# عيف — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%8A%D9%81/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B9%D9%8A%D9%81/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [عيف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B9%D9%8A%D9%81.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: عيف

عافَ الرجلُ الطعامَ أو الشراب يَعافُهُ عِيافاً، أي كرهه فلم يشربْه، فهو عائِفٌ. وعِفْتُ الطير أعيفُها عِيافَةً، أي زجرتها، وهو أن تعتبر بأسمائها ومساقطها وأصواتها. والعائِفُ: المتكهّنُ. وعافَتِ الطيرُ تَعيفُ عَيْفاً، إذا كانت تحوم على الماء أو على الجيَف وتتردَّد ولا تمضي تريد الوقوع، فهي عائِفَةٌ. ومنه قول لبيد:
كأنَّ أوْبَ مَساحي القومِ فوْقَهُـمُطيرٌ تَعيفُ على جونٍ مزاحيفِ
والاسم العَيْفَةُ. والعَيوفُ من الإبل: الذي يشمّ الماء فيدعه وهو عطشان.

### Türkçe

**عافَ** adam yemeği veya içeceği **يَعافُهُ** **عِيافاً** (diye) (yaptı); yani ondan tiksindi de onu içmedi; o hâlde o, **عائِفٌ**’tir. Ve “Ben kuşu **عِفْتُ**; **أعيفُها** **عِيافَةً** (diye)”; yani onu ürküttüm; bu da, adlarıyla, kondukları yerlerle ve sesleriyle ibret almandır. Ve **العائِفُ**: kâhinlik yapan (kimse)dir. Ve kuşlar **عافَتِ**; **تَعيفُ** **عَيْفاً**; su üzerinde veya leşler üzerinde dönüp durdukları, gidip de düşmek istedikleri (yere) varmayıp tereddüt ettikleri zaman; o hâlde onlar **عائِفَةٌ**’dir. Bundan, Lebîd’in sözü:
Sanki kavmin küreklerinin dönüşü onların üstünde,
koyu (renkli) bir (şey) üzerinde sürünenler (üzerinde) **تَعيفُ** eden bir kuştur.
İsim **العَيْفَةُ**’dır. Ve develerden **العَيوفُ**: suyu koklayıp da onu bırakan, hâlbuki susamış olan (deve)dir.
