# غلظ — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%B8/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%84%D8%B8/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غلظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D8%B8.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: غلظ

غ ظ ل
غلظ
استعمل من وجوهها : غلظ .
غلظ : قال الليث الغِلَظُ : مصدرُ قولك غَلُظَ الشيءُ يَغْلُظُ غِلَظاً في الْخِلقةِ ، واسْتَغلَظَ النَّباتُ والشجرُ وأغْلَظْتُ الثوبَ وغيرهُ إذا وجدتُه غليظاً ، واسْتَغلَظْتُ الثَّوْبَ إذا تركتُ شِراءَهُ لِغِلَظِهِ ، وتغْلِيظُ اليمين : تشديدُهَا وتوكيدُهَا ، ورجلُ غَلِيظٌ : فَظٌّ ذُو غُلْظةٍ وغِلْظَةٍ وغَلْظَةٍ ثلاثِ لُغاتٍ . قاله الزجَّاجُ في قول الله : ( وَلِيَجِدُواْ فِيكُمْ غِلْظَةً ) ( التوبة : 123 ) ، ومَاءٌ مُرٌّ : غَلِيظٌ ، وأرضٌ غَلِيظةٌ إذا كان فيها وعُوثَةٌ وكانَتْ ذاتَ حَصى مُحَدَّد .
ويقال : غَلَّظَ فلانٌ لفُلانٍ القَولَ وأغْلَظَ له القولَ واسْتَغلَظَ الشيءُ إذا صارَ غليظاً .
ومنه قوله : ( فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى ) ( الفتح : 29 ) ، وهذا لازمٌ غيرِ واقعٍ ، والدِّية الْمغَلَّظَةُ . قال الشافعيُّ : تَغْلِيظُ الدِّية في العمْدِ المحضِ والخطأ العَمْدِ ، وفي القتلِ في الشَّهْرِ الحرام والبلد الحرام وقتلِ ذي الرَّحمِ وهيَ ثلاثُونَ حِقَّةً من الإبل وثَلاثون جَذَعةً وأربعونَ ما بينَ ثنيةٍ إلى بازِلِ عامِها كلَّها خَلِفة ، وَدِيةُ الخطأ المَحضِ مخفَفَّةٌ تقسَّمُ أخْماساً .

### Türkçe

غ ظ ل
**غلظ**
Onun vecihlerinden kullanıldı: **غلظ**.

**غلظ**: Leys dedi ki: **الغِلَظُ**: “**غَلُظَ** şey **يَغْلُظُ** **غِلَظاً**” sözünün masdarıdır; yaratılışta. Bitki ve ağaç **اسْتَغلَظَ**; ve elbiseyi ve başkasını **أغْلَظْتُ**: onu kalın bulduğum zaman. Elbiseyi **اسْتَغلَظْتُ**: onun kalınlığından dolayı satın almayı terk ettiğim zaman. Yeminin **تغْلِيظُ**’i: onu şiddetlendirmek ve onu pekiştirmektir. Ve **غَلِيظٌ** adam: kaba; **غُلْظةٍ** ve **غِلْظَةٍ** ve **غَلْظَةٍ** sahibi; üç lugat. Bunu, Allah’ın sözü hakkında Zeccâc söyledi: (**وَلِيَجِدُواْ فِيكُمْ غِلْظَةً**) (Tevbe: 123). Ve acı su: **غَلِيظٌ**. Ve **غَلِيظةٌ** yer: onda gevşek-kumlu zorluk bulunduğu ve keskin çakıllı olduğu zaman.

Ve denilir: Falan, falana sözde **غَلَّظَ** ve ona sözü **أغْلَظَ**; ve şey **اسْتَغلَظَ**: kalınlaştığı zaman.

Ve ondandır O’nun sözü: (**فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى**) (Fetih: 29). Ve bu, lâzım olup vâki‘ olmayan (müteaddî olmayan)dır. Ve **الدِّية الْمغَلَّظَةُ**. Şâfiî dedi ki: Diyetin **تَغْلِيظُ**’i, sırf kasıtta ve kasıt hatasında; ve haram ayda ve haram beldede öldürmede ve rahim sahibini öldürmede; ve o, develerden otuz **حِقَّةً** ve otuz **جَذَعةً** ve kırk, **ثنيةٍ** ile onun yılının **بازِلِ**i arasında olan; hepsi **خَلِفة**. Ve sırf hatanın diyeti hafifletilmiştir; beşlere taksim edilir.
