# غرل — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%84/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D8%B1%D9%84/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غرل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%84.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: غرل

الغرلة، بالضم: القلفة، ومنه حديث أبي بكر رضي الله تعالى عنه: غلاما ركب الخيل على غرلته. يريد على صغره قبل أن يختن، وفي حديث الزبرقان: أحب صبياننا إلينا الطويل الغرلة، إنما أعجبه طولها لتمام خلقه. والأغرل: الأقلف، وكذلك الأرغل، نقله الأحمر، وقد تقدم. الأغرل من الأعوام: المخصب، ومن العيش: الواسع، كالأرغل فيهما. الغرل، ككتف: الرمح الطويل المفرط في الطول، قال العجاج:
  لا غرل الخلق ولا قصير أيضا: الرجل المسترخي الخلق، وبه فسر بيت العجاج أيضا. قال أبو عمرو: الغريل، كحذيم: هو الغرين بالنون، هو الطين يبقى في أسفل الحوض، قيل: هو الغبار، وقال أبو زيد في كتاب المطر: الغريل باللام والنون: الطين يحمله السيل فيبقى على وجه الأرض متشققا رطبا كان أو يابسا وليس في نص أبي زيد متشققا، وإنما أخذه من سياق الأصمعي، قال: الغريل: أن يجيء السيل فيثبت على الأرض، ثم ينضب، فإذا جف رأيت الطين رقيقا قد جف على وجه الأرض قد تشقق. أيضا: مخاط كل ذي حافر، نقله الصاغاني. أيضا: الغدير الذي تبقى فيه الدعاميص لا يقدر على شربه، عن أبي عمرو. أيضا: الثفل في أسفل القارورة، عن أبي عمرو. ومما يستدرك عليه: الغريل: ثفل ما صبغ به. والغرل، بالضم: جمع الأغرل، ومنه الحديث:  يحشر الناس يوم القيامة حفاة عراة غرلا بهما  أي قلفا.

### Türkçe

**الغرلة**, zamme ile: **القلفة**; ve ondan Ebû Bekir (Allah Teâlâ ondan razı olsun) hadisi: “Bir oğlan, atlara **غرلته** üzerinde bindi.” Yani: küçüklüğü üzerinde, henüz sünnet edilmeden önce. Ve **الزبرقان** hadîsinde: “Bize en sevgili oğlanlarımız, **الغرلة**si uzun olandır”; onu ancak onun uzunluğu, yaratılışının tamamlığı için hoşuna gitti. Ve **الأغرل**: **الأقلف**; ve كذلك **الأرغل**; onu **الأحمر** nakletti; ve daha önce geçti. **الأغرل** yıllardan: bereketli; ve yaşayıştan: geniş; ikisinde de **الأرغل** gibi. **الغرل**, **كتف** gibi: aşırı derecede uzun olan uzun mızrak; **العجاج** dedi ki:
  “Ne yaratılışı **غرل** olan ne de kısa da”: yaratılışı gevşek olan adam; ve onunla **العجاج**ın beyti de tefsir edildi. Ebû Amr dedi: **الغريل**, **حذيم** gibi: o, **الغرين**dir **بالنون**; o, havuzun dibinde kalan çamurdur; denildi ki: o, tozdur. Ve Ebû Zeyd, “Kitâbü’l-Matar”da dedi: **الغريل** **باللام والنون**: selin taşıdığı çamur; böylece yerin yüzünde kalır; yaş da olsa kuru da olsa; ve Ebû Zeyd’in nassında “çatlamış” yoktur; onu ancak **الأصمعي**nin siyakından aldı; dedi ki: **الغريل**: selin gelip yerde sabit kalmasıdır; sonra çekilir; sonra kuruduğunda, yerin yüzünde ince bir çamur görürsün; yerin yüzünde kurumuş, çatlamış. Yine: her tırnaklı olanın sümüğü; **الصاغاني** onu nakletti. Yine: içinde **الدعاميص** kalan gölcük; onu içmeye güç yetmez; Ebû Amr’dan. Yine: şişenin dibindeki tortu; Ebû Amr’dan. Ve ona istidrâk olunanlardandır: **الغريل**: onunla boyanan şeyin tortusu. Ve **الغرل**, zamme ile: **الأغرل**in cemi; ve ondan hadis: “İnsanlar kıyamet günü yalınayak, çıplak, **غرلا** olarak haşrolunurlar”; ikisiyle: yani **قلفا**.
