# غلل — Kâmûsü'l-Muhît

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D9%84/sozluk/kamus
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%84%D9%84/entries/kamus

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غلل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D9%84.md)
- Kâmûsü'l-Muhît: Fîrûzâbâdî · 15. yy

## Madde başı: غلل

* غ ل ل * * الغَلَّةُ * واحدة * الغَلاَتُ * و * الغِلاَتُ * شِعار يُلبس تحت الثوب وتحت الدرع أيضا و * الغِلُّ * بالكسر الغِش والحقد أيضا وقد * غَلَّ * صدره يغِلُّ بالكسر * غلاًّ * إذا كان ذا غِش أو حقد و * الغُلُّ * بالضم واحد * الأغْلالُ * يقال في رقبته * غُلٌّ * من حديد ومنه قيل للمرأة السيئة الخُلُق غُلٌّ قَمِل وأصله أن الغُل كان يكون من قِدّ وعليه شَعْر فيقمل و * غَلَّ * يده إلى عنقه من باب ردَّ وقد * غُلَّ * فهو * مَغْلُولٌ * والغُل * أيضا و * الغُلَّةُ * و * الغَلِيلُ * حرارة العطش و * غَلَّ * من المغنم يغُل بالضم * غُلُولا * خان و * أَغَلَّ * مثله وقال بن السكيت لم نسمع في المغنم إلا * غَلَّ * وقُرئ ﴿وما كان لنبي أن يَغُل﴾ ويُغَلَّ قال فمعنى يغُل يخون و * يُغَلّ * يحتمل معنيين أحدهما يُخان يعني يؤخذ من غنيمته والآخر يُخوَّن أي يُنسب إلى الغُلُول قال أبو عبيد * الغُلُولُ * من المغنم خاصة لا من الخيانة ولا من الحقد لأنه يقال من الخيانة * أغَلَّ * يُغِل ومن الحقد * غَلَّ * يَغِل بالكسر ومن الغُلول * غَلَّ * يَغُل بالضم و * أغَلَّ * الرجل خان وفي الحديث ﴿لا * إغْلالَ * ولا إسلال﴾ أي لا خيانة ولا سرقة وقيل لا رشوة وقال شُريح ليس على المُستعير غير * المُغِلِّ * ضمان وقال النبي ]ص[ ﴿ثلاث لا يُغل عليهن قلب مؤمن﴾ ومن رواه يَغِل فهو من الضغن و * أغَلَّت * الضِياع من * الغَلَّةُ * و * أغَلَّ * القوم بلغت غلتُهم وفلان * يُغِلُّ * على عياله بالضم أي يأتيهم بالغلة و * اسْتَغَلَّ * عبده كلَّفه أن يُغِل عليه و * اسْتِغْلالُ المُسْتَغلاَّتُ * أخْذُ غَلَّتها قلت قال الأزهري * تَغَلْغَلَ * في الشيء دخل فيه

### Türkçe

* غ ل ل * **الغَلَّةُ**: **الغَلاَتُ** ve **الغِلاَتُ**’un bir tanesi. Ve **الغِلاَتُ**: elbisenin altında ve zırhın altında da giyilen bir iç giysi. Ve **الغِلُّ** (kesre ile): aldatma ve kin de. Ve muhakkak **غَلَّ** göğsü, kesre ile **يغِلُّ**, **غلاًّ** (olarak); eğer aldatma veya kin sahibi ise. Ve **الغُلُّ** (damme ile): **الأغْلالُ**’ın bir tanesi. “Boynunda demirden bir **غُلٌّ**” denir. Ondan dolayı kötü huylu kadına **غُلٌّ قَمِل** denildi. Aslı şudur: **الغُل** kayıştan olurdu ve üzerinde kıl bulunurdu; böylece bitlenirdi. Ve **غَلَّ** elini boynuna, **ردَّ** babındandır. Ve muhakkak **غُلَّ**; o hâlde o **مَغْلُولٌ**’dur. Ve **الغُل** de; ve **الغُلَّةُ** ve **الغَلِيلُ**: susuzluğun harareti. Ve **غَلَّ** ganimetten, damme ile **يغُل**; **غُلُولا** (olarak): hıyanet etti. Ve **أَغَلَّ**: onun gibidir. İbnü’s-Sikkît dedi: ganimette ancak **غَلَّ**’ı işittik. Ve okundu: ﴿وما كان لنبي أن يَغُل﴾ ve **يُغَلَّ**. Dedi ki: **يغُل**’ün manası hıyanet eder. Ve **يُغَلّ** iki manayı ihtimal eder: birincisi, “kendisine hıyanet edilir” yani ganimetinden alınır; ikincisi, “hıyanetle itham edilir” yani **الغُلُول**’a nisbet edilir. Ebû Ubeyd dedi: **الغُلُولُ** ganimetten özeldir; hıyanetten de kinden de değildir. Çünkü hıyanetten “**أغَلَّ** **يُغِل**” denir; kinden “**غَلَّ** kesre ile **يَغِل**” denir; **الغُلول**’dan “**غَلَّ** damme ile **يَغُل**” denir. Ve **أغَلَّ** adam: hıyanet etti. Ve hadiste: ﴿لا **إغْلالَ** ولا إسلال﴾ yani ne hıyanet ne hırsızlık. Ve “ne rüşvet” denildi. Ve Şüreyh dedi: ödünç alan üzerine, **المُغِلِّ**’den başka, tazmin yoktur. Ve Peygamber ]ص[ dedi: ﴿ثلاث لا يُغل عليهن قلب مؤمن﴾; ve kim onu **يَغِل** diye rivayet ederse, o **الضغن**’dandır. Ve **أغَلَّت** tarlalar, **الغَلَّةُ**’dan. Ve **أغَلَّ** kavim: onların galleleri ulaştı. Ve falan, damme ile **يُغِلُّ** ailesine; yani onlara galle getirir. Ve **اسْتَغَلَّ** kölesini: ona, kendisi için **يُغِل**’i yükledi. Ve **اسْتِغْلالُ المُسْتَغلاَّتُ**: onun gallesini almak. Dedim: el-Ezherî dedi: **تَغَلْغَلَ** şeyin içinde: onun içine girdi.
