahut Er-Râgıb’a göre, bir iş yahut bir söz üstlenmiş olana arız olan bir acziyettir. (TA.) Denir: **جَآءَ بِالعِىِّ وَالشِّىِّ** [görünüşe göre mânâsı: Çokça ifade aczi gösterdi]; (S ve K ve TA, **شوى** maddesinde;) ikinci ismi, birincinin ardından taklitî bir tâbi‘ olarak [pekiştirme maksadıyla] kullanarak. (TA, o maddede.) ― -b4- Ve **عَيِيتُهُ**: Ondan habersiz oldum: (K, TA:) aslında mânâsı: Ondan habersizliğim sebebiyle, sorulduğunda onun hakkında bilgi vermeye güç yetiremedim. (TA.) Denir: **لَا يَعْيَاهُ أَحَدٌ** Hiç kimse ondan habersiz olmayacaktır. (TA.)

2 **عَىَّ٣َ**: bir sonraki paragrafa bak.

**مُعَايَاةٌ**
3 **مُعَايَاةٌ** ذ [**عَايَا**’nın mastarı] şu mânâya gelir: Anlaşılmasına doğru yönelişin bulunmadığı bir şeyi söylemek yahut yapmak: (S:) yahut yine ↓ **تَعْيِيَةٌ** [**عَيَّا**’nın mastarı] ile birlikte: Anlaşılmasına doğru yönelişin bulunmadığı bir söz söylemek; (K, TA;) kişinin sözünü muamma kılması yahut kapalı kılması; eş anlamlısı **اـِلْغَازٌ**: yahut yolunun yahut tarzının anlaşılmasına doğru yönelişin bulunmadığı bir fiil yapmak. (TA.) Denir: **اـِيّاكَ وَمَسَائِلَ المُعَايَاةِ فَاـِنَّهَا صَعْبَةُ المُعَانَاةِ** [Muammalı yahut kapalı söz sorularından sakın; çünkü onlar katlanılması zordur]: ve **عَايَاهُ**, [Ona muammalı yahut kapalı söz söyledi, (**حَاجَاهُ** ve **لَاغَزَهُ** gibi,)] mastarı **مُعَايَاةٌ**. (TA. [Ayrıca **أُعْيِيَّةٌ**’ye de bak.])

**أَعْيَا**
4 **أَعْيَا** ذ [O, âciz kaldı yahut âciz oldu]: dersin ki: **اعيا عَنِ الجِمَاعِ** o, cima‘dan âciz kaldı yahut âciz oldu; eş anlamlısı **عَرِسَ**. (IKtt, TA, **عرس** maddesinde.) ― -b2- O, yürümekte yahut gitmekte, (S, Msb, K, TA,) yorgun düştü, yoruldu, bitkinleşti, (Mgh, Msb, K, TA,) bir adam hakkında söylenir (S) [ve bir hayvan hakkında]. Dersin ki: **أَذَمَّ** ve **اعيا بِهِ بَعِيرُهُ**, ikisi de aynı mânâdadır [yani: Devesi onunla birlikte yorgun düştü ve geride kaldı], muzâri‘ **يُعْيِى**; ve bazıları [iki] **ى**’den birini diğerine katar; birincinin **ى**’sinin kesresini **ع**’ya naklederek; El-Hutey’e’nin bir beytinde yapıldığı gibi. (TA.) -A2- **اعياهُ**: Ona güç, kuvvet yahut kudret bırakmadı; onu âciz bıraktı yahut âciz kıldı; (S, * MA, TA;) bir iş hakkında söylenir; (S, MA;) ve [görünüşe göre aynı şekilde] Allah hakkında. (S.) Bir hastalık hakkında da söylenir; mânâsı: Onu, onu tedavi etmekten âciz bıraktı yahut âciz kıldı: (K, * TA:) [yahut] tedavisi olmayan zor bir hastalık hakkında denir: **كَأَنَّهُ أَعْيَا الأَطِبَّآءَ** [Sanki hekimleri âciz bıraktı yahut âciz kıldı; yahut maharetlerini boşa çıkardı; yahut onları acze düşürdü]. (S, TA.) Ve bir şair der ki, (yani ‘Amr İbn-Hassân, TA)
فَاـِنَّ الكُثْرَ أَعْيَانِى قَدِيمًا
وَلَمْ أُقْتِرْ لَدُنْ أَنِّى غُلَامُ
[Şüphesiz çokluk (mal çokluğu) beni eskiden beri onu elde etme teşebbüslerimde acze düşürdü; fakat ben çocuk olduğum zamandan beri fakir olmadım]: (S, TA:) mânâsı: Orta hâlli oldum; ne çok fakir, ne de çok mal toplayabilen: fakat bazıları beyti başka türlü rivayet eder; **أَعْنَانِى** diyerek; yani “beni zelil, alçak yahut boyun eğmiş kıldı.” ― -b2- Yine O, (TA,) yahut o, (Msb,) yahut yolculuk etmek, (MA, K,) onu yordu, bitkinleştirdi; (MA, Msb, K, TA;) yani bir adamı, (Msb,) yahut bir deveyi. (K.) ― -b3- Ve bir iş hakkında, (S, TA,) yahut bir şey hakkında, (MA,) dersin: **اعيا عَلَيْهِ**, (S, MA, TA,) ve ↓ **تعيّا**, ve ↓ **تعايا**, (S, TA,) hepsi aynı mânâdadır, (S, TA, PS,) ve yine ↓ **استعيا**, (TA,) yani: Ona zor geldi yahut çetin geldi; (MA, TA;) yahut [yapılamaz, yani] onu yapmanın yahut tamamlamanın doğru yolunu yahut tarzını bulamadığı bir şey oldu; (TA;) yahut örtülü yahut gizli oldu. (MA.) -A3- **مَا أَعْيَاهُ** [Ne kadar da doğru yolu yahut tarzı bulma kudretinden yoksundur! yahut ne kadar da âcizdir! vb.]. (S ve K, **شوى** maddesinde: o maddede 4’e bak.)

**تعيّا**
5 **تعيّا** ذ: 1’in ilk cümlesine bak. ― -b2- **تعيّا عَلَيْهِ**: 4’ün sondan bir önceki cümlesine bak.

**تعايا**
6 **تعايا** ذ: 1’in ilk cümlesine bak. ― -b2- **تعايا عَلَيْهِ**: 4’ün sondan bir önceki cümlesine bak.

**استعيا**
10 **استعيا** ذ: 1’in ilk cümlesine bak. ― -b2- **استعيا عَلَيْهِ**: 4’ün sondan bir önceki cümlesine bak.

**عَىٌّ**
**عَىٌّ** ذ ve ↓ **عَيِىٌّ**, (S, Msb, K, TA,) bunlardan birincisi daha yaygındır, (TA,) **عَىٌّ بِالأَمْرِ** (Msb, K) ve **عَىَّ عَنْ حُجَّتِهِ** (Msb) ve **عَىَّ فِى مَنْطِقِهِ** ibarelerinde fiilin fâilini gösteren sıfatlardır: [yani: Bir iş hakkında, ve bir delil yahut benzeri hakkında, ve fikirlerini ifade etmede, vb., doğru yolu yahut tarzı bulamayan; bu maddenin ilk paragrafında bu ibarelerin açıklamalarına uygun olarak:] ve ↓ **عَيَّانُ** (K) ve ↓ **عَيَايَآءُ** (S, K) aynı mânâya gelir, (S, K,) bir iş hakkında ve kişinin fikirlerini ifade etmesi hakkında: (S:) [**عَىٌّ**’ün] çoğulu **أَعْيَآءٌ** ve [**عَيِىٌّ**’ün] **أَعْيِيَآءُ**’dur; (S, K;) Sb der ki: Yoo bize bunu haber verdi; ve der ki: Araplardan bazılarının **أَعْيِيَآءُ** [yukarıdaki gibi] ve **أَعْيِيَةٌ** dediğini de işittik. (S.)

**عَيَآءٌ**
**عَيَآءٌ** ذ: Tedavisi olmayan bir hastalık; (K;) tedavisi olmayan zor bir hastalık; sanki hekimleri âciz bırakmış yahut acze düşürmüş (**أَعْيَا**) gibidir. (S.) [Bundan dolayı,] denir: **الدَّآءُ العَيَآءُ الحُمْقُ** [Tedavisi olmayan hastalık ahmaklıktır]. (TA.) ― -b2- Ayrıca **عَيَايَآءُ**’ye de bak.

**عَيِىٌّ**
**عَيِىٌّ** ذ: **عَىٌّ**’e bak. ― -b2- Ayrıca: Erkeklik uzvu vulvaya yöneltilmedikçe aşmayan bir erkek deve. (TA, **عود** maddesinde.) [Ayrıca bir sonraki paragraftan bir önceki paragrafa da bak.]

**عَيَّانُ**
**عَيَّانُ** ذ: **عَىٌّ**’e bak: ― -b2- ve ayrıca **مُعْىٍ**’ye de bak.

**عَيَايَآءُ**
**عَيَايَآءُ** ذ: **عَىٌّ**’e bak. ― -b2- Ayrıca, (S, K,) ve ↓ **عَيَآءٌ**, (K,) Bir deve, (S,) bir erkek [deve], (K,) aşmanın doğru yolunu yahut tarzını bulamayan (S, K:) yahut hiç aşmamış olan, (K, TA,) yahut döllememiş olan: yahut iyi aşmayan: (TA:) [ayrıca **عَيِىٌّ**’e de bak:] ve aynı şekilde bir adama da uygulanır: (K:) yahut Az’a göre, ikisi de, kadınlara ihtiyacı olmayan kaba yahut sert, yahut ağır, anlayışı kıt yahut ahmak, ve âciz olanı ifade eder: (TA, **عَبًا** lafzında, **عبى** maddesinde:) çoğulu **أَعْيَآءٌ**’dur; artırma harfleri atılmış sayılarak yapılmıştır, (K, TA.) eğer **عَيَايَآءُ**’nun çoğulu ise; fakat **عَيَآءٌ**’nun çoğulu ise değil; M.’de söylenenden anlaşıldığı üzere. (TA.)

**أَعْيَا مِنْ بَاقِلٍ**
**أَعْيَا مِنْ بَاقِلٍ** ذ bir darb-ı meseldir [mânâsı: Bâkil’den daha çok söylemek istediğini ifade edemeyen], (S. TA. [Freytag’ın Arab. Prov. ii. 146’sına bak.])

**أُعْيِيَّةٌ**
**أُعْيِيَّةٌ** ذ, (K, TA,) [aslında **أُعْيُويَةٌ**,] **أُحْجِيَّةٌ** gibi (TA) [ve **أُحْجُوَّةٌ**, ve **أُلْغُوزَةٌ**], **مَا عَايَيْتَ بِهِ صَاحِبَكَ** mânâsına gelir [Kendisiyle arkadaşına muammalı yahut kapalı biçimde hitap ettiğin söz (??) muammalı yahut kapalı bir söz]. (K, * TA.)

**مُعْىٍ**
**مُعْىٍ** ذ, (S, Msb,) ki bunun için ↓ **عَيَّانُ** denmemelidir, bir adama uygulanır, (S,) ve bir deveye. (TA,) ve **مَعَايَا** ve **مَعَاىٍ**, (K, TA, [ikincisi, CK’de hatalı olarak, **مَعَاىٌ**,]) ikisi de **مُعْىٍ**’nin çoğullarıdır, (TA,) develere uygulanır; yine [müennesi] **مُعْيِيَةٌ** dahi, (K, TA,) Gitmekte yahut yolculukta yorgun düşmüş, yorulmuş, bitkinleşmiş. (S, Msb, K, TA.)
