# غلف — Kitâbullâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D9%81/sozluk/kitab_allah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%84%D9%81/entries/kitab_allah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غلف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D9%81.md)
- Kitâbullâh: Kur'an kullanımından türetilmiş

## Madde başı: غلف

غلف
غَلَفَ - يَغْلِفُ - أغْلَف - غُلْف
غَلَفَ - يَغْلِفُ + كائن أو شيء + كائناً أو شيئاً: يكون له غلافاً: يتشكل عليه بشكل طبقة من شيء عازل ورقيق فيمنعه من التأثر بما هو خارج عنه
أغْلَف: على وزن " أفعل": اسم فاعل بمعنى مفعول من " غَلَفَ - يَغْلِفُ ": مُغَلَّف بشكل قوي بغلاف: مغطى ومكسو بطبقة أو غشاء رقيق عازل يمنعه من التأثر بما هو خارج عنه
غُلْف: جمع " أغْلَف "
غَلَّفَ - يُغَلِّفُ ": جعله " يَغْلِفُهُ " بشدة: زوده بغلاف محكم
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " التغطية والحجب بالالتصاق الكامل كالدهان والتلوين والطباعة لمنع أثر مؤثر خارجي عليه"، وهي:
غَلَفَ - يَغْلِفُ، طَمَس - يَطْمِسُ، رَانَ - يَرِيْنُ، طَبَعَ - يَطْبَعُ، شَغَفَ - يَشْغَفُ، غَشِيَ - يَغْشَى
غلف
مغلفة بمانع يمنع تحسسها للعظة والاعتبار	﴿وقالوا قلوبنا غلف بل لعنهم الله بكفرهم فقليلا ما يؤمنون (88)﴾ البقرة ﴿فبما نقضهم ميثاقهم وكفرهم بآيات الله وقتلهم الأنبياء بغير حق وقولهم قلوبنا غلف بل طبع الله عليها بكفرهم فلا يؤمنون إلا قليلا (155)﴾ النساء
مختار الصحاح
● [غلف] غ ل ف: الغِلاَفُ غلاف السيف والقارورة و غَلَفَ الشيء جعله في الغلاف وبابه ضرب و أغْلَفَهُ جعل له غِلافا وأغلفه أيضا جعله في الغِلاف و تَغَلَّفَ الرجل بالغالية و غَلَفَ بها لحيته من باب ضرب وقلب أغْلَفُ كأنما أُغشي غلافا فهو لا يعي قال الله تعالى ﴿وقالوا قلوبنا غُلُفٌ﴾ ورجل أغْلَفُ بيِّن الغَلَفُ أي أقلف وسيف أغْلَفُ وقوس غَلْفَاءُ وكذا كل شيء في غلاف فهو أغْلَفُ
الراغب
غلف
- قوله تعالى: }قلوبنا غلف﴿[البقرة/88]، قيل: هو جمع أغلف، كقولهم: سيف أغلف. أي: هو في غلاف، ويكون ذلك كقوله:﴾وقالوا قلوبنا في أكنة﴿[فصلت/5]،﴾في غفلة من هذا﴿[ق/22]. وقيل: معناه قلوبنا أوعية للعلم (انظر: الدر المنثور 1/214؛ وتفسير المشكل لمكي ص 31؛ ومعاني القرآن للزجاج 1/169). وقيل: معناه قلوبنا مغطاة، وغلام أغلف كناية عن الأقلف، والغفلة كالقلفة، وغلفت السيف، والقارورة، والرحل، والسرج: جعلت لها غلافا، وغلفت لحيته بالحناء، وتغلف نحو تخضب، وقيل:﴾قلوبنا غلف{ [البقرة/88]، هي جمع غلف، والأصل: غلف بضم اللام، وقد قرئ به (وهي قراءة شاذة قرأ بها ابن عباس والأعرج وابن محيصن. انظر: البحر 1/301)، نحو: كتب، أي: هي أوعية للعلم تنبيها أنا لا نحتاج أن نتعلم منك، فلنا غنية بما عندنا.
ملخص اللسان:
1.     غَلَفَ يَغْلِفُ: الغِلاف: الصِّوان وما اشتمل على الشيء كقَمِيص القَلْب
2.     والغِلافُ: غلاف السيف والقارورة،
3.     وقلب أَغْلفُ بيِّن الغُلْفة: كأَنه غُشِّي بغلاف فهو لا يَعِي شيئاً.
4.     والغَلَفُ: الخِصْب الواسع.
5.     وغَلَف لِحْيَته بالطيب والحِنَّاء والغالية وغَلَّفها: لطخها،
6.     والغَلْفُ: شجر يُدْبَغُ به مثل الغَرْف،
لسان العرب
● - غلف: الغِلاف: الصِّوان وما اشتمل على الشيء كقَمِيص القَلْب وغِرْقِئِ   البيض وكِمام الزَّهْر وساهُور القَمر، والجمع غُلُفٌ. والغِلافُ: غلاف   السيف والقارورة، وسيف أَغْلَف وقوس غَلْفاء، وكذلك كل شيء في غِلاف:   وغَلَف القارُورة وغيرها وغلَّفها وأَغْلَفها: أَدخلها في الغِلاف أَو جعل   لها غلافاً، وقيل: أَغْلَفَها جعل لها غِلافاً، وإذا أَدخلها في غلاف قيل:   غَلَفها غَلْفاً. وقلب أَغْلفُ بيِّن الغُلْفة: كأَنه غُشِّي بغلاف فهو   لا يَعِي شيئاً. وفي التنزيل العزيز: وقالوا قلوبنا غُلْفٌ، وقيل: معناه   صُمٌّ، ومن قرأَ غُلُفٌ أَراد جمع غِلاف أَي أَن قلوبنا أَوْعِية للعِلم   كما أَن الغلاف وِعاء لما يُوعَى فيه، وإذا سكنت اللام كان جمع أَغلف وهو   الذي لا يعي شيئاً. وفي صفته، صلى اللّه عليه وسلم: يَفْتَح قُلوباً   غُلْفاً أَي مُغَشَّاة مغطاة، واحدها أَغلف. وفي حديث حذيفة والخُدريّ:   القلوب أَربعة فقلب أَغلف أَي عليه غِشاء عن سَماع الحق وقبوله، وهو قلب   الكافر، قال: ولا يكون غُلُف جمع أَغلف لأَنَّ فُعُلاً، بالضم، لا يكون جمع   أَفعل عند سيبويه إلا أَن يضطر شاعر كقوله:   جَرَّدُوا منها وِراداً وشُقُرْ   قال الكسائي: ما كان جمع فِعال وفَعُول وفَعِيل، فهو على فُعُلٍ مثقل.   وقال خالد بن جنْبة: الأَغلف فيما نرى الذي عليه لِبْسة لم يدَّرِعْ منها   أَي لم يُخرِج منها. وتقول: رأَيت أَرْضاً غَلْفاء إذا كانت لم تُرع   قبلنا ففيها كلُّ صغير وكبير من الكلإِ، كما يقال غلام أَغلف إذا لم تُقطع   غُرْلَتُه، وغَلَّفْت السرْج والرحْل؛ وأَنشد:   يَكادُ يرْمي الفاتِرَ المُغَلَّفا   ورجل مُغَلَّف: عليه غِلاف من هذا الأَدَم ونحوها.   والغُلْفَتان: طَرفا الشاربين مما يلي الصِّماغين، وهي الغُلْفة   والقُلْفة.   وغلام أَغلف: لم يختتن كأَقْلَف.   والغَلَفُ: الخِصْب الواسع. وعامٌ أَغلف: مُخْصِب كثير نباته. وعيش   أَغلَف: رَغَدٌ واسع. وسنة غَلْفاء: مُخْصِبة. وغَلَف لِحْيَته بالطيب   والحِنَّاء والغالية وغَلَّفها: لطخها، وكرهها بعضهم وقال: إنما هو غَلاَّها.   وتَغَلَّفَ الرجلُ بالغالية وسائر الطيب واغْتَلَفَ؛ الأَوّل عن ثعلب،   وقال اللحياني: تَغَلَّفَ بالغالية وتَغَلَّلَ، وقال بعضهم: تَغَلَّفَ   بالغالية إذا كان ظاهراً، فإذا كان داخلا في أُصول الشعر قيل تَغَلَّلَ،   وغَلَفَ لِحْيَته بالغالية غَلْفاً. وفي حديث عائشة، رضي اللّه عنها: كنت   أُغَلِّفُ لحيته بالغالية أَي ألطخها؛ وأَكثر ما يُقال غَلَفَ بها لحيته   غَلْفاً وغلَّفها تغليفاً. والغالية: ضَرْبٌ مركَّب من الطِّيب.   والغَلْفُ: شجر يُدْبَغُ به مثل الغَرْف، وقيل: لا يُدْبغُ به إلا مع   الغرف.   والغَلِفُ، بفتح الغين وكسر اللام: نبت شبيه بالحَلق ولا يأْكله شيء إلا   القُرود؛ حكاه أَبو حنيفة.   والغُلْفَة وغَلْفانُ: موضعان. وبنو غَلْفانَ: بطن. والغَلْفاء: لَقَب   سَلَمَة عم امرئ القيس ومعديكَرِبَ بن الحرث بن عَمْرو أَخي شَراحِيل   (*   قوله «أخي شراحيل إلخ» عبارة الصحاح: اخي شرحبيل بن الحرث إلخ.) ابن   الحرث، يُلَقَّب بالغَلْفاء لأَنه أَوَّل من غَلَّفَ بالمِسْك، زعموا؛ وابن   غَلْفاء: من شعرائهم، يقول:   أَلا قالت أُمامةُ يَوْمَ غَوْلٍ:   تَقَطَّعَ بابن غَلْفاء الحِبالُ
مقاييس اللغة:
(غلف) الغين واللام والفاء كلمةٌ واحدةٌ صحيحة، تدلُّ على غِشاوةٍ وغِشيانِ شيء لشيء. يقال: غِلافُ السَّيفِ والسِّكِّين. وقَلبٌ أغلَفُ: كأنَّما أُغشِيَ غِلافاً فهو لا يَعي شيئاً. قال الله تعالى: ﴿وَقَالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ﴾
[البقرة 88]، أي أُغشِيَتْ شيئاً فهي لا تَعي. وقرئت([9]) :﴿غُلُفٌ([10])﴾ ، أي أوعيةٌ للعِلْم. والقياس في ذلك كله واحد. ويقولون: تغَلَّف بالغالية، وليس ببعيدٍ ممّا ذكرناه.
القاموس المحيط:
الغِلافُ، ككِتابٍ م، ج غُلْفٌ بِضَمَّةٍ، وبِضَمَّتَيْنِ، وكرُكَّعٍ، وقَرَأ به ابنُ مُحَيْصِنٍ. وغَلَفَ القارورَةَ جَعَلَها في غِلافٍ، كغَلَّفَها تَغْليفاً. وقَلْبٌ أغْلَفُ كأَنَّما أُغْشِيَ غِلافاً، فهو لا يَعي.
ورَجُلٌ أغْلَفُ، بَيِّنُ الغَلَفِ، مُحَرَّكَةً: أقْلَفُ. والغُلْفَةُ، بالضم: القُلْفَةُ، و ع. وعَيْشٌ أغْلَفُ: واسِعٌ.
وسَيْفٌ أغْلَفُ، وقَوْسٌ غَلْفَاءُ: في غِلافٍ. وسَنَةٌ غَلْفاءُ: مُخْصِبَةٌ. وأوْسُ بنُ غَلْفاءَ: شاعِرٌ.
والغَلْفاءُ: لَقَبُ سَلَمَةَ عَمِّ امْرِىءِ القَيْسِ بنِ حُجْرٍ، ولَقَبُ مَعْد يكَرِبَ بنِ الحارِثِ، لأنَّهُ أوَّلُ من غَلَّفَ بالمِسْكِ، و : الأرْضُ لم تُرْعَ فَفيها كُلُّ صَغيرٍ وكَبيرٍ من الكَلَاءِ. وغَلْفانُ: ع.
وبَنو غَلْفانَ: بَطْنٌ من العَرَبِ. والغَلْفُ: شَجَرٌ كالغَرْفِ. وتَغَلَّفَ الرَّحْلُ، واغْتَلَفَ: حَصَلَ له غِلافٌ.
تاج العروس:
غ - ل - ف
الغِلافُ ككِتابٍ : م مَعْرُوفٌ وهو الصِّوانُ وما اشْتَمَلَ على الشيءِ كقَمِيصِ القَلْبِ وغِرْقِئ البَيْضِ وكِمام الزَّهْرِ وساهُورِ القَمَرِ ج : غُلْفٌ بضَمَّةٍ وقُرِئَ قوله تعالى : " وقالُوا قُلوبُنا غُلُفٌ " بضمتين أي أَوْعِيَةٌ للعِلْمِ فما بالُنا لا نَفْقَهُ ما نَقُولُ وهي قِراءةُ ابنِ عباس وسعيد بن جُبَيرٍ والحسنِ البَصْرِيِّ والأَعرَجِ وابنِ مُحيْصنٍ وعَمْرِو بنِ عُبَيْدٍ والكَلْبِيِّ وأَحمد عن أَبي عمرو وعيسى والفضلِ الرَّقاشي وابن أَبي إِسْحاقَ . وفي رِوايَةٍ : غُلَّفٌ كرُكَّعٍ وقرأَ بهِ ابنُ مُحَيْصِنٍ في رِوايَةٍ أُخْرى وهو محمدُ بن عبد الرحمن المَكِّيُّ أحدُ الأربعةِ من الشَّواذِّ اتفاقاً قال الصاغانيُّ : ولَعَلَّهُ أَرادَ به الجَمْعَ . وغَلَفَ القارُورَةَ غَلْفَاً : جَعَلَها في غِلافٍ وكذا غَيْرَها كغَلَّفَها تَغْلِيفاً : أَدْخَلَها في غِلافٍ أَو جَعلَ لها غِلافاً . وقَلْبٌ أَغْلَفُ بَيِّنُ الغُلْفَةِ كأَنَّما أُغْشِيَ غِلافاً فهو لا يَعِي شيئاً ومنه الحديث : القُلُوبُ أَرْبَعَةٌ : فقلْبٌ أَغْلَفُ أَي : عليه غِشاءٌ عن سَماعِ الحَقِّ وقَبُولِه وهو قَلْبُ الكافِرِ وجَمْعُ الأَغْلَفِ : غُلْفٌ ومنه قوله تعالى : " وقالُوا قُلوبُنَا غُلْفٌ " أَي : في غِلافٍ عن سَماعِ الحَقِّ وقَبُولِه وفي صِفَتِه صلى الله عليه وسلم : " يَفْتَحُ قُلوباً غُلْفاً " أَي : مُغَشّاةً مُغَطّاةً ولا يَكُونُ الغُلُفُ بضمتين جمعَ أَغْلَفَ لأَنّ فُعُلاً لا يَكُونُ جَمْعَ أَفْعَل عند سِيبوَيْهِ وقال الكسائيُّ : ما كانَ جمعُ فِعالٍ وفَعُولٍ وفَعِيلٍ على فُعُلٍ مُثَقَّلٍ . ورَجُلٌ أَغْلَفُ بَيِّنُ الغَلَفِ مُحَرَّكَةً : أَي أَقْلَفُ نَقَلهَ الجَوْهَرِيُّ وهو الذي لم يَخْتَتِنْ . والغُلْفَةُ بالضمِّ : القُلْفَةُ . وغُلْفَةُ : ع . ويقال : عَيْشٌ أَغْلَفُ : أَي واسِعٌ رَغْدٌ . وسَيْفٌ أَغْلَفُ : في غِلافٍ وقَوْسٌ غَلْفاءُ وكَذلِك كُلُّ شيءٍ في غِلافٍ . وسَنَةٌ غَلْفاءُ : مُخْصِبَةٌ كَثُرَ نَباتُها وعامٌ أَغْلَفُ كذلك : وأَوْسُ بنُ غَلْفاءَ : شاعرٌ وهو القائِلُ :
أَلا قالَتْ أُمامَةُ يومَ غَوْلٍ ... تَقَطَّعَ بابنِ غَلْفاءَ الحِبالُ والغَلْفاءُ أَيضاً : لَقَبُ سَلَمَةَ عمِّ امْرِئِ القَيْسِ بنِ حُجْرٍ عن ابن دُرَيْدٍ . وأَيضاً : لَقَبُ مَعْدِي كَرِبُ بن الحارِثِ بن عَمْرٍو أَخِي شُرَحْبِيلَ ابنِ الحارثِ لأَنَّه أَوَّلُ مَنْ غَلَّفَ بالمِسْكِ زَعَمُوا كذا في الصِّحاحِ . وقال شَمِرٌ : الأَرْضُ الغَلْفاءُ : هي التي لم تُرْعَ قَبْلُ فَفِيها كُلُّ صَغِيرٍ وكَبِيرٍ من الكَلأَ وهو أَيضاً قولُ خالِدِ بنِ جَنْبَةَ . وغَلْفانُ كسَحْبانَ : ع . وبَنُو غَلْفانَ : بَطْنٌ من العَرَبِ . والغَلْفُ : شَجَرٌ يُدْبَغُ بهِ كالغَرْفِ وقِيلَ : لا يُدْبَغُ به إِلاّ معَ الغَرْفِ . وتَغَلَّفَ الرَّحْلُ واغْتَلَفَ : حَصَلَ له غِلافٌ من هذا الأدِيمِ ونحوِه
ومما يستدرك عليه : أَغْلَفَ القارورَةَ إِغْلافاً : جعَلَ لها غِلافاً نَقَلَه الليْثُ وهو في الصحاح . وسَرْجٌ مُغَلَّفٌ ورَحْلٌ مُغَلَّفٌ : عليه غِلافٌ من الأَدِيمِ ونحوهِ . والأَغْلَفُ : الَّذِي عليه لِبْسَةٌ لم يَدَّرِعْ مِنْها أَي : لم يُخْرِجْ ذِراعَيْهِ منها قالَهُ خالِدُ بنُ جَنْبَةَ . وقَلْبٌ مُغَلَّفٌ : مُغَشَّى . والغُلْفَتانِ : طَرَفا الشّارِبَيْنِ مما يَلِي الصِّماغَيْنِ . والغَلَفُ محركةً : الخِصْبُ الواسعُ . وغَلَفَ لِحْيَتَه بالطِّيبِ والحِنّاءِ والغالِيةِ . وغَلَّفَها : لَطَخَها وكَرِهَها ابنُ دُرَيْدٍ ونَسَبَها للعامَّةِ وقالَ : إنما هو غَلاها وأَجازَها اللَّيْثُ وآخرونَ . ففي حديث عائشة رضي الله عنها : " كُنْتُ أُغَلِّفُ لِحْيَةَ رسول الله صلى الله عليه وسلم بالغالِيَةِ " أي : أَلْطَخُها وأَكْثَرُ ما يُقال : غَلَفَ بها لِحْيَتَه غَلْفاً وغَلَّفَها تَغْلِيفاً . وقالَ ثَعْلَبٌ : تَغَلَّفَ الرَّجُلُ بالغالِيَةِ وسائِرِ الطِّيبِ وقالَ غيرُه : اغْتَلَفَ من الطِّيبِ . وقالَ ابنُ الفَرَج : تَغَلَّفَ بالغالِية : إذا كان ظاهِراً وتَغَلَّلَ بِها : إِذا كانَ داخِلاً في أُصُول الشَّعْرِ . والغَلِفُ : ككَتِفٍ : نَبْتٌ تَأْكُلُه القُرودُ خاصّةً حكاه أَبُو حَنِيفَةَ

### Türkçe

غلف
**غَلَفَ** - **يَغْلِفُ** - **أغْلَف** - **غُلْف**
**غَلَفَ** - **يَغْلِفُ** + bir varlık veya şey + bir varlığı veya şeyi: ona bir kılıfı olur: onun üzerinde, yalıtıcı ve ince bir şeyden bir tabaka biçiminde şekillenir de onu, kendisinin dışındaki şeyden etkilenmekten alıkoyar.
**أغْلَف**: “**أفعل**” vezninde: **غَلَفَ** - **يَغْلِفُ**’ten, mef‘ûl mânasında ism-i fâil: bir kılıfla güçlü biçimde kılıflanmış: kendisinin dışındaki şeyden etkilenmekten alıkoyan, yalıtıcı ince bir tabaka veya zar ile örtülmüş ve kaplanmış.
**غُلْف**: “**أغْلَف**”in çoğulu.
**غَلَّفَ** - **يُغَلِّفُ**: onu “**يَغْلِفُهُ**” şiddetle yaptı: ona sıkı bir kılıf sağladı.

Ve lafız, “dış bir etkenin etkisini ondan engellemek için boya, renklendirme ve baskı gibi tam yapışmayla örtme ve perdeleme” lafızları grubuna mensuptur; bunlar:
**غَلَفَ** - **يَغْلِفُ**، **طَمَس** - **يَطْمِسُ**، **رَانَ** - **يَرِيْنُ**، **طَبَعَ** - **يَطْبَعُ**، **شَغَفَ** - **يَشْغَفُ**، **غَشِيَ** - **يَغْشَى**

غلف
Öğüt ve ibret için onu hissetmelerini engelleyen bir engelleyici ile kılıflanmış	﴿Ve dediler: kalplerimiz **غلف**; bilakis Allah onları küfürleri sebebiyle lânetledi; pek azı iman eder (88)﴾ Bakara	﴿Artık ahitlerini bozmaları, Allah’ın âyetlerini inkâr etmeleri, peygamberleri haksız yere öldürmeleri ve “kalplerimiz **غلف**” demeleri sebebiyle; bilakis Allah onu küfürleri sebebiyle mühürledi; pek azı dışında iman etmezler (155)﴾ Nisâ

Muhtâr es-Sıhâh
● [**غلف**] غ ل ف: **الغِلاَفُ** kılıç kını ve şişe kılıfıdır; ve **غَلَفَ** şeyi: onu kılıfın içine yaptı; ve onun bâbı **ضرب**’dır; ve **أغْلَفَهُ**: ona **غِلاف** yaptı; ve onu **أغلفه** de: onu **الغِلاف**ın içine yaptı; ve adam **تَغَلَّفَ** **بالغالية** ile; ve **غَلَفَ** onunla sakalını, **ضرب** bâbından; ve **قلب أغْلَفُ**: sanki bir kılıfla örtülmüş gibidir, artık o idrak etmez; Allah Teâlâ buyurdu: ﴿Ve dediler: kalplerimiz **غُلُفٌ**﴾; ve adam **أغْلَفُ**: **الغَلَفُ**’u açık olan, yani **أقلف**; ve kılıç **أغْلَفُ** ve yay **غَلْفَاءُ**; ve yine her şey kılıf içinde ise o **أغْلَفُ**tur.

Râgıb
غلف
- Allah Teâlâ’nın sözü: ﴿kalplerimiz **غلف**﴾ [Bakara/88]; denildi ki: o, **أغلف**’in çoğuludur; onların “kılıç **أغلف**” demeleri gibi. Yani: o bir kılıf içindedir; ve bu, onun şu sözü gibi olur: ﴿Ve dediler: kalplerimiz örtüler içindedir﴾ [Fussilet/5], ﴿bundan bir gaflet içindedir﴾ [Kāf/22]. Ve denildi ki: mânası “kalplerimiz ilim için kaplardır”dır (bak: ed-Dürrü’l-mensûr 1/214; Mekkî’nin Tefsîru’l-müşkil’i s. 31; Zeccâc’ın Me‘ânî’l-Kur’ân’ı 1/169). Ve denildi ki: mânası “kalplerimiz örtülüdür”; ve **غلام أغلف**: **الأقلف** için kinayedir; ve gaflet, sünnet derisi gibidir; ve **غلفت** kılıcı, şişeyi, semeri, eyeri: onlara bir kılıf yaptım; ve **غلفت** sakalını kına ile; ve **تغلف** “**تخضب**” gibi; ve denildi ki: ﴿kalplerimiz **غلف**﴾ [Bakara/88], o **غلف**’ün çoğuludur; asıl: lâmın zammıyla **غلف**; ve onunla okunmuştur (ve o, İbn Abbâs, el-A‘rec ve İbn Muhaysın’ın okuduğu şâz bir kıraattir. bak: el-Bahr 1/301); “**كتب**” gibi; yani: o, ilim için kaplardır; “biz senden öğrenmeye muhtaç değiliz; bizde olanla bize yeter” diye bir tenbih olarak.

Lisân’ın özeti:
1.     **غَلَفَ يَغْلِفُ**: **الغِلاف**: sandık ve şeyin içine aldığı şey; kalbin gömleği gibi.
2.     Ve **الغِلافُ**: kılıç kını ve şişe kılıfı.
3.     Ve **قلب أَغْلفُ بيِّن الغُلْفة**: sanki bir kılıfla örtülmüş gibidir; artık hiçbir şeyi idrak etmez.
4.     Ve **الغَلَفُ**: geniş bolluk.
5.     Ve sakalını güzel koku, kına ve **الغالية** ile **غَلَف** etti ve onu **غَلَّف** etti: onu sıvadı.
6.     Ve **الغَلْفُ**: **الغَرْف** gibi, onunla tabaklanan bir ağaç.

Lisânü’l-‘Arab
● - غلف: **الغِلاف**: sandık ve şeyin içine aldığı şey; kalbin gömleği gibi, yumurtanın zarı, çiçeğin tomurcuk kılıfı ve ayın hâlesi; çoğulu **غُلُفٌ**. Ve **الغِلافُ**: kılıç kını ve şişe kılıfı; ve kılıç **أَغْلَف** ve yay **غَلْفاء**; ve yine kılıf içinde olan her şey: ve şişeyi ve başkasını **غَلَف** etti, onu **غلَّف** etti ve onu **أَغْلَف** etti: onu kılıfın içine soktu yahut ona bir kılıf yaptı; ve denildi ki: onu **أَغْلَفَ** etti: ona bir **غِلاف** yaptı; ve onu bir kılıfa soktuğunda “onu **غَلَفها غَلْفاً**” denir. Ve **قلب أَغْلفُ بيِّن الغُلْفة**: sanki bir kılıfla örtülmüş gibidir; artık hiçbir şeyi idrak etmez. Ve aziz tenzilde: “Ve dediler: kalplerimiz **غُلْفٌ**”; ve denildi ki: mânası “sağır”dır; ve kim **غُلُفٌ** okursa, **غِلاف**’ın çoğulunu kastetmiştir; yani: kalplerimiz ilim için kaplardır; nasıl ki kılıf, içine konulan şey için bir kaptır; ve lâm sükûnlu olursa, o **أَغلف**’in çoğuludur; o da hiçbir şeyi idrak etmeyendir. Ve onun sıfatında, sallallahu aleyhi ve sellem: “**غُلْفاً** kalpleri açar”; yani: örtülmüş, kapatılmış; bir tanesi **أَغلف**tir. Ve Huzeyfe ve el-Hudrî hadîsinde: kalpler dörttür; artık bir kalp **أَغلف**tir; yani: hakkı işitmekten ve kabul etmekten bir örtü üzerindedir; o, kâfirin kalbidir. Dedi ki: **غُلُف**’ün, **أَغلف**’in çoğulu olması olmaz; çünkü **فُعُلٌ** (zamm ile) Sîbeveyh’e göre, şairin zarureti olmadıkça **أَفعل**’in çoğulu olmaz; onun sözü gibi:
   “**جَرَّدُوا منها وِراداً وشُقُرْ**”
el-Kisâî dedi ki: **فِعال** ve **فَعُول** ve **فَعِيل**’in çoğulu olan şey, ağırlaştırılmış **فُعُلٍ** üzeredir. Hâlid b. Cenbe dedi ki: bize göre **الأَغلف**: üzerinde bir elbise olan, ondan zırh giymemiş olan; yani ondan çıkarmamış olan. Ve dersin: daha önce bizim tarafımızdan otlatılmamış ise, içinde her küçük ve büyük ot bulunan bir araziyi **غَلْفاء** gördüm; tıpkı, sünnet derisi kesilmemişse çocuğa **غلام أَغلف** denildiği gibi. Ve eyeri ve semeri **غَلَّفْت**; ve şu beyit okunmuştur:
   “**يَكادُ يرْمي الفاتِرَ المُغَلَّفا**”
Ve **رجل مُغَلَّف**: üzerinde bu deriden ve benzerinden bir kılıf vardır.
Ve **الغُلْفَتان**: bıyıkların, kulak diplerine bitişik olan iki ucu; ve o, **الغُلْفة** ve **القُلْفة**’dir.
Ve **غلام أَغلف**: **أَقْلَف** gibi, sünnet olmamış.
Ve **الغَلَفُ**: geniş bolluk. Ve **عامٌ أَغلف**: bol, bitkisi çok. Ve **عيش أَغلَف**: geniş, ferah. Ve **سنة غَلْفاء**: bol. Ve sakalını güzel koku, kına ve **الغالية** ile **غَلَف** etti ve onu **غَلَّف** etti: onu sıvadı; bazıları onu çirkin gördü ve dedi ki: ancak o **غَلاَّها**’dır.
Ve adam **تَغَلَّفَ** **بالغالية** ile ve diğer güzel kokularla; ve **اغْتَلَفَ**; birincisi Sa‘leb’den; el-Lihyânî dedi ki: **تَغَلَّفَ** **بالغالية** ve **تَغَلَّلَ**; bazıları dedi ki: **تَغَلَّفَ** **بالغالية**: dışta olursa; artık saç köklerinin içinde olursa **تَغَلَّلَ** denir; ve sakalını **بالغالية** ile **غَلَف** etti, **غَلْفاً**. Âişe hadîsinde, Allah ondan razı olsun: “Resûlullah’ın sakalını **بالغالية** ile **أُغَلِّفُ** ederdim”; yani onu sıvardım; ve en çok denilen: sakalını onunla **غَلَفَ** etti, **غَلْفاً**; ve onu **غلَّفها** etti, **تغليفاً**. Ve **الغالية**: güzel kokudan terkîb edilmiş bir türdür.
Ve **الغَلْفُ**: **الغَرْف** gibi, onunla tabaklanan bir ağaç; ve denildi ki: **الغرف** ile birlikte olmadıkça onunla tabaklanmaz.
Ve **الغَلِفُ** (ğayn fethalı, lâm kesralı): **الحَلق**a benzer bir bitki; onu maymunlardan başka hiçbir şey yemez; Ebû Hanîfe nakletti.
Ve **الغُلْفَة** ve **غَلْفانُ**: iki yerdir. Ve **بنو غَلْفانَ**: bir koldur. Ve **الغَلْفاء**: İmru’ul-Kays’ın amcası Seleme’nin ve el-Hâris b. ‘Amr’ın kardeşi Şerâhîl’in kardeşi el-Hâris’in oğlu Ma‘dîkerib’in lakabıdır; çünkü onların zannına göre misk ile ilk **غَلَّفَ** eden odur; ve İbn **غَلْفاء**: şairlerindendir; der ki:
   “**أَلا قالت أُمامةُ يَوْمَ غَوْلٍ:
   تَقَطَّعَ بابن غَلْفاء الحِبالُ**”

Mekāyîsü’l-luğa:
(**غلف**) ğayn, lâm ve fâ, tek bir sahih kelimedir; bir örtü ve bir şeyin bir şeye örtülmesini gösterir. Denir: **غِلافُ السَّيفِ** ve **السِّكِّين**. Ve **قَلبٌ أغلَفُ**: sanki bir kılıfla örtülmüş gibidir; artık hiçbir şeyi idrak etmez. Allah Teâlâ buyurdu: ﴿Ve dediler: kalplerimiz **غُلْفٌ**﴾
[Bakara 88], yani bir şeyle örtülmüştür; artık idrak etmez. Ve okunmuştur([9]): ﴿**غُلُفٌ**([10])﴾, yani ilim için kaplar. Ve bunun hepsinde kıyas birdir. Ve derler: **تغَلَّف** **بالغالية**; ve o, zikrettiğimizden uzak değildir.

el-Kāmûsü’l-muhît:
**الغِلافُ** (kitap gibi) müzekkerdir; çoğulu **غُلْفٌ** bir zamme ile, ve iki zamme ile, ve **رُكَّعٍ** gibi; ve İbn Muhaysın onunla okudu. Ve şişeyi **غَلَفَ** etti: onu bir **غِلاف** içine yaptı; **غَلَّفَها**’yı **تَغْليفاً** gibi. Ve **قَلْبٌ أغْلَفُ**: sanki bir kılıfla örtülmüş gibidir; artık idrak etmez.
Ve **رَجُلٌ أغْلَفُ**: **الغَلَفِ**’i açık olan, harekeli: **أقْلَفُ**. Ve **الغُلْفَةُ** (zamme ile): **القُلْفَةُ**; ve ع. Ve **عَيْشٌ أغْلَفُ**: geniş.
Ve kılıç **أغْلَفُ**, ve yay **غَلْفَاءُ**: bir kılıf içindedir. Ve **سَنَةٌ غَلْفاءُ**: bol. Ve **أوْسُ بنُ غَلْفاءَ**: şairdir.
Ve **الغَلْفاءُ**: İmru’ul-Kays b. Hucr’un amcası Seleme’nin lakabıdır; ve Ma‘d yekarib b. el-Hâris’in lakabıdır; çünkü o, misk ile ilk **غَلَّفَ** edendir; ve: daha önce otlatılmamış arazi; içinde her küçük ve büyük ot vardır. Ve **غَلْفانُ**: ع.
Ve **بَنو غَلْفانَ**: Araplardan bir koldur. Ve **الغَلْفُ**: **الغَرْف** gibi bir ağaçtır. Ve semer **تَغَلَّفَ** etti, ve **اغْتَلَفَ**: ona bir kılıf meydana geldi.

Tâcü’l-‘arûs:
غ - ل - ف
**الغِلافُ** (kitap gibi): bilinen (şey)dir; o, sandık ve şeyin içine aldığı şeydir; kalbin gömleği gibi, yumurtanın zarı, çiçeğin tomurcuk kılıfı ve ayın hâlesi; çoğulu: bir zamme ile **غُلْفٌ**; ve Allah Teâlâ’nın sözü “Ve dediler: kalplerimiz **غُلُفٌ**” iki zamme ile okunmuştur; yani ilim için kaplar; öyleyse niçin söylediğimizi anlamıyoruz; ve o, İbn Abbâs, Saîd b. Cübeyr, Hasan el-Basrî, el-A‘rec, İbn Muhaysın, Amr b. Ubeyd, el-Kelbî, Ebû Amr’dan Ahmed, Îsâ, el-Fadl er-Rakkāşî ve İbn Ebî İshâk’ın kıraatidir. Ve bir rivayette: **غُلَّفٌ** **رُكَّعٍ** gibi; ve İbn Muhaysın başka bir rivayette onunla okudu; ve o, Muhammed b. Abdirrahman el-Mekkî’dir; ittifakla şâzlardan olan dört kişiden biridir. es-Sağānî dedi ki: belki onunla çoğulu kastetti. Ve şişeyi **غَلَفَ** etti, **غَلْفاً**: onu bir **غِلاف** içine yaptı; ve yine başkasını; **غَلَّفَها**’yı **تَغْلِيفاً** gibi: onu bir **غِلاف** içine soktu yahut ona bir **غِلاف** yaptı. Ve **قَلْبٌ أَغْلَفُ بَيِّنُ الغُلْفَةِ**: sanki bir kılıfla örtülmüş gibidir; artık hiçbir şeyi idrak etmez; ve ondan hadîs: “kalpler dörttür: artık bir kalp **أَغْلَفُ**”; yani hakkı işitmekten ve kabul etmekten bir örtü üzerindedir; o, kâfirin kalbidir. Ve **الأَغْلَف**’in çoğulu: **غُلْفٌ**; ve ondan Allah Teâlâ’nın sözü: “Ve dediler: kalplerimiz **غُلْفٌ**”; yani hakkı işitmekten ve kabul etmekten bir kılıf içindedir. Ve onun sıfatında, sallallahu aleyhi ve sellem: “**غُلْفاً** kalpleri açar”; yani örtülmüş, kapatılmış. Ve iki zamme ile **الغُلُفُ**, **أَغْلَفَ**’in çoğulu olmaz; çünkü **فُعُلٌ**, Sîbeveyh’e göre **أَفْعَل**’in çoğulu olmaz. el-Kisâî dedi ki: **فِعال** ve **فَعُول** ve **فَعِيل**’in çoğulu olan şey, ağırlaştırılmış **فُعُلٍ** üzeredir. Ve **رَجُلٌ أَغْلَفُ بَيِّنُ الغَلَفِ** harekeli: yani **أَقْلَفُ**; el-Cevherî nakletti; ve o, sünnet olmamış olandır. Ve **الغُلْفَةُ** (zamme ile): **القُلْفَةُ**. Ve **غُلْفَةُ**: ع. Ve denilir: **عَيْشٌ أَغْلَفُ**: yani geniş, ferah. Ve kılıç **أَغْلَفُ**: bir **غِلاف** içindedir; ve yay **غَلْفاءُ**; ve yine kılıf içinde olan her şey. Ve **سَنَةٌ غَلْفاءُ**: bol; bitkisi çok; ve **عامٌ أَغْلَفُ** da böyledir. Ve **أَوْسُ بنُ غَلْفاءَ**: şairdir; ve o, söyleyendir:
“**أَلا قالَتْ أُمامَةُ يومَ غَوْلٍ ... تَقَطَّعَ بابنِ غَلْفاءَ الحِبالُ**”
Ve **الغَلْفاءُ** ayrıca: İmru’ul-Kays b. Hucr’un amcası Seleme’nin lakabıdır; İbn Düreyd’den. Ve ayrıca: el-Hâris b. ‘Amr’ın kardeşi Şurahbîl b. el-Hâris’in kardeşi el-Hâris’in oğlu Ma‘dî Kerib’in lakabıdır; çünkü onların zannına göre misk ile ilk **غَلَّفَ** eden odur; Sıhâh’ta böyledir. Şemir dedi ki: **الأَرْضُ الغَلْفاءُ**: daha önce otlatılmamış olandır; içinde her küçük ve büyük ot vardır; ve bu, Hâlid b. Cenbe’nin de sözüdür. Ve **غَلْفانُ** **سَحْبانَ** gibi: ع. Ve **بَنُو غَلْفانَ**: Araplardan bir koldur. Ve **الغَلْفُ**: onunla tabaklanan bir ağaçtır; **الغَرْف** gibi; ve denildi ki: **الغَرْف** ile birlikte olmadıkça onunla tabaklanmaz. Ve semer **تَغَلَّفَ** etti ve **اغْتَلَفَ**: bu deriden ve benzerinden bir kılıf elde etti.
Ve ona ek olarak istidrâk edilenlerdendir: şişeyi **أَغْلَفَ** etti, **إِغْلافاً**: ona bir kılıf yaptı; el-Leys nakletti; ve o, Sıhâh’tadır. Ve **سَرْجٌ مُغَلَّفٌ** ve **رَحْلٌ مُغَلَّفٌ**: üzerinde deriden ve benzerinden bir kılıf vardır. Ve **الأَغْلَفُ**: üzerinde bir elbise olan, ondan zırh giymemiş olan; yani kollarını ondan çıkarmamış olan; Hâlid b. Cenbe söyledi. Ve **قَلْبٌ مُغَلَّفٌ**: örtülmüş. Ve **الغُلْفَتانِ**: bıyıkların, kulak diplerine bitişik olan iki ucu. Ve **الغَلَفُ** harekeli: geniş bolluk. Ve sakalını güzel koku, kına ve **الغَالِيَة** ile **غَلَفَ** etti. Ve onu **غَلَّفَ** etti: onu sıvadı; İbn Düreyd onu çirkin gördü ve onu avama nisbet etti ve dedi ki: ancak o **غَلاها**’dır; el-Leys ve başkaları onu câiz gördü. Artık Âişe hadîsinde, Allah ondan razı olsun: “Resûlullah’ın sakalını **بالغالِيَةِ** ile **أُغَلِّفُ** ederdim”; yani onu sıvardım; ve en çok denilen: sakalını onunla **غَلَفَ** etti, **غَلْفاً**; ve onu **غَلَّفَها** etti, **تَغْلِيفاً**. Sa‘leb dedi ki: adam **تَغَلَّفَ** **بالغالِيَةِ** ile ve diğer güzel kokularla; başkası dedi ki: güzel kokudan **اغْتَلَفَ** etti. İbnü’l-Ferec dedi ki: **تَغَلَّفَ** **بالغالِيَة** ile: dışta olursa; ve onunla **تَغَلَّلَ**: saç köklerinin içinde olursa. Ve **الغَلِفُ** (ketif gibi): yalnızca maymunların yediği bir bitkidir; Ebû Hanîfe nakletti.
