# عيب — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%8A%D8%A8/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%8A%D8%A8/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عيب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%8A%D8%A8.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: عيب

عَابَ
1 عَابَ ذ , (S, A, O, Msb, K,) aor. يَعِيبُ, (Msb,) inf. n. عَيْبٌ, (Msb, TA,) and مَعَابٌ and مَعِيبٌ are allowable as inf. ns., (S, O, TA,) It (a thing, A, TA, or an article of merchandise, S, O, Msb) was, or became, faulty, unsound, or defective; or had a fault, an unsoundness, a defect, an imperfection, a blemish, or something amiss. (S, A, O, Msb, * K.) [See also 5.] -A2- عَابَهُ, (S, O, Msb, K,) [aor. as above,] inf. n. عَيْبٌ and عَابٌ; (TA;) and ↓ عيّبهُ, (S, A, O,) or this has an intensive signification; (Msb;) and ↓ تعيّبهُ; (S, A, O;) He made, or caused, it (a thing, TA in relation to the first, and A in relation to the second and third, or an article of merchandise, S and O in relation to the first,) to be faulty, unsound, or defective; or to have a fault, an unsoundness, a defect, an imperfection, a blemish, or something amiss. (S, A, O, Msb, * K.) أَرَدْتُ أَنْ أُعِيبَهَا, in the Kur [xviii. 78], means I desired to render it faulty, or unsound. (AHeyth, TA.) ― -b2- [The same verbs are also often used in relation to a human being as the object.] ― -b3- And one says عَابَهُ, [aor. as above,] inf. n. عَيْبٌ and عَابٌ and مَعَابٌ and مَعِيبٌ; (MA;) and ↓ عيّبهُ; (S, A, O, Msb;) and ↓ تعيّبهُ; (TA;) meaning He [found fault with him, or it; blamed, upbraided, or reproached, him; or] attributed or imputed to him, or it, or charged him with, or accused him of, a vice, fault, &c. (S, A, MA, * O, Msb, TA.) [The first of these verbs is of very frequent occurrence as meaning thus: one ex. of it occurs in the saying of a poet cited in the S and O in this art.,
أَنَا الرَّجُلُ الَّذِى قَدْ عِبْتُمُوهُ
 I am the man whom ye have charged with a vice, or fault, &c. And one says, عاب عَلَيْهِ فِعْلَهُ, meaning He blamed, or discommended, to him his deed. -A3- عاب السِّقَآءُ The skin had milk that had become thick in it (O, K, TA.)

عيّبهُ
2 عيّبهُ ذ : see 1, in two places. -A2- عيّب also signifies He made, or prepared, or took for himself, what is called an عَيْبَة (O.)

تعيّب
5 تعيّب ذ It was, or became, rendered faulty, unsound, or defective; or such as to have a fault, an unsoundness, a defect, and imperfection, a blemish, or something amiss. (A.) [See also 1, first sentence. -A2- تعيّبهُ: see 1, in two places.

تعايبوا
6 تعايبوا ذ [They found fault, one with another; blamed, upbraided or reproached. one another]. (S in explanation of تَعَايَرَ القَوْمُ.)

عَابٌ
عَابٌ ذ : see the next paragraph.

عَيْبٌ
عَيْبٌ ذ , (S, A, O, Msb, K,) an inf. n. used as a simple subst. (Msb,) and ↓ عَابٌ [which is also originally an inf. n. (S, O, Msb, K) and ↓ عَيْبَةٌ (S, O) and ↓ مَعَابٌ (S, O, Msb, K) and ↓ مَعِيبٌ and ↓ مَعَابَةٌ. (S, O. K,) signify the same, (S, O, Msb, K,) i. e. [in a man and in any animal,] A vice. [and in the same, and in anything,] a fault or faultiness, an unsoundness, a defect, an imperfection, a blemish, or something amiss; syn. وَصْمَةٌ, (A, K,) and نَقِيصَةٌ: (TK:) in Pers. آهُو: (PS:) or ↓ مَعَابٌ and ↓ مَعَابَةٌ signify a place of عَيْب [or vice, fault, &c.; app. as meaning a ground for عَيْب or finding fault, &c.]. ↓ مَا فِيهِ مَعَابٌ and ↓ مَعَابَةٌ meaning [There is not in him, or it,] عَيْبٌ, or مَوْضِعُ عَيْب: [and so ↓ مَعِيبٌ as is shown by what follows; and ↓ مَعْيَبَةٌ as expl. in Har p. 475, which last and ↓ مَعَابَةٌ may be expl. agreeably with analogy as signifying a cause of عَيْب, i. e. a thing for which one is to be found fault with, blamed, upbraided, or reproached; like مَذَمَّةٌ;] for [although] مَفْعل from triliteral-radical verb such as كَالَ, aor. يَكِيلُ, as the measure of a subst. [or n. of place] is with kesr [to the ع,] and as the measure of an inf. n. with fet-h, yet it is allowable to use fet-h or kesr in either case, for the Arabs say مَسَارٌ and مَسِيرٌ, and مَعَاشٌ and مَعِيشٌ, and ↓ مَعَابٌ and ↓ مَعِيبٌ: (S, O:) the pl. of عَيْبٌ is عُيُوبٌ [a pl. of mult.] (S, A, O, Msb) and أَعْيَابٌ [a pl. of pauc.]; (Th, TA;) and مَعَايِبُ [as pl. of ↓ مَعَابٌ or ↓ مَعِيبٌ or ↓ مَعَابَةٌ, or as an anomalous pl. of عَيْبٌ like as مَشَايِنُ is of شَيْنٌ,] is syn. with عُيُوبٌ. (S, O.)

عَيْبَةٌ
عَيْبَةٌ ذ : see the next preceding paragraph. -A2- Also A receptacle in which clothes are put: (S, O, K:) and a receptable of skin, or leather, in which goods, or utensils, are put: (TA:) and a زَبِيل [or receptacle like a basket] of skin, or leather or the like, (K, TA,) in which reaped corn is conveyed to the threshing-floor: (TA:) or a thing like the خَرِيطَة [q. v.], of skin, or leather: (Ham p. 352:) it has loops with which it is closed and fastened by the insertion of one into another: (see 4 in art. شرج:)] pl. عِيَبٌ and عِيَابٌ and عَيْبَاتٌ. (S, O, K.) ― -b2- Hence, (A,) (tropical:) The depositary of one's secret [or secrets]; (A, O, K) and it is used as a sing and a pl.:] one says, هُوَ عَيْبَةُ فُلَان (tropical:) He is the depositary of the secret [or secrets of such a one: (A:) and it is said in a trad., الأَنْصَارُ كَرِشِى وَعَيْبَتِى (S, O, TA) (tropical:) The A(??) intimates, and the depositary of my secret [or secrets]. (TA. [See also other explanations in art. كرش.]) And [in like manner] العيَابُ is used as meaning (tropical:) The breasts. and the hearts: (O, K:) for, as the Arab deposits in his عيْبَة the best of his goods, or utensils, and of his clothes so he conceals in his breast his meat particular secrets, which may not be divulge. (O, * TA) Hence, (TA,) a poet says,
وَكَادَتْ عِيَابُ الوُدِّ مِنَّا وَمِنْكُمُ
وَاـِنْ قِيلَ أَبْنَآءُ العُمُومَةِ تَصْفَرُ
[And our and your depositories of love, although it be said that we and you are the children of paternal uncles, were near to becoming and]: (O, TA:) by عياب الودّ he means their breasts. (TA.) And بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ عَيْبَةٌ مَكْفُوفَةٌ, a phrase in the treaty of El-Hodeybiyeh. means (tropical:) Between us and them, in respect of this peace, is [determined that there shall be, in each party.] a breast bound to fulfil the terms of this writing. like the عيبة that is closed and fastened by its loops over its contents,] clear of secret enmity, and perfidy, and deceit: (IAar, O, * TA:) or, accord. to some, as related by Sh, evil between us [and them] shall be [as it were] tied up, like as the عيبة is tied up: or there shall be mutual reconciliation, and abstaining from war, like that kind of friendship that subsists between sincere friends who confide in each other. (Az, TA. [See also art. كف.]) ― -b3- عَلَيْكَ بِعَيْنَتِكَ, said by 'ءïsheh to 'Omar on an occasion of his blaming her, means (assumed tropical:) Busy thyself with thine own family, or wife, and let me alone. (TA.)

عُيَبَةٌ
عُيَبَةٌ ذ : see عَيَّابٌ.

عِيَابٌ
عِيَابٌ ذ a pl. of عَيْبَةٌ. (S, O, K.) ― -b2- Also The [wooden implement commonly called] مِنْدَف [with which cotton is separated and loosened]: (O, K:) so says Lth, the only anthority for it known (O, TA) to Az. (TA.)

عَيَّابٌ
عَيَّابٌ ذ (S, A, O, Msb, K) and ↓ عَيَّابَةٌ (A, O, K [but this has a more intensive signification]) and ↓ عُيَبَةٌ (A, K) One [who finds fault with others, or] who attributes or imputes to others, or charges them with, or accuses them, of, vices, faults, &c., much, or often. (A and K in explanation of all, and O in explanation of the second.)

عَيَّابَةٌ
عَيَّابَةٌ ذ : see the next preceding paragraph.

عائِبٌ
عائِبٌ ذ part. n. of the intrans. v. عَابَ; [i. e. Being, or becoming, faulty, &c.;] applied to an article of merchandise [&c.]. (Msb.) ― -b2- And also act. part. n. of عَابَهُ. (Msb.) -A2- Also, applied to milk, Thick, or becoming thick. (O, K.)

مَعَابٌ
مَعَابٌ ذ : see عَيْبٌ, in five places.

مَعِيبٌ
مَعِيبٌ ذ : see عَيْبٌ, in four places. ― -b2- Also, (S, A, O, Msb, K) and ↓ مَعْيُوبٌ, (S, O, K,) agreeably with the original form, (S, O,) and ↓ مُعَيَّبٌ, [or this has an intensive signification, (see its verb,)] and ↓ مُتَعَيَّبٌ, (TA,) Made, or caused, to be faulty, unsound, or defective; or to have a fault, &c. (S, A, O, Msb, * K, TA. [See the verbs.]) ― -b3- And [Found fault with, &c.; or] charged with, or accused of, a vice, faulty, &c. (TA, [See, again, the verbs.])

مَعَابَةٌ
مَعَابَةٌ ذ : see عَيْبٌ, in five places.

مَعْيَبَةٌ
مَعْيَبَةٌ ذ : see عَيْبٌ.

مُعَيَّبٌ
مُعَيَّبٌ ذ : see مَعِيبٌ.

مَعْيُوبٌ
مَعْيُوبٌ ذ : see مَعِيبٌ.

مُتَعَيَّبٌ
مُتَعَيَّبٌ ذ : see مَعِيبٌ.

### Türkçe

عَابَ
1 **عَابَ** ذ , (S, A, O, Msb, K,) muzâri‘i **يَعِيبُ**, (Msb,) mastarı **عَيْبٌ**, (Msb, TA,) ve **مَعَابٌ** ile **مَعِيبٌ** mastar olarak câizdir, (S, O, TA,) O (bir şey, A, TA, yahut bir ticaret malı, S, O, Msb) kusurlu, sağlam olmayan veya ayıplı oldu; yahut onda bir kusur, bir sağlam olmama, bir ayıp, bir noksanlık, bir leke, yahut bozuk bir şey bulundu. (S, A, O, Msb, * K.) [Ayrıca 5’e de bak.] -A2- **عَابَهُ**, (S, O, Msb, K,) [muzâri‘i yukarıdaki gibi,] mastarı **عَيْبٌ** ve **عَابٌ**; (TA;) ve ↓ **عيّبهُ**, (S, A, O,) yahut bu, şiddet (mübalağa) mânası taşır; (Msb;) ve ↓ **تعيّبهُ**; (S, A, O;) O, onu (bir şeyi; birincide TA’ya göre, ikincide ve üçüncüde A’ya göre; yahut bir ticaret malını; birincide S ve O’ya göre) kusurlu, sağlam olmayan veya ayıplı kıldı; yahut onda bir kusur, bir sağlam olmama, bir ayıp, bir noksanlık, bir leke, yahut bozuk bir şey var kıldı. (S, A, O, Msb, * K.) **أَرَدْتُ أَنْ أُعِيبَهَا**, Kur’da [xviii. 78], “onu kusurlu yahut sağlam olmayan kılmayı diledim” demektir. (AHeyth, TA.) ― -b2- [Aynı fiiller, mef‘ûl olarak bir insan hakkında da çoğu kez kullanılır.] ― -b3- Ve denir: **عَابَهُ**, [muzâri‘i yukarıdaki gibi,] mastarı **عَيْبٌ** ve **عَابٌ** ve **مَعَابٌ** ve **مَعِيبٌ**; (MA;) ve ↓ **عيّبهُ**; (S, A, O, Msb;) ve ↓ **تعيّبهُ**; (TA;) mânası: O, ona yahut ona (bir kimseye yahut bir şeye) bir rezilet, kusur vb. nisbet etti/yükledi; yahut onu bununla suçladı. (S, A, MA, * O, Msb, TA.) [Bu mânada birincisi çok sık vâkidir: bunun bir örneği, S ve O’da bu maddede zikredilen bir şairin sözünde geçer:
أَنَا الرَّجُلُ الَّذِى قَدْ عِبْتُمُوهُ
Ben, sizin kendisine bir rezilet yahut kusur vb. yüklediğiniz adamım. Ve denir: **عاب عَلَيْهِ فِعْلَهُ**, mânası: Ona, yaptığı işi ayıpladı yahut kötü gördü. -A3- **عاب السِّقَآءُ**: Tulukta koyulaşmış süt vardı. (O, K, TA.)

عيّبهُ
2 **عيّبهُ** ذ : 1’e iki yerde bak. -A2- **عيّب** ayrıca şu mânaya gelir: **عَيْبَة** denilen şeyi yaptı, yahut hazırladı, yahut kendisi için edindi. (O.)

تعيّب
5 **تعيّب** ذ O, kusurlu, sağlam olmayan veya ayıplı kılındı; yahut onda bir kusur, bir sağlam olmama, bir ayıp, bir noksanlık, bir leke, yahut bozuk bir şey bulunur hâle geldi. (A.) [Ayrıca 1’in ilk cümlesine de bak. -A2- **تعيّبهُ**: 1’e iki yerde bak.]

تعايبوا
6 **تعايبوا** ذ [Birbirlerinde kusur buldular; birbirlerini ayıpladılar, kınadılar yahut azarladılar]. (S, **تَعَايَرَ القَوْمُ**’un açıklamasında.)

عَابٌ
**عَابٌ** ذ : bir sonraki paragrafa bak.

عَيْبٌ
**عَيْبٌ** ذ , (S, A, O, Msb, K,) basit isim olarak kullanılan bir mastardır. (Msb,) ve ↓ **عَابٌ** [ki o da aslında bir mastardır] (S, O, Msb, K) ve ↓ **عَيْبَةٌ** (S, O) ve ↓ **مَعَابٌ** (S, O, Msb, K) ve ↓ **مَعِيبٌ** ve ↓ **مَعَابَةٌ**. (S, O. K,) aynı mânaya gelirler, (S, O, Msb, K,) yani [insanda ve her hayvanda] bir rezilet. [Ve aynı şeyde ve her şeyde] bir kusur yahut kusurluluk, bir sağlam olmama, bir ayıp, bir noksanlık, bir leke, yahut bozuk bir şey; eş anlamlısı **وَصْمَةٌ**, (A, K,) ve **نَقِيصَةٌ**: (TK:) Farsçada: آهُو: (PS:) yahut ↓ **مَعَابٌ** ve ↓ **مَعَابَةٌ**, **عَيْبٌ**’in yeri [yahut rezilet, kusur vb. yeri; görünüşe göre **عَيْبٌ** yahut kusur bulma vb. için bir dayanak mânasında] demektir. ↓ **مَا فِيهِ مَعَابٌ** ve ↓ **مَعَابَةٌ** “onda (onda yahut onda) **عَيْبٌ** yoktur” yahut “**مَوْضِعُ عَيْب** yoktur” demektir: [ve bunun gibi ↓ **مَعِيبٌ**, aşağıda gelenin gösterdiği üzere; ve ↓ **مَعْيَبَةٌ**, Har s. 475’te açıklandığı üzere; ki bu sonuncu ile ↓ **مَعَابَةٌ**, kıyasa uygun olarak **عَيْبٌ**’in sebebi, yani kendisi yüzünden kusur bulunacak, kınanacak, azarlanacak yahut ayıplanacak şey mânasında açıklanabilir; **مَذَمَّةٌ** gibi;] zira [her ne kadar] **كَالَ**, muzâri‘i **يَكِيلُ** gibi üç harfli kök fiilden **مَفْعل** vezni, isim [yahut mekân ismi] ölçüsü olarak **ع** üzerine kesra ile, mastar ölçüsü olarak ise fetha ile gelirse de, her iki durumda da fetha yahut kesra kullanmak câizdir; çünkü Araplar **مَسَارٌ** ve **مَسِيرٌ**, ve **مَعَاشٌ** ve **مَعِيشٌ**, ve ↓ **مَعَابٌ** ve ↓ **مَعِيبٌ** derler: (S, O:) **عَيْبٌ**’ün çoğulu **عُيُوبٌ** [çokluk çoğulu] (S, A, O, Msb) ve **أَعْيَابٌ** [azlık çoğulu]; (Th, TA;) ve **مَعَايِبُ** [↓ **مَعَابٌ**’ın yahut ↓ **مَعِيبٌ**’in yahut ↓ **مَعَابَةٌ**’nin çoğulu olarak; yahut **شَيْنٌ**’in çoğulu **مَشَايِنُ** gibi **عَيْبٌ**’ün kıyas dışı bir çoğulu olarak] **عُيُوبٌ** ile eş anlamlıdır. (S, O.)

عَيْبَةٌ
**عَيْبَةٌ** ذ : bir önceki paragrafa bak. -A2- Ayrıca: Elbiselerin konulduğu bir kap: (S, O, K:) ve eşyaların yahut aletlerin konulduğu deriden yahut köseleden bir kap: (TA:) ve biçilen ekinin harman yerine taşındığı, deriden yahut köseleden yahut benzerinden bir **زَبِيل** [yahut sepet gibi bir kap]: (K, TA,) (TA:) yahut deriden yahut köseleden, **خَرِيطَة** [bkz.] gibi bir şey: (Ham s. 352:) içinde olanın üzerine ilmekleri vardır; bunlardan birinin diğerine geçirilmesiyle kapatılır ve bağlanır: (bkz. 4, madde **شرج**)] çoğulu **عِيَبٌ** ve **عِيَابٌ** ve **عَيْبَاتٌ**. (S, O, K.) ― -b2- Buradan, (A,) (mecaz:) kişinin sırrının [yahut sırlarının] mahfazası; (A, O, K) ve tekil ve çoğul olarak kullanılır:] denir: **هُوَ عَيْبَةُ فُلَان** (mecaz:) O, falanın sırrının [yahut sırlarının] mahfazasıdır: (A:) ve bir hadiste şöyle denmiştir: **الأَنْصَارُ كَرِشِى وَعَيْبَتِى** (S, O, TA) (mecaz:) Ensar, benim içim ve sırrımın [yahut sırlarımın] mahfazasıdır. (TA. [Ayrıca madde **كرش**’teki diğer açıklamalara da bak.]) Ve [aynı şekilde] **العيَابُ** şu mânada kullanılır: (mecaz:) Göğüsler ve kalpler: (O, K:) çünkü Arap, **عيْبَة**’sine mallarının yahut eşyasının ve elbiselerinin en iyisini koyduğu gibi, göğsünde de ifşa edilmeyecek en özel sırlarını gizler. (O, * TA) Buradan, (TA,) bir şair şöyle der:
وَكَادَتْ عِيَابُ الوُدِّ مِنَّا وَمِنْكُمُ
وَاـِنْ قِيلَ أَبْنَآءُ العُمُومَةِ تَصْفَرُ
[Ve bizden ve sizden sevgi mahfazaları, biz ve siz baba tarafından amca çocuklarıyız denilse de, neredeyse … olurdu]: (O, TA:) **عياب الودّ** ile onların göğüslerini kasteder. (TA.) Ve **بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ عَيْبَةٌ مَكْفُوفَةٌ**, Hudeybiye antlaşmasındaki bir ifadedir; mânası (mecaz:) Bu barış hususunda bizimle onların arasında, [her iki tarafta da] bu yazının şartlarını yerine getirmeye bağlanmış bir göğüs vardır; içindekinin üzerine ilmekleriyle kapatılıp bağlanan **عيبة** gibi; gizli düşmanlıktan, hainlikten ve hileden arınmış: (IAar, O, * TA:) yahut Sh’nin rivayet ettiği üzere bazılarına göre, bizimle [onların] aramızdaki kötülük, sanki **عيبة** bağlanır gibi bağlanmış olacaktır: yahut samimi dostlar arasında, birbirine güvenenler arasında bulunan türden bir dostluk gibi, karşılıklı barışma ve savaştan el çekme olacaktır. (Az, TA. [Ayrıca madde **كف**’e de bak.]) ― -b3- **عَلَيْكَ بِعَيْنَتِكَ**, ‘Âişe’nin, onu ayıpladığı bir olayda ‘Ömer’e söylediği bir sözdür; mânası (varsayılan mecaz:) Kendi ailene yahut eşine bak, beni bırak. (TA.)

عُيَبَةٌ
**عُيَبَةٌ** ذ : **عَيَّابٌ**’a bak.

عِيَابٌ
**عِيَابٌ** ذ **عَيْبَةٌ**’nin çoğuludur. (S, O, K.) ― -b2- Ayrıca: [pamuk ayrılıp kabartılan] **مِنْدَف** denilen [tahta alet]: (O, K:) Lth böyle der; Az’a göre bunun bilinen tek otoritesi odur. (O, TA) (TA.)

عَيَّابٌ
**عَيَّابٌ** ذ (S, A, O, Msb, K) ve ↓ **عَيَّابَةٌ** (A, O, K [fakat bu daha şiddetli (mübalağalı) bir mânaya sahiptir]) ve ↓ **عُيَبَةٌ** (A, K) Başkalarına çokça yahut sıkça reziletler, kusurlar vb. nisbet eden/yükleyen; yahut onları bununla suçlayan kimse. (A ve K hepsinin açıklamasında, O ise ikincinin açıklamasında.)

عَيَّابَةٌ
**عَيَّابَةٌ** ذ : bir önceki paragrafa bak.

عائِبٌ
**عائِبٌ** ذ lâzım fiil **عَابَ**’ın ism-i fâilidir; [yani kusurlu olan yahut kusurlu hâle gelen vb.;] ticaret malına [&c.] uygulanır. (Msb.) ― -b2- Ve ayrıca **عَابَهُ**’nun ism-i fâilidir. (Msb.) -A2- Ayrıca, süte uygulanınca: Koyu; yahut koyulaşan. (O, K.)

مَعَابٌ
**مَعَابٌ** ذ : **عَيْبٌ**’e beş yerde bak.

مَعِيبٌ
**مَعِيبٌ** ذ : **عَيْبٌ**’e dört yerde bak. ― -b2- Ayrıca, (S, A, O, Msb, K) ve ↓ **مَعْيُوبٌ**, (S, O, K,) aslî şekle uygun olarak, (S, O,) ve ↓ **مُعَيَّبٌ**, [yahut bu şiddet (mübalağa) mânası taşır, (fiiline bak,)] ve ↓ **مُتَعَيَّبٌ**, (TA,) Kusurlu, sağlam olmayan veya ayıplı kılınmış; yahut onda bir kusur vb. var kılınmış. (S, A, O, Msb, * K, TA. [Fiillere bak.]) ― -b3- Ve [ayıplanmış vb.; yahut] bir reziletle, kusurla vb. suçlanmış. (TA, [Yine fiillere bak.])

مَعَابَةٌ
**مَعَابَةٌ** ذ : **عَيْبٌ**’e beş yerde bak.

مَعْيَبَةٌ
**مَعْيَبَةٌ** ذ : **عَيْبٌ**’e bak.

مُعَيَّبٌ
**مُعَيَّبٌ** ذ : **مَعِيبٌ**’e bak.

مَعْيُوبٌ
**مَعْيُوبٌ** ذ : **مَعِيبٌ**’e bak.

مُتَعَيَّبٌ
**مُتَعَيَّبٌ** ذ : **مَعِيبٌ**’e bak.
