# غرنق (غ-ر-ن-ق) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: غ - ر - ن - ق
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الرباعي من الغين والقاف
غردق: الغَرْدَقةُ: إلباس الليل يلبِسُ كلَّ شيء. يقال: غَرْدقَتِ المرأةُ سِتْرَها: أرسلته.
غرقد: الغَرْقدُ: ضرب من الشجر.
دغرق: الدَّغْرَقةُ: كدورةٌ في الماء، قال:
قد طالما صَفَّيْتما فدَغْرِقا
غرقل: غَرْقَلَتِ البيضة، أي: مَذَرتْ.
غرنق: الغِرنَيْقُ والغُرْنُوقُ: طائر أبيض.
والغُرنُوقُ: الرجل الشاب الأبيض الجميل، وهو الغُرانِق أيضا، قال: ألا إن تطلابي لمثلك ذلةٌ وقد فات ريعان الشباب الغُرانِق والذي يكون في أصل العوسج اللين يقال له الغرانيق، الواحد: غُرْنُوق.
دغفق: الدَّغْفقُ: العيش الواسع.
غلفق: الغَلْفَقُ: الخلب ما دام على شجره.
والغَلْفَقُ: الطُّحْلبُ.

##### Türkçe

باب الرباعي من الغين والقاف
**غردق**: **الغَرْدَقةُ**: gecenin, her şeyi bürüyerek giydirmesi. Denir ki: **غَرْدقَتِ المرأةُ سِتْرَها**: onu salıverdi.

**غرقد**: **الغَرْقدُ**: ağaçtan bir tür.

**دغرق**: **الدَّغْرَقةُ**: suda bir bulanıklık; dedi ki:
قد طالما صَفَّيْتما فدَغْرِقا

**غرقل**: **غَرْقَلَتِ البيضة**, yani: dağıldı.

**غرنق**: **الغِرنَيْقُ** ve **الغُرْنُوقُ**: beyaz bir kuş.
Ve **الغُرنُوقُ**: beyaz, güzel genç adam; o, **الغُرانِق** de olur; dedi ki: ألا إن تطلابي لمثلك ذلةٌ وقد فات ريعان الشباب الغُرانِق والذي يكون في أصل العوسج اللين يقال له **الغرانيق**، الواحد: **غُرْنُوق**.

**دغفق**: **الدَّغْفقُ**: geniş geçim.

**غلفق**: **الغَلْفَقُ**: ağacının üzerinde kaldığı müddetçe yosun.
Ve **الغَلْفَقُ**: **الطُّحْلبُ**.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الغُرْنَيْقُ، بضم الغين وفتح النون، من طير الماء طويل العنق. وإذا وصف بها الرجال فواحدهم غِرْنَيْقٌ وغِرْنَوْقٌ. وغُرنوقٌ بالضم وغُرانِقٌ، وهو الشابُّ الناعم، والجمع الغَرانْقُ بالفتح، والغَرانيقُ والغرانِقةُ.

##### Türkçe

**الغُرْنَيْقُ**, **الغين**’in dammesi ve **النون**’un fethasıyla: su kuşlarından, boynu uzun olan.

Ve onunla erkekler vasfedilirse, onların bir teki **غِرْنَيْقٌ** ve **غِرْنَوْقٌ**’tur.

Ve **غُرنوقٌ** damme ile ve **غُرانِقٌ**: o, yumuşak (nâim) gençtir; çoğulu **الغَرانْقُ** fetha ile; ve **الغَرانيقُ** ve **الغرانِقةُ**.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

غ ر ن ق
تقول‏:‏ قلوب النساء مع الغرانيق وهي من الشيوخ في ذرى نيق هم الشبّان النعم‏.‏
يقال‏:‏ هو من غرانيق القوم وغرانقتهم الواحد‏:‏ غرنوق‏.‏
وهو في عيشٍ غرانق‏.‏

##### Türkçe

غ ر ن ق
Şöyle dersin: Kadınların kalpleri **الغرانيق** iledir; ve onlar, **الشيوخ**’tan iken **ذرى نيق** içinde; onlar **الشبّان** **النعم**’dır.

Denilir: O, kavmin **غرانيق**’ındandır ve onların **غرانقتهم**’indendir; tekili: **غرنوق**.

Ve o, **عيشٍ غرانق** içindedir.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الغُرْنُوق: الناعِم المُنتشِر من النَّبات. أَبو حنيفة:
الغُرْنُوق نَبْت ينبُت في أُصول العَوْسَجِ وهو الغُرَانِق أَيضاً؛ قال ابن ميّادة:
ولا زال يُسْقَى سِدْرُه وغُرانِقُه
والغُرْنُوقُ والغِرْنَوقُ والغِرْنَيْقُ والغِرْنِيقُ والغِرْناق والغُمرَانِق والغَرَوْنَق، كله: الأَبيض الشاب الناعم الجميل؛ قال: إِذْ أَنْت غِرْناقُ الشَّباب مَيّالْ،
ذُو دَأْيَتَيْنِ يَنْفَحان السِّرْبالْ
استعار الدَّأْيَتَينِ للرجل، وإِنما هما للناقة والجَمل. وفي حديث عليّ، عليه السلام: فكأَني أَنظر إِلى غُرْنُوقٍ من قريش يَتَشَحَّط في دَمِه أَي شابّ ناعم. وشباب غُرانِق: تامّ، وشاب غُرَانِق؛ قال: أَلا إِنَّ تَطْلابَ الصِّبَى منك ضِلَّةٌ،
وقد فاتَ رَيْعانُ الشَّبابِ الغُرانِق
وأَورده الأزهري:
أَلا إنَّ تَطْلابي لِمِثْلِك زَلَّةٌ
وامرأَة غُرانِقة وغُرانِق: شابَّة ممتلئة؛ أَنشد ابن الأَعرابي: قلتُ لسَعْدٍ، وهو بالأزارِقِ:
عليكَ بالمَحْضِ وبالمَشَارِقِ،
واللَّهْوِ عِنْدَ بادِن غُرَانِقِ
والغَرَانِقة: الرجال الشبَاب، ويقال للشابّ نفسه الغُرانِقٌ والغُرْنُوق. والغُرانِقُ: الذي في أصل العَوْسَج وهو لَيِّن النَّبات؛ حكاه أَبو حنيفة وكذلك الغَرانِيق.
والغُرْنُوق والغُرْنَيْق، بضم الغين وفتح النون: طائر أَبيض، وقيل: هو طائر أَسود من طير الماء طويل العُنُق؛ قال أَبو ذَؤَيب الهذلي يصف غوّاصاً:
أجاز إلينا لُجَّةً بعد لُجّةٍ،
أزَلَّ كغُرْنَيْق الضُّحُول عَمُوجُ
أَزَلَّ: أَرْسَح، والضُّحُول: جمع ضَحْل وهو الماء القليل، وعَمُوج: يَتَعَمَّج ويلتوي؛ وإذا وصف بها الرجل فواحدهم غِرْنَيق وغِرْنَوْق، بكسر الغين وفتح النون فيهما. وغُرْنوق، بالضم، وغُرانِق: وهو الشابُّ الناعم، والجمع الغَرانِق، بالفتح، والغَرانِيق والغَرانِقةُ. أَبو عمرو: الغُرْنُوق طير أَبيض من طير الماء؛ ذكره في حديث ابن عباس: إن جنازته لما أُتِيَ به الوادي أَقبل طائر أَبيض غُرْنوق كأنه قُبْطِيّة حتى دخل في نعشه، قال: فرَمَقْتُه فلم أَرَهُ خرج حتى دفن. الأصمعي: الغُرْنَيْق الكُرْكيّ، وقال غيره: هو طائر طويل القوائم. ابن السكيت: الغَرانِيقُ طير مثل الكَراكي، واحدها غُرْنوق؛ وأَنشد:
أَو طَعْم غاديةٍ في جَوْف ذي حَدَبٍ،
من ساكِبِ المُزْن يجْري في الغَرانِىقِ
أَراد بذي حَدَب سيلاً له عِرْق، وقوله من ساكب المُزْن أي مما كان ساكباً من المزن، وقوله يجري في الغرانيق أي يجري مع الغرانيق فأَقام في مقام مع. وقال غيره: واحد الغَرانِيقُ غُرْنَيْق وغِرْناق. وفي الحديث: تلك الغَرانِيقُ العُلا؛ هي الأَصنام، وهي في الأصل الذكور من طير الماء. ابن الأنباري: الغعرانيق الذكور من الطير، واحدها غِرْنَوْق وغِرْنَيْق، سمي به لبياضه، وقيل: هو الكُرْكيّ، وكانوا يزعمون أن الأصنام تقرّبهم من الله عز وجل وتشفع لهم إليه، فشبهت بالطيور التي تعلو وترتفع في السماء؛ قال: ويجوز أن تكون الغَرانيقُ في الحديث جمع الغُرانق وهو الحسن، يقال: غُرانِق وغَرانِق وغَرانِيق، قال وقد جاءت حروف لا يفرق بين واحدها وجمعها إلا بالفتح والضم: فمنها عُذَافر وعَذافر، وعُراعر اسم الملِك وعَراعر، وقُناقِن للمهندس، جمعه قَناقن، وعُجاهن للعَرُوس وجمعه عَجاهن، وقُبَاقب للعام الثالث
(* قوله «للعام الثالث» أي ثالث العام الذي انت فيه). وجمعه قَبَاقب. وقال شمر: لِمَّة غُرانقةٌ وغُرانِقيّة وهي الناعمة تُفَيِّئُها الريحُ، وقال: الغُرانق الشابّ الحسن الشعر الجميلُ الناعمُ، وهو الغُرْنوق والغِرْناق والغِرْنَوْق، وجمعه غَرانِق وغَرانقة؛ وأَنشد: قِلى الفَتَاةِ مَفارِقَ الغِرْناقِ
قال ابن جني: وذكر سيبويه الغُرْنَيْق في بنات الأَربعة وذهب إلى أن النون فيه أًصل لا زائدة، فسأَلت أَبا علي عن ذلك فقلت له: من أَين له ذلك ولا نظير له من أُصول بنات الأربعة يقابلها، وما أَنكَرْتُ أَن تكون زائدة لمَّا لم نجد لها أَصلاً يقابلها كما قلنا في خُنْثُعْبة وكَنَهْبَل وعُنْصُل وعُنْظُب ونحو ذلك، فلم يزد في الجواب على أن قال: إنه قد أُلحق به العُلَّيْق، والإلحاقُ لا يوجد إلا بالأُصول، وهذه دعوى عارية من الدليل، وذلك أن العُلَّيْق وزنه فُعَّيْل وعينه مضعفة وتضعيف العين لا يوجد للإلحاق، ألا ترى إلى قِلَّفٍ وإمَّعَة وسكِّين وكُلاَّب؟ ليس شيء من ذلك بملحق لأن الإلحاق لا يكون من لفظ العين، والعلة في ذلك أن أَصل تضعيف العين إنما هو للفعل نحو قَطَّع وكَسَّر، فهو في الفعل مفيد للمعنى، وكذلك هو في كثير من الأسماء نحو سِكِّير وخِمِّير وشَرَّاب وقَطَّاع أي يكثر ذلك منه وفيه، فلما كان أَصل تضعيف العين إنما هو للفعل على التكثير لم يمكن أن يجعل للإلحاق، وذلك أن العناية بمفيد المعنى عند العرب أَقوى من العناية بالملحق، لأن صناعة الإلحاق لفظية لا معنوية، فهذا يمنع من أن يكون العُلَّيق ملحقاً بغُرْنَيْق، وإذا بطل ذلك احتاج كون النون أصلاً إلى دليل، وإلا كانت زائدة، قال: والقول فيه عندي إن هذه النون قد ثبتت في هذه اللفظة أنَّى تصرفت ثَباتَ بقية أُصول الكلمة، وذلك أَنهم يقولون غُرْنَيْق وغِرْنَيْق وغُرْنوق وغُرَانق وغَرَونْق، وثبتت أيضاً في التكسير فقالوا غَرانِيق وغَرانقة، فلما ثبتت النون في هذه المواضع كلها ثَباتَ بقية أصول الكلمة حكم بكونها أَصلاً؛ وقول جنادة بن عامر:
بِذِي رُبَدٍ، تَخالُ الإثْرَ فيه
مَدَبَّ غَرانِقٍ خاضَتْ نِقاعا
أراد غَرانيق فحذف. ابن شميل: الغُرْنوق الخُصْلة المُفَتَّلة من الشعر. ابن الأَعرابي: جذب غُرْنوقه وهي ناصيته، وجذب نُغْرُوقه وهي شعر قفاه.

##### Türkçe

**الغُرْنُوق**: bitkiden yumuşak, yayılmış olan. Ebû Hanîfe:
**الغُرْنُوق**; **العَوْسَجِ**’in köklerinde biten bir bitkidir; o, **الغُرَانِق** da olur; İbn
Meyyâde dedi ki:
Ve hâlâ sulanır onun **سِدْرُه**’u ve **غُرانِقُه**’u

Ve **الغُرْنُوقُ** ve **الغِرْنَوقُ** ve **الغِرْنَيْقُ** ve **الغِرْنِيقُ** ve **الغِرْناق**
ve **الغُمرَانِق** ve **الغَرَوْنَق**, hepsi: beyaz, genç, yumuşak, güzel; dedi ki:
Sen, gençliğin **غِرْناقُ**’usun, meyilli,
İki **دَأْيَتَيْنِ** sahibi; ikisi **السِّرْبالْ**’ı üfler

İki **الدَّأْيَتَينِ**’i erkeğe ödünç aldı; hâlbuki onlar ancak dişi deve ve erkek deve içindir. Ali’nin hadîsinde, عليه السلام: “Sanki Kureyş’ten bir **غُرْنُوقٍ**’a bakıyorum; kanında çırpınıyor” yani yumuşak bir genç. Ve **غُرانِق** gençliği: tamdır; ve **غُرَانِق** genç; dedi ki:
Dikkat et, senden **الصِّبَى**’yı aramak bir sapmadır,
Ve **الشَّبابِ الغُرانِق**’in baharı geçmiştir

Ve onu Ezherî rivayet etti:
Dikkat et, benim senin gibisini aramam bir sürçmedir

Ve **غُرانِقة** ve **غُرانِق** kadın: dolgun genç kadın; İbnü’l-A‘râbî inşâd etti:
Sa‘d’a dedim, o **الأزارِقِ**’te iken:
Saf olana ve **المَشَارِقِ**’e sarıl,
Ve **بادِن غُرَانِقِ** yanında eğlenceye

Ve **الغَرَانِقة**: genç erkeklerdir; ve gence bizzat **الغُرانِقٌ**
ve **الغُرْنُوق** denir. Ve **الغُرانِقُ**: **العَوْسَج**’in kökündeki şeydir; o, bitkiden yumuşaktır; Ebû
Hanîfe bunu nakletti; aynı şekilde **الغَرانِيق**.

Ve **الغُرْنُوق** ve **الغُرْنَيْق**, **الغين**’in dammesi ve **النون**’un fethasıyla: beyaz bir kuştur; ve denildi ki: o, su kuşlarından siyah bir kuştur, uzun boyunlu; Ebû Züeyb el-Hüzelî bir dalgıcı vasfederek dedi:
Bize bir derinlikten sonra bir derinliği geçti,
Sığlıkların **غُرْنَيْق**’i gibi, **عَمُوجُ** bir **أَزَلَّ**

**أَزَلَّ**: **أَرْسَح**; ve **الضُّحُول**: **ضَحْل**’ın çoğuludur; o, az sudur; ve **عَمُوج**: **يَتَعَمَّج** eder ve kıvrılır; ve onunla erkek vasfedilirse, onların bir teki **غِرْنَيق** ve **غِرْنَوْق**’tur; ikisinde de **الغين**’in kesresi ve **النون**’un fethasıyla. Ve **غُرْنوق**, damme ile, ve **غُرانِق**: o, yumuşak gençtir; ve çoğulu **الغَرانِق**, fetha ile; ve **الغَرانِيق** ve **الغَرانِقةُ**. Ebû Amr:
**الغُرْنُوق** su kuşlarından beyaz bir kuştur; onu İbn Abbâs’ın hadîsinde zikretti: “Şüphesiz onun cenazesi vadiye getirildiğinde beyaz bir kuş, **غُرْنوق**, sanki bir **قُبْطِيّة** gibi geldi; sonra tabutuna girdi.” Dedi ki: “Onu gözledim; defnedilinceye kadar çıktığını görmedim.” Asma‘î: **الغُرْنَيْق**
**الكُرْكيّ**’dir; başkası dedi ki: o, uzun bacaklı bir kuştur. İbnü’s-Sikkît: **الغَرانِيقُ**, **الكَراكي** gibi kuştur; onun bir teki **غُرْنوق**’tur; ve inşâd etti:
Yahut kamburlu birinin karnında bir sabah yağmurunun tadı,
**المُزْن**’den dökülenin; **الغَرانِىقِ** içinde akar

**ذي حَدَب** ile, damarı olan bir seli kastetti; ve “**من ساكِبِ المُزْن**” sözü, yani **المزن**’den dökülen şeyden; ve “**يجْري في الغرانيق**” sözü, yani **الغرانيق** ile birlikte akar; böylece **في**’yi **مع** makamında ikame etti. Başkası dedi ki: **الغَرانِيقُ**’un bir teki **غُرْنَيْق** ve **غِرْناق**’tır. Ve hadîste: “İşte o yüce **الغَرانِيقُ**”; onlar putlardır; ve aslında onlar su kuşunun erkekleridir. İbnü’l-Enbârî: **الغعرانيق** kuşların erkekleridir; onun bir teki **غِرْنَوْق** ve **غِرْنَيْق**’tir; beyazlığından dolayı onunla adlandırıldı; ve denildi ki: o, **الكُرْكيّ**’dir. Ve onlar, putların kendilerini Allah عز وجل’e yaklaştırdığını ve O’na karşı kendileri için şefaat ettiğini iddia ederlerdi; böylece gökte yükselen ve yükselip çıkan kuşlara benzetildi; dedi ki: ve caizdir ki hadîsteki **الغَرانيقُ**, **الغُرانق**’ın çoğulu olsun; o, güzeldir; denir: **غُرانِق** ve **غَرانِق** ve **غَرانِيق**. Dedi ki: tekili ile çoğulu arasında ancak fetha ve damme ile fark edilen harfler gelmiştir: onlardan **عُذَافر** ve **عَذافر**, ve **عُراعر** melikin adı ve **عَراعر**,
ve **قُناقِن** mühendise; onun çoğulu **قَناقن**, ve **عُجاهن** geline ve onun çoğulu **عَجاهن**, ve **قُبَاقب** üçüncü yıla
(* “**للعام الثالث**” sözü: senin içinde bulunduğun yılın üçüncüsü demektir). Ve onun çoğulu
**قَبَاقب**. Şemmer dedi ki: **لِمَّة غُرانقةٌ** ve **غُرانِقيّة**; o, yumuşaktır; rüzgâr onu gölgelendirir. Ve dedi ki: **الغُرانق** güzel saçlı, güzel, yumuşak gençtir; o,
**الغُرْنوق** ve **الغِرْناق** ve **الغِرْنَوْق**’tur; ve onun çoğulu **غَرانِق** ve **غَرانقة**; ve inşâd etti:
Kızın, **الغِرْناق**’ın saç ayrımlarını bırak

İbn Cinnî dedi ki: Sîbeveyh **الغُرْنَيْق**’i dört harflilerin kızları içinde zikretti ve **النون**’un onda aslî olduğuna, زائد olmadığına gitti. Bunun hakkında Ebû Ali’ye sordum; ona dedim ki: bunun ona nereden (geldiği) var; hâlbuki onun karşısına konacak dört harfli köklerden bir benzeri yoktur. Ve ben, ona bir asl bulamadığımızda زائد olmasını inkâr etmedim; **خُنْثُعْبة** ve **كَنَهْبَل**
ve **عُنْصُل** ve **عُنْظُب** ve bunun benzeri hakkında söylediğimiz gibi. O, cevapta şunu söylemekten fazlasını artırmadı: “Şüphesiz ona **العُلَّيْق** ilhak edilmiştir; ve ilhak ancak köklerde bulunur.” Bu, delilden soyunmuş bir iddiadır. Bu da şundandır: **العُلَّيْق**’in vezni **فُعَّيْل**’dir ve onun **عين**’i şeddelidir; ve **عين**’in şeddelenmesi ilhak için bulunmaz. Görmüyor musun: **قِلَّفٍ** ve **إمَّعَة** ve **سكِّين** ve **كُلاَّب**? Bunların hiçbirisi ملحق değildir; çünkü ilhak **عين** lafzından olmaz. Bunun illeti şudur: **عين**’in şeddelenmesinin aslı ancak fiil içindir; **قَطَّع** ve **كَسَّر** gibi; o, fiilde manaya fayda verir. Ve aynı şekilde isimlerin çoğunda da böyledir; **سِكِّير** ve **خِمِّير** ve **شَرَّاب** ve **قَطَّاع** gibi; yani bu, ondan ve onda çok olur. Böyle olunca, **عين**’in şeddelenmesinin aslı ancak fiilde çokluk içindir; ilhak için kılınması mümkün olmadı. Bu da şundandır: Araplar katında manaya fayda veren şeye ihtimam, ملحق olana ihtimamdan daha kuvvetlidir; çünkü ilhak sanatı lafzîdir, manevî değildir. Bu, **العُلَّيق**’in **غُرْنَيْق**’e ملحق olmasını engeller. Bu bâtıl olunca, **النون**’un aslî oluşu bir delile muhtaç olur; yoksa o, زائد olur. Dedi ki: ve benim yanımda onun hakkındaki söz şudur: Bu **النون**, bu lafızda, kelimenin geri kalan köklerinin sebatı gibi, nasıl tasarruf ederse etsin sabit olmuştur. Bu da şundandır: onlar **غُرْنَيْق** ve **غِرْنَيْق** ve **غُرْنوق** ve **غُرَانق** ve **غَرَونْق** derler. Ve o, kırmada da sabit olmuştur; böylece **غَرانِيق** ve **غَرانقة** dediler. **النون** bu yerlerin hepsinde, kelimenin geri kalan köklerinin sebatı gibi sabit olunca, onun aslî oluşuna hükmedildi. Ve Cunâde b. Âmir’in sözü:
**بِذِي رُبَدٍ**’de; onda eseri, sanki
Çamura dalmış **غَرانِقٍ**’in yürüyüş yeri gibi sanırsın

**غَرانيق**’i kastetti; sonra hazf etti. İbn Şümeyl: **الغُرْنوق** saçtan bükülmüş tutamdır.
İbnü’l-A‘râbî: “Onun **غُرْنوقه**’unu çekti” dedi; o, onun perçemidir. Ve “onun **نُغْرُوقه**’unu çekti” dedi; o, ensesinin saçıdır.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الغرنوق لا يذكر في غ ر ق ووهم الجوهري، وهذا بناء على القول بأصالة النون. وقد صرح الشيخ أبو حيان بأنها زائدة في جميع لغاتها، والمسألة خلافية، فلا يصح الجزم فيها بالتغليط، أشار له شيخنا. قلت: وقال ابن جني وذكر سيبويه: الغرنيق في بنات الأربعة، وذهب الى أن النون فيه أصل لا زائدة، فسألت أبا علي عن ذلك، فقلت له: من أين له ذلك، ولا نظير له من أصول بنات الأربعة يقابلها? فلم يزد في الجواب على أن قال: قد ألحق به العليق، والإلحاق لا يوجد إلا بالأصول، وهذه دعوى عارية من الدليل؛ وذلك أن العليق وزن فعيل، وعينه مضعفة، وتضعيف العين لا يوجد للإلحاق، ألا ترى الى قلف، وإمعة، وسكين، وكلاب، ليس شيء من ذلك بملحق؛ لأن الإلحاق لا يكون من لفظ العين، والعلة في ذلك أن أصل تضعيف العين إنما هو للفعل، نحو: قطع وكسر، فهو في الفعل مفيد للمعنى، وكذلك هو في كثير من الأسماء، نحو: سكير، وخمير، وشراب، وقطاع، أي: يكثر ذلك منه. وفيه: فلما كان أصل تضعيف العين إنما هو للفعل على التكثير لم يمكن أن يجعل للإلحاق؛ وذلك أن العناية بمفيد المعنى عند العرب أقوى من العناية بالملحق؛ لأن صناعة الإلحاق لفظية لا معنوية، فهذا يمنع أن يكون العليق ملحقا بغرنيق، وإذا بطل ذلك احتاج كون النون أصلا الى دليل، وإلا كانت زائدة. قال: والقول فيه عندي أن هذه النون قد ثبتت في هذه اللفظة أنى تصرفت ثبات بقية أصول الكلمة، وثبتت أيضا في التكسير، ولذا حكم بكونها أصلا، فتأمل ذلك كزنبور وفردوس: طائر مائي، طويل القوائم والعنق، أسود. وقيل: أبيض عن أبي عمرو. وخصه ابن الأنباري بالذكور منها كالغرنيق، بالضم مع فتح النون. وأنشد الجوهري لأبي ذؤيب الهذلي يصف غواصا:
  أجاز إليها لجة بـعـد لـجة                      أزل كغرنيق الضحول عموج أو الغرنوق والغرنيق: الكركي قاله الأصمعي: أو طائر يشبهه قاله ابن السكيت. والجمع الغرانيق، وأنشد:

  أو طعم غادية في جـوف ذي حـدب                      من ساكب المزن يجري في الغرانيق أراد بذي حدب سيلا له عرق، وفي الغرانيق، أي: مع الغرانيق. وفي الحديث: تلك الغرانيق العلا هي الأصنام، وهي في الأصل: الذكور من طير الماء. وقال ابن الأنباري: الغرانيق: الذكور من الطير، واحدها غرنوق وغرنيق. قال أبو خيرة: سمي به لبياضه. وقيل: هو الكركي، شبهت الأصنام بالطيور التي تعلو وترتفع في السماء على حسب زعمهم. والغرنيق، بالضم وفتح النون وكزنبور، وقنديل، وسموأل، وفردوس، وقرطاس، وعلابط فهي سبع لغات. اقتصر الجوهري منها على الثانية والخامسة، وذكر صاحب اللسان الثالثة والرابعة والسادسة والسابعة، ذكرهن ابن جني، وفاته الغرنيق بكسر الغين وفتح النون. أورده الجوهري وابن جني: الشاب الأبيض الناعم الحسن الشعر الجميل. أنشد شمر:
  فلي الفتاة مفارق الغرناق وقال آخر:
  إذ أنت غرناق الشباب ميال
  ذو دأيتين ينفحان السربال وفي حديث علي رضي الله عنه: فكأني أنظر الى غرنوق من قريش يتشحط في دمه أي: شاب ناعم. وقال أعرابي:
  وكل غرنوق إذا صال حكم ج: الغرانيق أنشد أعرابي:
  لهفي على البيض الغرانيق اللمم
  فوارس الخيل وأرباب النعم والغرانقة. قال الأعشى:
  ولم تعدمي من اليمامة منكحـا                      وفتيان هزان الطوال الغرانقه والغرانق قال ابن الأنباري: يجوز أن يكون جمع الغرانق بالضم، وقد جاءت حروف لا يفرق بين واحدها وجمعها إلا بالفتح والضم. فمنها: عذافر وعذافر، وعراعر وعراعر، وقناقن وقناقن، وعجاهن وعجاهن، وقباقب وقباقب، وقال جنادة بن عامر:
  بذي ربد تخال الأثـر فـيه                      مدب غرانق خاضت نقاعا وقيل: أراد غرانيق، فحذف. وقال ابن شميل: الغرنوق كزنبور: الخصلة من الشعر المفتلة ومثله قول الليث. وقال ابن الأعرابي: جذب غرنوقه، وهي ناصيته. وجذب نغروقه وهي شعر قفاه. وقال أبو زياد: الغرنوق: شجر، ج: الغرانق. كذا قال. أو الغرنوق والغرانق بضمهما: الذي يكون في أصل العوسج اللين النبات ج: الغرانيق قاله أبو عمرو، شبه لطراوته ونضارته بالشاب الناعم. ونص أبي حنيفة: وهو لين النبات. قال ابن ميادة:
  سقى شعب الممدور يا أم جحدر                      ولا زال يسقى سدره وغرانقه وقال شمر: لمة غرانقة وغرانقية بضمهما، أي: ناعمة تفيئها الريح. وقال ابن عباد: الغرنقة: غزل بالعينين. وقال غيره: الغرنق كجندب موضع بالحجاز. وقيل: ماء بألى، وقيل: واد لبني سليم بين السوارقية ومعدن بني سليم المعروف بالنقرة. أو الغرنوق: الناعم المستتر، وفي نسخة المنتشر من النبات حكاه أبو حنيفة. وشاب غرانق كعلابط: تام وكذا شباب غرانق. قال الشاعر:
  ألا إن تطلاب الصبا منك ضـلة                      وقد فات ريعان الشباب الغرانق وامرأة غرانق، وغرانقة: شابة ممتلئة. أنشد ابن الأعرابي:
  قلت لسعد وهو بالأزارق
  عليك بالمحض وبالمشارق
  واللهو عند بادن غرانـق

##### Türkçe

**الغرنوق**; **غ ر ق**’ta zikredilmez; el-Cevherî yanılmıştır. Bu, **النون**’un aslîliği görüşü üzerine bina edilmiştir. Şeyh Ebû Hayyân, onun bütün lugatlarında زائد olduğunu açıkça söylemiştir; mesele ihtilaflıdır; onda kesin olarak “yanlışlama” ile hükmetmek sahih olmaz; şeyhimiz buna işaret etti. Ben dedim: İbn Cinnî dedi ve Sîbeveyh’i zikretti: **الغرنيق** dört harfli köklerdendir; onda **النون**’un زائد değil asl olduğu görüşüne gitti. Bunun hakkında Ebû Alî’ye sordum; ona dedim ki: Bu ona nereden (geliyor)? Ona karşılık gelen dört harfli köklerin asıllarından bir benzeri yokken? Cevapta şunu söylemekten fazlasını yapmadı: Ona **العليق** ilhak edilmiştir; ilhak ancak asıllarda bulunur. Bu, delilden soyut bir iddiadır; çünkü **العليق**’in vezni **فعيل**’dir ve onun **عين**’i mضعّف’tir; **عين**’in تضعيف’i ilhak için bulunmaz. Görmez misin: **قلف** ve **إمعة** ve **سكين** ve **كلاب**; bunların hiçbirisi ملحق değildir; çünkü ilhak **لفظ العين**’den olmaz. Bunun illeti şudur: **عين**’in تضعيف’inin aslı ancak fiil içindir; mesela: **قطع** ve **كسر**; o, fiilde manaya fayda verir; aynı şekilde o, isimlerin çoğunda da böyledir; mesela: **سكير** ve **خمير** ve **شراب** ve **قطاع**; yani: ondan bu çok olur. Onda (şöyle dedi): **عين**’in تضعيف’inin aslı ancak fiilde çokluk içindir; ilhak için kılınması mümkün olmadı; çünkü Araplarda manaya fayda veren şeye itina, ملحق olana itinadan daha kuvvetlidir; zira ilhak sanatı lafzîdir, manevî değildir. Bu, **العليق**’in **غرنيق**’e ملحق olmasını engeller. Bu bâtıl olunca, **النون**’un asl olması bir delile muhtaç olur; yoksa o زائد olur. Dedi ki: Bana göre onda söz şudur: Bu **النون**, bu lafızda nasıl tasarruf ederse etsin, kelimenin diğer asıllarının sebatı gibi sabit olmuştur; ayrıca تكسير’de de sabit olmuştur; bu yüzden onun asl olduğuna hükmedildi. Bunu, **زنبور** ve **فردوس** gibi düşün: Su kuşu; uzun bacaklı ve boyunlu; siyah. Ebû Amr’dan: beyazdır, denildi. İbnü’l-Enbârî onu bunların erkeklerine tahsis etti; **الغرنيق** gibi; **بالضم** ile, **النون**’un fethiyle. El-Cevherî, Ebû Züeyb el-Hüzelî’den, bir dalgıcı vasfederken rivayet etti:
  أجاز إليها لجة بـعـد لـجة                      أزل كغرنيق الضحول عموج

Veya **الغرنوق** ve **الغرنيق**: turna; el-Asma‘î söyledi. Yahut ona benzeyen bir kuş; İbnü’s-Sikkît söyledi. Çoğulu **الغرانيق**’tir. Ve şu beyit okundu:

  أو طعم غادية في جـوف ذي حـدب                      من ساكب المزن يجري في الغرانيق

**ذي حدب** ile, damarı olan bir seli kastetti. Ve **في الغرانيق**; yani: **مع الغرانيق**. Hadiste: “Şu yüce **الغرانيق**” putlardır; aslında ise: su kuşunun erkekleridir. İbnü’l-Enbârî dedi: **الغرانيق**: kuşların erkekleridir; tekili **غرنوق** ve **غرنيق**’tir. Ebû Hayra dedi: Beyazlığından dolayı onunla adlandırıldı. Ve denildi: O turnadır; putlar, onların zannına göre gökte yükselen ve yukarı çıkan kuşlara benzetildi. Ve **الغرنيق**, **بالضم** ve **النون**’un fethiyle; ve **زنبور** gibi, ve **قنديل** ve **سموأل** ve **فردوس** ve **قرطاس** ve **علابط**; bunlar yedi lugattır. El-Cevherî bunlardan ikinci ve beşinci ile yetindi. Lisân sahib(i) üçüncü, dördüncü, altıncı ve yedinciyi zikretti; onları İbn Cinnî zikretti. Ve ondan, **الغرنيق**’in **الغين**’in kesri ve **النون**’un fethiyle olanı kaçtı. El-Cevherî ve İbn Cinnî onu getirdi: güzel saçlı, güzel, beyaz, yumuşak, güzel genç. Şemmer şu beyiti okudu:
  فلي الفتاة مفارق الغرناق

Ve bir başkası dedi:
  إذ أنت غرناق الشباب ميال
  ذو دأيتين ينفحان السربال

Ali رضي الله عنه hadîsinde: “Sanki Kureyş’ten bir **غرنوق**’a bakıyorum; kanında çırpınıyor”; yani: yumuşak bir genç. Bir bedevî dedi:
  وكل غرنوق إذا صال حكم

Çoğulu: **الغرانيق**. Bir bedevî şu beyiti okudu:
  لهفي على البيض الغرانيق اللمم
  فوارس الخيل وأرباب النعم

Ve **الغرانقة**. el-A‘şâ dedi:
  ولم تعدمي من اليمامة منكحـا                      وفتيان هزان الطوال الغرانقه

Ve **الغرانق**. İbnü’l-Enbârî dedi: **الغرانق**’ın **بالضم** ile cem‘ olması caizdir. Tekili ile çoğulu arasında ancak فتح ve ضم ile fark edilen harfler gelmiştir. Bunlardan: **عذافر** ve **عذافر**; **عراعر** ve **عراعر**; **قناقن** ve **قناقن**; **عجاهن** ve **عجاهن**; **قباقب** ve **قباقب**. Cenâde b. Âmir dedi:
  بذي ربد تخال الأثـر فـيه                      مدب غرانق خاضت نقاعا

Ve denildi: **غرانيق**’i kastetti; hazf etti. İbn Şümeyl dedi: **الغرنوق** **زنبور** gibi: bükülmüş saç tutamı; Leys’in sözü de bunun gibidir. İbnü’l-A‘râbî dedi: **غرنوقه**’unu çekti; o, onun perçemidir. Ve **نغروقه**’unu çekti; o, onun ense saçıdır. Ebû Ziyâd dedi: **الغرنوق**: ağaçtır; çoğulu: **الغرانق**. Böyle dedi. Yahut **الغرنوق** ve **الغرانق**, ikisinin de ضم’ıyla: yumuşak bitkili **العوسج**’in kökünde olan şey; çoğulu: **الغرانيق**; Ebû Amr söyledi. Tazeliği ve parlaklığı sebebiyle yumuşak gence benzetildi. Ebû Hanîfe’nin nassı: O, yumuşak bitkilidir. İbn Miyâde dedi:
  سقى شعب الممدور يا أم جحدر                      ولا زال يسقى سدره وغرانقه

Şemmer dedi: **لمة غرانقة** ve **غرانقية**, ikisinin de ضم’ıyla; yani: rüzgârın eğip bükmesiyle dalgalanan yumuşak (saç). İbn Abbâd dedi: **الغرنقة**: gözlerle cilve yapmaktır. Başkası dedi: **الغرنق** **جندب** gibi: Hicaz’da bir yerdir. Ve denildi: **ألى**’da bir sudur. Ve denildi: **السوارقية** ile **معدن بني سليم** (نقرة diye bilinen) arasında Benî Süleym’e ait bir vadidir. Yahut **الغرنوق**: yumuşak, örtülü (olan). **المنتشر** nüshasında: bitkiden yayılmış (olan); Ebû Hanîfe rivayet etti. Ve **شاب غرانق** **علابط** gibi: tamdır; ve aynı şekilde **شباب غرانق**. Şair dedi:
  ألا إن تطلاب الصبا منك ضـلة                      وقد فات ريعان الشباب الغرانق

Ve **امرأة غرانق** ve **غرانقة**: dolgun genç kadın. İbnü’l-A‘râbî şu beyiti okudu:
  قلت لسعد وهو بالأزارق
  عليك بالمحض وبالمشارق
  واللهو عند بادن غرانـق

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B1%D9%86%D9%82/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

غَرْنَقَةٌ
غَرْنَقَةٌ ذ An amorous playing with the eyes. (Ibn- 'Abbلd, O, K.)

غِرْنَاقٌ
غِرْنَاقٌ ذ : see غُرْنَيْقٌ, last sentence.

غُرْنُوقٌ
غُرْنُوقٌ ذ is held by the author of the K to be wrongly mentioned by J in art. غرق, on the ground of the saying that the ن is radical; and IJ says that Sb has mentioned غُرْنَيْقٌ among quadriliteral-radical words: but there is a difference of opinion on this point; for AHei asserts that the ن in غُرْنُوقٌ and in all its dial. vars. is augmentative. (TA.) ― -b2- See غُرْنَيْقٌ, in two places. ― -b3- Also sing. of غَرَانِقُ, which signifies (assumed tropical:) Certain trees: (Aboo-Ziyلd, O, K:) or, as also ↓ غُرَانِقٌ, sing. of غَرَانِيقُ, which signifies the tender sprouts at the root, or lower part, of the عَوْسَج [or box-thorn]: (AA, O, K:) likened to a tender youth, because of their freshness and beauty: (TA:) or غُرْنُوقٌ signifies a tender and concealed plant; (K, TA;) or, accord. to one copy [of the K], a tender, spreading plant: mentioned by AHn. (TA.) ― -b4- And (assumed tropical:) A lock of hair much twisted: (Lth, O, K:) or, accord. to IAar, a forelock: so in the phrase جَذَبَ غُرْنُوقَهُ [He pulled his forelock]: and نُغْرُوقٌ signifies the “ hair of the back of the neck. ” (O, TA.)

غِرْنَوْقٌ
غِرْنَوْقٌ ذ : see the next paragraph, in two places.

غُرْنَيْقٌ
غُرْنَيْقٌ ذ (S, K) and ↓ غُرْنُوقٌ and ↓ غِرْنَوْقٌ (O, K) A certain aquatic bird, (S, O, K, TA,) long in the neck (S, O, TA) and in the legs, (TA,) white, (O, K, TA,) or black: (K, TA:) [app. the white stork, ardea ciconia; or, accord. to some, the black stork, ardea nigra:] or, accord. to IAmb, the males [or male] thereof: (TA:) or the first, (O, K,) as also the second, (K,) signifies the كُرْكِىّ [or Numidean crane, ardea virgo]: (As, O, K, TA:) or a certain bird resembling this: (ISk, O, K, TA:) pl. غَرَانِيقُ. (O, TA.) It is related of the Prophet that [when he was reciting the words of the Kur (liii. 19 and 20), “ Have ye considered El-Lلt, and El-'Ozzà, and Menلh, the other third? ”] the Devil put into his mouth the saying تِلْكَ الغَرَانِيقُ العُلَى [Those are the most high غرانيق, as though meaning cranes, for the Numidian crane is remarkable in the East for its superlatively-high flight]; referring, as IAar says, to the idols, which were asserted to be intercessors with God, wherefore they are likened to the birds that rise high into the sky: (O, TA: *) or غرانيق may in this case be a pl. of one of the sings. expl. in what here follows [but applied to females]. (O.) ― -b2- غُرْنَيْقٌ (O, K, TA, and so in copies of the S) and ↓ غِرْنَيْقٌ (IJ, TA, and so in some copies of the S in the place of the former) and ↓ غُرْنُوقٌ and ↓ غِرْنَوْقٌ (S, O, K, TA) and ↓ غِرْنِيقٌ (K) and ↓ غِرْنَاقٌ and ↓ غَرَوْنَقٌ (O, K) and ↓ غُرَانِقٌ (S, K) signify (assumed tropical:) A tender youth; (S;) or a white, or fair, and comely, or beautiful, youth; (O, K;) or a youth white, or fair, tender, having beautiful hair, and comely: (TA:) pl. غَرَانِيقُ and غَرَانِقَةٌ (S, O, K) and غَرَانِقُ, (S, K,) which last may be pl. of غُرَانِقٌ, agreeably with analogy, (IAmb, TA,) or it may be a contraction of غَرَانِيقُ, as such used by a poet. (TA.)

غِرْنَيْقٌ
غِرْنَيْقٌ ذ and غِرْنِيْقٌ: see the next preceding sentence.

غُرَانِقٌ
غُرَانِقٌ ذ , applied to a youth, (K, TA,) and to youthfulness, (TA, and so in the CK instead of a youth,) Perfect, or without defect. (K, TA.) And, applied to a woman, as also غُرَانِقَةٌ, Youthful and plump. (K.) ― -b2- See also غُرْنَيْقٌ, last sentence. ― -b3- لِمَّةٌ غُرَانِقَةٌ and ↓ غُرَانِقِيَّةٌ [Hair descending below the lobe of the ear, or descending upon the shoulders,] sleek, such as the wind puts in motion. (Sh, O, K.) ― -b4- See also غُرْنُوقٌ.

غَرَوْنَقٌ
غَرَوْنَقٌ ذ : see غُرْنَيْقٌ, last sentence.

لِمَّةٌ غُرَانِقِيَّةٌ
لِمَّةٌ غُرَانِقِيَّةٌ ذ : see غُرَانِقٌ.

##### Türkçe

غَرْنَقَةٌ
**غَرْنَقَةٌ** ذ Gözlerle âşıkâne oynaşma. (İbn- ‘Abbâd, O, K.)

غِرْنَاقٌ
**غِرْنَاقٌ** ذ : **غُرْنَيْقٌ**’a bak, son cümle.

غُرْنُوقٌ
**غُرْنُوقٌ** ذ, K’nin müellifince, ن’nin aslî olduğu sözüne dayanarak, J tarafından غرق maddesinde yanlış zikredilmiş sayılır; ve IJ, Sb’nin **غُرْنَيْقٌ**’u dört harfli-aslî kelimeler arasında zikrettiğini söyler: fakat bu noktada ihtilâf vardır; zira AHei, **غُرْنُوقٌ**’ta ve onun bütün lehçe varyantlarında ن’nin ziyâde olduğunu ileri sürer. (TA.) ― -b2- **غُرْنَيْقٌ**’a bak, iki yerde. ― -b3- Ayrıca **غَرَانِقُ**’un tekilidir; bu da (mecaz kabul edilerek:) Birtakım ağaçlar demektir: (Aboo-Ziyâd, O, K:) yahut, aynı şekilde ↓ **غُرَانِقٌ**, **غَرَانِيقُ**’un tekilidir; bu da **عَوْسَج**’in [veya box-thorn’un] kökündeki yahut alt kısmındaki körpe filizler demektir: (AA, O, K:) tazelikleri ve güzellikleri sebebiyle körpe bir delikanlıya benzetilmiştir: (TA:) yahut **غُرْنُوقٌ** gizli ve körpe bir bitki demektir; (K, TA;) yahut K’nin bir nüshasına göre, körpe, yayılan bir bitki: AHn tarafından zikredilmiştir. (TA.) ― -b4- Ve (mecaz kabul edilerek:) Çok bükülmüş bir saç lülesi: (Lth, O, K:) yahut IAar’a göre, perçem: **جَذَبَ غُرْنُوقَهُ** [Perçemini çekti] ibaresinde olduğu gibi: ve **نُغْرُوقٌ** “ensenin saçı” demektir. (O, TA.)

غِرْنَوْقٌ
**غِرْنَوْقٌ** ذ : sonraki paragrafa bak, iki yerde.

غُرْنَيْقٌ
**غُرْنَيْقٌ** ذ (S, K) ve ↓ **غُرْنُوقٌ** ve ↓ **غِرْنَوْقٌ** (O, K) Boynu (S, O, TA) ve bacakları (TA) uzun, beyaz, (O, K, TA,) yahut siyah olan (K, TA) belirli bir su kuşu. (S, O, K, TA.) [Görünüşe göre beyaz leylek, ardea ciconia; yahut bazılarına göre kara leylek, ardea nigra:] yahut IAmb’a göre onun erkekleri [veya erkeği]: (TA:) yahut birincisi, (O, K,) ve aynı şekilde ikincisi, (K,) **كُرْكِىّ** [veya Numidya turnası, ardea virgo] demektir: (As, O, K, TA:) yahut buna benzeyen belirli bir kuş: (ISk, O, K, TA:) çoğulu **غَرَانِيقُ**. (O, TA.) Peygamber’den rivayet edilmiştir ki [Kur’ân’ın (liii. 19 ve 20) “El-Lât’ı ve El-‘Uzzâ’yı ve üçüncü olan diğer Menât’ı gördünüz mü?” sözlerini okurken] Şeytan onun ağzına **تِلْكَ الغَرَانِيقُ العُلَى** [Bunlar en yüce **الغَرَانِيقُ**’tur; sanki turnalar kastedilmiş gibi; zira Numidya turnası Doğu’da fevkalâde yüksek uçuşuyla meşhurdur] sözünü koydu; IAar’ın dediğine göre putlara işaret ederek; bunların Allah katında şefaatçiler olduğu iddia edildiğinden, göğe yüksekçe yükselen kuşlara benzetilmişlerdir: (O, TA: *) yahut **غرانيق** bu durumda, burada ardından gelen şeyde açıklanan tekillerden birinin çoğulu olabilir [fakat dişilere uygulanmış olarak]. (O.) ― -b2- **غُرْنَيْقٌ** (O, K, TA, ve S nüshalarında böyle) ve ↓ **غِرْنَيْقٌ** (IJ, TA, ve S’nin bazı nüshalarında ilkinin yerinde böyle) ve ↓ **غُرْنُوقٌ** ve ↓ **غِرْنَوْقٌ** (S, O, K, TA) ve ↓ **غِرْنِيقٌ** (K) ve ↓ **غِرْنَاقٌ** ve ↓ **غَرَوْنَقٌ** (O, K) ve ↓ **غُرَانِقٌ** (S, K) (mecaz kabul edilerek:) Körpe bir delikanlı demektir; (S;) yahut beyaz, yahut açık tenli, ve yakışıklı, yahut güzel bir delikanlı; (O, K;) yahut beyaz, yahut açık tenli, körpe, güzel saçlı, ve yakışıklı bir delikanlı: (TA:) çoğulu **غَرَانِيقُ** ve **غَرَانِقَةٌ** (S, O, K) ve **غَرَانِقُ**, (S, K,) ki bu sonuncusu, kıyasa uygun olarak, **غُرَانِقٌ**’un çoğulu olabilir, (IAmb, TA,) yahut bir şairin böyle kullandığı üzere **غَرَانِيقُ**’un kısaltması olabilir. (TA.)

غِرْنَيْقٌ
**غِرْنَيْقٌ** ذ ve **غِرْنِيْقٌ**: bir önceki cümleye bak.

غُرَانِقٌ
**غُرَانِقٌ** ذ, bir delikanlıya uygulanarak, (K, TA,) ve delikanlılığa uygulanarak, (TA, ve CK’de “bir delikanlı” yerine böyle,) Kâmil, yahut kusursuz. (K, TA.) Ve bir kadına uygulanarak, aynı şekilde **غُرَانِقَةٌ**, Genç ve dolgun. (K.) ― -b2- Ayrıca **غُرْنَيْقٌ**’a bak, son cümle. ― -b3- **لِمَّةٌ غُرَانِقَةٌ** ve ↓ **غُرَانِقِيَّةٌ** [Kulağın memesinin altına inen, yahut omuzlara inen saç,] düzgün; rüzgârın hareket ettirdiği gibi. (Sh, O, K.) ― -b4- Ayrıca **غُرْنُوقٌ**’a bak.

غَرَوْنَقٌ
**غَرَوْنَقٌ** ذ : **غُرْنَيْقٌ**’a bak, son cümle.

لِمَّةٌ غُرَانِقِيَّةٌ
**لِمَّةٌ غُرَانِقِيَّةٌ** ذ : **غُرَانِقٌ**’a bak.
