# غبق (غ-ب-ق) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D8%A8%D9%82

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: غ - ب - ق
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 10 sözlük

## Sözlükler (10)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الغين والقاف والباء معهما
غ ب ق يستعمل فقط غبق: الغَبْقُ: شراب الغَبْوقِ، والفعل الاغتباق.

##### Türkçe

غayn, kāf ve bā ile birlikte olan bâb

**غ ب ق** yalnızca **غبق** kullanılır: **الغَبْقُ**: **الغَبْوقِ** içkisi; fiil ise **الاغتباق**.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الغَبوقُ: الشُربُ بالعشيّ. تقول منه: غَبَقْتُ الرجلَ أغْبُقُهُ بالضم، فاغْتَبَقَ هو.

##### Türkçe

**الغَبوقُ**: akşamleyin içmek. Ondan şöyle dersin: adamı **غَبَقْتُ**; onu **أغْبُقُهُ** (ضم ile), böylece o **فاغْتَبَقَ**.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

باب الغين والقاف والباء
غبق
استعمل من وجوهه : غبق .
غبق : قال الليثُ : الغَبْقُ : شُرْبُ الغَبُوقِ ، والفِعْلُ : الاغْتِباقُ : عَشِيّاً .
قُلْتُ : يُقَالُ : هذه النّاقَةُ غَبُوقِي ، وَغَبُوقَتِي ، أَيْ : اغْتَبِقُ لَبَنَها وَجَمْعُها : الغَبائِقُ .
وَأنشدَني أَعرابيّ :
مَالي لا أَسْقِي حُبَيِّبَاتِي
صَبَائِحِي غَبَائِقِي قَيْلاتِي
وَقَدْ غَبَقْتُهُ أَغْبِقُهَ غَبْقاً ، فاعتَبَقَ اغتِباقاً .
بن دُرَيدٍ : الغَبْقَةُ : خَيْطٌ أو عرَقَة ، تُشَدُّ في الخَشَبةِ المُعْتَرِضَةِ عَلَى سَنَامِ الثّوْرِ ، إذا كَرَب أو سَنَا ، لتَثْبُتَ الخَشَبَةُ على سَنَامِهِ .
وَقال الأزهريُّ : لم أسْمَعِ : الغَبَقَةَ ، بهذا الْمَعْنى ، لغيرِ ابنِ دُريدٍ ) .

##### Türkçe

باب **الغين** و**القاف** و**الباء**
**غبق**
Şu vecihlerinden kullanılmıştır: **غبق**.
**غبق**: Leys dedi ki: **الغَبْقُ**: **الغَبُوقِ**’un içilmesidir; fiil ise: **الاغْتِباقُ**: akşamleyin.
Dedim ki: Denilir ki: Bu deve benim **غَبُوقِي**’mdir ve **غَبُوقَتِي**’mdir; yani: onun sütünü akşamleyin içerim; bunun cemi: **الغَبائِقُ**’tır.
Bana bir bedevî inşad etti:
Mâlî lâ eskî hubeybâtî
Sabâihî gabâikî kaylâtî
Ve onu **غَبَقْتُهُ**; onu **أَغْبِقُهَ** **غَبْقاً**; böylece **اعتَبَقَ** **اغتِباقاً**.
İbn Düreyd: **الغَبْقَةُ**: bir ip veya bir damar; öküzün hörgücünün üzerine enlemesine (konulan) ağaç parçasına bağlanır; eğer (öküz) yorulursa veya (hörgücünü) kaldırırsa, ağaç parçası onun hörgücü üzerinde sabit kalsın diye.
Ezherî dedi ki: Bu mânâ ile **الغَبَقَةَ**’yi, İbn Düreyd’den başkası için işitmedim).

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الغين والباء وما يثلثهما)
(غبر) الغين والباء والراء أصلانِ صحيحان، أحدُهما يدل على البقاء، والآخرُ على لونٍ من الألوان.
فالأوَّل غَبَر، إذا بَقِيَ. قال الله تعالى ﴿إلاَّ امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الغَابِرِينَ﴾  [العنكبوت 33]، ويقال بالناقة غُبْر، أي بقيَّة. وبِهِ غُبَّرٌ من مرض، أي بقِيَّة. قال ابن مُقبِلٍ أو غيرُه:
فإن سألَتْ عنِّي سُليمَى فقلْ لها  *** به غُبَّرٌ من دائه وهو صالحُ
ومن الباب: عِرْقٌ غَبِر، أي لا يزال ينتقض، كأنَّ به أبداً غُبَّراً. وتغبَّرَت المرأةُ الشَّيْخَ: أخذَتْ بقيَّةَ مائه.
والأصل الآخر* الغُبار سمِّي لغُبْرته. وهي لونُه. والأغْبر: كل لونٍ لونُ غُبَار.وقول طرفة:
رأيتُ بنِي غَبْراء لا يُنكرِونني  *** ولا أهلُ هذاكَ الطِّرافِ الممدَّدِ([1])
فبَنِي غَبراءِ هم المَحَاوِيجُ الفُقَراء، وذلك أنَّهم مغبَّرةٌ ألوانُهم، وهم أهلُ المَتْرَبَة. والغَبْراء: الأرض. والغُبَيراء([2]) : نبيذ الذُّرَة، ولعلَّ في لونه غُبْرة.
فأمّا داهيةُ الغَبَر، فهو عندي من هذا الباب، ويراد أنَّها غبراءُ، أي مُظْلِمة مشبِّهة لا يُرَى وَجْهُ المأتَى لها.
ومما شذَّ عن هذين الأصلين ما حكاهُ ابن السكيت: أغْبَرْتُ في طلَب الحاجة: جَدَدْتُ.
(غبس) الغين والباء والسين كلمةٌ تدلُّ على لونٍ من الألوان. قالوا: الغُبْسَة: لونٌ كلون الرَّماد. ويقال فرسٌ أَغْبَسُ. قال بعضهم: هو الذي يقال له: "سَمَنْد([3]) ". فأمَّا قولُهم: "لا أفْعَله ما غَبَا غُبَيْسٌ" فهو الدَّهر. قال ابنُ الأعرابيّ: ما أدرِي ما أصْلُه.
(غبش) الغين والباء والشين كلمةٌ تدلُّ على ظُلْمةٍ وإظلام. من ذلك الغَبَش: شدَّة الظُّلمة. وأَغْباشُ اللَّيل ظُلَمه. قال ذو الرُّمَّة:
أغْبَاشَ ليلِ تَمَامٍ كانَ طارَقَه  *** تَطَخْطُخُ الغَيمِ حتَّى ما لَه جُوبُ([4])
قال أبو عبيد: الغَبَش: البقيّة من اللَّيْل، وجمعه أغباش.
(غبط) الغين والباء والطاء أصلٌ صحيحٌ له ثلاثة وجوه: أحدها دوامُ الشيء ولزومُه، [والآخَر الجَسُّ]، والآخِر نوعٌ من الحَسَد.
فالأوّل قولهم: أغْبَطَتْ عليه الحُمَّى، أي دامَت. وأغبَطْتُ الرَّحْلَ على ظَهر البَعِيرِ، إذا أدمْتَه عليه ولم تَحُطَّه عنه. ولذلك سُمِّي الرَّحْل غَبيطاً، والجمع غُبُط. قال الحارثُ بن وَعْلة([5]) :
أم هل تركتَ نساء الحيِّ ضاحيَةً  *** في قاعة الدَّارِ يستوقدن بالغُبُطِ([6])
ومن هذا الغِبْطة: حُسْن الحالِ ودوامُ المَسَرَّة والخَيْر.
والأصل الآخر الغَبْط، يقال: غبَطْتُ الشَّاةَ، إذا جسستَها([7]) بيدك تنظر بها سِمَنٌ. قال:
إنِّي وأَتْيي بُجَيْرَاً حينَ أسألُه *** كالغابِطِ الكلبَ يرجو الطِّرْق في الذَّنَبِ([8])
ومن هذا الباب: الغَبِيط: أرضٌ مطمئنّة، كأنّها غُبِطَتْ حتى اطمأنَّت.
والثالث الغَبْط، وهو حَسَدٌ يقال إنَّه غيرُ مذموم، لأنَّه يَتمنَّى ولا يُريد زوالَ النِّعمة من غيره، والحَسَدُ بخلاف هذا. وفي الدعاء. "اللهمَّ غَبْطاً لا هَبْطاً"، ومعناه اللهمَّ [نَسْأَلُك أن] نُغبَط ولا نهْبَطَ، أي لا نُحَطّ.
(غبق) الغين والباء والقاف كلمةٌ واحدة، وهي الغَبُوق: شُرب العشيّ. يقال: غَبَقْتُ القوْمَ غَبْقاً، واغْتَبَق اغتباقاً.
(غبن) الغين والباء والنون كلمةٌ تدُلُّ على ضَعفٍ واهتضام. يقال غُبِنَ الرّجُل في بَيعه، فهو يُغْبَنُ غَبْناً، وذلك إذا اهتُضم فيه. وغَبنَ في رأيه، وذلك إذا ضَعُف رأيُه. والقياسُ في الكلمتين واحد. والغَبِينة من الغَبْن كالشَّتيمة من الشَّتم. والمَغَابِن: الأرفاغ، سمِّيَتْ بذلك للينها وضَعْفها عن قوّةِ غيرها.
(غبي) الغين والباء والحرف المعتلّ أصلٌ صحيح يدلُّ على تستُّرِ شيء حتى لا يُهتدَى لـه. من ذلك الغبْية([9]) وهي الزُّبْية، وسمِّيت لأنَّ المَصِيدَ جهِلَها حتى وقَعَ فيها. ومنه: غَبِيَ فلان غَباوةً، إذا كان قليلَ الفِطْنَةِ، وهو غَبِيٌّ. وغَبِيتُ عن الخَبَر، إذا جهلتَه. ويقال: جاءت غَبْيَة من مَطَر، وذلك إذا جاءت بظُلْمَةٍ واشتدادٍ وتكاثُفٍ([10]) .
(غبث) الغين والباء والثاء ليس بشيء. وذكروا عن الفَرّاء أنَّه قال: غَبَثَت الأقط مثل عَبَثْته.
--------------ـــ
([1]) البيت من معلقته المشهورة.
([2]) في الأصل: "والغبراء" صوابه في المجمل واللسان. والغبيراء، يقال لها: "السُّكُرْكَة"، يتخذها الحبش.
([3]) فسره استينجاس في معجمه 697 بقوله: "Dun or cream" أي أشهب، أو ذو لون يشبه لون القشدة.
([4]) ديوان ذي الرّمة 22 واللسان (غبش، طرق). وقبله:
حتى إذا ما جلا عن وجهه فلق  *** هاديه في أخريات الليل منتصب
([5]) في اللسان (غبط) أنه وعلة الجرمي.
([6]) روايته في اللسان: "في ساحة الدار".
([7]) في الأصل: "حبستها" تحريف.
([8]) وكذا وردت روايته في المجمل. وفي اللسان (غبط) وبعض نسخ إصلاح المنطق 266: "وأتيي ابن غلاق"؛ وفي بعضها الآخر: "وأتيي ابن علاق".
([9]) وردت هذه الكلمة أيضاً في المجمل، ولم ترد في المعاجم المتداولة.
([10]) في الأصل: "وتكاسف".

ـ

##### Türkçe

(غayn ile **الباء** ve ikisini üçleyen şeyler bâbı)
(**غبر**) **الغين** ve **الباء** ve **الراء** iki sahih asıldır; ikisinden biri bekāya delâlet eder, diğeri renklerden bir renge.
Birincisi **غَبَر**’dir; kaldığı zaman. Allah Teâlâ dedi ki: ﴿إلاَّ امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الغَابِرِينَ﴾ [العنكبوت 33]. Ve deve hakkında **غُبْر** denir; yani artakalan. Ve onda hastalıktan **غُبَّرٌ** vardır; yani artakalan. İbn Mukbil yahut başkası dedi ki:
فإن سألَتْ عنِّي سُليمَى فقلْ لها  *** به غُبَّرٌ من دائه وهو صالحُ
Ve bâbdandır: **عِرْقٌ غَبِر**; yani hâlâ bozulup durur; sanki onda daima **غُبَّراً** var gibidir. Ve kadın ihtiyardan **تغبَّرَت**: suyunun artığını aldı.
Diğer asıl*: **الغُبار** onun **غُبْرته**si sebebiyle adlandırıldı. Ve o, onun rengidir. Ve **الأغْبر**: her renk ki onun rengi **غُبَار** rengidir. Ve Tarafe’nin sözü:
رأيتُ بنِي غَبْراء لا يُنكرِونني  *** ولا أهلُ هذاكَ الطِّرافِ الممدَّدِ([1])
İşte **بَنِي غَبراءِ** muhtaç fakirlerdir; bu, renkleri tozlanmış olduğundandır; ve onlar yoksulluk ehli kimselerdir. Ve **الغَبْراء**: yer. Ve **الغُبَيراء**([2]): darı nebîzi; belki onun renginde bir **غُبْرة** vardır.
**الغَبَر** musîbetine gelince, o benim yanımda bu bâbdandır; ve onun **غبراءُ** olduğu murad edilir; yani karanlık, benzetmeli; ona varışın yüzü görülmez.
Bu iki asıldan şâz olan şeylerden: İbnü’s-Sikkît’in naklettiği: Hâceti talep etmede **أغْبَرْتُ**: yeniledim.

(**غبس**) **الغين** ve **الباء** ve **السين** renklerden bir renge delâlet eden bir kelimedir. Dediler ki: **الغُبْسَة**: kül rengi gibi bir renk. Ve **فرسٌ أَغْبَسُ** denir. Bazıları dedi ki: ona “**سَمَنْد([3])**” denilen odur. Amma onların “**لا أفْعَله ما غَبَا غُبَيْسٌ**” sözleri ise, o dehrdir. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: onun aslını bilmiyorum.

(**غبش**) **الغين** ve **الباء** ve **الشين** karanlığa ve karartmaya delâlet eden bir kelimedir. Ondan: **الغَبَش**: karanlığın şiddeti. Ve **أَغْباشُ اللَّيل**: onun karanlıklarıdır. Zü’r-Rumme dedi ki:
أغْبَاشَ ليلِ تَمَامٍ كانَ طارَقَه  *** تَطَخْطُخُ الغَيمِ حتَّى ما لَه جُوبُ([4])
Ebû Ubeyd dedi ki: **الغَبَش**: geceden artakalandır; onun cem‘i **أغباش**tır.

(**غبط**) **الغين** ve **الباء** ve **الطاء** sahih bir asıldır; onun üç vechi vardır: birincisi şeyin devamı ve ona yapışması, [diğeri yoklama], ve diğeri hasedin bir türü.
Birincisi onların sözü: **أغْبَطَتْ** ona humma; yani devam etti. Ve devenin sırtı üzerinde semeri **أغبَطْتُ**; onu üzerinde devam ettirdiğim ve onu ondan indirmediğim zaman. Bunun için semere **غَبيطاً** adı verildi; cem‘i **غُبُط**tur. Hâris b. Va‘le([5]) dedi ki:
أم هل تركتَ نساء الحيِّ ضاحيَةً  *** في قاعة الدَّارِ يستوقدن بالغُبُطِ([6])
Ve bundan **الغِبْطة**: hâlin güzelliği ve sevinç ve hayrın devamıdır.
Diğer asıl **الغَبْط**tur; denir ki: koyunu **غبَطْتُ**; onu elinle yokladığın zaman, onunla semizlik var mı diye bakarsın. Dedi ki:
إنِّي وأَتْيي بُجَيْرَاً حينَ أسألُه *** كالغابِطِ الكلبَ يرجو الطِّرْق في الذَّنَبِ([8])
Ve bu bâbdandır: **الغَبِيط**: alçak bir yer; sanki o, sakinleşinceye kadar **غُبِطَتْ**.
Üçüncüsü **الغَبْط**tur; o bir haseddir; denir ki o zemmedilmiş değildir; çünkü o temenni eder ve nimetin başkasından gitmesini istemez; hased bunun hilâfınadır. Ve duada: “**اللهمَّ غَبْطاً لا هَبْطاً**”; manası: Allah’ım, [senden isteriz ki] bize gıpta edilsin ve alçaltılmayalım; yani indirilmeyelim.

(**غبق**) **الغين** ve **الباء** ve **القاف** tek bir kelimedir; o da **الغَبُوق**tur: akşam içişi. Denir ki: kavmi **غَبَقْتُ** **غَبْقاً**; ve **اغْتَبَق** **اغتباقاً**.

(**غبن**) **الغين** ve **الباء** ve **النون** zayıflığa ve ezilmeye delâlet eden bir kelimedir. Denir ki: adam satışında **غُبِنَ**; o **غَبْناً** **يُغْبَنُ**; bu, onda ezilme olduğu zaman. Ve görüşünde **غَبنَ**; bu, görüşü zayıf olduğu zaman. İki kelimede kıyas birdir. Ve **الغَبِينة** **الغَبْن**dendir; tıpkı **الشَّتيمة**nin **الشَّتم**den olması gibi. Ve **المَغَابِن**: koltuk altlarıdır; başkasının kuvvetine karşı yumuşaklığı ve zayıflığı sebebiyle böyle adlandırıldı.

(**غبي**) **الغين** ve **الباء** ve illetli harf sahih bir asıldır; bir şeyin örtülü kalmasına, ta ki ona yol bulunmamasına delâlet eder. Ondan **الغبْية**([9]) vardır; o **الزُّبْية**dir; avlanan onu bilmeyip içine düştüğü için adlandırıldı. Ve ondan: falan **غَبِيَ** **غَباوةً**; az anlayışlı olduğu zaman; ve o **غَبِيٌّ**dir. Ve haberi **غَبِيتُ**; onu bilmediğim zaman. Ve denir ki: yağmurdan bir **غَبْيَة** geldi; bu, karanlıkla ve şiddetle ve yoğunlaşmayla([10]) geldiği zaman.

(**غبث**) **الغين** ve **الباء** ve **الثاء** bir şey değildir. Ve Ferrâ’dan naklettiler ki o dedi: **غَبَثَت** kurutulmuş yoğurdu, tıpkı onu **عَبَثْته** gibi.

--------------ـــ
([1]) Beyit, onun meşhur muallakasındandır.
([2]) Asılda: “**والغبراء**”; doğrusu **المجمل** ve **اللسان**’dadır. Ve **الغبيراء**; ona “**السُّكُرْكَة**” denir; Habeşliler onu yaparlar.
([3]) İstîncâs onu sözlüğünde 697’de şu sözüyle tefsir etti: “Dun or cream” yani külrengi, yahut kaymak rengine benzeyen renge sahip.
([4]) Zü’r-Rumme divanı 22 ve **اللسان** (**غبش**، **طرق**). Ve ondan önce:
حتى إذا ما جلا عن وجهه فلق  *** هاديه في أخريات الليل منتصب
([5]) **اللسان** (**غبط**)’ta onun **وعلة الجرمي** olduğu.
([6]) **اللسان**’da rivayeti: “**في ساحة الدار**”.
([7]) Asılda: “**حبستها**” tahriftir.
([8]) Rivayeti **المجمل**’de böyle vârid olmuştur. Ve **اللسان** (**غبط**)’ta ve **إصلاح المنطق** 266’nın bazı nüshalarında: “**وأتيي ابن غلاق**”; diğer bazılarında: “**وأتيي ابن علاق**”.
([9]) Bu kelime **المجمل**’de de vârid olmuştur; tedavüldeki sözlüklerde vârid olmamıştır.
([10]) Asılda: “**وتكاسف**”.

ـ

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

غ ب ق
غزتهم بنو فلان فأوبقوهم وصبحوهم المنايا وغبقوهم‏.‏
وتقول العرب‏:‏ إن كنت كاذباً فشربت غبوقاً بارداً أي عدمت اللبن حتى تغتبق الماء‏.‏
يقال‏:‏ غبقه فاغتبق وهو صبحان وغبقان وعن زرقاء اليمامة‏:‏ كنت أكحلهما بصبوح من صبر وغبوق من إثمد‏.‏

##### Türkçe

غ ب ق
Falancanın oğulları onlara baskın yaptı; onları helâk ettiler, onlara ölümleri sabah vakti tattırdılar ve onlara ölümleri akşam vakti tattırdılar.

Araplar der ki: Eğer yalancı isen, soğuk bir **غبوق** içtin; yani sütü yitirdin de suyu akşam vakti içersin.

Denilir: Ona **غبقه**; böylece o **اغتبق** etti; o, **صبحان** ve **غبقان**dır. Zerkāʾu’l-Yemâme’den: “İkisini, sabah içkisi olarak **صبر** ile ve akşam içkisi olarak **إثمد** ile sürme çekerdim.”

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الغَبْقُ والتَّغَبُّق والاغْتِباقُ: شرب العشيّ. والغُبُوق: الشرب العشي. رجل غَبْقانُ وامرأَة غَبْقَى كلاهما على غير الفعل، لأَن افْتَعَل وتَفَعَّل لا يُبْنى منهما فَعْلان. والغَبُوق: ما اغْتُبِقَ، وخصَّ بعضهم به اللبن المشروب في ذلك الوقت، وقيل: هو ما أَمسى عند القوم من شرابهم فشربوه، وجمعه غَبَائقُ على غير قياس؛ قال:
ما ليَ لا أُسْقَى على عِلاَّتِي
صبائحي، غَبائِقي، قَيْلاتي؟
أَراد وغَبائقي وقَيْلاتي فحذف حرف العطف، وحذفه ضعيف في القياس معدوم في الاستعمال، ووجه ضعفه أَن حرف العطف فيه ضرب من الاختصار، وذلك أَنه قد أُقيم مقام العامل، أَلا ترى أَن قولك قام زيد وعمرو أَصله قام زيد وقام عمرو، فحذفت قام الثانية وبقيت الواو كأَنها عوض منها، فإِذا ذهبتَ بحذف الواو النائبة عن الفعل، تجاوزتَ حدَّ الاختصار إِلى مذهب الانتهاك والإِجْحاف، فلذلك رُفِضَ ذلك.
وغَبَقَ الرجلَ يَغْبُقه ويَغْبِقه غَبْقاً وغَبَّقَه: سقاه غَبُوقاً فاغْتَبق هو اغْتِباقاً. وغَبَقَ الإِبلَ والغنم: سقاها أَو حلبها بالعشيّ، واسم ما يحلب منها الغَبُوق، والغَبُوق: ما اغْتُبِقَ حارّاً من اللبن بالعشيّ. ويقال: هذه الناقة غَبُوقي وغَبُوقتي أَي أَغتبق لبنها، وجمعها الغَبائقُ، وكذلك صَبُوحي وصَبُوحتي، ويقال: هي قَيْلَتُه وهي الناقة التي يحتلبها عند مَقِيلِه؛ وأَنشد:
صَبائحي غَبائقي قَيْلاتي
والغَبُوق والغَبُوقة: الناقة التي تحلب بعد المغرب؛ عن اللحياني؛ وتَغَبَّقها واغْتَبَقها: حلبها في ذلك الوقت؛ عنه أَيضاً. وفي حديث أَصحاب الغار: لا أَغْبِقُ قبلهما أَهلاً ولا مالاً أَي ما كنت أُقدِّم عليهما أَحداً في شرب نصيبهما من اللبن الذي يشربانِه. والغَبُوق: شرب آخر النهار مقابل الصَّبُوح. وفي الحديث: ما لم تَصْطَبِحوا أَو تَغْتَبِقوا، وهو تَفْتَعِلوا من الغَبُوق؛ وحديث المغيرة: لا تُحَرِّم الغَبْقةُ؛ هكذا جاء في رواية وهي المرة من الغَبُوق شرب العشي، ويروى بالعين المهملة والياء والفاء. وقال بعض العرب لصاحبه: إِن كنت كاذباً فشربتَ غَبُوقاً بارداً أَي لا كان لك لبن حتى تشرب الماء القَراح، فسماه غَبُوقاً على المثل، أَو أَراد قام لك ذلك مقام الغَبُوق؛ قال أَبو سَهْم الهُذَلي: ومن تَقْلِلْ حَلُوبَتُه ويَنْكُلْ
عن الأَعداءِ، يَغْبُقه القَراحُ
أَي يَغْبُقه الماء البارد نفسه. ولقيته ذا غَبُوقٍ وذا صَبوحٍ أَي بالغداة والعشيّ، لا يستعملان إِلا ظَرْفاً.
والغَبَقةُ: خيط أَو عَرَقةٌ تشد في الخشبة المعترضة على سنام البعير، وفي التهذيب: على سَنام الثور إِذا كَرَب يُثْبِتُ الخشبة على سنامه؛ وقال الأَزهري: لم أَسمع الغَبَقة بهذا المعنى لغير ابن دريد.

##### Türkçe

**الغَبْقُ** ve **التَّغَبُّق** ve **الاغْتِباقُ**: akşam vakti içmek. Ve **الغُبُوق**: akşam vakti içme. Adam **غَبْقانُ** ve kadın **غَبْقَى**; ikisi de fiil üzere değildir; çünkü **افْتَعَل** ve **تَفَعَّل**’den **فَعْلان** bina edilmez. Ve **الغَبُوق**: **اغْتُبِقَ** olunan şeydir; bazıları onu o vakitte içilen süte tahsis etti; ve denildi ki: o, kavmin yanında akşamlayan içeceklerinden olup onu içtikleridir; cem‘i **غَبَائقُ**dur, kıyasa aykırı olarak; dedi ki:
ما ليَ لا أُسْقَى على عِلاَّتِي
صبائحي، غَبائِقي، قَيْلاتي؟
**وغَبائقي** ve **قَيْلاتي**yi murad etti; atıf harfini hazfetti; onun hazfi kıyasta zayıftır, استعمالda yoktur; zayıflığının vechi şudur ki: atıf harfinde bir çeşit ihtisar vardır; bu da, onun âmilin makamına ikame edilmiş olmasıdır; görmez misin ki senin “قام زيد وعمرو” sözünün aslı “قام زيد وقام عمرو”dur; ikinci “قام”ı hazfettin ve **الواو** sanki ondan bedel gibi kaldı; artık fiilden naib olan **الواو**’yu hazf ile gittiğinde, ihtisar haddini aşarak ihlâl ve haksızlık mezhebine geçersin; bundan dolayı bu reddedildi.

Ve **غَبَقَ** adamı, onu **يَغْبُقه** ve **يَغْبِقه**; **غَبْقاً**; ve onu **غَبَّقَه**: ona **غَبُوقاً** içirdi; böylece o, **اغْتَبق** etti, **اغْتِباقاً**. Ve **غَبَقَ** develeri ve koyunları: onlara akşam vakti su verdi yahut sağdı; onlardan sağılanın adı **الغَبُوق**tur; ve **الغَبُوق**: akşam vakti sütten sıcak olarak **اغْتُبِقَ** olunan şeydir. Ve denilir: bu deve **غَبُوقي** ve **غَبُوقتي**dir; yani onun sütünü **أَغتبق** ederim; cem‘i **الغَبائقُ**dur; aynı şekilde **صَبُوحي** ve **صَبُوحتي**; ve denilir: o, onun **قَيْلَتُه**dur; o, kaylûlesi vaktinde sağdığı devedir; ve inşad etti:
صَبائحي غَبائقي قَيْلاتي
Ve **الغَبُوق** ve **الغَبُوقة**: akşam namazından sonra sağılan deve; **اللحياني**’den. Ve onu **تَغَبَّقها** ve **اغْتَبَقها**: onu o vakitte sağdı; ondan da. Ve mağara ashabı hadîsinde: “لا أَغْبِقُ قبلهما أَهلاً ولا مالاً” yani onların önüne, içtikleri sütten paylarını içmede hiç kimseyi takdim etmezdim. Ve **الغَبُوق**: günün sonundaki içiş; **الصَّبُوح**a mukabil. Ve hadîste: “ما لم تَصْطَبِحوا أَو تَغْتَبِقوا” yani **الغَبُوق**tan **تَفْتَعِلوا** ediniz. Ve **المغيرة** hadîsi: “لا تُحَرِّم الغَبْقةُ”; rivayette böyle gelmiştir; o, **الغَبُوق**tan bir kerredir: akşam içişi; ve **بالعين المهملة والياء والفاء** ile de rivayet olunur. Ve bazı Araplar arkadaşına dedi: “إِن كنت كاذباً فشربتَ غَبُوقاً بارداً” yani sana süt olmasın da sırf suyu içinceye kadar; onu mesel üzere **غَبُوقاً** diye adlandırdı; yahut murad etti ki bu, senin için **الغَبُوق** makamına kaim oldu; **أَبو سَهْم الهُذَلي** dedi:
ومن تَقْلِلْ حَلُوبَتُه ويَنْكُلْ
عن الأَعداءِ، يَغْبُقه القَراحُ
Yani soğuk suyun kendisi onu **يَغْبُقه** eder. Ve ona **ذا غَبُوقٍ** ve **ذا صَبوحٍ** olarak rastladım; yani sabah vakti ve akşam vakti; ikisi ancak zarf olarak kullanılır.

Ve **الغَبَقةُ**: devenin hörgücü üzerine enlemesine konulan tahtaya bağlanan bir ip yahut bir damar. Ve **التهذيب**’de: öküzün hörgücü üzerine; eğer **كَرَب** ederse, tahtayı hörgücüne sabitler. Ve **الأَزهري** dedi: bu manada **الغَبَقة**yı İbn Düreyd’den başkası için işitmedim.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* غ ب ق * * الغَبُوقُ * الشُّرب بالعشي وقد * غَبَقَهُ * من باب نصر * فاغْتَبَقَ * هو

##### Türkçe

* غ ب ق * * **الغَبُوقُ** * akşamleyin içme; ve onu (akşamleyin) içirdi: **غَبَقَهُ**; نصر بابından; böylece o (kendisi) içti: **فاغْتَبَقَ** * هو

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الغبوق، كصبور: ما يشرب بالعشي خلاف الصبوح، وخص بعضهم به اللبن المشروب في ذلك الوقت. وقيل: هو ما أمسى عند القوم من شرابهم فشربوه، وأنشد الليث:
  يشربن رفها بالنهار والليل
  من الصبوح والغبوق والقيل وغبقه من حد نصر، وعليه اقتصر الجوهري والنووي والفيومي: سقاه ذلك. قال الراجز:
  يا رب مهر مزعوق
  مقيل أو مغبوق وقال بعض العرب لصاحبه: إن كنت كاذبا فشربت غبوقا باردا، أي: لا كان لك لبن حتى تشرب الماء القراح، فسماه غبوقا على المثل، أو أراد قام لك مقام الغبوق. قال أبو سهم الهذلي:
  ومن تقلل حلوبته وينكـل                      عن الأعداء يغبقه القراح فاغتبق اغتباقا: شربه، ومنه الحديث: ما لم تصطبحوا أو تغتبقوا وأنشد الليث:
  أيها المرء خلفك الموت إلا                      يك منك اصطباحة فاغتباقه والمغتبق: يكون موضعا ومصدرا قال رؤبة:
  ناء من التصبيح نائي المغتبق ورجل غبقان، وامرأة غبقى: شربا الغبوق، كلاهما بنيا على غير الفعل؛ لأن افتعل وتفعل لا يبنى منهما فعلان. وقال ابن دريد: الغبقة، محركة: خيط يشد في الخشبة المعترضة على سنام البعير. وفي التهذيب: على سنام الثور إذا كرب أو سنا؛ لتثبت الخشبة على سنامه. قال الأزهري: ولم أسمع الغبقة بهذا المعنى لغير ابن دريد. وتغبق: حلب بالعشي عن اللحياني. ومما يستدرك عليه: التغبق: الشرب بالعشي. وغبقه يغبقه من حد ضرب غبقا. وغبقه تغبيقا: سقاه غبوقا. وغبق الإبل والغنم: سقاها، أو حلبها بالعشي. ويقال: هذه الناقة غبوقي، وغبوقتي، أي: أغتبق لبنها، وجمعها الغبائق، على غير قياس، وكذلك صبوحي وصبوحتي. ويقال: هي قيلته، وهي الناقة التي يحتلبها عند مقيله، قال:
  ما لي لا أسقى على علاتي
  صبائحي غبائقي قـيلاتـي وقال اللحياني: الغبوق والغبوقة: الناقة التي تحلب بعد المغرب، قال: واغتبقها: حلبها في ذلك الوقت، وفي حديث أصحاب الغار: لا أغبق قبلهما أهلا ولا مالا هكذا ضبطه اليونيني في فرعه بكسر الباء من حد ضرب، وصححه، أي: ما كنت أقدم عليهما أحدا في شرب نصيبهما من اللبن الذي يشربانه. وفي حديث المغيرة: لا تحرم الغبقة هكذا جاء في رواية. وهي المرة من الغبوق، ويروى بالعين المهملة والياء والفاء، وقد تقدم. ويقال: لقيته ذا غبوق، وذا صبوح، أي: بالغداة والعشي، لا يستعملان إلا ظرفا.

##### Türkçe

**الغبوق**، **كصبور**: akşamleyin içilen şey; **الصبوح**’un hilâfı. Bazıları onu o vakitte içilen süt ile tahsis etti. Ve denildi: o, kavmin yanında içkilerinden akşamlayan şeydir de onu içtiler. Ve **الليث** inşad etti:
  Gündüz ve gece rahatça içerler
  **الصبوح**’dan ve **الغبوق**’tan ve **القيل**’den

Ve **غبقه** **من حد نصر**: ona onu içirdi. **الجوهري** ve **النووي** ve **الفيومي** bununla iktifa etti: ona onu içirdi. **الراجز** dedi:
  Ey Rabbim, ürkütülmüş bir tay,
  **مقيل** yahut **مغبوق**

Ve bazı Araplar arkadaşına dedi: “Eğer yalancı isen, soğuk bir **غبوق** içtin”; yani: sana süt olmasın da saf suyu içinceye kadar; onu mesel üzere **غبوق** diye adlandırdı; yahut **الغبوق**’un makamına senin için kaim oldu demek istedi. **أبو سهم الهذلي** dedi:
  Ve kim sağmalını azaltır ve geri durur
  düşmanlardan, ona saf su **يغبقه**

Böylece **اغتبق اغتباقا**: onu içti. Ondan hadis: “**ما لم تصطبحوا أو تغتبقوا**”. Ve **الليث** inşad etti:
  Ey kişi, ölüm arkandadır; ancak
  senden bir **اصطباحة** olursa, artık onun **اغتباقه**’si

Ve **المغتبق**: yer de olur, mastar da olur. **رؤبة** dedi:
  **التصبيح**’tan uzak, **المغتبق**’tan uzak

Ve bir erkek **غبقان** ve bir kadın **غبقى**: **الغبوق** içtiler; ikisi de fiil üzerine bina edilmedi; çünkü **افتعل** ve **تفعل**’den **فعلان** bina edilmez. **ابن دريد** dedi: **الغبقة** (harekeli): devenin hörgücü üzerine enlemesine konulan tahtada bağlanan ip. **التهذيب**’de: öküzün hörgücü üzerine, eğer bağlandı yahut yükseltildi ise; tahta onun hörgücü üzerinde sabit kalsın diye. **الأزهري** dedi: Bu mânâ ile **الغبقة**’yı **ابن دريد**’den başkasından işitmedim. Ve **تغبق**: **اللحياني**’den, akşamleyin sağdı. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **التغبق**: akşamleyin içme. Ve **غبقه يغبقه من حد ضرب غبقا**. Ve **غبقه تغبيقا**: ona **غبوقا** içirdi. Ve **غبق الإبل والغنم**: onlara su verdi; yahut onları akşamleyin sağdı. Ve denilir: “Bu deve **غبوقي** ve **غبوقتي**’dir”; yani: onun sütünü **أغتبق** ederim. Onun cem‘i **الغبائق**’tir, kıyasa aykırı olarak; aynı şekilde **صبوحي** ve **صبوحتي**. Ve denilir: “O, onun **قيلته**’sidir”; o, kaylûlesi vaktinde sağılan devedir. Dedi:
  Bana ne oluyor da güçlüklerime rağmen içirilmiyorum
  **صبائحي** **غبائقي** **قـيلاتـي**

Ve **اللحياني** dedi: **الغبوق** ve **الغبوقة**: akşam namazından sonra sağılan deve. Dedi: ve **اغتبقها**: onu o vakitte sağdı. Ve mağara arkadaşları hadîsinde: “**لا أغبق قبلهما أهلا ولا مالا**”; **اليونيني** bunu fer‘inde **حد ضرب**’dan **الباء**’nın kesriyle ضبط etti ve tashih etti; yani: onların içtikleri sütten paylarını içmede onlardan önce hiç kimseyi takdim etmezdim. Ve **المغيرة** hadîsinde: “**لا تحرم الغبقة**”; rivayette böyle geldi. O, **الغبوق**’tan bir kerredir. Ve **بالعين المهملة والياء والفاء** ile rivayet olunur; ve daha önce geçti. Ve denilir: “Onu **ذا غبوق** ve **ذا صبوح** olarak gördüm”; yani: sabahleyin ve akşamleyin; ikisi de ancak zarf olarak kullanılır.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

غَبَقَهُ
1 غَبَقَهُ ذ , (S, O, K,) aor. غَبُقَ (S, O, TA) and غَبِقَ , (TA,) inf. n. غَبْقٌ; (O, TA;) and ↓ غبّقهُ, inf. n. تَغْبِيقٌ; (TA;) He gave him to drink an eveningdraught, or what is termed a غَبُوق. (S, O, K, TA.) لَا أَغْبِقُ قَبْلَهُمَا أَهْلًا وَلَا مَالًا, in a trad. respecting the companions of the cave [to which allusion is made in the Kur ix. 40], in which the verb is thus written by El-Yooneenee with kesr to the ب, means I did not give to drink to any one [of family nor of cattle] the share [of the evening-draught] of milk of them two. (TA.)

2 غَبَّقَ see the next preceding paragraph. One says also غبّق الاـِبِلَ, and الغَنَمَ, He gave to drink to the camels, and the sheep or goats, in the evening: or he milked them in the evening: and النَّاقَةَ ↓ اغتبق he milked the she-camel after sunset. (TA. [See also 5.])

تغبّق
5 تغبّق ذ He milked in the evening. (Lh, O, K. [See also what next precedes.]) ― -b2- And He drank in the evening. (TA. [See also what next follows.])

اغتبق
8 اغتبق ذ , (S, O, K,) inf. n. اِغْتِبَاقٌ, (TA,) and مُغْتَبَقٌ may be an inf. n. as well as a n. of place, (O, K,) He drank an evening-draught, or what is termed a غَبُوق. (S, O, K. [See also what next precedes.]) ― -b2- And اغتبق لَبَنَهَا He drank her (a camel's) milk in the evening. (TA.) ― -b3- See also 2.

غَبْقَةٌ
غَبْقَةٌ ذ A single case of the evening-drink, or of what is termed غَبُوق. (TA.)

غَبَقَةٌ
غَبَقَةٌ ذ A string, or cord, (IDrd, O, K,) or a plaited thong (عَرَقَةٌ), (IDrd, O,) which is tied to the transverse piece of wood upon the hump of the bull [in the TA of the camel, or, accord. to the T, of the bull,] when he [draws the plough that] turns over the ground for cultivation, or is used for the drawing of water [to irrigate land in the manner expl. voce سَانِيَةٌ], in order that the piece of wood may be firm. (IDrd, O, K.)

غَبْقَانُ
غَبْقَانُ ذ , applied to a man, and غَبْقَى [for which the CK has غَبْقَآءُ], applied to a woman, (O, K, TA,) epithets similar to صَبْحَانُ and صَبْحَى, (O,) irregularly formed, for فَعْلَانُ is not to be formed from اِفْتَعَلَ nor from تَفَعَّلَ, (TA,) Who has drunk an evening-draught, or what is termed a غَيُوق. (K.)

غَبُوقٌ
غَبُوقٌ ذ An evening-draught; i. e. a draught, drink, or potation, [and particularly of milk, but also applied to one of water, and of wine, &c.,] that is drunk in the evening, or the last, or latter, part of the day. (S, O, K. [See also صَبُوحٌ.]) See an ex. in a verse of Khuzaz Ibn-Lowdhán cited voce كَذَبَ. One of the Arabs said to a companion of his, اـِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَشَرِبْتَ غَبُوقًا بَارِدًا [If thou be tying, then mayest thou drink a cold evening-draught]; meaning, may there not be milk for thee, so that thou shalt drink water not mixed with anything; this being called by him غبوق by way of comparison: or meaning, may that be to thee in the place of غبوق. (TA.) And one says, لَقَيتُهُ ذَا غَبُوقٍ [lit. I met him at a time of drinking the evening-draught], meaning, in the evening; a phrase used only adverbially; like ذَا صَبُوحٍ: (TA:) and ذَاتَ الغَبُوقِ [which has a similar meaning]. (T in art. ذُو.) ― -b2- Also, and with ة, A she-camel whose milk one drinks in the evening: or, accord. to Lh, that is milked after sunset: epithets like صَبُوحٌ and صَبُوحَةٌ. (TA.)

مُغْتَبَقٌ
مُغْتَبَقٌ ذ an inf. n. [of 8, q. v.]: and also a n. of place [signifying A place in which one drinks the draught termed غَيُوق]. (O, K.)

##### Türkçe

غَبَقَهُ
1 **غَبَقَهُ** ذ , (S, O, K,) muzâri‘i **غَبُقَ** (S, O, TA) ve **غَبِقَ** , (TA,) mastar ismi **غَبْقٌ**; (O, TA;) ve ↓ **غبّقهُ**, mastar ismi **تَغْبِيقٌ**; (TA;) Ona akşam içimi, yahut **غَبُوق** diye adlandırılan şeyi içirdi. (S, O, K, TA.) **لَا أَغْبِقُ قَبْلَهُمَا أَهْلًا وَلَا مَالًا**, mağara arkadaşları hakkında bir rivayette [Kur’ân ix. 40’ta kendisine işaret olunan], fiilin **الباء**’ya kesre ile El-Yooneenee tarafından böyle yazıldığı yerde, şu mânâdadır: O ikisinin sütünden [akşam içimi payı olan] payı, aileden ve maldan hiç kimseye içirmedim. (TA.)

2 **غَبَّقَ** bir önceki paragrafı gör. Şöyle de denir: **غبّق الاـِبِلَ**, ve **الغَنَمَ**, Develere ve koyunlara yahut keçilere akşamleyin içirdi: yahut onları akşamleyin sağdı: ve **النَّاقَةَ** ↓ **اغتبق** o, güneş battıktan sonra dişi deveyi sağdı. (TA. [Ayrıca 5’e de bak.])

تغبّق
5 **تغبّق** ذ Akşamleyin sağdı. (Lh, O, K. [Ayrıca bir önce gelen şeye de bak.]) ― -b2- Ve Akşamleyin içti. (TA. [Ayrıca bir sonra gelene de bak.])

اغتبق
8 **اغتبق** ذ , (S, O, K,) mastar ismi **اِغْتِبَاقٌ**, (TA,) ve **مُغْتَبَقٌ** hem mastar ismi hem de mekân ismi olabilir, (O, K,) Akşam içimi, yahut **غَبُوق** diye adlandırılan şeyi içti. (S, O, K. [Ayrıca bir önce gelene de bak.]) ― -b2- Ve **اغتبق لَبَنَهَا** Onun (bir devenin) sütünü akşamleyin içti. (TA.) ― -b3- Ayrıca 2’ye de bak.

غَبْقَةٌ
**غَبْقَةٌ** ذ Akşam içiminin, yahut **غَبُوق** diye adlandırılan şeyin tek bir defası. (TA.)

غَبَقَةٌ
**غَبَقَةٌ** ذ Bir ip, yahut kordon, (IDrd, O, K,) yahut örülmüş bir kayış (**عَرَقَةٌ**), (IDrd, O,) ekim için toprağı ters çeviren [sabanı çeken] yahut su çekmede kullanılan [**سَانِيَةٌ** maddesinde açıklandığı tarz üzere araziyi sulamak için] öküzün hörgücü üzerindeki enine tahta parçasına, o tahta parçası sağlam olsun diye bağlanan şeydir. (IDrd, O, K.)

غَبْقَانُ
**غَبْقَانُ** ذ , erkeğe nispetle, ve **غَبْقَى** [CK’de bunun yerine **غَبْقَآءُ** vardır], kadına nispetle, (O, K, TA,) **صَبْحَانُ** ve **صَبْحَى**’a benzer sıfatlardır, (O,) düzensiz olarak yapılmıştır; zira **فَعْلَانُ**, **اِفْتَعَلَ**’dan da **تَفَعَّلَ**’dan da yapılmaz, (TA,) Akşam içimi içmiş olan, yahut **غَيُوق** diye adlandırılan şeyi içmiş olan. (K.)

غَبُوقٌ
**غَبُوقٌ** ذ Akşam içimi; yani akşamleyin, yahut günün son, yahut sonraki kısmında içilen bir içim, içecek, yahut içki [ve özellikle süt; fakat suya, şaraba vb. bir içime de söylenir]. (S, O, K. [Ayrıca **صَبُوحٌ**’a da bak.]) **كَذَبَ** maddesinde zikredilen Khuzaz Ibn-Lowdhán’ın bir beytinde bir örnek gör. Araplardan biri arkadaşına şöyle dedi: **اـِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَشَرِبْتَ غَبُوقًا بَارِدًا** [Eğer yalancı isen, o hâlde soğuk bir akşam içimi içesin]; bununla, senin için süt olmasın da hiçbir şeyle karışık olmayan su içesin, demek istedi; bunu, benzetme yoluyla **غبوق** diye adlandırdı: yahut mânâsı, o senin için **غبوق**’un yerinde olsun, demektir. (TA.) Ve şöyle denir: **لَقَيتُهُ ذَا غَبُوقٍ** [lafzen: onu akşam içimi içme vaktinde buldum], mânâsı: akşamleyin; yalnız zarf olarak kullanılan bir ibaredir; **ذَا صَبُوحٍ** gibi: (TA:) ve **ذَاتَ الغَبُوقِ** [benzer bir mânâsı vardır]. (T, **ذُو** maddesinde.) ― -b2- Ayrıca, ve ة ile birlikte, Akşamleyin sütü içilen bir dişi deve: yahut Lh’ye göre, güneş battıktan sonra sağılan: **صَبُوحٌ** ve **صَبُوحَةٌ** gibi sıfatlardır. (TA.)

مُغْتَبَقٌ
**مُغْتَبَقٌ** ذ bir mastar ismi [8’in, ona bak]: ve ayrıca bir mekân ismidir [mânâsı: **غَيُوق** diye adlandırılan içimin içildiği bir yer]. (O, K.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%A8%D9%82/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

غَبَق
غَبَق U ( n. ac. غَبْق 1 ),
a.  Gave an eveningdraught to.

غَبَّقَ
غَبَّقَ II ,
a.  see I & V ( a ).

تَغَبَّقَ
تَغَبَّقَ V ,
a.  Milked in the evening.

b.  see VIII .

اِغْتَبَقَ
اِغْتَبَقَ VIII ,
a.  Drank an evening-draught.

غَبْقَة
غَبْقَة 1t ,
a.  see 26 .

غَبْقَى
غَبْقَى 1ya ,
a.  fem. of غَبْقَاْنُ 33 .

غَبُوْق
غَبُوْق 26 ,
a.  Evening-draught.

غَبْقَاْنُ
غَبْقَاْنُ 33 ,
a.  One drinking in the evening.

##### Türkçe

**غَبَق**
**غَبَق** U (i.m. **غَبْق** 1),
a. Akşam içkisi içirdi; -e akşam içkisi verdi.

**غَبَّقَ**
**غَبَّقَ** II,
a. I ve V’e bak (a).

**تَغَبَّقَ**
**تَغَبَّقَ** V,
a. Akşamleyin sağdı.

b. VIII’e bak.

**اِغْتَبَقَ**
**اِغْتَبَقَ** VIII,
a. Akşam içkisi içti.

**غَبْقَة**
**غَبْقَة** 1t,
a. 26’ya bak.

**غَبْقَى**
**غَبْقَى** 1ya,
a. **غَبْقَاْنُ** 33’ün müennesi.

**غَبُوْق**
**غَبُوْق** 26,
a. Akşam içkisi.

**غَبْقَاْنُ**
**غَبْقَاْنُ** 33,
a. Akşamleyin içen kimse.
