# غثر (غ-ث-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D8%AB%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: غ - ث - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 10 sözlük

## Sözlükler (10)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الغين والثاء والراء معهما
غ ث ر، غ ر ث، ث غ ر، ر غ ث، ر ث غ مستعملات غثر: الأَغْثَرُ والغَثْراءُ من الأْكسِيَةِ: ما كَثُرَ زِئْبَرُهُُ، وبه يشبه الغَلْفَقُ فوقَ الماء.
والأَغْثَرُ من طير الماء ملتبس الريش، طويلُ العنقِ.
والغَثْراءُ: سِفْلَةُ الناس وجمهورهم.
والغَيْثَرَةُ: الجماعة من الناس.
والأَغْثَرُ: الأَغْبَرُ، وهو بين الغَثَرِ.
ثغر: ثُغِرَ الصَّبِيُّ: سقطت أسنانه، وأثَّغَغَرتْ أي نَبَتَتْ بعد السقوط.
ويقال: أتَّغَرَ بالتاء.
والثَّغْرةُ: اسم له ما دام في مَنابتِهِ.
وانثَغَرَ الصَبِيُّ: سقط بعضُ ثَغْرِهِ.
وانَثَغَر الثَّغْرُ أي انْثَلَمَ.
ومَثْغورٌ اسم رجلٍ من ضَبَّةَ.
وثَغْرُ العدو: ما يلي دار الحرب.
والثُّغْرَةُ: نقرة النحر.
والثُّغْرَةُ: الناحية من الأرض، يقال: ما في تلك الثُّغْرةِ مِثْلُ فُلانٍ.
غرثٍ: الغَرْثانُ الجائع، وامرأةٌ غَرْثَى، وجمعه غِراثٌ، ونسْوةٌ غَراثَى. وجاريةٌ غَرْثَى الوشاح، ووشاحها غَرْثانُ.
رغث:
كل مرضعةٍ رَغُوثٌ تَرْغَثُ ولدها أي ترضعه.
والرُّغَثاوان: بَضْعَتانِ بين السَّنْدُوَةِ والمَنْكِبِ بجانبي الصدر.
رثغ: الرَّثْغُ في الثَّلْغ وهو هشم الرأسِ.

##### Türkçe

باب **الغين** و**الثاء** و**الراء** معهما
**غ ث ر**، **غ ر ث**، **ث غ ر**، **ر غ ث**، **ر ث غ** مستعملات

**غثر**: **الأَغْثَرُ** ve **الغَثْراءُ** elbiselerden: tüyü çok olan şey; ve onunla suyun üstündeki **الغَلْفَقُ** benzetilir.
Ve su kuşundan **الأَغْثَرُ**: tüyü karışık, boynu uzun.
Ve **الغَثْراءُ**: insanların aşağı tabakası ve onların çoğunluğu.
Ve **الغَيْثَرَةُ**: insanlardan topluluk.
Ve **الأَغْثَرُ**: **الأَغْبَرُ**; ve o, **الغَثَرِ** arasındadır.

**ثغر**: **ثُغِرَ الصَّبِيُّ**: dişleri düştü; ve **أثَّغَغَرتْ** yani düştükten sonra bitti.
Ve denir: **أتَّغَرَ** ت ile.
Ve **الثَّغْرةُ**: çıktığı yerinde bulunduğu müddetçe onun için bir isimdir.
Ve **انثَغَرَ الصَبِيُّ**: **ثَغْرِهِ**’nin bir kısmı düştü.
Ve **انَثَغَر الثَّغْرُ** yani kırıldı/çentiklendi.
Ve **مَثْغورٌ**: **ضَبَّةَ**’den bir adamın adıdır.
Ve **ثَغْرُ العدو**: savaş yurduna bitişik olan şey.
Ve **الثُّغْرَةُ**: boğaz çukuru.
Ve **الثُّغْرَةُ**: yerden bir taraf/bölge; denir: “şu **الثُّغْرةِ**’de falan gibi yoktur.”

**غرثٍ**: **الغَرْثانُ** aç olan; ve bir kadın **غَرْثَى**; çoğulu **غِراثٌ**; ve kadınlar **غَراثَى**. Ve bir cariye **غَرْثَى الوشاح**; ve onun kuşağı **غَرْثانُ**.

**رغث**:
Her emziren **رَغُوثٌ**’tur; **تَرْغَثُ** çocuğunu, yani onu emzirir.
Ve **الرُّغَثاوان**: göğsün iki yanında **السَّنْدُوَةِ** ile **المَنْكِبِ** arasında iki parça.

**رثغ**: **الرَّثْغُ** **الثَّلْغ** içindedir; o da başın ezilmesidir.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الأغْثَرُ: قريب من الأغبر. ويسمى الطحلب أغْثَرَ. والغُثْرَةُ: غُبْرَةٌ إلى خُضرةٍ. والغَثراءُ والغُثْرُ: سَفلة الناس، الواحد أغْثَرُ، وكذلك الغَيْثَرَةُ. وقولهم: كانت بين القوم غيثَرَةٌ شديدة. قال ابن الأعرابي: هي مُداوَسة القوم بعضهم بعضاً في القتال. والمُغْثورُ: لغة في المُغفور، وهو شيء يَنضَحه العُرْفُطُ والرِمْثُ مثل الصمغ، وهو حلوٌ كالعَسَل يؤكل، وربَّما سال لَثاهُ على الثَرى مثل الدِبسِ، وله ريحٌ كريهة. والمِغْثَرُ، بكسر الميم: لغة فيه.

##### Türkçe

**الأغْثَرُ**: **الأغبر**’e yakın. Ve yosuna **أغْثَرَ** denir. Ve **الغُثْرَةُ**: yeşilliğe doğru bir tozluluk. Ve **الغَثراءُ** ile **الغُثْرُ**: insanların aşağı tabakası; teki **أغْثَرُ**; ve yine **الغَيْثَرَةُ**. Ve onların sözü: Kavim arasında şiddetli bir **غيثَرَةٌ** vardı. İbnü’l-A‘râbî dedi: O, savaşta kavmin birbirini çiğnemesidir. Ve **المُغْثورُ**: **المُغفور** hakkında bir dildir; o, **العُرْفُطُ** ve **الرِمْثُ**’ün sakız gibi fışkırttığı bir şeydir; ve o, bal gibi tatlıdır, yenir; ve bazen, pekmeze benzer şekilde toprağın üzerine onun salyası akar; ve onun kötü bir kokusu vardır. Ve **المِغْثَرُ**, mimin kesresiyle: onda bir dildir.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

غ ث ر
غثر ، غرث ، ثغر ، ثرغ ، رغث ، رثغ .
غثر : أبو عبيد : الأغثرُ الذي فيه غُبرةٌ ، ثعلب عن ابن الأعرابي قال : الذِّئبُ فيه طُلْسَةٌ وغُبْرَةٌ وغُثرَةٌ وغُبسةٌ ، والضَّبعُ فيها غُثْرَةٌ .
أبو عبيد عن الأصمعيِّ : الغثراءُ من الناس : الغوْغاءُ .
قال : وقال أبو زيد : الغيْثرَةُ الجماعاتُ من الناس المختَلِطون .
وقال الليثُ : الأغثرُ والغثراءُ مِنَ الأكسيةِ : ما كثرَ صُوفه وزئبَرُه ، وبه شُبِّه الغَلْفقُ فوق الماء .
وأنشد :
عَباءَةٌ غثراءُ مِن أجْن طالي
أي : من ماءِ ذي أَجْنٍ .
قال : الأغثرُ : من طير الماء : طويل العُنق في لونه غثرَة .
وقال غيره : أغثرَ الرِّمْثُ وأغفر : إذا سال منه صَمْغٌ حلو يقال له المُغْثور والمِغثر ، وجمعه المغاثير والمغافير .
وقال ابن الفرَج : قال الأصمعيُّ : تركت القوم في غَيْثرة وغَيْتمة : أي في قتال واضطراب .
غرث : قال الليث : الغرَث : الجوع ، والنّعت غَرْثان وغرْثى ، وجاريةٌ غَرْثى الوِشاح ووِشاحها غرْثان ، وقد غرِثَ يغْرَث غَرَثاً فهو غرثان ، وغرَّثه إذا جَوّعه .
ثغر : قال الليث : الثَّغْر لِلسِّنِّ ما دامَ في مَنابِته قبل أن يَسْقُط .
وقال أبو عبيد : قال أبو زيد : إذا سَقَطتْ رَواضِع الصبيِّ قيل : ثُغِرَ فهو مثغورٌ ، فإذا نبتتْ أسنانه بعدَ السقوطِ قيل : اثّغرَ واتَّغَرَ بتشديد الثّاء والتاء .
وقال شمر : الإثِّغار يكون في النبات والسقُوط ، ومن النبات حديثُ الضَحّاكِ أنه وُلدَ وهو مثْغِرٌ ، ومن السقوطِ حديث إبراهيم كانوا يُحبون أن يُعلِّموا الصبيَّ الصلاة إذا اثّغر .
قال شمر : وهذا عندي بمعنى السقوطِ يدلُّكَ علَى ذلك ما رواه ابن المبارَك بإسناده عن إبراهيم إذا ثُغِر ، وثُغر لا يكون إلا بمعنى السقوطِ .
قال شمر : ورَوُي عن جابرٍ أنه قال : ليس في سنِّ الصبيِّ شيء إذا لم يثّغِرْ قال :
ومعناه عندي النبات بعد السُّقوط .
قال شمر : وحكي عن الأصمعي أنه قال : إذا وقع مقدَّم الفَم من الصبيِّ قيل : اتّغر بالتاء ، فإذا قُلع من الرجل بعد أن يُسنّ قيل : قد ثُغر بالثاء فهو مثغور .
قلت : أصل الثّغر الكسر والثّلم ، وقد ثغرْت الجدار إذا ثلَمْته ، ومنه قيل للموضع الذي يخاف منه اندراء العدوِّ في جبلٍ أو حِصْنٍ ثغر لانثِلامِه وإعواره حتى يمكن العدوّ الدخول منه .
وقال الليث : الثُّغَرة : ثغرَة النّحْر ، والثغْرَة الناحية منَ الأرض ، يقال : ما بتلك الثغرة مثْله .
وقال أبو سعيدٍ : ثُغَر المجدِ : طُرقه واحدتها : ثُغْرة .
قلت : وكلُّ طريقٍ التَحَبه الناس لسهولتِه حتى تخدَّد فهو ثُغْرَةٌ ، وذلك أن سالكيهِ دعَسوه وثَغروا وجهه حتى صار فيه أخدودٌ وشرك بائنةٌ ، ورأيت في البادية نباتاً يقال له الثّغَر ، وربّما خفِّفَ فقيل : ثَغْرٌ .
قال الراجز :
أفانِياً ثَعْداً وثَغْراً ناعِما
شمر عن الهجيميِّ : ثغَرْت سِنّه : نزعْتها واثّغرَ إذا أنبَت ، واثَّغر سقَط ، ونَبتَ جَمِيعاً .
وقال الكمَيت :
تبَيَّن فيه الناس قبلَ اثِّغاره
مكارم أرْبى فوْقَ مثْلٍ مِثالُها
قال شمر : اثغارهُ : سقوط أسنانهِ .
قال : ومن النّاسِ من لا يثَّغِرُ أبداً ، وبَلغنَا أن عبدالصمد بن علي بن عبد الله بن العباس لم يَتَّغِرْ قَطُّ وأنه دخل قبره بأسنان الصَّبيِّ ، وما نَغضَ له سِنٌّ حتَّى فارَقَ الدنيا مع ما بلغ من العمرِ .
وقال المرار الْعَدَويُّ :
قَارِحٌ قد فُرَّ منه جَانبٌ
ورَبَاع جانبٌ لم يَتّغِرْ
وقال أبو زبيد يصف أنيَابَ الأسَدِ :
شِبالاً وأشباه الزُّجَاج مَغاوِلاً
مَطَلْنَ ولم يَلْقَيْنَ في الرَّأْسِ مَثْغرا
قال : مَثغراً : مَنْفذاً ، فأَقمنَ مكانَهُنَّ من فمهِ ، يقول : إنه لم يَتّغِرْ فيخلف سنّاً بعد سِنَ كسائر الحيوان .
رغث : قال الليث : كلُّ مُرْضعةٍ : رَغُوثٌ .
وقال طَرَفةُ :
ليتَ لنَا مَكانَ الملكِ عَمرٍ و
رَغوثاً حَوْلَ قُبَّتنَا تَخُورُ
والرُّغثَاوانِ : مَضيغتَانِ بين الثّندُوَة والمنْكِبِ بجانب الصَّدْرِ .
أبو عبيد عن الأصمعي : الرَّغوثُ هي التي ترضعُ ، وَجمعهَا رغاثٌ .
ويقال : رَغثهَا ولدُهَا يَرْغَثُهَا رَغْثاً مثل
مَلجَهَا يَملجُها إذا رَضَعهَا .
قال : والرُّغثَاءُ : ما بين الإبط وأسفل الثَّديِ ممَّا يَلي الإبطَ ، قال ذلك ابن الأعرابي .
وقال غيره : الرَّغَثَاءُ بِفتْحِ الرَّاءِ : عَصبَةُ الثدْي ، قلت : وضَمُّ الرَّاءِ في الرُّغثَاءِ : أكثر ، كذلك روى سلمة عن الفراء .
قال : والرُّغثَاوانِ : سَوادُ حَلَمَةِ الثَّدْيَيْنِ .
ثرغ : الحراني عن ابن السكيت : ثُرُوغُ الدَّلْوِ وفُروغُهَا ما بَين العَراقِي ، واحدهَا فَرْغٌ وثَرْغٌ .
رثغ : قال الليث : الرَّثَغُ لُغةٌ في اللَّثَغِ .

##### Türkçe

غ ث ر
**غثر** , **غرث** , **ثغر** , **ثرغ** , **رغث** , **رثغ** .
**غثر** : Ebû Ubeyd: **الأغثرُ**: içinde **غُبرةٌ** bulunan (kimsedir); Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: dedi ki: **الذِّئبُ**’de **طُلْسَةٌ** ve **غُبْرَةٌ** ve **غُثرَةٌ** ve **غُبسةٌ** vardır; **الضَّبعُ**’da ise **غُثْرَةٌ** vardır.
Ebû Ubeyd, el-Asma‘î’den: İnsanlardan **الغثراءُ**: **الغوْغاءُ**’dır.
Dedi ki: Ebû Zeyd dedi: **الغيْثرَةُ**: insanlardan birbirine karışmış **الجماعاتُ**’tır.
Leys dedi: **الأغثرُ** ve **الغثراءُ** elbiselerden: yünü ve **زئبَرُه**’u çok olan şeydir; bununla su üstündeki **الغَلْفقُ** benzetilmiştir.
Ve inşad etti:
عَباءَةٌ غثراءُ مِن أجْن طالي
Yani: **ذي أَجْنٍ**’in suyundan.
Dedi: **الأغثرُ**: su kuşlarından: boynu uzun, renginde **غثرَة** bulunan (kuştur).
Başkası dedi: **أغثرَ** **الرِّمْثُ** ve **أغفر**: ondan **صَمْغٌ** tatlı aktığı zaman; ona **المُغْثور** ve **المِغثر** denir; çoğulu **المغاثير** ve **المغافير**’dir.
İbnü’l-Ferec dedi: el-Asma‘î dedi: Kavmi **غَيْثرة** ve **غَيْتمة** içinde bıraktım: yani savaş ve çalkantı içinde.

**غرث** : Leys dedi: **الغرَث**: açlıktır; sıfatı **غَرْثان** ve **غرْثى**’dır; **جاريةٌ غَرْثى الوِشاح** ve onun **وِشاح**’ı **غرْثان** (dır); ve **غرِثَ** **يغْرَث** **غَرَثاً** (olur), o hâlde o **غرثان**’dır; **غرَّثه**: onu aç bıraktığı zaman.

**ثغر** : Leys dedi: **الثَّغْر** diş için, düşmeden önce yuvalarında bulunduğu müddetçe (kullanılır).
Ebû Ubeyd dedi: Ebû Zeyd dedi: Çocuğun süt dişleri düştüğü zaman: **ثُغِرَ** denir; o hâlde o **مثغورٌ**’dur; düşüşten sonra dişleri bittiği zaman: **اثّغرَ** ve **اتَّغَرَ** denir; **الثّاء** ve **التاء** şeddeli olarak.
Şemmer dedi: **الإثِّغار** bitmede ve düşmede olur; bitmeden olanı: ed-Dahhâk’ın hadisi: o, **مثْغِرٌ** olarak doğdu; düşmeden olanı: İbrâhîm’in hadisi: **اثّغر** ettiği zaman çocuğa namazı öğretmeyi severlerdi.
Şemmer dedi: Bu, benim yanımda düşme manasındadır; buna seni delalet ettiren, İbnü’l-Mübârek’in isnadıyla İbrâhîm’den rivayet ettiğidir: **ثُغِر** ettiği zaman; ve **ثُغر** ancak düşme manasında olur.
Şemmer dedi: Câbir’den rivayet olundu ki o dedi: Çocuğun dişinde, **يثّغِرْ** etmediği zaman bir şey yoktur; dedi ki:
Ve manası benim yanımda düşmeden sonra bitmedir.
Şemmer dedi: el-Asma‘î’den hikâye olundu ki o dedi: Çocuğun ağzının ön kısmı düştüğü zaman **اتّغر** denir, **التاء** ile; adamdan, diş çıkardıktan sonra söküldüğü zaman **ثُغر** denir, **الثاء** ile; o hâlde o **مثغور**’dur.
Dedim: **الثّغر**’ın aslı kırma ve gediktir; duvarı gediklediğim zaman **ثغرْت الجدار** (derim); bundan dolayı, dağda yahut kalede düşmanın sızmasından korkulan yere, gediklenmesi ve oyulması sebebiyle, düşmanın oradan girmesi mümkün oluncaya kadar, **ثغر** denmiştir.
Leys dedi: **الثُّغَرة**: boğazın **ثغرَة**’si; **الثغْرَة** yerin bir tarafıdır; denir ki: şu **الثغرة**’de onun gibisi yoktur.
Ebû Sa‘îd dedi: **ثُغَر المجدِ**: onun yollarıdır; tekili: **ثُغْرة**.
Dedim: İnsanların kolaylığından dolayı aşındırıp oluklaştırdığı her yol **ثُغْرَةٌ**’dir; bu, onu kullananların onu çiğneyip yüzünü gediklemesidir; ta ki onda bir hendek ve açık çukurlar oluncaya kadar; ve çölde **الثّغَر** denilen bir bitki gördüm; bazen hafifletilir de **ثَغْرٌ** denir.
Recez söyleyen dedi:
أفانِياً ثَعْداً وثَغْراً ناعِما
Şemmer, el-Huceymî’den: Dişini söktüğüm zaman **ثغَرْت سِنّه** (derim); ve bittiği zaman **اثّغرَ**; düştü, ve bitti, hepsi birden **اثَّغر**.
Kumeyt dedi:
تبَيَّن فيه الناس قبلَ اثِّغاره
مكارم أرْبى فوْقَ مثْلٍ مِثالُها
Şemmer dedi: **اثغارهُ**: dişlerinin düşmesidir.
Dedi: İnsanlardan, asla **يثَّغِرُ** etmeyen vardır; ve bize ulaştı ki Abdullah b. es-Samed b. Ali b. Abdullah b. el-Abbâs hiç **يَتَّغِرْ** etmedi; ve kabre çocuğun dişleriyle girdi; ve dünyadan ayrılıncaya kadar, ulaştığı yaşa rağmen, onun için bir diş sallanmadı.
el-Merâr el-Adevî dedi:
قَارِحٌ قد فُرَّ منه جَانبٌ
ورَبَاع جانبٌ لم يَتّغِرْ
Ebû Zübeyd, aslanın azı dişlerini vasfederek dedi:
شِبالاً وأشباه الزُّجَاج مَغاوِلاً
مَطَلْنَ ولم يَلْقَيْنَ في الرَّأْسِ مَثْغرا
Dedi: **مَثغراً**: bir menfezdir; böylece ağızlarından, yerlerinde kaldılar; diyor ki: o **يَتّغِرْ** etmedi; böylece diğer hayvanlar gibi bir dişten sonra bir diş bırakıp (yenisini) getirmedi.

**رغث** : Leys dedi: Her emziren: **رَغُوثٌ**’tur.
Tarafe dedi:
ليتَ لنَا مَكانَ الملكِ عَمرٍ و
رَغوثاً حَوْلَ قُبَّتنَا تَخُورُ
**الرُّغثَاوانِ**: göğsün yanında, **الثّندُوَة** ile **المنْكِبِ** arasında iki çiğnenmiş lokmadır.
Ebû Ubeyd, el-Asma‘î’den: **الرَّغوثُ** emziren dişidir; çoğulu **رغاثٌ**’tır.
Ve denir ki: Onu yavrusu emdiği zaman **رَغثهَا ولدُهَا يَرْغَثُهَا رَغْثاً**; tıpkı onu emdiği zaman **مَلجَهَا يَملجُها** gibi.
Dedi: **الرُّغثَاءُ**: koltuk altına bitişik olan, koltuk altı ile memenin altı arasındaki şeydir; bunu İbnü’l-A‘râbî söyledi.
Başkası dedi: **الرَّغَثَاءُ** ( **الرَّاءِ**’nın fethiyle): memenin siniridir; dedim: **الرُّغثَاءِ**’da **الرَّاءِ**’nın zammı daha çoktur; Seleme, el-Ferrâ’dan böyle rivayet etti.
Dedi: **الرُّغثَاوانِ**: iki memenin ucunun karalığıdır.

**ثرغ** : el-Harrânî, İbnü’s-Sikkît’ten: **ثُرُوغُ الدَّلْوِ** ve **فُروغُهَا**: **العَراقِي** arasındaki şeydir; tekili **فَرْغٌ** ve **ثَرْغٌ**’dur.

**رثغ** : Leys dedi: **الرَّثَغُ** **اللَّثَغِ**’de bir lugattır.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الغين والثاء وما يثلثهما)
(غثر) الغين والثاء والراء أُصيلٌ يدلُّ على تجمُّع من ناسٍ غير كرام. يقولون: الغَثْرَاء: سَفِلَة النّاس، وجماعتُهم* غَيْثَرة؛ وأصله من الأغثَر، وهو الطُّحْلُـَب المجتمع. والأغْثَر من الأكسية: ما كثُر صُوفُه.‏
(غثم) الغين والثاء والميم كلمتانِ متباينتانِ. فالأغثم من الشَّعَْر: ما غَلبَ بياضُه سوادَه. قال:‏
* إمّا تَرَيْ دهراً عَلاَني أغْثَمُهْ(1) *‏
والكلمة الأخرى: غَثَمْتُ له من مالي: أعطيتُه.‏
(غثي) الغين والثاء والحرف المعتل كلمةٌ تدلُّ على ارتفاعِ شيء دَنِيٍّ فوق شيء. من ذلك الغُثَاء: غُثَاء السَّيْل. يقال: غثا الوادِي(2) يغثو، وأغثى يُغْثِي أيضاً. قال:‏
من السَّيْل والإغْثَاءِ فَِلْكَةُ مِغْزَلِ(3) *** كأنَّ طَمِيَّةَ المُجَيْمِرِ غُدْوَةً‏
ويروى: "والغُثَّاء". ويقال لسَفِلة الناس: الغُثَاء، تشبيهاً بالذي ذكرناه. ومن الباب: غَثَتْ نَفسُه تَغْثِي، كأنَّهَا جاشت بشيء مؤذٍ.‏
--------------ـــ
(1) الرجز لرجل من فزارة كما في اللسان (غثم، لهزم) ونوادر أبي زيد 52. وانظر شروح سقط الزند 293.‏
(2) الفعل واوي يائي.‏
(3) البيت لامرئ القيس. والرواية المشهورة فيه: "كأن ذرى رأس المجيمر". وروايتنا هذه أنشدها في اللسان (طما)، وقال: "وطمية: جبل".

ـ

##### Türkçe

(غayn ve **ثاء** ve onları üçleyen şeyler bâbı)
(**غثر**) **الغين** ve **الثاء** ve **الراء**; asıl bir (kök) olup, kerîm olmayan insanlardan bir topluluğun toplanmasına delâlet eder. Derler ki: **الغَثْرَاء**: insanların aşağı tabakasıdır; ve onların topluluğu **غَيْثَرة**’dir; aslı ise **الأغثَر**’dendir; o da toplanmış **الطُّحْلُـَب**’dır. Ve örtülerden **الأغْثَر**: yünü çok olan şeydir.‏
(**غثم**) **الغين** ve **الثاء** ve **الميم** iki ayrı kelimedir. Şu hâlde saçtan **الأغثم**: beyazı siyahına galip gelen şeydir. Dedi ki:‏
* Ya görürsen bir zamanı; onun **أغْثَم**’i bana üstün geldi(1) *‏
Diğer kelime: **غَثَمْتُ** ona malımdan: ona verdim.‏
(**غثي**) **الغين** ve **الثاء** ve illetli harf; bir şeyin, aşağı bir şeyin üstünde yükselmesine delâlet eden bir kelimedir. Bundan: **الغُثَاء**: selin **غُثَاء**’ı. Denir: **غثا** vadi(2) **يغثو**; ve **أغثى** da **يُغْثِي**. Dedi ki:‏
Selden ve **الإغْثَاءِ**’den; bir iğ’in eğirme parçası(3) *** sanki **طَمِيَّةَ المُجَيْمِرِ** bir sabahleyin‏
Şöyle rivayet olunur: “ve **الغُثَّاء**”. Ve insanların aşağı tabakasına: **الغُثَاء** denir; zikrettiğimize benzetme olarak. Ve bâbdan: **غَثَتْ** nefsi **تَغْثِي**; sanki eziyet verici bir şeyle kabarmış gibi.‏
--------------ـــ
(1) Recez, Lisân’da (**غثم**، **لهزم**) ve Ebû Zeyd’in Nevâdir’i 52’de olduğu üzere Fezâre’den bir adamındır. Ve bk. Şurûh Sakat az-Zand 293.‏
(2) Fiil vâvî yâîdir.‏
(3) Beyit İmru’ul-Kays’ındır. Onda meşhur rivayet: “sanki **ذرى رأس المجيمر**”. Bizim bu rivayetimizi Lisân’da (**طما**) inşâd etti ve dedi ki: “ve **طمية**: bir dağdır”.‏

ـ

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

غ ث ر
فلان من الغوغاء والغثاء والغثراء ويقال لهم‏:‏ الغثر والغثرة‏.‏
وفي حديث عثمان رضي الله تعالى عنه‏:‏ إن هؤلاء النفر رعاع غثرة‏.‏
وأكلتهم الغثراء وهي الضّبع أي هلكوا سميت لغثرة في لونها هي كدرة في غبرة‏.‏

##### Türkçe

غ ث ر
Falanca, **الغوغاء**’dan, **الغثاء**’dan ve **الغثراء**’dandır; ve onlara şöyle denir: **الغثر** ve **الغثرة**.

Osman (Allah Teâlâ ondan razı olsun) hadîsinde: “Şüphesiz şu topluluk, ayak takımı, **غثرة**’dir.”

Onları **الغثراء** yedi; o da **الضّبع**’dır; yani helâk oldular. Rengindeki **غثرة** sebebiyle adlandırıldı; o, bir tozluluk içinde bir bulanıklıktır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الغَثَرة والغَثْراء: الجماعة المختلطة، وكذلك الغَيْثرة. أَبو زيد: الغَيْثَرة الجماعة من الناس المختلطون من الناس الغَوْغاء. والغَثْراء والغُثْر: سَفِلة الناس، الواحد أَغْثَر، مثل أَحْمَر وحُمْر وأَسْوَدَ وسُود. وفي الحديث: رَعاع غَثرة؛ هكذا يروى، قيل وأَصله غَيْثرة حذفت منه الياء، وقيل في حديث عثمان، رضي الله عنه، حين دخل عليه القومُ ليَقْتُلوه، فقال: إِن هؤلاء رَعْاعٌ غَثَرة أَي جُهَّال؛ قال ابن الأَثير: وهو من الأَغْثَر الأَغْبَر، وقيل للأَحمق الجاهل: أَغْثَر، استعارةً وتشبيهاً بالضبع الغَثْراء للونها، قال: والواحد غاثِر، وقال القتيبي: لم أَسمع غاثِراً، وإِنما يقال رجل أَغْثَر إِذا كان جاهلاً، قال: والأَجود في غَثَرة أَن يقال هو جمع غاثِرٍ مثل كافرٍ وكَفَرة، وقيل: هو جمع أَغْثَر فجُمِعَ جمْع فاعِل كما قالوا أَعْزَل وعُزَّل، فجاءَ مثل شاهدٍ وشُهَّد، وقياسه أَن يقال فيه أَعْزَل وعُزْل وأَغْثَر وغُثْر، فلولا حملهما على معنى فاعل لم يجمعا على غَثَرة وعُزَّل؛ قال: وشاهد عُزَّل قول الأَعشى: غيرِ مِيلٍ، ولا عَواوِير في الهَيـْ
ـجا، ولا عُزَّلٍ ولا أَكْفال
وفي حديث أَبي ذر: أُحِبُّ الإِسلامَ وأَهلَه وأُحِبّ الغَثْراءَ أَي عامّة الناس وجماعتهم، وأَراد بالمحبة المُناصَحةَ لهم والشفقة عليهم. وفي حديث أُويس: أَكون في غَثْراء الناس؛ هكذا جاء في رواية، أَي في العامّة المجهولين، وقيل: هم الجماعة المختلطة من قبائل شتى. وقولهم: كانت بين القوم غَيْثرة شديدة؛ قال ابن الأَعرابي: هي مُداوَسة القوم بعضهم بعضاً في القتال. قال الأَصمعي: تركت القوم في غَيْثَرة وغَيْثَمةٍ أَي في قتال واضطراب.
والأَغْثَر: الذي فيه غُبْرة. والأَغْثَر: قريب من الأَغْبَر؛ ويسمى الطُّحْلُبُ الأَغْثَرَ، والغُثْرةُ: غُبْرة إِلى خضرة، وقيل: الغُثْرة شبيهة بالغُبْشة يخلطها حمرة، وقيل: هي الغُبْرة، الذكر أَغْثَر والأُنثى غَثْراء؛ قال عمارة:
حتى اكْتَسَيْتُ مِنَ المَشيبِ عِمامةً
غَثْراء، أُعْفِرَ لَوْنُها بخِضاب
والغَثْراءُ وغَثَارِ معرفة: الضبع، كلتاهما لِلَوْنها. قال ابن الأَعرابي: الضبع فيها شُكْلة وغُثْرة أَي لونان من سواد وصفرة سَمْجة، وذئب أَغْثَر كذلك؛ ابن الأَعرابي: الذئب فيه غُبْرة وطُلْسة وغُثْرة. وكَبْش أَغْثَر: ليس بأَحْمر ولا أَسود ولا أَبيض. وفي حديث لقيامة: يُؤتى بالموت كأَنه كبش أَغْثَر؛ قال: هو الكَدِر اللون كالأَغْبَر والأَرْبَدِ والأَغْثَر. والغَثْراء من الأَكْسِية والقطائف ونحوهما: ما كثر صوفه وزِئْبِرُه، وبه شبِّه الغَلْفَق فوق الماء؛ قال الشاعر:
عَباءة غَثراء مِنْ أَجَن طالي
أَي من ماء ذي أَجَنٍ عليه طلوة عَلَتْه. والأَغْثَر: طائر ملتبس الريش طويل العنق في لونه غُبْرة، وهو من طير الماء. ورجل أَغْثَر: أَحمق. والغُنْثَر: الثقيل الوَخِم، نونه زائدة؛ ومنه قول أَبي بكر الصديق، رضي الله عنه، لابنه عبد الرحمن، رضي الله عنه: يا غُنْثَر. وأَصابَ القومُ من دُنياهم غَثَرة أَي كثرة. وعليه غَثَرةٌ من مال أَي قطعة. والمَغاثِيرُ: لغة في المَغافِير. والمُغثور: لغة في المُغْفور. وأَغْثَر الرِّمْثُ وأَغْفَرَ إِذا سال منه صمغ حلو، ويقال له المُغْثور والمِغْثَر، وجمعه المَغاثِير والمغافير، يؤكل وربما سال لثَاه على الثَّرى مثل الدِّبس، وله ريح كريهة، وقال يعقوب: هو شيء يَنْضَحُه الثُّمام والرِّمْثُ والعُرْفُط والعُشَر حُلْوٌ كالعسل، واحدها مُغٌثور ومِغْثار ومِغْثَر؛ الأَخيرة عن يعقوب وحده. وخرج الناس يَتَمَغْثَرُون، مثل يَتَمَغْفَرون أَي يَجْتَنُون المَغافِيرَ.

##### Türkçe

**الغَثَرة** ve **الغَثْراء**: karışık topluluk; yine bunun gibi **الغَيْثرة**. Ebû Zeyd: **الغَيْثَرة**; halktan, halkın ayak takımından karışık olan insanlar topluluğu. Ve **الغَثْراء** ile **الغُثْر**: insanların aşağı tabakası; teki **أَغْثَر**; **أَحْمَر** ve **حُمْر** ve **أَسْوَدَ** ve **سُود** gibi. Ve hadiste: **رَعاع غَثرة**; böyle rivayet olunur; denildi ki aslı **غَيْثرة** idi, ondan **الياء** düşürüldü; ve denildi ki Osman hadîsinde, Allah ondan razı olsun, kavim onu öldürmek için yanına girdiği vakit, dedi ki: “Şüphesiz bunlar **رَعْاعٌ غَثَرة**” yani cahiller; İbnü’l-Esîr dedi ki: bu, **الأَغْثَر الأَغْبَر**’dendir; ve denildi ki ahmak cahile: **أَغْثَر**; istiare ve teşbih olarak, rengi sebebiyle **بالضبع الغَثْراء**’ya; dedi ki: teki **غاثِر**’dir. Kuteybî dedi ki: **غاثِراً** işitmedim; ancak “adam **أَغْثَر**” denir, cahil olduğu zaman. Dedi ki: **غَثَرة** hakkında daha iyi olan, onun **غاثِر**’in cemi’idir; **كافر** ve **كَفَرة** gibi. Ve denildi ki: o, **أَغْثَر**’in cemi’idir; sonra fâil cem’i olarak cem’ edildi; “**أَعْزَل** ve **عُزَّل**” dedikleri gibi; böylece **شاهد** ve **شُهَّد** gibi geldi. Kıyası, onda “**أَعْزَل** ve **عُزْل** ve **أَغْثَر** ve **غُثْر**” denilmesidir; ikisi fâil mânasına hamledilmeseydi **غَثَرة** ve **عُزَّل** üzere cem’ edilmezlerdi. Dedi ki: **عُزَّل**’in şâhidi A‘şâ’nın sözüdür:
غيرِ مِيلٍ، ولا عَواوِير في الهَيـْ
ـجا، ولا عُزَّلٍ ولا أَكْفال

Ebû Zer hadîsinde: “**الإِسلامَ**ı ve ehlini severim ve **الغَثْراءَ**ı severim” yani insanların geneli ve toplulukları; sevgi ile onlara nasihat etmeyi ve onlara şefkat etmeyi kastetti. Üveys hadîsinde: “İnsanların **غَثْراء**’sında olurum”; rivayette böyle geldi; yani bilinmeyen genel halk içinde. Ve denildi ki: onlar, çeşitli kabilelerden karışık topluluktur. Ve onların sözü: “Kavim arasında şiddetli bir **غَيْثرة** vardı”; İbnü’l-A‘râbî dedi ki: o, savaşta kavmin birbirini çiğnemesidir. Asma‘î dedi ki: kavmi **غَيْثَرة** ve **غَيْثَمةٍ** içinde bıraktım; yani savaş ve kargaşa içinde.

**الأَغْثَر**: içinde toz bulunan. Ve **الأَغْثَر**: **الأَغْبَر**’e yakındır. Ve **الطُّحْلُبُ**a **الأَغْثَر** denir. Ve **الغُثْرةُ**: yeşilliğe doğru bir tozluluk. Ve denildi ki: **الغُثْرة** **الغُبْشة**’ye benzer; ona bir kızıllık karışır. Ve denildi ki: o, tozluluktur; erkek **أَغْثَر**, dişi **غَثْراء**. Umâre dedi ki:
حتى اكْتَسَيْتُ مِنَ المَشيبِ عِمامةً
غَثْراء، أُعْفِرَ لَوْنُها بخِضاب

**الغَثْراءُ** ve **غَثَارِ** (ma‘rife): sırtlan; ikisi de rengi sebebiyledir. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: sırtlanda **شُكْلة** ve **غُثْرة** vardır; yani çirkin bir siyahlık ve sarılıktan iki renk. Ve **ذئب أَغْثَر** da böyledir. İbnü’l-A‘râbî: kurtta **غُبْرة** ve **طُلْسة** ve **غُثْرة** vardır.

Ve **كَبْش أَغْثَر**: ne **أَحْمر**dir ne **أَسود** ne **أَبيض**. Ve kıyamete dair bir hadiste: “Ölüm getirilir; sanki o **كبش أَغْثَر** gibidir”; dedi ki: o, **الأَغْبَر** ve **الأَرْبَدِ** ve **الأَغْثَر** gibi bulanık renklidir. Ve elbiselerden, kadifelerden ve benzerlerinden **الغَثْراء**: yünü ve kabarık tüyü çok olan şeydir; bununla su üstündeki **الغَلْفَق** benzetildi. Şair dedi ki:
عَباءة غَثراء مِنْ أَجَن طالي
Yani üzerinde yükselmiş bir tabaka bulunan, kokmuş su sahibi bir sudan. Ve **الأَغْثَر**: tüyü karışık, boynu uzun, renginde tozluluk bulunan bir kuştur; su kuşlarındandır. Ve “adam **أَغْثَر**”: ahmak.

Ve **الغُنْثَر**: ağır, mide bulandırıcı; **النون**u ziyadedir. Ondandır: Ebû Bekir es-Sıddîk’ın, Allah ondan razı olsun, oğlu Abdurrahman’a, Allah ondan razı olsun, sözü: “Ey **غُنْثَر**.” Ve kavim dünyalarından **غَثَرة** isabet etti; yani çokluk. Ve onun üzerinde maldan bir **غَثَرةٌ** vardır; yani bir parça. Ve **المَغاثِيرُ**: **المَغافِير** hakkında bir lehçedir. Ve **المُغثور**: **المُغْفور** hakkında bir lehçedir. Ve **أَغْثَر الرِّمْثُ** ve **أَغْفَرَ**: ondan tatlı bir zamk aktığı zaman; ona **المُغْثور** ve **المِغْثَر** denir; cem’i **المَغاثِير** ve **المغافير**’dir; yenir ve bazen toprağa pekmez gibi akardı; kötü bir kokusu vardır. Yakub dedi ki: o, **الثُّمام**ın ve **الرِّمْثُ**un ve **العُرْفُط**un ve **العُشَر**in sızdırdığı bir şeydir; bal gibi tatlıdır; tekili **مُغٌثور** ve **مِغْثار** ve **مِغْثَر**’dir; sonuncusu yalnız Yakub’dandır. Ve insanlar **يَتَمَغْثَرُون** olarak çıktılar; **يَتَمَغْفَرون** gibi; yani **المَغافِيرَ** toplarlar.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* غ ث ر * * الغَثِيرَةُ * سفلة الناس وفي الحديث ﴿رَعَاعٌ * غَثَرةٌ *﴾ هكذا يُروى ونُرى أصله غَيْثَرة حُذفت منه الياء

##### Türkçe

* غ ث ر * * **الغَثِيرَةُ** * insanların aşağı tabakası; ve hadiste: ﴿**رَعَاعٌ** * **غَثَرةٌ** *﴾ böyle rivayet olunur; ve biz onun aslının **غَيْثَرة** olduğunu görürüz; ondan **الياء** hazfedilmiştir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الغثرة، محركة، والغثراء، بالمد، والغثءر، بالضم، والغثيرة، كحيدرة: سفلة الناس ورعاعهم، الواحد أغثر، مثل أحمر وحمر. وأسود وسود. وفي حديث عثمان، رضي الله عنه، حين دخلوا عليه ليقتلوه، فقال: إن هؤلاء رعاع غثرة، أي جهال. وقال أبو زيد: الغيثرة: الجماعة من الناس المختلطون من الغوغاء. وقيل: أصل غثرة غيثرة، حذفت منه الياء. وقيل: الغثرة جمع غاثر، مثل كافر وكفرة. وقيل: هو جمع أغثر، فجمع جمع فاعل، كما قالوا أعزل وعزل، فجاء مثل شاهد وشهد، وقياسه أن يقال فيه: أعزل وعزل، وأغثر وغثر. فلولا حملهما على معنى فاعل لم يجمعا على غثرة وعزل. وقال القتيبي: لم أسمع غاثرا، وإنما يقال: رجل أغثر، إذا كان جاهلا. وفي حديث أبي ذر، رضي الله عنه: أحب الإسلام وأهله وأحب الغثراء، أي عامة الناس وجماعتهم. وأراد بالمحبة المناصحة لهم والشفقة عليهم. وفي حديث أويس: أكون في غثراء الناس، هكذا جاء في رواية، أي في العامة المجهولين. وقيل: هم الجماعة المختلطة من قبائل شتى. والغثراء: الغبراء وهي الكدرة اللون، وكذلك الربداء. قال عمارة:
  حتى اكتسيت من المشيب عمامة                      غثراء أعفر لونها بخـضـاب أو قريب منها، أي أن الغثرة شبيهة بالغبشة يخالطها حمرة، فهي قريبة إلى الغبرة. والغثراء: الضبع، للونها، كغثار، كقطام معرفة. وقال ابن الأعرابي: هي غثار لا تجرى؛ نقله الصاغاني. ونقل صاحب اللسان عن ابن الأعرابي: الضبع فيها شكلة وغثرة،، أي لونان من سواد وصفرة سمجة. وذئب أغثر: كذلك. وقال أيضا الذئب في غبرة وطلسة وغثرة، وكبش أغثر: ليس بأحمر ولا أسود ولا أبيض. والغثراء: ما كثر صوفه من الأكسية والقطائف ونحوهما. ويقال عباءة غثراء. أنشد الليث وابن دريد للعجاج:
  تكشف عن جماته دلو الدال                      عباءة غثراء من أجن طال

  به شبه الغلفق فوق الماء، كالأغثر. والغثراء: الجماعة المختلطة من غوغاء الناس، كالغيثرة، وقد مر ذلك عن أبي زيد، وهي، أي الغيثرة أيضا: الوعيد والتهدد، نقله الصاغاني. والغثرة، بالفتح: الخصب والسعة والكثرة، يقال: أصاب القوم من دنياهم غثرة. والغثرة، بالضم: كالغبشة تخلطها حمرة وقيل: هي الغبرة. والمغثور، بالضم، والمغثار، كمصباح، والمغثر، كمنبر، الأخيرة عن يعقوب، والأولى نادرة، وسيأتي ذكرها في ع ل ق قال يعقوب: هو شئ ينضحه الثمام والعشر والرمث والعرفط، حلو كالعسل والمغثور: لغة في المغفور ج، مغاثير ومغافير. وأغثر الرمث وأغفر: سال منه صمغ حلو يؤكل وربما سال على الثرى مثل الدبس وله ريح كريهة. وتمغثر: اجتناه، ويقال: خرج الناس يتمغثرون، مثل يتمغفرون، أي يجتنون، أي يجتنون المغافير. والأغثر: طائر ملتبس الريش طويل العنق، في لونه غثرة، وهو من طير الماء. والأغثر: الأسد، كالغثوثر، كسفرجل، ذكرهما الصاغاني. والغنثرة: شرب الماء بلا عطش، كالتغنثر. يقال: تغنثر بالماء، إذا شربه من غير شهوة؛ قاله الصاغاني. قيل: ومنه اشتقاق غنثر كجندب في حديث الصديق رضي الله عنه. والغنثرة: ضفو الرأس وكثرة الشعر، ذكره الصاغاني. والغنثرة: الذباب الأزرق، هكذا في سائر النسخ. وقد تقدم أن الذباب الأزرق هو العنتر، بالعين المهملة والنون والتاء الفوقية، فذكره هنا خطأ، وكأنه اغتر بقول الصاغاني في هذه المادة حيث قال: ويروى: يا عنتر وهو الذباب الأزرق، شبهه به تحقيرا، فصحفه فتأمل. ولو ذكره بعد قوله وبلا هاء، كان أنسب لما رامه. روى أن أبا بكر رضي الله عنه سب ابنه عبد الرحمن، فقال: يا غنثر وضبطوه كجعفر وجندب، بوجهيه. وقالوا: معناه الأحمق أو الجاهل، من الغثارة، وهي الجهل. وقيل: الثقيل الوخم. والنون زائدة، ويضم أوله، وقد تقدم أيضا في ع ن ت ر. والغثرى من الزرع، محركة: العثرى، وهو الذي تسقيه السماء؛ قاله الأصمعي. واغثار ثوبك اغثيرارا: كثر غثره، محركة، أي زئبره وصوفه. وغثرت الأرض بالنبات فهي مغثرية، إذا مادت به. ويقال: وجد الماء مغثريا عليه، ونص الصاغاني: وجدت الماء مغثريا بالورد، أي مكثورا عليه. ومما يستدرك عليه: الأغثر: هو الجاهل والأحمق، شبه بالضبع الغثراء، لأنها من أحمق الدواب؛ ذكره ابن دريد. ويقال: رجل أغثر، ولم يسمع غاثر. ويقال: كانت بين القوم غيثرة شديدة. قال ابن الأعرابي: هي مداوسة القوم بعضهم بعضا في القتال. وقال الأصمعي: تركت القوم في غيثرة وغيثمة: أي في قتال واضطراب. والأغثر: الطحلب. والغثرة: غبرة إلى خضرة. والأغثر: الذئب، للونه. وكبش أغثر: كدر اللون. والغثرة: الكثرة. وعليه غثرة من مال، أي قطعة. وأكلتهم الغثراء وهي الضبع، أي هلكوا؛ قاله الزمخشري.

##### Türkçe

**الغثرة** (harekeli), ve **الغثراء** (med ile), ve **الغثءر** (damme ile), ve **الغثيرة** ( **حيدرة** gibi): insanların aşağı tabakası ve ayaktakımı; tekili **أغثر**; **أحمر** ve **حمر** gibi. Ve **أسود** ve **سود**.

Ve Osman’ın, Allah ondan razı olsun, hadîsinde: onu öldürmek için yanına girdiklerinde, dedi ki: “Şüphesiz bunlar **رعاع غثرة**’dir”; yani cahiller.

Ebu Zeyd dedi: **الغيثرة**: insanlardan karışık bir topluluk; ayaktakımından.

Ve denildi ki: **غثرة**’nin aslı **غيثرة**’dir; ondan **الياء** düşürülmüştür.

Ve denildi ki: **الغثرة** **غاثر**’in cem‘idir; **كافر** ve **كفرة** gibi.

Ve denildi ki: o, **أغثر**’in cem‘idir; böylece cem‘, **فاعل**’in cem‘inin cem‘i oldu; nitekim **أعزل** ve **عزل** dediler; böylece **شاهد** ve **شهد** gibi geldi; ve kıyası, onda şöyle denilmesidir: **أعزل** ve **عزل**, ve **أغثر** ve **غثر**. Şayet ikisini **فاعل** mânasına hamletmeselerdi, **غثرة** ve **عزل** üzere cem‘ edilmezlerdi.

Kuteybî dedi: **غاثرا** işitmedim; ancak “adam **أغثر**” denir; cahil olduğu zaman.

Ebu Zer’in, Allah ondan razı olsun, hadîsinde: “İslâmı ve ehlini severim ve **الغثراء**’ı severim”; yani insanların geneli ve onların topluluğu. Ve muhabbet ile onlara nasihat etmeyi ve onlara şefkati murad etti.

Üveys’in hadîsinde: “İnsanların **غثراء**’ı içinde olurum”; rivayette böyle gelmiştir; yani genel, bilinmeyenler içinde. Ve denildi ki: onlar, türlü kabilelerden karışık topluluktur.

Ve **الغثراء**: **الغبراء**’dır; o da renkçe bulanıklıktır; aynı şekilde **الربداء**.

Umâre dedi:
  “Ta ki ihtiyarlıktan bir sarık giyindim;
  **غثراء**; rengi boya ile ya da ona yakın bir şeyle **أعفر**.”

Yani **الغثرة**, **الغبشة**’ye benzer; ona bir kızıllık karışır; böylece **الغبرة**’ye yakındır.

Ve **الغثراء**: sırtlan; rengi sebebiyle; **غثار** gibi; **قطام** (ma‘rife) gibi.

İbnü’l-A‘râbî dedi: o, **غثار**’dır; i‘rab almaz; Sâgânî onu nakletti.

Lisân sahibi, İbnü’l-A‘râbî’den nakletti: sırtlanda **شُكْلَة** ve **غثرة** vardır; yani çirkin bir siyahlık ve sarılıktan iki renk.

Ve **ذئب أغثر**: aynı şekilde.

Ve yine dedi: kurt, **غبرة** ve **طلسة** ve **غثرة** içindedir.

Ve **كبش أغثر**: ne kırmızıdır, ne siyah, ne beyaz.

Ve **الغثراء**: elbiselerden, **الأكسية** ve **القطائف** ve benzerlerinden yünü çok olan şey.

Ve “**عباءة غثراء**” denir.

Leys ve İbn Düreyd, ‘Accâc’dan şu beyti okudular:
  “**الدال** kovası, onun başının tepesini açığa çıkarır;
  **عباءة غثراء**; **أجن**’den **طال**.”

Onunla, su üstünde **الغلفق**’a benzerlik vardır; **الأغثر** gibi.

Ve **الغثراء**: insanların ayaktakımından karışık topluluk; **الغيثرة** gibi; Ebu Zeyd’den bu geçmişti.

Ve o, yani **الغيثرة** de: tehdit ve gözdağıdır; Sâgânî nakletti.

Ve **الغثرة** (fetha ile): bolluk, genişlik ve çokluk; “kavme dünyalarından **غثرة** isabet etti” denir.

Ve **الغثرة** (damme ile): **الغبشة** gibi; ona bir kızıllık karışır. Ve denildi ki: o, **الغبرة**’dir.

Ve **المغثور** (damme ile), ve **المغثار** ( **مصباح** gibi), ve **المغثر** ( **منبر** gibi); sonuncusu Yakub’dan; birincisi nadirdir; ve onun zikri **ع ل ق**’ta gelecektir.

Yakub dedi: o, **الثمام** ve **العشر** ve **الرمث** ve **العرفط**’ın sıçrattığı bir şeydir; bal gibi tatlıdır.

Ve **المغثور**: **المغفور**’da bir lugattır; cem‘i: **مغاثير** ve **مغافير**.

Ve **أغثر** olan **الرمث** ve **أغفر**: ondan yenilen tatlı bir zamk aktı; bazen yer üzerine pekmez gibi akar; ve onun kötü bir kokusu vardır.

Ve **تمغثر**: onu topladı; ve “insanlar **يتمغثرون** olarak çıktılar” denir; **يتمغفرون** gibi; yani toplarlar; yani **المغافير**’i toplarlar.

Ve **الأغثر**: tüyü karışık, boynu uzun bir kuş; renginde **غثرة** vardır; ve o, su kuşlarındandır.

Ve **الأغثر**: aslan; **الغثوثر** gibi; **سفرجل** gibi; ikisini Sâgânî zikretti.

Ve **الغنثرة**: susuzluk olmaksızın su içmek; **التغنثر** gibi. “Su ile **تغنثر** etti” denir; onu iştah olmaksızın içtiği zaman; bunu Sâgânî söyledi.

Denildi ki: bundan, Sıddîk’ın hadîsinde **غنثر**’in iştikakı (türeyişi) vardır; **جندب** gibi.

Ve **الغنثرة**: başın kabarıklığı ve saçın çokluğu; Sâgânî onu zikretti.

Ve **الغنثرة**: mavi sinek; diğer nüshalarda böyle.

Ve daha önce, mavi sineğin **العنتر** olduğu geçti; **العين** (mühmele) ve **النون** ve **التاء** (fevkiyye) ile; böylece onu burada zikretmek hatadır; sanki bu maddede Sâgânî’nin sözüyle aldanmıştır; zira o dedi ki: “Ve rivayet olunur: ‘ya **عنتر**’ ve o mavi sinektir; onu, tahkir için ona benzetti”; böylece onu tashif etti; düşün. Ve eğer onu “ve **بلا هاء**” sözünden sonra zikretseydi, murad ettiği şeye daha uygun olurdu.

Rivayet olundu ki Ebu Bekir, Allah ondan razı olsun, oğlu Abdurrahman’a sövdü; dedi ki: “ya **غنثر**”; ve onu **جعفر** ve **جندب** gibi ضبط ettiler; iki vecih ile.

Ve dediler ki: mânası ahmak yahut cahildir; **الغثارة**’dan; o da cehalettir.

Ve denildi ki: ağır, hazmı güç.

Ve **النون** ziyadedir; ve evveli dammelenir; ve bu da daha önce **ع ن ت ر**’de geçti.

Ve ekinden **الغثرى** (harekeli): **العثرى**’dır; o, göğün suladığıdır; Asma‘î söyledi.

Ve “elbisen **اغثار** et; **اغثيرارا**” (denir): onun **غثره**’si (harekeli) çoğaldı; yani onun tüyü ve yünü.

Ve “yer, bitki ile **غثرت**; o halde o **مغثرية**’dir”: onunla sallandığı zaman.

Ve “suyu, üzerinde **مغثريا** buldu” denir.

Ve Sâgânî’nin nassı: “Suyu, gül ile **مغثريا** buldum”; yani onun üzerinde çoğaltılmış.

Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: **الأغثر**: cahil ve ahmaktır; **الغثراء** sırtlana benzetildi; çünkü o, hayvanların en ahmağındandır; İbn Düreyd zikretti.

Ve “adam **أغثر**” denir; **غاثر** işitilmedi.

Ve “kavim arasında şiddetli bir **غيثرة** vardı” denir.

İbnü’l-A‘râbî dedi: o, savaşta kavmin birbirini birbirine sürtmesi/itmesi (itip kakması)dır.

Asma‘î dedi: kavmi **غيثرة** ve **غيثمة** içinde bıraktım; yani savaş ve çalkantı içinde.

Ve **الأغثر**: yosun.

Ve **الغثرة**: yeşilliğe doğru bir **غبرة**.

Ve **الأغثر**: kurt; rengi sebebiyle.

Ve **كبش أغثر**: rengi bulanık.

Ve **الغثرة**: çokluk.

Ve onun üzerinde maldan bir **غثرة** vardır; yani bir parça.

Ve “onları **الغثراء** yedi; o da sırtlandır”; yani helâk oldular; Zemahşerî söyledi.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

غَثَرَتِ الأَرْضُ بِالنَّبَاتِ
1 غَثَرَتِ الأَرْضُ بِالنَّبَاتِ ذ i. q. مَأَدَت (thus in the JK [app. meaning The land became flourishing and fresh with herbage]): or مَادَت (thus in the O and K [i. e. without ء; but the former, I think, is evidently the right: the meaning which I have given may be from غَثَرٌ, q. v., and therefore tropical: and it may be inferred from what here follows that the verb is correctly, or originally, غَثْرَت, fem. of ↓ غَثْرَى]). The epithet applied to such land is ↓ مُغَثْرِيَةٌ. (JK, O, K.)

اغثر
4 اغثر ذ It (the [species of tree, or shrub, called] رِمْث [&c.]) exuded what is termed مُغْثُور [q. v.]; (K;) as also اغفر. (TA.) ― -b2- See also عَيَّرَ, last sentence.

اغثارّ
11 اغثارّ ذ It (a garment, or piece of cloth,) had much غَثَر i. e. nap, or villous substance, (K, TA,) and wool. (TA.)

غَثْرَى
Q. Q. 1 غَثْرَى ذ : see the first paragraph.

تَمَغْثَرَ
Q. Q. 2 تَمَغْثَرَ ذ He gathered مُغْثُور [q. v.]. (K.) You say, خَرَجَ النَّاسُ يَتَمَغْثَرُونَ, like يَتَمَغْفَرُونَ, The people went forth to gather مَغَاثِير [pl. of مُغْثُورٌ]. (TA.)

غَثَرٌ
غَثَرٌ ذ The nap, or villous substance, of a garment, or piece of cloth; (K, TA;) and the wool thereof. (TA.)

غَثْرَةٌ
غَثْرَةٌ ذ Abundance: (TA:) [and particularly] abundance of herbage, and of the goods, conveniences, or comforts, of life; ampleness [thereof] (K, TA.) ― -b2- And A portion of property. (TA.)

غُثْرَةٌ
غُثْرَةٌ ذ A dust-colour inclining to خُضْرَة [which here app. means a dingy ash-colour]: (S, TA:) or, as some say, [simply] dust-colour: (TA:) or it is like duskiness (غُبْشَةٌ) mixed with redness. (K, TA.)

غَثَرَةٌ
غَثَرَةٌ ذ : see أَغْثَرُ, last sentence.

غَثَارِ
غَثَارِ ذ , or غَثَارُ, accord. to the CK غُثَارٌ: see أَغْثَرُ.

الغَوْثَرُ
الغَوْثَرُ ذ and الغَثَوْثَرُ: see أَغْثَرُ, former half.

غَيْثَرَةٌ
غَيْثَرَةٌ ذ A threatening. (K.) ― -b2- And Fight, or conflict; and commotion, or tumult: so in the saying, تَرَكْتُ القَوْمَ فِى غَيْثَرَةٍ and غَيْثَمَةٍ [I left the people, or party, in fight, &c.]: (As, TA:) or, accord to IAar, it means the treading, or trampling, of the people, or party, one upon another, (مُدَاوَسَةُ القَوْمِ بَعْضِهِمْ بَعْضًا,) in fight, or conflict: you say, بَيْنَ القَوْمِ غَيْثَرَةٌ شَدِيدَةٌ [Among the people, or party, is a vehement treading, &c.]. (S, TA.) -A2- See also أَغْثَرُ, last sentence, in two places.

أَغْثَرُ
أَغْثَرُ ذ , (S,) and [the fem.] غَثْرَآءُ, (K,) Dustcoloured: (K, TA:) or of a dingy, or dusky, colour: (TA:) or of a dingy, or dusky, colour: (TA:) or [of the colour termed غُثْرَة, which is] nearly the same as dust-coloured. (S, K, TA.) 'Omárah says,
حَتَّى اكْتَسَيْتُ مِنَ المَشِيبِ عِمَامَةً
غَثْرَآءَ أَغْفِرُ لَوْنَهَا بِخِضَابِ
[Until I attired myself with a dusky turban of hoariness, the colour of which I concealed with hair-dye]. (TA.) ― -b2- أَغْثَرُ is applied as an epithet to a ram That is not red [or brown] nor black ner white; (IAar, TA;) meaning of a dusky, or dingy, colour. (TA.) And it is so applied to a wolf. (IAar, TA.) And الأَغْثَرُ signifies The wolf; (TA;) as also الأَغْبَرُ. (TA in art. غبر.) ― -b3- And [in like manner] الغَثْرَآءُ signifies The hyena, or female hyena; (K, TA;) because of its colour: (TA;) as also ↓ غَثَارِ, (O, K, TA,) like قَطَامِ, (O, TA,) determinate; (K, TA;) [accord. to the CK غُثَارٌ, which is wrong;] and accord. to IAar ↓ غَثَارُ, imperfectly declinable. (TA.) ― -b4- And الأَغْثَرُ signifies also The lion; and so ↓ الغَثَوْثَرُ: (K:) or the latter, as also ↓ الغَوْثَرُ, the lion that is in a confused, or perplexed, case. (O.) ― -b5- And A certain bird, (K, TA,) having confused, or disordered, plumage, (TA,) long in the neck, (K, TA,) in the colour of which is غُثْرَة [q. v.], and which is of the aquatic kind. (TA.) ― -b6- أَكَلَتْهُمُ الغَثْرَآءُ [which may be rendered The hyena, or female hyena, devoured them] means (assumed tropical:) they perished. (Z, TA.) ― -b7- غَثْرَآءُ applied to [garments of the kind called] أَكْسِيَة [pl. of كِسَآءٌ] (K, TA) and قَطَائِف [pl. of قَطِيفَةٌ] and the like, and to an عَبَآءَة, (TA,) signifies Having much wool (L, K, TA) and nap, or villous substance. (L.) ― -b8- الأَغْثَرُ also signifies The [green substance that overspreads stale water, called] طُحْلُب. (S, TA.) ― -b9- Also (assumed tropical:) The ignorant man: and the stupid man: likened to the hyena, or female hyena, which is one of the most stupid of beasts, and of which one of the appellations is الغَثْرَآءُ. (IDrd, TA.) ― -b10- And الغَثْرَآءُ and الغُثْرُ, (S, K, TA,) which latter is the pl. of الأَغْثَرُ, (S, TA,) (assumed tropical:) The low, base, vile, ignoble, mean, or sordid, or the refuse, or rabble, of mankind; as also ↓ الغَثْرَةُ, (S, K, TA,) said to be originally ↓ الغَيْثَرَةُ, (S, TA,) which signifies the same: (S, K, TA:) and غَثْرَآءُ is also expl. as meaning a mixed assemblage of people (K, TA) of the low, base, vile, ignoble, mean, or sordid, or of the refuse, or rabble, of mankind; (TA;) and so ↓ غَيْثَرَةٌ: (AZ, TA:) or a mixed assemblage of people of various tribes: or the unknown common people: or the commonalty, or generality, of men. (TA.)

مِغْثَرٌ
مِغْثَرٌ ذ : see what next follows.

مِغْثَارٌ
مِغْثَارٌ ذ : see what next follows.

مُغْثُورٌ
مُغْثُورٌ ذ (S, M) and ↓ مِغْثَرٌ (Yaakoob, S, K) and ↓ مِغْثَارٌ (TA) [A sort of manna;] a thing [or substance] which is exuded by the [species of tree, or shrub, called] رِمْث, (S, K,) and by the عُرْفُط, (S,) and the ثُمَام, and the عُشَر, (K,) resembling gum, and sweet, (S,) like honey: (S, K:) it is eaten; (TA;) and sometimes it flows upon the ground, like دِبْس: and it has an unpleasant smell: مُغْثُورٌ is a dial. var. of مُغْفُورٌ [q. v.]: (S, TA:) the pl. is مَغَاثِيرُ. (K.)

أَرْضٌ مُغَثْرِيَةٌ
أَرْضٌ مُغَثْرِيَةٌ ذ : see 1. ― -b2- وَجَدَ المَآءَ مُغَثْرِيًا عَلَيْهِ means He found the water to be thronged: (K, TA:) or, accord. to Sgh, (TA,) you say, وَجَدْتُ المَآءَ مُغَثْرِيًا بِالوِرْدِ I found the water to be thronged by the coming thereto. (O, TA.)

##### Türkçe

**غَثَرَتِ الأَرْضُ بِالنَّبَاتِ**
1 **غَثَرَتِ الأَرْضُ بِالنَّبَاتِ** ذ i. q. **مَأَدَت** (böylece JK’da [görünüşe göre anlamı: Yer, otla gür ve taze oldu]): yahut **مَادَت** (böylece O ve K’da [yani ء olmaksızın; fakat birincisi, zannımca, açıkça doğrudur: verdiğim anlam **غَثَرٌ**’dan, bk., olabilir ve bu sebeple mecazîdir: ve burada ardından gelen şeyden fiilin doğru olarak, yahut aslında, **غَثْرَت** olduğu, ↓ **غَثْرَى**’nın müennesi olduğu çıkarılabilir]). Böyle bir yere uygulanan sıfat ↓ **مُغَثْرِيَةٌ**’dir. (JK, O, K.)

**اغثر**
4 **اغثر** ذ O ( **رِمْث** [&c.] diye adlandırılan [ağaç yahut çalı türü]) **مُغْثُور** denilen şeyi [bk.] sızdırdı; (K;) ve ayrıca **اغفر**. (TA.) ― -b2- Ayrıca **عَيَّرَ**’e, son cümleye bak.

**اغثارّ**
11 **اغثارّ** ذ O (bir elbise yahut kumaş parçası,) çok **غَثَر** yani tüy, yahut havlı madde, (K, TA,) ve yün sahibi oldu. (TA.)

**غَثْرَى**
Q. Q. 1 **غَثْرَى** ذ : birinci paragrafa bak.

**تَمَغْثَرَ**
Q. Q. 2 **تَمَغْثَرَ** ذ O, **مُغْثُور** [bk.] topladı. (K.) Şöyle dersin: **خَرَجَ النَّاسُ يَتَمَغْثَرُونَ**, **يَتَمَغْفَرُونَ** gibi, İnsanlar **مَغَاثِير**’i [**مُغْثُورٌ**’un çoğulu] toplamak için çıktılar. (TA.)

**غَثَرٌ**
**غَثَرٌ** ذ Bir elbisenin yahut kumaş parçasının tüyü, yahut havlı maddesi; (K, TA;) ve onun yünü. (TA.)

**غَثْرَةٌ**
**غَثْرَةٌ** ذ Bolluk: (TA:) [ve özellikle] ot bolluğu ve hayatın malları, kolaylıkları yahut rahatlıkları bolluğu; [bunların] genişliği. (K, TA.) ― -b2- Ve bir mal payı. (TA.)

**غُثْرَةٌ**
**غُثْرَةٌ** ذ **خُضْرَة**’ye meyleden bir toz rengi [ki burada görünüşe göre kirli bir kül rengi demektir]: (S, TA:) yahut bazılarına göre, [sadece] toz rengi: (TA:) yahut o, kızıllıkla karışmış bir esmerlik (**غُبْشَةٌ**) gibidir. (K, TA.)

**غَثَرَةٌ**
**غَثَرَةٌ** ذ : **أَغْثَرُ**’a, son cümleye bak.

**غَثَارِ**
**غَثَارِ** ذ , yahut **غَثَارُ**, CK’ya göre **غُثَارٌ**: **أَغْثَرُ**’a bak.

**الغَوْثَرُ**
**الغَوْثَرُ** ذ ve **الغَثَوْثَرُ**: **أَغْثَرُ**’a, ilk yarıya bak.

**غَيْثَرَةٌ**
**غَيْثَرَةٌ** ذ Bir tehdit. (K.) ― -b2- Ve savaş yahut çatışma; ve kargaşa yahut gürültü: şu sözde olduğu gibi, **تَرَكْتُ القَوْمَ فِى غَيْثَرَةٍ** ve **غَيْثَمَةٍ** [Kavmi, savaş vb. içinde bıraktım]: (As, TA:) yahut IAar’a göre, o, savaş yahut çatışmada insanların yahut topluluğun birbirinin üzerine basması, ( **مُدَاوَسَةُ القَوْمِ بَعْضِهِمْ بَعْضًا** ) demektir: şöyle dersin, **بَيْنَ القَوْمِ غَيْثَرَةٌ شَدِيدَةٌ** [Kavmin arasında şiddetli bir basış vb. vardır]. (S, TA.) -A2- Ayrıca **أَغْثَرُ**’a, son cümleye, iki yerde bak.

**أَغْثَرُ**
**أَغْثَرُ** ذ , (S,) ve [müennesi] **غَثْرَآءُ**, (K,) Toz renkli: (K, TA:) yahut kirli, yahut puslu renkte: (TA:) yahut kirli, yahut puslu renkte: (TA:) yahut [**غُثْرَة** denilen rengin, bk., yani] toz rengine neredeyse aynı olan. (S, K, TA.) ‘Omárah der ki,
حَتَّى اكْتَسَيْتُ مِنَ المَشِيبِ عِمَامَةً
غَثْرَآءَ أَغْفِرُ لَوْنَهَا بِخِضَابِ
[Ak saçlılığın bir sarığıyla giyininceye kadar; rengini saç boyasıyla gizlediğim puslu bir sarık]. (TA.) ― -b2- **أَغْثَرُ**, kırmızı [yahut kahverengi] ne siyah ne beyaz olmayan bir koça sıfat olarak uygulanır; (IAar, TA;) puslu, yahut kirli renkte demektir. (TA.) Ve kurda da böyle uygulanır. (IAar, TA.) Ve **الأَغْثَرُ** Kurt demektir; (TA;) ayrıca **الأَغْبَرُ**. (TA, غبر maddesinde.) ― -b3- Ve [aynı şekilde] **الغَثْرَآءُ** sırtlan, yahut dişi sırtlan demektir; (K, TA;) rengi sebebiyle: (TA;) ayrıca ↓ **غَثَارِ**, (O, K, TA,) **قَطَامِ** gibi, (O, TA,) belirli; (K, TA;) [CK’ya göre **غُثَارٌ**, ki yanlıştır;] ve IAar’a göre ↓ **غَثَارُ**, eksik i‘rablı. (TA.) ― -b4- Ve **الأَغْثَرُ** ayrıca aslan demektir; ve öyle de ↓ **الغَثَوْثَرُ**: (K:) yahut ikincisi, ayrıca ↓ **الغَوْثَرُ**, şaşkın yahut bocalar bir halde olan aslan [demektir]. (O.) ― -b5- Ve belirli bir kuş, (K, TA,) tüyleri karışık yahut dağınık olan, (TA,) boynu uzun, (K, TA,) renginde **غُثْرَة** [bk.] bulunan, ve su kuşu türünden olan. (TA.) ― -b6- **أَكَلَتْهُمُ الغَثْرَآءُ** [“Dişi sırtlan onları yedi” diye tercüme edilebilir] (mecazî kabul edilerek:) onlar helâk oldular demektir. (Z, TA.) ― -b7- **غَثْرَآءُ**, **أَكْسِيَة**’ye [**كِسَآءٌ**’un çoğulu] (K, TA) ve **قَطَائِف**’e [**قَطِيفَةٌ**’nin çoğulu] ve benzerlerine, ve bir **عَبَآءَة**’ye, (TA,) uygulandığında, Çok yün (L, K, TA) ve tüy, yahut havlı madde sahibi demektir. (L.) ― -b8- **الأَغْثَرُ** ayrıca [bayat suyun üstünü kaplayan yeşil madde olan] **طُحْلُب** demektir. (S, TA.) ― -b9- Yine (mecazî kabul edilerek:) cahil adam: ve ahmak adam: hayvanların en ahmaklarından olan ve adlarından biri **الغَثْرَآءُ** olan dişi sırtlana benzetilerek. (IDrd, TA.) ― -b10- Ve **الغَثْرَآءُ** ve **الغُثْرُ**, (S, K, TA,) ki ikincisi **الأَغْثَرُ**’un çoğuludur, (S, TA,) (mecazî kabul edilerek:) insanların aşağı, bayağı, rezil, soysuz, değersiz, sefil, yahut süprüntü, yahut ayaktakımı; ayrıca ↓ **الغَثْرَةُ**, (S, K, TA,) aslında ↓ **الغَيْثَرَةُ** olduğu söylenir, (S, TA,) ki aynı şeyi ifade eder: (S, K, TA:) ve **غَثْرَآءُ** ayrıca, insanların aşağı, bayağı, rezil, soysuz, değersiz, sefil, yahut süprüntü, yahut ayaktakımından karışık bir topluluk (K, TA) anlamında açıklanır; (TA;) ve öyle de ↓ **غَيْثَرَةٌ**: (AZ, TA:) yahut çeşitli kabilelerden karışık bir insan topluluğu: yahut bilinmeyen avam: yahut halk tabakası, yahut insanların geneli. (TA.)

**مِغْثَرٌ**
**مِغْثَرٌ** ذ : hemen ardından gelene bak.

**مِغْثَارٌ**
**مِغْثَارٌ** ذ : hemen ardından gelene bak.

**مُغْثُورٌ**
**مُغْثُورٌ** ذ (S, M) ve ↓ **مِغْثَرٌ** (Yaakoob, S, K) ve ↓ **مِغْثَارٌ** (TA) [bir çeşit kudret helvası;] **رِمْث** denilen [ağaç yahut çalı türü]nün, (S, K,) ve **عُرْفُط**’un, (S,) ve **ثُمَام**’ın, ve **عُشَر**’ın, (K,) sızdırdığı bir şey [yahut madde]; zamka benzeyen ve tatlı, (S,) bal gibi: (S, K:) yenir; (TA;) ve bazen yere, **دِبْس** gibi akar: ve kötü bir kokusu vardır: **مُغْثُورٌ**, **مُغْفُورٌ**’un [bk.] lehçe varyantıdır: (S, TA:) çoğulu **مَغَاثِيرُ**’dur. (K.)

**أَرْضٌ مُغَثْرِيَةٌ**
**أَرْضٌ مُغَثْرِيَةٌ** ذ : 1’e bak. ― -b2- **وَجَدَ المَآءَ مُغَثْرِيًا عَلَيْهِ** demek, O, suyu kalabalıklaşmış buldu demektir: (K, TA:) yahut Sgh’ye göre, (TA,) şöyle dersin, **وَجَدْتُ المَآءَ مُغَثْرِيًا بِالوِرْدِ** Suyu, ona gelişle kalabalıklaşmış buldum. (O, TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%AB%D8%B1/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

غَثَرَ
غَثَرَ U ( n. ac. غَثْر 1 )
a.  [ Bi ], Was covered with ( vegetation: ground ).

أَغْثَرَ
أَغْثَرَ IV ,
a.  Distilled, exuded ( sap: tree ).

غُثْر
غُثْر 3 ,
a.  Rabble, riff-raff, mob.

غُثْرَة
غُثْرَة 3t ,
a.  Reddish-brown.

غَثَر
غَثَر 4 ,
a.  Nap, pile, gloss, sheen.

غَثَرَة
غَثَرَة 4t ,
a.  see 3 .

أَغْثَرُ
أَغْثَرُ 14 , ( pl. غُثْر 3 ),
a.  Reddish-brown, dingy, dusky.

b.  Velvety, glossy.

مِغْثَر
مِغْثَر 20 ,
a.  see 45 .

غَثْرَآءُ
غَثْرَآءُ 42 ,
a.  fem. of أَغْثَرُ 14 &  see 3 .

مِغْثَاْر
مِغْثَاْر 45 , ( pl. مَغَاْثِيْرُ 65 ),
a.  Tree-gum, a sort of manna.

مُغْثُوْر
مُغْثُوْر
a.  see 45 .

##### Türkçe

**غَثَرَ**
**غَثَرَ** U ( i. ac. **غَثْر** 1 )
a. [ Bi ], (bitki örtüsüyle: yer) örtüldü.

**أَغْثَرَ**
**أَغْثَرَ** IV ,
a. Damıttı, sızdırdı (özsu: ağaç).

**غُثْر**
**غُثْر** 3 ,
a. Ayaktakımı, çapul, güruh.

**غُثْرَة**
**غُثْرَة** 3t ,
a. Kızılımsı-kahverengi.

**غَثَر**
**غَثَر** 4 ,
a. Tüy, hav, parlaklık, ışıltı.

**غَثَرَة**
**غَثَرَة** 4t ,
a. bk. 3 .

**أَغْثَرُ**
**أَغْثَرُ** 14 , ( pl. **غُثْر** 3 ),
a. Kızılımsı-kahverengi, kirli renkli, donuk.

b. Kadifemsi, parlak.

**مِغْثَر**
**مِغْثَر** 20 ,
a. bk. 45 .

**غَثْرَآءُ**
**غَثْرَآءُ** 42 ,
a. **أَغْثَرُ** 14’ün müennesi & bk. 3 .

**مِغْثَاْر**
**مِغْثَاْر** 45 , ( pl. **مَغَاْثِيْرُ** 65 ),
a. Ağaç sakızı, bir çeşit kudret helvası.

**مُغْثُوْر**
**مُغْثُوْر**
a. bk. 45 .
