# غلل — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D9%84/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%84%D9%84/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غلل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%84%D9%84.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: غلل

باب الغين واللام
غ ل فقط غل: أغْلَلْتُ في الإهاب غَلَلاً أي أبقيت عليه شحماً بعد السلخ.
والغَليل: حر الجوف لوحاً وامتعاضاً، قال:
إلى الغَليلِ ولم يقصعنه نُغَبُ
وغَلَّ البعير يَغَلُّ غَلَلاً إذا لم يقضِ ريه، قال:
أنقع من غُلَّتي وأجزؤها
والغُلاَنُ: أودية، الواحد غليلٌ، ويقال: غالٌّ.
والغِلَّ: الحقد الكامنُ.
ورجل مُغِلٌّ مضب: على غِلٍّ.
والمُغِلُّ: الخائن.
والغُلُّ: جامعةٌ يشد في العنق واليد.
وفي الحديث: "من النساء غُلٌّ قَملٌ، يقذفه الله في عنق من يشاء ثم لا يخرجه إلا هو"، وذلك أن العرب كانوا إذا أسروا أسيراً غَلُّوه بالقد فربما قمل في عنقهِ.
والغَلَّةُ: الدخل. وأَغَلَّتِ الضيعة أي: أعطت الغَلَّةَ.
والغُلُولُ: خيانة الفيء، وفي الحديث: "لا إسلال ولا إغلالَ" أي: لا خيانة ولا سرقة.
والغَلْغَلَةُ: سرعة السير، يقال: تَغَلْغَلُوا فمضوا. ورسالةٌ مُغَلْغَلَةٌ أي محمولة من بلدٍ إلى بلدٍ.
والغِلالة: شعارٌ تحت الثوب للبدن خاصةً.
وغَلَّلْتُه وغَلَيْتُه أيضاً: من الغالِية، وكلام العامة: غَلَيْتُه.
والغَلْغَلَةُ كالغَرْغَرةِ.
والغَلَلُ: الماء بين الشجر.

### Türkçe

غayn ve lâm bâbı
غ ل yalnızca: **غَلَّ**: **أَغْلَلْتُ** deride **غَلَلاً** (yani) yüzmeden sonra onun üzerinde yağ bıraktım.
Ve **الغَليل**: iç boşluğunun harareti; (susuzluktan) yanma ve hoşnutsuzluk (hâli). Dedi ki:
إلى **الغَليلِ** ولم يقصعنه نُغَبُ
Ve deve **غَلَّ** eder; **يَغَلُّ** **غَلَلاً** (yani) susuzluğunu gidermediği zaman. Dedi ki:
أنقع من **غُلَّتي** وأجزؤها
Ve **الغُلاَنُ**: vadiler; teki **غليلٌ**dur; ve **غالٌّ** denir.
Ve **الغِلَّ**: gizli kin.
Ve **مُغِلٌّ** (olan) bir adam: **مضب**; (yani) bir **غِلٍّ** üzerinedir.
Ve **المُغِلُّ**: hain.
Ve **الغُلُّ**: boyunda ve elde bağlanan bir bağ (kelepçe).
Ve hadiste: “Kadınlardan **غُلٌّ قَملٌ** vardır; Allah onu dilediğinin boynuna atar, sonra onu ancak O çıkarır”; bu, Arapların bir esiri esir aldıklarında onu kayışla **غَلُّوه** etmelerinden dolayıdır; böylece bazen boynunda bitlenirdi.
Ve **الغَلَّةُ**: gelir. Ve **أَغَلَّتِ** çiftlik (yani): **الغَلَّةَ** verdi.
Ve **الغُلُولُ**: fey’ (ganimet) hıyaneti; ve hadiste: “Ne **إسلال** ne de **إغلالَ**” (yani): ne hıyanet ne de hırsızlık.
Ve **الغَلْغَلَةُ**: yürüyüşün/sürüşün sürati; denir ki: **تَغَلْغَلُوا** da gittiler. Ve **رسالةٌ مُغَلْغَلَةٌ** (yani) bir beldeden bir beldeye taşınmış (mektup).
Ve **الغِلالة**: özellikle beden için elbisenin altında (giyilen) içlik.
Ve onu **غَلَّلْتُ** ve ayrıca **غَلَيْتُه**: **الغالِية**’dendir; avamın sözü: **غَلَيْتُه**.
Ve **الغَلْغَلَةُ** **الغَرْغَرةِ** gibidir.
Ve **الغَلَلُ**: ağaçlar arasındaki su.
