# غزر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B2%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D8%B2%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غزر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D8%B2%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: غزر

باب الغين والزاي والراء معهما
غ ز ر، غ ر ز، ر ز غ، ز غ ر مستعملات غزر: غَزُرَتِ الناقة والشاة تَغْزُرُ غَزارةً فهي غَزيرة، كثيرةُ اللَّبَنِ. وعَيْنٌ غَزيرةُ الماء ومَطَرٌ غزيرٌ ومعروفٌ غزيرٌ. وأَغْزَرَ القَومُ، وغَزُرَتْ إبلِهُم.
غرز: الغَرْزُغَرْزُكَ إبْرةً في شيء.
والغَرْزُ: رِكابُ الرَّحْلِ، وكل ما كان مِساكاً للرِّجْلَيْنِ في المَرْكب يُسَمَّى غَرْزاً. وسمي به لأنك تقول: غَرَزْتُ رجلي في الركاب. وجَرادةٌ غارِزةٌ وغارِزٌ أي: رَزَّتْ ذَنَبَها في الأرض لتَسْرأَ. وَمَغْزِرُ الرأس والأضلاع مركب أصولها ونحوه.
والغَريزةُ: الطَّبيعةُ من خلق صالح أو رديء. وغَرَزَتِ الناقة غِرازا فهي غارِزٌ قليلة اللبن.
وغَرَّزْتُها: تركت حلبها ليذهب لبنها.
والغَرَزُ: ضرب من اصغر الثُّمامِ، الواحدة بالهاء، تَنْبُتُ على شطوط الأنهار، لا ورق لها، وهي أنابيب مركب بعضها في بعض، فإذا اجتذبتها خرجت من جوف آخر، كأنها عفاص أخرج من مكحلة.
رزغ: الرَّزَغةُ أقل من الرَّدغَة.
وأَرْزَغَها المطر: إذا كان ما يبل الأرض.
والرَّزِغُ: المرتطم فيه. وأَرْزَغْتَ فلانا إذا لطخته بعيب.
زغر: زُغَرُ: بُحَيْرَةٌ بناحية البصرة، ويقال لها: عيينة.

### Türkçe

باب **الغين** و**الزاي** و**الراء** معهما
**غ ز ر**، **غ ر ز**، **ر ز غ**، **ز غ ر** kullanımdadır. **غزر**: **غَزُرَتِ** deve ve koyun **تَغْزُرُ** **غَزارةً**; o hâlde o **غَزيرة**dir: sütü çok. Ve suyu bol bir göz; ve bol yağmur; ve bol (çok) iyilik. Ve kavim **أَغْزَرَ**; ve onların develeri **غَزُرَتْ**.

**غرز**: **الغَرْزُ**: senin bir şeyi bir şeye batırmandır; (yani) bir iğneyi bir şeye batırman.
Ve **الغَرْزُ**: semerin üzengisi; ve binek içinde iki ayağa tutamak olan her şeye **غَرْز** denir. Ve bununla adlandırıldı; çünkü sen dersin ki: “Ayağımı üzengiye **غَرَزْتُ**.” Ve **جَرادةٌ غارِزةٌ** ve **غارِزٌ**; yani: toprağa kuyruğunu sapladı ki yumurtlasın. Ve başın ve kaburgaların **مَغْزِرُ**’i: köklerinin birleşimi ve benzeri (şey).

Ve **الغَريزةُ**: iyi veya kötü bir yaratılıştan (olan) tabiat. Ve deve **غَرَزَتِ** **غِرازا**; o hâlde o **غارِزٌ**dur: sütü az.
Ve onu **غَرَّزْتُ**: sütünü sağmayı bıraktım ki sütü gitsin.

Ve **الغَرَزُ**: en küçük **الثُّمام**’dan bir tür; bir tanesi **الهاء** ile (gelir); ırmakların kıyılarında biter; onun yaprağı yoktur; ve o, bazısı bazısının içine geçmiş borulardır; onu çekip aldığında, birinin içinden öteki çıkar; sanki bir sürmedandan çıkarılmış bir kılıf gibidir.

**رزغ**: **الرَّزَغةُ** **الرَّدغَة**’den daha azdır.
Ve yağmur onu **أَرْزَغَها**: yerin ıslandığı (kadar) olduğunda.
Ve **الرَّزِغُ**: içine çarpılıp düşülen (yer). Ve sen falanı **أَرْزَغْتَ**: onu bir ayıpla bulaştırdığında.

**زغر**: **زُغَرُ**: Basra tarafında bir gölcük; ve ona **عيينة** denir.
