# غلث (غ-ل-ث) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%84%D8%AB

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: غ - ل - ث
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 7 sözlük

## Sözlükler (7)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الغين والثاء واللام معهما
غ ل ث، ل ث غ، ث ل غ مستعملات ثلغ: الثَّلْغُ: هَشْمُ الرأس، وثَلَغْثُ رأسه ثَلْغاً شدخته.
لثغ: الأَلْثَغُ: الذي يتحول لسانه من السين إلى الثّاء.
غلث: الغَلْثُ: الخَلْطُ، وطعام مَغْلُوثٌ أي مخلوط بر وشعيرٍ ونحوه، قال لبيد:
مَشْمُولةٌ غُلِثَتْ بنابتِ عَرفجٍ		كدُخانِ نارٍ ساطعٍ أسنامُها
وسمعت من يقول: غَلَثَ الطائرُ أي عاج ورَمَى من حَوْصَلَتِهِ بشيء كان قد استرط.
الغَلْثَى: شجَرٌ يطسم ما أكله من المواشي والطَّيْر.
ورجلٌ غَلِيثٌ شديدُ القِتالِ اللَّزوم لِمَنْ طالب. وغَلَثَ به لونه.

##### Türkçe

باب **الغين** ve **الثاء** ve **اللام** bunlarla birlikte

**غ ل ث**، **ل ث غ**، **ث ل غ** kullanımdadır. **ثلغ**: **الثَّلْغُ**: başın ezilmesi; ve “başını **ثَلَغْثُ** onu **ثَلْغاً**” yani onu yardım.

**لثغ**: **الأَلْثَغُ**: dili **السين**’den **الثّاء**’ya dönüşen kimse.

**غلث**: **الغَلْثُ**: karıştırma; ve “**مَغْلُوثٌ** yiyecek” yani buğday ve arpa ve benzeri karıştırılmış. Lebîd dedi ki:
مَشْمُولةٌ غُلِثَتْ بنابتِ عَرفجٍ		كدُخانِ نارٍ ساطعٍ أسنامُها

Ve “**غَلَثَ** kuş” diyen kimseyi işittim; yani acele etti ve kursağından, yutmuş olduğu bir şeyden attı.

**الغَلْثَى**: ağaçtır; davarların ve kuşun ondan yediğini siler.

Ve “**غَلِيثٌ** adam”: çarpışması şiddetli, talep edene yapışıp kalan. Ve “rengi onunla **غَلَثَ**”.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الغَلْثُ: الخلط، يقال: غَلَثْتُ البُرَّ بالشعير أغْلِثه. بالكسر، فهو مَغْلوثٌ وغَليثٌ. وفلانٌ يأكل الغَليثَ، إذا كان يأكل خبزاً من شعير وحِنطة. والمَغْلوثُ: الطعام الذي فيه المدَر والزُؤانُ. ابن السكيت: سِقاءٌ مَغْلوثٌ، إذا كان مدبوغاً بالتمر أو بالبُسر. والغَلَثُ، بالتحريك: شدَّة القتال. يقال: غَلِثَ فلانٌ بفلان، إذا لزمه يقاتله. ورجلٌ غَلِثٌ ومُغالِثٌ: شديد القتال: قال رؤبة:
إذا اسْمَهَرَّ الحَلِسُ المُغالِثُ
وقد غَلِثَ الذئب بغنم فلانٍ، إذا لزمها يفرِسها.

##### Türkçe

**الغَلْثُ**: karıştırma; denir ki: “**غَلَثْتُ** **البُرَّ**’ı **بالشعير** ile karıştırdım; onu **أغْلِثه**.” Kesre ile; o hâlde o **مَغْلوثٌ** ve **غَليثٌ**’tir. Ve falan kimse **الغَليثَ** yer; eğer **شعير** ve **حِنطة**’dan bir ekmek yiyor ise. Ve **المَغْلوثُ**: içinde **المدَر** ve **الزُؤانُ** bulunan yiyecek. İbnü’s-Sikkît: **سِقاءٌ مَغْلوثٌ**; eğer **التمر** veya **البُسر** ile tabaklanmış ise. Ve **الغَلَثُ**, hareke ile: çarpışmanın şiddeti. Denir ki: “Falan kimse falan kimseye **غَلِثَ**”; eğer ona yapışıp onunla çarpışıyor ise. Ve **غَلِثٌ** ve **مُغالِثٌ** bir adam: çarpışması şiddetli; Rü’be dedi ki:
إذا اسْمَهَرَّ الحَلِسُ المُغالِثُ
Ve “Kurt falanın koyunlarına **غَلِثَ**”; eğer onlara yapışıp onları parçalıyor ise.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

غ ث ل
غلث ، لثغ ، ثلغ ، لغث : ( مستعملة ) .
ثلغ : ثعلب عن ابن الأعرابي : المثَلَّغَةُ الرطبَة المُعَرَّقَةُ وهي المعْوَةُ .
وقال الليث : ثَلغ رأسه يَثلَغُه ثلغاً إذا شَدَخَهُ .
وفي الحديث : ( إذاً يَثلغوا رَأسي كما تُثلَغُ الخبزَةُ ) .
قال : والمُثَلَّغُ من الرُّطبِ والتّمْرِ : الذي قد أصابه المطرُ فَأَسْقَطَهُ ودَقّهُ ، وقد تَناثرَتِ الثِّمارُ فَثُلِّغَتْ تثليغاً .
وقال أبو عبيد : ثَلَغْتُ رأسَه أثلَغه ثَلْغاً إذا شدَخْتُه .
وقال شمر : الثّلغُ : فضخُك الشيءَ الرَّطْبَ بالشيءِ اليابس حتى ينشدخَ وقد انْثلغَ وانْفضخَ بمعنى واحدٍ .
غلث : أبو عبيد عن الأصمعي : الغِلثُ : الشديد القتال اللَّزوم لمن طالب ، قال رؤبةٌ :
إذا اسْمَهَرَّ الحِلسُ المغَالث
اسْمهرَّ : اشتدَّ ، والحِلسُ الذي لا يبارح قِرْنه ، والمغالث : الملازم لقِرْنه .
أبو عبيد عن الأموي : الغليث : الطَّعام المخلوط بالشعير ، فإن كان فيه مَدَرٌ أو زؤانٌ فهو المغلوث .
وقال الفراء : المعْلُوثُ بِالعيْن : المخلوط .
وقال غيره : قد سمعناه بالْغيْنِ مَغلوثٌ .
وقال لَبيدٌ :
مَشْمولة غُلِثتْ بنَابتِ عَرْفَجٍ
كدُخان نارٍ ساطِعٍ أسْنامُها
وقال ابن دريد : غلِث الزّنْدُ غَلَثاً إذا لم يُور .
وقال الليث : غلث الطَّائر إذا هَاعَ ورَمى من حَوْصَلَتِهِ شيئاً اسْتَرَطَهُ .
قال ابن السكيت : إني لأجِدُ في نفسي تغْليثاً ، أي اختلاطاً ، ويقال : قُتِل النَّسْر بالغَلْثى ، وهو شيءٌ يُخْلط له في طعامٍ فيأكلُهُ فيقتُله ، فيؤخَذُ ريشه . سِقاءٌ مَغْلوثٌ : إذا كان مدبوغاً بالتَّمْرِ أو بالبُسْرِ .
لثغ : أخبرني المنذري عن المبرِّدِ أنه قال : اللُّثْغَة أن يُعدلَ بحرفٍ إلى حرف .
وقال الليث : الألْثَغُ : الذي يتحولُ لسانهُ من السين إلى الثَّاءِ ، والمصدر : اللَّثَغُ واللُّثْغَةُ .
وقال غيره : لَثَّغَ فلان ، لسانَ فلانٍ إذا صَيَّرَهُ أَلْثَغَ .
وقال أبو زيد : الألْثَغُ : الذي لا يُتِمُّ رَفْعَ لسانه في الكلام وفيه ثِقلٌ .
وفي ( النَّوادر ) : ما أشدَّ لَثَغَتَهُ ، وما أقبحَ لُثْغَتَه ، فاللَّثَغَةُ : الفَمُ ، واللُّثْغَةُ : ثِقَلُ اللسانِ بالكلام ، أَلْثَغُ : بَيِّنُ اللُّثْغَةِ ولا يقال بَيِّنُ اللَّثَغَةِ .
لغث : عمرو عن أبيه : اللَّغيثُ : الطعامُ يُغَشُّ بالشعير ، وباعتهُ يقال لهُم البُغَّاثُ واللُّغَّاثُ .

##### Türkçe

غ ث ل
**غلث** ، **لثغ** ، **ثلغ** ، **لغث** : (kullanılanlar).

**ثلغ** : Saʿleb, İbnü’l-Aʿrâbî’den: **المثَلَّغَةُ**: damarlı (terlemiş gibi çizgili) yaş hurmadır; o da **المعْوَةُ**’dir.
Leys dedi: **ثَلغ** başını, onu **يَثلَغُه** **ثلغاً** (diye) — onu yardığı zaman.
Hadiste: (O hâlde başımı, ekmeğin yarıldığı gibi yararlar.)
Dedi: Yaş hurma ve kuru hurmadan **المُثَلَّغُ**: yağmurun isabet ettiği, onu düşürüp ezdiği (şey)dir; meyveler dağılmıştır da **فَثُلِّغَتْ** **تثليغاً** (diye) yarılıp ezilmiştir.
Ebû Ubeyd dedi: Başını **ثَلَغْتُ**; onu **أثلَغه** **ثَلْغاً** (diye) — onu yardığım zaman.
Şemmer dedi: **الثّلغُ**: yaş şeyi kuru şeyle, yarılıncaya kadar ezmendir; **انْثلغَ** ve **انْفضخَ** bir tek mânâdadır.

**غلث** : Ebû Ubeyd, el-Asmaʿî’den: **الغِلثُ**: talep edene yapışıp kalan, çarpışması şiddetli (kimse)dir. Ruʾbe dedi:
إذا اسْمَهَرَّ الحِلسُ المغَالث
**اسْمهرَّ**: şiddetlendi; **الحِلسُ**: boynuzdaşını terk etmeyen (kimse)dir; **المغالث**: boynuzdaşına yapışıp kalan (kimse)dir.
Ebû Ubeyd, el-Umevî’den: **الغليث**: arpayla karıştırılmış yiyecektir; eğer içinde **مَدَرٌ** veya **زؤانٌ** varsa o **المغلوث**tur.
Ferrâ dedi: **المعْلُوثُ** (ayn ile): karıştırılmıştır.
Başkası dedi: Onu **بالْغيْنِ** (ğayn ile) **مَغلوثٌ** (diye) işittik.
Lebîd dedi:
مَشْمولة غُلِثتْ بنَابتِ عَرْفَجٍ
كدُخان نارٍ ساطِعٍ أسْنامُها
İbn Düreyd dedi: **غلِث** çakmaktaşı **غَلَثاً** (diye) — kıvılcım çıkarmadığı zaman.
Leys dedi: **غلث** kuş — bağırıp kursağından, yuttuğu bir şeyi attığı zaman.
İbnü’s-Sikkît dedi: Nefsimde mutlaka bir **تغْليثاً** bulurum; yani bir karışıklık. Ve denir: Akbaba **بالغَلْثى** ile öldürüldü; o, onun için bir yiyeceğe karıştırılan bir şeydir; onu yer de onu öldürür; böylece tüyü alınır. **سِقاءٌ مَغْلوثٌ**: hurmayla veya **بُسْرِ** ile tabaklanmış olduğu zaman.

**لثغ** : Münzirî bana, el-Müberred’den haber verdi: O dedi ki: **اللُّثْغَة** bir harfle bir harfe meyletmektir.
Leys dedi: **الألْثَغُ**: dili **السين**’den **الثَّاءِ**’ye dönen (kimsedir); mastar: **اللَّثَغُ** ve **اللُّثْغَةُ**.
Başkası dedi: Falan, falanın dilini **لَثَّغَ** — onu **أَلْثَغَ** kıldığı zaman.
Ebû Zeyd dedi: **الألْثَغُ**: konuşmada dilini kaldırmayı tamamlamayan; onda bir ağırlık bulunan (kimsedir).
(**النَّوادر**)’de: Onun **لَثَغَتَهُ** ne şiddetlidir; onun **لُثْغَتَه** ne çirkindir! Şu hâlde **اللَّثَغَةُ**: ağızdır; **اللُّثْغَةُ**: konuşmada dilin ağırlığıdır. **أَلْثَغُ**: **بَيِّنُ اللُّثْغَةِ** (diye) denir; **بَيِّنُ اللَّثَغَةِ** denmez.

**لغث** : Amr, babasından: **اللَّغيثُ**: arpayla hile karıştırılan yiyecektir; onu satanlara **البُغَّاثُ** ve **اللُّغَّاثُ** denir.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الغين واللام وما يثلثهما)
(غلم) الغين واللام والميم أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على حَداثةٍ وهَيْجِ شهوة. من ذلك الغُلام، هو الطارُّ الشَّاربِ([1]) . وهو بيِّنُ الغُلومِيّة والغُلُومة، والجمع غِلْمةٌ وغِلْمان. ومن بابه: اغتَلَم الفَحلُ غُلمةً: هاج من شَهوة الضِّراب. والغيْلَم: الجارية الحَدَثة. والغَيْلَم: الشابُّ. والغَيْلَم: ذكر السَّلاحِف. وليس بعيداً أن يكون قياسُه قياسَ الباب.
(غلو/ي) الغين واللام والحرف المعتل أصلٌ صحيحٌ في الأمر يدلُّ على ارتفاع ومجاوَزةِ قَدْر. يقال: غَلاَ السِّعر يغلو غَلاءً، وذلك ارتفاعُه. وغَلاَ الرَّجلُ في الأمر غُلُوّاً، إذا جاوَزَ حدَّه. وغَلاَ بسَهْمِه غَلْوَاً، إذا رَمَى به سَهْماً أقصى غايتِه. قال:
* كالسَّهمِ أرسلَهُ من كفِّهِ الغالي([2]) *
وتَغالَى الرَّجُلان: تفاعَلاَ من ذلك. وكلُّ مَرْماةٍ عند ذلك غَلْوَة. وغَلَت الدّابّةُ في سَيرها غَلْوَاً، واغتلت اغتلاء، وغالت *غِلاء. وفي أمثالهم: "جَرْيُ المذَكِّياتِ غِلاءٌ([3]) ". وتَغالَى النَّبتُ: ارتفَعَ وطال. وتَغالَى لحمُ الدابَّةِ، إذا انحسر عنه وَبَره. وذلك لا يكون إلاَّ عن قوّةٍ وسِمَن وعُلُوٍّ. وغَلَتِ القِدْرُ تَغْلِي غَلَياناً. والغُلَوَاء: أن يمُرَّ على وجهِه جامحاً. قال:
لم تلتفت لِلِداتِها *** ومضَتْ على غُلَوائِها([4])
وأمَّا الغالية من الطِّيب فممكنٌ أن يكون من هذا، أي هي غاليةُ القيمة. يقولون: تغلَّلْت وتغلَّيت من الغالية.
(غلب) الغين واللام والباء أصلٌ صحيح يدلُّ على قوّةٍ وقَهرٍ وشدَّة. من ذلك: غَلَب الرّجلُ غَلْبَاً وغَلَباً وغَلَبة. قال الله تعالى: ﴿وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِم سَيَغْلِبُون﴾  [الروم 3]. والغِلاَب: المغالَبة. والأغلَبُ: الغَليظ الرّقَبة. يقال: غَلِبَ يَغْلَبُ غَلَباً. وهضْبةٌ غَلباء، وعِزَّةٌ غلباء. وكانت تغلِبُ تسمَّى الغلباء. قال:
وأورثَنِي بنو الغَلباء مَجْداً  *** حديثاً بعد مَجدِهمُ القديمِ([5])

واغلولَبَ العُشْب: بلَغَ كلَّ مَبلغ. والمُغَلَّب من الشُّعراء: المغلوب مِراراً. والمُغَلَّب أيضاً: الذي غَلب خَصْمَه أو قِرْنَه، كأنَّه غلَّب على خَصْمِه، أي جُعِلت له الغَلَبة.
(غلت) الغين واللام والتاء فيه كلمة، يقولون: الغَلَت في الحساب: مثل الغَلَط في غيره. وفي بعض الحديث: "لا غَلَت في الإسلام".
(غلث) الغين واللام والثاء أصلٌ صحيحٌ واحد، يدلُّ على الخَلْط والمُخالَطة. من ذلك: غَلَثْتُ الطّعامَ: خلَطت حنطةً وشعيرا([6]) . وهو الغَلِيث. ورجل غَلِثٌ، إذا خالَطَ الأقرانَ في القِتال لَزُوماً لما طَلَب. ويقال: غَلِثَ به، إذا لزِمَه. وغَلِثَ الذِّئبُ بالغَنم: لازَمَها.
فأمَّا قولهم: غَلثَ الزَّندُ، إذا لم يَرِ، فهو كلامٌ غير ملخَّص؛ وذلك أنَّ معناه أنّه زَندٌ منتخَب، وإنَّما هو خِلْطٌ من الزُّنُودِ، قد أُخِذَ من العُرْضِ مُخْتلِطاً بغيره. يراد بالغَلَث خَشَبه، وإذا كان [كذلك] لم يَرِ.
(غلج) الغين واللام والجيم كلمةٌ تدلُّ على البَغْي والسَّطْوة. تقول العرب: هو يَتَغَلَّجُ علينا، أي يبغِي. وعَيْرٌ مِغْلَجٌ: شَلاَّل للعانة. ويكون تغلُّجُه أيضاً أن يَشربَ ويتلمَّظَ بلسانه.
(غلس) الغين واللام والسين كلمةٌ واحدة، وهو الغَلَس، وذلك ظلامُ آخرِ اللَّيل. يقال: غَلَّسْنا، أي سِرنا غَلَسا. قال الأخطل:
كذَبَتْكَ عينُكَ أم رأيتَ بواسطٍ  *** غَلَسَ الظلامِ من الرَّبابِ خيالا([7])
وقولهم: وقع في تُغُلِّسَ([8]) ، أي داهية، هو من هذا، لأنه يقع في أمرٍ مُظلم لا يَعرِف المخرجَ منه.
(غلط) الغين واللام والطاء كلمةٌ واحدة، وهي الغَلط: خلاف الإصابة. يقال: غَلِط يَغْلَط غَلَطاً. وبينهم أُغلوطةٌ، أي شيءٌ يُغالِط به بعضُهم بعضاً.
(غلف) الغين واللام والفاء كلمةٌ واحدةٌ صحيحة، تدلُّ على غِشاوةٍ وغِشيانِ شيء لشيء. يقال: غِلافُ السَّيفِ والسِّكِّين. وقَلبٌ أغلَفُ: كأنَّما أُغشِيَ غِلافاً فهو لا يَعي شيئاً. قال الله تعالى: ﴿وَقَالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ﴾
[البقرة 88]، أي أُغشِيَتْ شيئاً فهي لا تَعي. وقرئت([9]) :﴿غُلُفٌ([10])﴾ ، أي أوعيةٌ للعِلْم. والقياس في ذلك كله واحد. ويقولون: تغَلَّف بالغالية، وليس ببعيدٍ ممّا ذكرناه.
(غلق) الغين واللام والقاف أصلٌ واحد صحيح يدلُّ على نُشوبِ شيءٍ في شيء. من ذلك الغَلَق، يقال منه: أغلقتُ البابَ فهو مُغْلَق. وغَلِقَ الرهنُ في يدِ مُرْتَهِنِه، إذا لم يَفتكَّه([11]) . قال رسول الله صلى الله عليه وآله: "لا يَغْلَقُ الرَّهنُ". قال الفُقهاء: هو أن يقول صاحب الرَّهْنِ لصاحب الدَّين: آنَيتُك بحقِّك([12]) إلى وقت كذا، وإلاَّ فالرَّهنُ لك. فنَهَى النبيُّ صلى الله عليه وآله عن ذلك الاشتراط. وكلُّ شيء لم يُتَخَلَّصْ فقد غَلِق. قال زُهير:
وفارقتْكَ برهنٍ لا فَكاكَ له  *** يومَ الوَداعِ فأمسى الرَّهنُ قد غَلِقا([13])
ويقال المِغْلَق: السَّهم السابعُ في الميسِر، لأنَّه يَستغلِق شيئاً وإن قلَّ. قال لبيد:
وجَزُورِ أيسارٍ دعوتُ لحتْفِها  *** بمَغَالقٍ متشابهٍ أجسامُها([14])
*ويقال: غَلِقَ ظَهرُ البعير فلا يَبْرأُ من الدَّبَر. ومنه غلِقَت النّخلةُ: ذَوَت أصولُ سَعفِها فانقطَع حَمْلُها. والله أعلم بالصّواب.
--------------ــــ
([1]) أي الذي طر شاربه، أي طلع وظهر. وفي الأصل: "الطائر الشارب"، صوابه في المجمل واللسان والقاموس.
([2]) أنشده في اللسان (غلا).
([3]) ويروى: "غلاب" كما سبق في (ذكا)، وكذا في اللسان (ذكا).
([4]) لابن قيس الرّقيات في ديوانه 280 واللسان (غلا).
([5]) أنشده في اللسان (غلب).
([6]) في المجمل: "خلطته حنطة بشعير".
([7]) ديوان الأخطل41 واللسان (غلس). وهو مطلع قصيدة يهجو بها جريراً.
([8]) غير مصروف، علم للداهية. وهو بضم التاء مع الغين وفتحها وكسر اللام المشددة.
([9]) في الأصل: "وقريب"، تحريف.
([10]) هي قراءة ابن محيصن، كما في إتحاف فضلاء البشر 141 وهي جمع غلاف.
([11]) أي إذا لم يفتكه الراهن. وفي المجمل واللسان: "إذا لم يفتك" بالبناء للمفعول.
([12]) آنيتك: أخرتك. وفي الأصل: "أتيتك"، تحريف.
([13]) ديوان زهير 33 واللسان (غلق). وفي الديوان: "فأمسى رهنها غلقا".
([14]) من معلقته المشهورة. وانظر الميسر والقداح لابن قتيبة 87.

ـ

##### Türkçe

(غayn, lâm ve onları üçleyen şeyler bâbı)
(غلم) **الغين** ve **اللام** ve **الميم** sahih bir asıldır; bir gençliğe ve şehvetin coşmasına delâlet eder. Bundan: **الغُلام**; o, bıyığı yeni biten([1])dir. Ve o, **الغُلومِيّة** ve **الغُلُومة** bakımından açıktır; cem‘i **غِلْمةٌ** ve **غِلْمان**dır. Ve onun bâbından: **اغتَلَم** aygır **غُلمةً**: çiftleşme şehvetinden coştu. Ve **الغيْلَم**: genç câriye. Ve **الغَيْلَم**: genç adam. Ve **الغَيْلَم**: kaplumbağaların erkeği. Ve onun kıyasının, bâbın kıyası olması uzak değildir.

(غلو/ي) **الغين** ve **اللام** ve illetli harf, işte sahih bir asıldır; yükselmeye ve bir ölçüyü aşmaya delâlet eder. Denir: **غَلاَ** fiyat **يغلو** **غَلاءً**; ve bu, onun yükselmesidir. Ve **غَلاَ** adam işte **غُلُوّاً**, eğer haddini aşarsa. Ve **غَلاَ** oku ile **غَلْوَاً**, eğer onunla, en uç gayesine bir ok atarsa. Dedi:
* ok gibi; onu, elinden, aşırı atan([2]) gönderdi *
Ve **تَغالَى** iki adam: bundan, karşılıklı yaptılar. Ve her bir atış yeri, o sırada **غَلْوَة**dir. Ve **غَلَت** binek, yürüyüşünde **غَلْوَاً**; ve **اغتلت** **اغتلاء**; ve **غالت** * **غِلاء**. Ve onların darbımesellerinde: “**جَرْيُ المذَكِّياتِ غِلاءٌ**([3])”. Ve **تَغالَى** bitki: yükseldi ve uzadı. Ve **تَغالَى** binek eti, eğer ondan tüyü sıyrılıp çekilirse. Ve bu, ancak kuvvet, semizlik ve yükseklik sebebiyle olur. Ve **غَلَتِ** kazan **تَغْلِي** **غَلَياناً**. Ve **الغُلَوَاء**: azgın olarak yüzü üzere geçip gitmesidir. Dedi:
Doğurduklarına dönüp bakmadı *** ve **غُلَوائِها** üzere geçti([4])
Ve ama, güzel kokudan **الغالية** ise, bunundan olması mümkündür; yani o, kıymetçe pahalıdır. Derler: **تغلَّلْت** ve **تغلَّيت** **من الغالية**.

(غلب) **الغين** ve **اللام** ve **الباء** sahih bir asıldır; kuvvete, kahra ve şiddete delâlet eder. Bundan: **غَلَب** adam **غَلْبَاً** ve **غَلَباً** ve **غَلَبة**. Allah Teâlâ dedi: ﴿وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِم سَيَغْلِبُون﴾ [الروم 3]. Ve **الغِلاَب**: karşılıklı galebe. Ve **الأغلَبُ**: kalın boyunlu. Denir: **غَلِبَ يَغْلَبُ غَلَباً**. Ve **هضْبةٌ غَلباء**; ve **عِزَّةٌ غلباء**. Ve **تغلِبُ** (kabilesi) **الغلباء** diye adlandırılırdı. Dedi:
Ve bana **بنو الغَلباء** bir şeref miras bıraktı  *** onların eski şerefinden sonra yeni([5])

Ve **اغلولَبَ** ot: her bir erişilecek yere ulaştı. Ve şairlerden **المُغَلَّب**: defalarca yenilmiş olan. Ve **المُغَلَّب** ayrıca: hasmını yahut denkini yenen; sanki hasmına karşı galip kılınmış; yani galebe onun için kılınmıştır.

(غلت) **الغين** ve **اللام** ve **التاء** onda bir kelime vardır; derler: hesapta **الغَلَت**: başkasında **الغَلَط** gibidir. Ve bazı hadiste: “İslâm’da **غَلَت** yoktur”.

(غلث) **الغين** ve **اللام** ve **الثاء** tek bir sahih asıldır; karıştırmaya ve karışmaya delâlet eder. Bundan: **غَلَثْتُ** yemeği: buğdayı ve arpayı karıştırdım([6]). Ve o, **الغَلِيث**tir. Ve **رجل غَلِثٌ**, eğer akranlarla savaşta, talep ettiğine yapışıp kalarak karışırsa. Ve denir: **غَلِثَ به**, eğer ona yapışıp kalırsa. Ve **غَلِثَ** kurt koyunla: ona musallat olup yanında kaldı.
Ama onların sözü: **غَلثَ الزَّندُ**, eğer kıvılcım çıkarmazsa, o, özlü olmayan bir sözdür; çünkü onun mânası, onun seçilmiş bir çakmak taşı olmasıdır; hâlbuki o, çakmak taşlarından bir karışımdır; enine tarafından alınmış, başkasıyla karışık olarak. **الغَلَث** ile onun odunu kastedilir; ve eğer [böyle] olursa kıvılcım çıkarmaz.

(غلج) **الغين** ve **اللام** ve **الجيم** bir kelimedir; haksız istemeye ve zorbalığa delâlet eder. Araplar der: o, bize karşı **يَتَغَلَّجُ**, yani haksız ister. Ve **عَيْرٌ مِغْلَجٌ**: kasık için gevşek (sarkık). Ve onun **تغلُّجُه**u da, içmesi ve diliyle yalanıp durmasıdır.

(غلس) **الغين** ve **اللام** ve **السين** tek bir kelimedir; o, **الغَلَس**tır; ve bu, gecenin sonunun karanlığıdır. Denir: **غَلَّسْنا**, yani **غَلَسا** yürüdük. Ahtal dedi:
Gözün sana yalan mı söyledi, yoksa Vâsıt’ta gördün mü  *** **غَلَسَ الظلامِ**da, bulutlardan bir hayal([7])
Ve onların sözü: **وقع في تُغُلِّسَ**([8]), yani bir musibet; bu bundandır, çünkü çıkış yolunu bilmediği karanlık bir işe düşer.

(غلط) **الغين** ve **اللام** ve **الطاء** tek bir kelimedir; o da **الغَلط**tır: isabetin zıddı. Denir: **غَلِط يَغْلَط غَلَطاً**. Ve aralarında **أُغلوطةٌ** vardır; yani birbirlerini onunla yanıltacakları bir şey.

(غلف) **الغين** ve **اللام** ve **الفاء** sahih tek bir kelimedir; bir örtüye ve bir şeyin bir şeye örtülmesine delâlet eder. Denir: kılıcın ve bıçağın **غِلافُ**u. Ve **قَلبٌ أغلَفُ**: sanki bir kılıfla örtülmüş de hiçbir şeyi kavramaz. Allah Teâlâ dedi: ﴿وَقَالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ﴾ [البقرة 88]; yani bir şeyle örtülmüştür de kavramaz. Ve okundu([9]): ﴿**غُلُفٌ**([10])﴾; yani ilim için kaplar. Ve bunun hepsinde kıyas birdir. Ve derler: **تغَلَّف** **بالغالية**; ve bu, zikrettiğimizden uzak değildir.

(غلق) **الغين** ve **اللام** ve **القاف** tek bir sahih asıldır; bir şeyin bir şeye saplanıp tutunmasına delâlet eder. Bundan **الغَلَق**; ondan denir: **أغلقتُ** kapıyı; o da **مُغْلَق**tır. Ve **غَلِقَ** rehin, rehin alanın elinde, eğer onu kurtaramazsa([11]). Allah’ın Elçisi صلى الله عليه وآله dedi: “**لا يَغْلَقُ الرَّهنُ**”. Fakihler dedi: o, rehin sahibinin alacak sahibine şöyle demesidir: hakkını sana şu vakte kadar erteledim([12]); yoksa rehin senindir. Böyle bir şart koşmayı Peygamber صلى الله عليه وآله yasakladı. Ve kurtarılamayan her şey **غَلِق** olmuştur. Züheyr dedi:
Veda günü, kurtuluşu olmayan bir rehinle senden ayrıldı  *** derken rehin **غَلِقا** oldu([13])
Ve denir: **المِغْلَق**: meysirde yedinci oktur; çünkü az da olsa bir şeyi kapatıp alır. Lebîd dedi:
Ölümü için çağırdığım, pay okları olan bir deve  *** **بمَغَالقٍ**; cisimleri birbirine benzer([14])
*Ve denir: **غَلِقَ** devenin sırtı; böylece yara kabuğundan iyileşmez. Ve ondan: **غلِقَت** hurma ağacı: yaprak saplarının dipleri kurudu da yükü kesildi. Ve Allah, doğruyu daha iyi bilendir.

--------------ــــ
([1]) yani bıyığı yeni biten; yani çıktı ve göründü. Asılda: “**الطائر الشارب**”; doğrusu **المجمل** ve **اللسان** ve **القاموس**tadır.
([2]) **اللسان**da (غلا)da rivayet etti.
([3]) “**غلاب**” diye de rivayet edilir; (ذكا)da geçtiği gibi; ve **اللسان**da (ذكا)da da böyledir.
([4]) İbn Kays er-Rukayyât’ındır; divanında 280 ve **اللسان**da (غلا).
([5]) **اللسان**da (غلب)de rivayet etti.
([6]) **المجمل**de: “Onu arpayla buğday karıştırdım.”
([7]) Ahtal divanı 41 ve **اللسان**da (غلس). Cerîr’i hicvettiği bir kasidenin matlaıdır.
([8]) gayr-i munsarif; musibetin özel adıdır. O, **التاء**nın dammesiyle **الغين** ile; ve onun fethasıyla; ve şeddeli **اللام**ın kesresiyle.
([9]) asılda: “**وقريب**”; tahrif.
([10]) o, İbn Muhaysın’ın kıraatidir; **إتحاف فضلاء البشر** 141’de olduğu üzere; ve **غلاف**ın cem‘idir.
([11]) yani eğer rehin veren onu kurtaramazsa. **المجمل** ve **اللسان**da: “eğer kurtarılmazsa” meçhul bina ile.
([12]) **آنيتك**: seni erteledim. Asılda: “**أتيتك**”; tahrif.
([13]) Züheyr divanı 33 ve **اللسان**da (غلق). Divanda: “derken onun rehni **غلقا** oldu.”
([14]) meşhur muallakasındandır. Ve İbn Kuteybe’nin **الميسر والقداح**’ına bak: 87.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الغَلْثُ: الخَلْطُ؛ وفي المحكم: الغَلْثُ خَلطُ البُرِّ بالشعير أَو الذُّرة؛ وعَمَّ به بعضُهم.
غَلَثَه يَغْلِثُه، بالكسر، غَلْثاً، فهو مَغْلُوثٌ، وغَلِيثٌ، واغْتلَثه؛ وفي حديث عمر، رضي الله عنه: ما كان يأْكُلُ السَّمْنَ مَغْلُوثاً إِلاّ بإِهالَةٍ، ولا البُرَّ إِلاَّ مَغْلوثاً بالشعير.
وفلانٌ يأْكل الغَلِيثَ. والغَلِيثُ: الخُبْز المخلوطُ من الحِنْطة والشعير. والغَلَثُ: المَدَرُ والزُّؤَانُ، وقد ذكر بالعين المهملة؛ والمَغْلُوثُ والغِليثُ والمُغَلَّثُ: الطعامُ الذي فيه المَدَرُ والزُؤَانُ. والغَلِيثُ: ما يُسَوَّى للنَّسْر من لَحْم وغيره، ويُجْعَل فيه السَّمُّ، فيؤْخذ إِذا ماتَ؛ قال الشاعر:
كما يُسَقَّى الهَوْزَبُ الأَغْلاثا
والهَوْزَبُ: النَّسْرُ المُسِنُّ. والغَلْثى: مِن الطير؛ وقيل: الغَلْثى اسم شجرة إِذا أُطْعِمَ ثمَرَها السباعُ، قَتَلَتْها؛ قال أَبو وَجْزة:كأَنها غَلْثى مِن الرُّخْمِ تَدِفْ
وقُتِلَ النَّسْرُ بالغَلْثى، والغَلْثى، مقصورٌ، على مثال السَّلْوى، عن كراع: وهو طعام يُخْلَط له فيه سَمٌّ، فيأْكله فيَقْتُله، فيؤْخذ رِيشُه، فتُراشُ به السِّهامُ. التهذيب: الغَلِيثُ الطعامُ المخلوطُ بالشعير، فإِن كان فيه مَدَرٌ، أَو زُؤَانٌ، فهو المَغْلُوثُ. وقال الفراء: المَعْلُوثُ، بالعين: المخلوط؛ وقال غيره: وقد سمعناه، بالغين، مَغْلُوثٌ؛ وقال لبيد:
مَشْمُولةٌ غُلِثَتْ بنابِتِ عَرْفَج،
كدُخانِ نارٍ، ساطِعٍ أَسْنامُها
وغَلِثَ الزَّنْدُ غَلَثاً، وأَغْلَثَ: لم يُورِ. واغْتَلَثْتُ الزَّنْدَ: انْتَجَيْتَه من شجرة لا تَدري أَيُوري أَم لا؟ قال حسان: مَهاجِنةٌ، إِذا نُسِبُوا، عَبِيدٌ،
عَضاريطٌ، مَغالِثةُ الزِّنادِ
أَي رِخْوُ الزِّنادِ، وهو مذكور في العين المهملة.
وغَلْثُ الحُلْم: شيء تَراه في النَّوْم مما ليس برُؤْيا صادقةٍ. والمُغْلِثُ: المُقارِب من الوَجَع، ليس يُضْجِعُ صاحبَه، ولا يُعْرقُ. وسِقاءٌ مَغْلُوث: دُبِغ بالتمر أَو البُسْر.
والغَلِثُ: الشديدُ القتال اللَّزُومُ لمن طالَبَ أَو مارَسَ. والغَلَثُ، بالتحريك: شِدَّة القتال.
وغَلِثَ به غَلَثاً: لزِمه وقاتله.
ورجل غَلِثٌ ومُغالِثٌ: شديدُ القتال؛ قال رؤبة:
إِذا اسْمَهَرَّ الحَلِسُ المُغالِثُ
اسْمَهَرَّ: اشْتَدَّ. والحَلِسُ: الذي لا يُبارحُ قِرْنَه. والمُغالِثُ: المُلازِمُ له. وقال مُبْتَكِرٌ: فلانٌ يَتَغَلَّثُ بي أَي يَتَوَلَّعُ بي. وغَلِثَ الذئبُ بغَنَم فلان: لَزِمَها يَفْرِسُها. وغَلِثَ الطائرُ: هاعَ ورَمى من حَوْصَلَتِه بشيء كان اسْتَرَطَه. واغْتَلَثَ للقوم غُلْثةً: كذَبَ لهم كَذِباً نَجا بِه. وذكر أَبو زياد الكِلابيُّ ضُروباً من النبات فقال: إِنها من الأَغْلاثِ، منها: العِكْرِشُ، والحَلْفاء، والحاجُ، واليَنْبوتُ، والغافُ، والعِشْرِقُ، والقَبا، والسِّفا، والأَسَلُ، والبَرْدِيُّ، والحَنْظَلُ، والتَّنُّومُ،والخِرْوَعُ، والراءُ، واللَّصَفُ؛ قال: والأَغْلاثُ مأْخوذٌ من الغَلْثِ، وهو الخَلْطُ.

##### Türkçe

**الغَلْثُ**: karıştırma; ve **المحكم**’de: **الغَلْثُ** arpanın
yahut mısırın buğdayla karıştırılmasıdır; ve bazısı onunla genelleştirdi.

Onu **غَلَثَه يَغْلِثُه** (kesre ile), **غَلْثاً**; o hâlde o **مَغْلُوثٌ**’tur, ve **غَلِيثٌ**’tir,
ve onu **اغْتلَثه**; ve Ömer’in hadîsinde, Allah ondan razı olsun: “**السَّمْنَ**’i **مَغْلُوثاً**
ancak bir **إِهالَةٍ** ile yerdi; ve **البُرَّ**’ü de ancak arpayla **مَغْلوثاً** olarak (yerdi).”

Ve falan **الغَلِيثَ** yer. Ve **الغَلِيثُ**: buğday
ve arpadan karıştırılmış ekmek. Ve **الغَلَثُ**: çamur parçası ve **الزُّؤَانُ**; ve **العين المهملة** ile zikredilmişti;
ve **المَغْلُوثُ** ve **الغِليثُ** ve **المُغَلَّثُ**: içinde çamur parçası ve **الزُؤَانُ** bulunan yiyecek.

Ve **الغَلِيثُ**: akbaba için et ve başkasından yapılan şey; ve içine zehir konur,
böylece öldüğü zaman alınır; şair dedi ki:
كما يُسَقَّى الهَوْزَبُ الأَغْلاثا
Ve **الهَوْزَبُ**: yaşlı akbaba. Ve **الغَلْثى**: kuşlardandır; ve denildi ki:
**الغَلْثى** bir ağacın adıdır; yırtıcılara onun meyvesi yedirildiği zaman onları öldürür; Ebû
Vecze dedi ki:كأَنها غَلْثى مِن الرُّخْمِ تَدِفْ
Ve akbaba **الغَلْثى** ile öldürüldü; ve **الغَلْثى**, kısaltılmıştır, **السَّلْوى** vezni üzere,
Kırâ‘dan: ve o, içine zehir karıştırılan bir yiyecektir; onu yer de onu öldürür; böylece alınır
tüyü; onunla oklar tüylendirilir. **التهذيب**: **الغَلِيثُ** arpayla karıştırılmış yiyecektir;
eğer onda çamur parçası yahut **زُؤَانٌ** varsa, o **المَغْلُوثُ**tur. Ve Ferrâ dedi ki:
**المَعْلُوثُ**, **العين** ile: karıştırılmış; ve başkası dedi ki: ve biz onu işittik, **الغين** ile, **مَغْلُوثٌ**; ve Lebîd dedi ki:
مَشْمُولةٌ غُلِثَتْ بنابِتِ عَرْفَج،
كدُخانِ نارٍ، ساطِعٍ أَسْنامُها

Ve **غَلِثَ الزَّنْدُ غَلَثاً** ve **أَغْلَثَ**: ateş çıkarmadı. Ve ben
**اغْتَلَثْتُ الزَّنْدَ**: onu, ateş çıkarır mı çıkarmaz mı bilmediğin bir ağaçtan seçip aldın. Hassân dedi ki:
مَهاجِنةٌ، إِذا نُسِبُوا، عَبِيدٌ،
عَضاريطٌ، مَغالِثةُ الزِّنادِ
Yani çakmak taşları gevşek olan; ve o **العين المهملة**’de zikredilmiştir.

Ve **غَلْثُ الحُلْم**: uykuda gördüğün, doğru bir rüya olmayan şeyden bir şeydir.

Ve **المُغْلِثُ**: ağrıdan yakın olan; sahibini yatırmaz, ve terletmez.

Ve **سِقاءٌ مَغْلُوث**: hurma yahut **البُسْر** ile tabaklanmıştır.

Ve **الغَلِثُ**: şiddetli savaşan, talep edene yahut uğraşana yapışıp kalan.

Ve **الغَلَثُ**, hareke ile: savaşın şiddeti.

Ve **غَلِثَ به غَلَثاً**: ona yapıştı ve onunla savaştı.

Ve **رجل غَلِثٌ** ve **مُغالِثٌ**: şiddetli savaşan; Ru’be dedi ki:
إِذا اسْمَهَرَّ الحَلِسُ المُغالِثُ
**اسْمَهَرَّ**: şiddetlendi. Ve **الحَلِسُ**: rakibini terk etmeyen kimsedir.
Ve **المُغالِثُ**: ona yapışıp kalan. Ve Mübtekir dedi ki: falan bana **يَتَغَلَّثُ** eder, yani bana tutkunlaşır.

Ve kurt, falanın koyunlarına **غَلِثَ**: onları yapışıp kaldı, onları parçalayıp yiyor.

Ve kuş **غَلِثَ**: bağırdı ve kursağından, yuttuğu bir şeyden bir şeyi attı.

Ve kavim için **اغْتَلَثَ** bir **غُلْثةً**: onlara, onunla kurtulduğu bir yalan söyledi.

Ve Ebû Ziyâd el-Kilâbî bitkiden türler zikretti de dedi ki: “Şüphesiz onlar **الأَغْلاثِ**’tandır; onlardan: **العِكْرِشُ** ve **الحَلْفاء**,
ve **الحاجُ** ve **اليَنْبوتُ** ve **الغافُ** ve **العِشْرِقُ** ve **القَبا** ve **السِّفا** ve **الأَسَلُ**,
ve **البَرْدِيُّ** ve **الحَنْظَلُ** ve **التَّنُّومُ** ve **الخِرْوَعُ** ve **الراءُ** ve **اللَّصَفُ**.”
Dedi ki: ve **الأَغْلاثُ** **الغَلْثِ**’ten alınmıştır; ve o, karıştırmadır.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

غَلَثَ
1 غَلَثَ ذ , aor. غَلِثَ , inf. n. غَلْثٌ, (S, O, Msb,) which is like عَلْثٌ in its meanings, (K, TA,) for the most part, (TA,) He mixed one thing with another; as wheat with barley. (S, O, Msb.) -A2- غَلَثَ السِّقَآءَ: see عَلَثَ, with the unpointed ع. -A3- غَلِثَ, [aor. غَلَثَ ,] (S,) inf. n. غَلَثٌ, (S, K,) [like عَلِثَ,] He fought vehemently. (S, K.) And غَلِثَ بِهِ He kept, or clave, to him, fighting him. (S, O.) [And perhaps, as may be inferred from an explanation of مُغَالِثٌ, one says in like manner ↓ غَالَثَهُ, or غالث بِهِ; to which latter, Golius assigns a meaning similar to this, or to that which here next follows, as on the authority of J; but I do not find it in the S.] And غَلِثَ الذِّئْبُ بِالغَنَمِ [like عَلِثَ] The wolf kept to the sheep, or goats, seizing them, and breaking their necks. (S, O.) -A4- And غَلِثَ, aor. غَلِثَ , (K,) inf. n. غَلَثٌ, (TA,) said of a زَنْد, It failed to produce fire; as also ↓ اغتلث. (K.) [See also 1 in art. علث.] -A5- And غَلِثَ said of a bird, It vomited from its crop something which it had swallowed. (O, TA.)

اـِنِّى لَأَجِدُ فِى نَفْسِى تَغْلِيثًا
2 اـِنِّى لَأَجِدُ فِى نَفْسِى تَغْلِيثًا ذ means Verily I find, or experience, in myself, disorder, or disturbance. (O.) [See also مُغَلِّثٌ: and see 2 in art. علث.]

3 غَاْلَثَ see the first paragraph above.

فُلَانٌ يَتَغَلَّثُ بِى
5 فُلَانٌ يَتَغَلَّثُ بِى ذ Such a one devotes himself to me, or clings to me with devotion. (L.) [See also تعلّث, with ع.]

8 اـِغْتَلَثَ see 1. -A2- اغتلث زَنْدًا He chose a زند from a tree without knowing whether it would produce fire or not; (TA;) i. q. اعتلثهُ [q. v.]. (K, TA.) And فُلَانٌ يَغْتَلِثُ الزِّنَادَ signifies the same as يَعْتَلِثُهَا expl. in art. علث. (TA in that art.) -A3- اغتلث ↓ القَوْمَ غُلْثَةً He told the people, or party, a lie, or falsehood, whereby he effected his escape, or safety. (TA.)

اِغْلَنْثَى عَلَيْهِمْ
Q. Q. 3 اِغْلَنْثَى عَلَيْهِمْ ذ [like اِغْلَنْتَى] He set upon them, or assailed them, or overcame them, with beating and reviling (O, K) and violence. (O.) [See اِسْرَنْدَى.]

غَلْثُ الحُلْمِ
غَلْثُ الحُلْمِ ذ A thing that one sees in sleep, that is not a true dream. (TA.)

غَلَثٌ
غَلَثٌ ذ What is mixed: as wheat mixed with barley. (Msb.) [In the present day, it is used as signifying What is mixed with wheat &c., of those things that are taken forth and thrown away; like عَلَثٌ. See also غَلِيثٌ.] ― -b2- [And its pl.] أَغْلَاثٌ is mentioned by Aboo-Ziyلd El-Kilل- bee as a term applied to Several sorts of plants, (O, TA,) not بَقْل nor حَمْض nor عِضَاه, (O,) among which are the عِكْرِش and حَلْفَآء and حَاج and يَنْبُوت and لَصَف and عِشْرِق and سَنَا and أَسَل and بَرْدِىّ and حَنْظَل and تَنُّوم and خِرْوَع (O, TA) &c. (O.) [See also عَلَثٌ.]

غَلِثٌ
غَلِثٌ ذ and ↓ مُغَالِثٌ (S, O, K, TA) and ↓ غَالِثٌ (TA) A man who fights vehemently, (S, O, K, TA,) cleaving to him whom he pursues [for bloodrevenge or the like: see عَلِثٌ]. (TA.) ― -b2- And the first, Possessed, or insane. (O, K.) ― -b3- And One in whom is an odour arising from food and wine or beverage, and an inclining of the body from side to side, and a languor, or languidness, from drowsiness. (O, K.)

غُلْثَةٌ
غُلْثَةٌ ذ : see 8.

غَلْثَى
غَلْثَى ذ A certain bitter tree, (K, TA,) with which one tans; mentioned by Kr: (TA:) or, accord. to Az, a certain tree, the fruit of which, if given to beasts of prey, or to vultures, kills them. (O.) ― -b2- See also the next paragraph.

غَلِيثٌ
غَلِيثٌ ذ and ↓ مَغْلُوثٌ Mixed. (S, O.) Wheat (S, O, K) mixed, (S, O,) or adulterated, (K,) with barley; (S, O, K;) as also عَلِيثٌ. (AZ, TA in art. علث.) ― -b2- Also, the first, (Msb,) and second, (S, O, Msb,) Wheat mixed with pieces of dry clay and with [the weed called] زُؤَان [q. v.]. (S, O, Msb.) ― -b3- And the first, [as also عَلِيثٌ,] Bread made of barley and wheat. (S, O.) ― -b4- And Food having poison mixed with it, by which vultures are killed; (O, K, TA;) as also ↓ غَلْثَى, (O and TA in art. علث,) and عَلْثَى; (TA in that art.;) and so لَغِيثٌ. (O.)

غَالِثٌ
غَالِثٌ ذ : see غَلِثٌ.

مُغَلِّثٌ
مُغَلِّثٌ ذ A moderate pain, that does not cause the patient to lie on his side, and of which the source is not known. (L.) [See also 2 in this art. and in art. علث.]

مَغْلُوثٌ
مَغْلُوثٌ ذ : see غَلِيثٌ. ― -b2- Also A [skin such as is termed] سِقَآء tanned with dried dates (تَمْر), or with [unripe dates in the state in which they are termed] بُسْر. (ISk, S, K.) [But see عَلَثَ السِّقَآءَ, in art. علث.]

مُغَالِثٌ
مُغَالِثٌ ذ : see غَلِثٌ.

##### Türkçe

**غَلَثَ**
1 **غَلَثَ** **ذ** , muzârîsi **غَلِثَ** , mastarı **غَلْثٌ**, (S, O, Msb,) anlamlarında **عَلْثٌ** gibidir, (K, TA,) çoğunlukla, (TA,) bir şeyi başka bir şeyle karıştırdı; buğdayı arpayla (karıştırmak) gibi. (S, O, Msb.) -A2- **غَلَثَ السِّقَآءَ**: noktasız **ع** ile **عَلَثَ**’a bak. -A3- **غَلِثَ**, [muzârîsi **غَلَثَ** ,] (S,) mastarı **غَلَثٌ**, (S, K,) [**عَلِثَ** gibi,] şiddetle dövüştü. (S, K.) Ve **غَلِثَ بِهِ** ona yapıştı, yahut ona sarıldı, onunla dövüşerek. (S, O.) [Ve belki, **مُغَالِثٌ**’ün bir açıklamasından çıkarılabileceği üzere, aynı şekilde ↓ **غَالَثَهُ**, yahut **غالث بِهِ** denir; bu ikincisine Golius, J’nin otoritesine dayanarak, buna benzer bir anlam, yahut burada hemen sonra gelen (anlama benzer bir anlam) nisbet eder; fakat ben onu S’de bulmuyorum.] Ve **غَلِثَ الذِّئْبُ بِالغَنَمِ** [**عَلِثَ** gibi] kurt koyunlara yahut keçilere yapıştı, onları yakalayarak ve boyunlarını kırarak. (S, O.) -A4- Ve **غَلِثَ**, muzârîsi **غَلِثَ** , (K,) mastarı **غَلَثٌ**, (TA,) bir **زَنْد** hakkında söylenir: ateş çıkarmada başarısız oldu; ↓ **اغتلث** da böyledir. (K.) [Ayrıca **علث** maddesinde 1’e de bak.] -A5- Ve **غَلِثَ** bir kuş hakkında söylenir: kursağından yuttuğu bir şeyi kustu. (O, TA.)

**اـِنِّى لَأَجِدُ فِى نَفْسِى تَغْلِيثًا**
2 **اـِنِّى لَأَجِدُ فِى نَفْسِى تَغْلِيثًا** **ذ** demektir: Şüphesiz ben kendimde düzensizlik yahut karışıklık buluyorum, yahut hissediyorum. (O.) [Ayrıca **مُغَلِّثٌ**’e bak: ve **علث** maddesinde 2’ye bak.]

3 **غَاْلَثَ** yukarıdaki birinci paragrafa bak.

**فُلَانٌ يَتَغَلَّثُ بِى**
5 **فُلَانٌ يَتَغَلَّثُ بِى** **ذ** (demektir:) böyle biri kendini bana adar, yahut bana bağlılıkla yapışır. (L.) [Ayrıca **ع** ile **تعلّث**’a bak.]

8 **اـِغْتَلَثَ** 1’e bak. -A2- **اغتلث زَنْدًا**: bir ağaçtan, ateş çıkarıp çıkarmayacağını bilmeden bir **زند** seçti; (TA;) **اعتلثهُ** ile aynı (i. q.). (K, TA.) Ve **فُلَانٌ يَغْتَلِثُ الزِّنَادَ** ifadesi, **علث** maddesinde açıklanan **يَعْتَلِثُهَا** ile aynı anlama gelir. (TA o maddede.) -A3- **اغتلث** ↓ **القَوْمَ غُلْثَةً**: insanlara yahut topluluğa, onun kaçışını yahut selâmetini sağladığı bir yalan yahut asılsız söz söyledi. (TA.)

**اِغْلَنْثَى عَلَيْهِمْ**
Q. Q. 3 **اِغْلَنْثَى عَلَيْهِمْ** **ذ** [**اِغْلَنْتَى** gibi] onlara saldırdı, yahut onlara hücum etti, yahut onları alt etti; dövme ve sövme (O, K) ve şiddet ile. (O.) [**اِسْرَنْدَى**’ya bak.]

**غَلْثُ الحُلْمِ**
**غَلْثُ الحُلْمِ** **ذ** uykuda görülen, gerçek bir rüya olmayan bir şey. (TA.)

**غَلَثٌ**
**غَلَثٌ** **ذ** karıştırılmış olan: arpayla karıştırılmış buğday gibi. (Msb.) [Günümüzde, buğday vb. ile karışmış olan şeylerden, çıkarılıp atılan şeyler anlamında kullanılır; **عَلَثٌ** gibi. Ayrıca **غَلِيثٌ**’e de bak.] ― -b2- [Ve onun çoğulu] **أَغْلَاثٌ**, Aboo-Ziyلd El-Kilل- bee tarafından, birkaç çeşit bitkiye uygulanan bir terim olarak zikredilmiştir, (O, TA,) **بَقْل** de değil **حَمْض** da değil **عِضَاه** da değil, (O,) bunlar arasında **عِكْرِش** ve **حَلْفَآء** ve **حَاج** ve **يَنْبُوت** ve **لَصَف** ve **عِشْرِق** ve **سَنَا** ve **أَسَل** ve **بَرْدِىّ** ve **حَنْظَل** ve **تَنُّوم** ve **خِرْوَع** (O, TA) vb. (O.) [Ayrıca **عَلَثٌ**’e bak.]

**غَلِثٌ**
**غَلِثٌ** **ذ** ve ↓ **مُغَالِثٌ** (S, O, K, TA) ve ↓ **غَالِثٌ** (TA) şiddetle dövüşen bir adam; (S, O, K, TA,) kan davası yahut benzeri için takip ettiği kimseye yapışan. (TA.) ― -b2- Ve birincisi: tutulmuş, yahut deli. (O, K.) ― -b3- Ve yiyecekten ve şaraptan yahut içecekten doğan bir koku bulunan, ve bedenin bir yandan bir yana meyletmesi, ve uyuklamadan bir gevşeklik yahut gevşeklik hâli bulunan kimse. (O, K.)

**غُلْثَةٌ**
**غُلْثَةٌ** **ذ**: 8’e bak.

**غَلْثَى**
**غَلْثَى** **ذ** tabaklamada kullanılan belirli bir acı ağaç, (K, TA,) Kr tarafından zikredilmiştir: (TA:) yahut Az’a göre, meyvesi yırtıcı hayvanlara yahut akbabalara verilirse onları öldüren belirli bir ağaç. (O.) ― -b2- Ayrıca bir sonraki paragrafa da bak.

**غَلِيثٌ**
**غَلِيثٌ** **ذ** ve ↓ **مَغْلُوثٌ** karışık. (S, O.) Buğday (S, O, K) karıştırılmış, (S, O,) yahut tağşiş edilmiş, (K,) arpayla; (S, O, K;) ayrıca **عَلِيثٌ** de böyledir. (AZ, TA **علث** maddesinde.) ― -b2- Ayrıca, birincisi, (Msb,) ve ikincisi, (S, O, Msb,) kuru kil parçalarıyla ve [**زُؤَان** denilen ot] ile karıştırılmış buğday. (S, O, Msb.) ― -b3- Ve birincisi, [**عَلِيثٌ** de olduğu gibi,] arpa ve buğdaydan yapılmış ekmek. (S, O.) ― -b4- Ve içine zehir karıştırılmış yiyecek; bununla akbabalar öldürülür; (O, K, TA;) ayrıca ↓ **غَلْثَى**, (O ve TA **علث** maddesinde,) ve **عَلْثَى**; (TA o maddede;) ve aynı şekilde **لَغِيثٌ**. (O.)

**غَالِثٌ**
**غَالِثٌ** **ذ**: **غَلِثٌ**’e bak.

**مُغَلِّثٌ**
**مُغَلِّثٌ** **ذ** hastayı yan üstü yatmaya sevk etmeyen, ve kaynağı bilinmeyen, orta derecede bir ağrı. (L.) [Ayrıca bu maddede ve **علث** maddesinde 2’ye de bak.]

**مَغْلُوثٌ**
**مَغْلُوثٌ** **ذ**: **غَلِيثٌ**’e bak. ― -b2- Ayrıca, [**سِقَآء** diye adlandırılan türden] kuru hurma (**تَمْر**) ile, yahut [**بُسْر** diye adlandırıldıkları hâlde olan ham hurmalar] ile tabaklanmış bir tulum. (ISk, S, K.) [Fakat **علث** maddesinde **عَلَثَ السِّقَآءَ**’ya bak.]

**مُغَالِثٌ**
**مُغَالِثٌ** **ذ**: **غَلِثٌ**’e bak.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%AB/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

غَلَثَ
غَلَثَ I ( n. ac. غَلْث 1 ),
a.  Mixed.

غَلِثَ
غَلِثَ A ( n. ac. غَلَث 4 ),
a.  Failed to light ( flint ).

b.  Fought furiously.

غَلَّثَ
غَلَّثَ II ,
a.  Disordered.

اِغْتَلَثَ
اِغْتَلَثَ VIII ,
a.  see ( غَلِثَ ) ( a ).

غَلْثَى
غَلْثَى 1ya ,
a.  A certain bitter plant.

غَلَث
غَلَث 4 ,
a.  Mixture; mêlée.

غَلِث
غَلِث 5 ,
a.  Furious, infuriated, desperate.

غَلِيْث
غَلِيْث 25 ,
a.  Mixed.

غَلڤثَ
N. P. غَلڤثَ I ,
a.  see 25 .

غَاْلَثَ
N. Ag. غَاْلَثَ III ,
a.  Furious fighter.

##### Türkçe

غَلَثَ
غَلَثَ I ( n. ac. **غَلْث** 1 ),
a. Karıştırdı.

غَلِثَ
غَلِثَ A ( n. ac. **غَلَث** 4 ),
a. (çakmak taşı) ateş almadı.

b. Şiddetle dövüştü.

غَلَّثَ
غَلَّثَ II ,
a. Düzensizleştirdi.

اِغْتَلَثَ
اِغْتَلَثَ VIII ,
a. bkz. ( **غَلِثَ** ) ( a ).

غَلْثَى
غَلْثَى 1ya ,
a. Belirli bir acı bitki.

غَلَث
غَلَث 4 ,
a. Karışım; arbede.

غَلِث
غَلِث 5 ,
a. Öfkeli, öfkelendirilmiş, çaresiz.

غَلِيْث
غَلِيْث 25 ,
a. Karışık.

غَلڤثَ
N. P. **غَلڤثَ** I ,
a. bkz. 25 .

غَاْلَثَ
N. Ag. **غَاْلَثَ** III ,
a. Öfkeli dövüşçü.
