# غلب — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%A8/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%84%D8%A8/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غلب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%A8.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: غلب

باب الغين واللام والباء معهما
غ ل ب، ب ل غ، ب غ ل، ل غ ب مستعملات غلب: غَلَبَ يغلِبُ غَلَباً وغَلَبةً.
والغِلابُ: النَّزاعُ.
والمُغَلَّبُ الذي يَغلِبُه أقرانه فيما يمارس.
والمُغَلَّبُ قد يكون المفضل على غيره.
والأَغْلَبُ: الغليظ الشديد القصرة واسد أَغْلَبُ.
وقد غَلِبَ غَلَباً، يكون من داء أَيضاً.
وهضبة غَلَباءُ، وعِزَّةٌ غَلْباءُ وتَغِلْبُ كانَتْ تسمى الغَلْباءَ واغلَوْلَبَ العُشْبُ في الأرض إذا بَلَغَ كُلَّ مَبَلَغ.
لغب: لَغَبَ يلغُبُ لُغُوباً، ولَغِبَ، وهو شِدَّة الاعياء.
واللُّغابُ من الريش: البَطْنُ، الواحدة بالهاء.
واللُّغابُ: ريش السهم إذا لم يعتدل والمعتدل لؤام، قال:
بَسْهمٍلم يكن يكسى لُغاما
بغل: البَغْلةُ والبَغْلُ معروفان.
والبَغلُ بَغْلُ وهو لذلك أهل.
والتَّبْغيلُ مشية الإبل في سعةٍ بلغ: رجُلٌ بَلْغٌ: بَليغٌ، وقد بَلُغَ بلاغةً.
وبَلَغَ الشيءُ يبلُغُ بُلُوغاً، وأَبْلَغْتُه إبلاغاً.
وبلَّغْتُه تبليغاً في الرسالةِ ونحوها.
وفي كذا بَلاغٌ وتَبَليغٌ أي كفاية.
وشيء بالغٌ أي جيد.
والمُبالَغَةُ: أن تَبْلُغَ من العمل جهدك.
قال الضرير: سمعت أب عمرو يقول: البَلْغُ ما يبلُغُكَ من الخَبَر الذي لا يعجبك القول: اللهم سَمْعٌ لا بَلْغٌ أي اللهم نَسْمَعُ بمثل هذا فلا تُنْزِلْهُ بنا.

### Türkçe

باب **الغين** و**اللام** و**الباء** معهما
**غ ل ب**، **ب ل غ**، **ب غ ل**، **ل غ ب** kullanımdadır. **غلب**: **غَلَبَ** **يغلِبُ** **غَلَباً** ve **غَلَبةً**.
Ve **الغِلابُ**: çekişme.
Ve **المُغَلَّبُ**: akranlarının, uğraştığı şeyde kendisine galip geldiği kimse.
Ve **المُغَلَّبُ** bazen başkasına üstün tutulan (kimse) olur.
Ve **الأَغْلَبُ**: kaba, şiddetli, kısa boylu; ve **أَغْلَبُ** bir aslan.
Ve **غَلِبَ** **غَلَباً**; bir hastalıktan da olur.
Ve bir tepe **غَلَباءُ**; ve bir izzet **غَلْباءُ**. Ve **تَغِلْبُ** **الغَلْباءَ** diye adlandırılırdı. Ve ot, yerde her varacağı yere vardığında **اغلَوْلَبَ**.

**لغب**: **لَغَبَ** **يلغُبُ** **لُغُوباً**; ve **لَغِبَ**; o, yorgunluğun şiddetidir.
Ve tüyden **اللُّغابُ**: karın kısmı; bir tanesi **الهاء** iledir.
Ve **اللُّغابُ**: ok tüyü, düzgün olmadığında; düzgün olanı **لؤام**dır. Dedi ki:
بَسْهمٍلم يكن يكسى لُغاما

**بغل**: **البَغْلةُ** ve **البَغْلُ** bilinen ikisidir.
Ve **البَغلُ** **بَغْلُ**; ve o, bunun için ehildir.
Ve **التَّبْغيلُ**: develerin genişlik içinde yürüyüşü.

**بلغ**: bir adam **بَلْغٌ**: **بَليغٌ**; ve **بَلُغَ** **بلاغةً**.
Ve şey **بَلَغَ** **يبلُغُ** **بُلُوغاً**; ve ben onu **أَبْلَغْتُه** **إبلاغاً**.
Ve onu, mektupta ve benzerinde **بلَّغْتُه** **تبليغاً**.
Ve şunda **بَلاغٌ** ve **تَبَليغٌ** vardır; yani yeterlik.
Ve bir şey **بالغٌ**; yani iyi.
Ve **المُبالَغَةُ**: işten gayretinin sonuna varmandır.
**الضرير** dedi: **أب عمرو**’yu şöyle derken işittim: **البَلْغُ** senin için, hoşuna gitmeyen söz olan haberden sana ulaşandır. Söz: Allah’ım, **سَمْعٌ** yok **بَلْغٌ**; yani Allah’ım, bunun benzeriyle işitiriz de onu bize indirme.
