# غمت — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%85%D8%AA/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%85%D8%AA/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غمت](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%85%D8%AA.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: غمت

غ ت م
غتم ، غمت
استعمل من وجوهه : غتم غمت .
غتم : قال الليث : الْغُتْمَةُ : عُجْمةٌ في المنطقِ ، والأَغتَمُ : الذي لا يُفصحُ شيئاً ، رَجلٌ أَغتَمُ وغُتْميٌّ .
ثعلب عن ابن الأعرابيِّ : لبنُ غُتْميٌّ وهو الثَّخينُ الذي لا صوتَ له إذا صببتُه .
الحرانيُّ عن ابن السكِّيت : قال : الغتْم : شِدَّة الحرِّ والأخذُ بالنفسِ وأنشد :
حَرَقَّهَا حَمْضُ بِلاَدٍ فِلِّ
وغتْمُ نَجْمٍ غير مُسْتَقِلِّ
وقال غيرُه : أغتَمْ فُلانٌ الزِّيارةَ إذا أَكثرها حتى يُملَّ .
أبو العباس عن ابن الأعرابيِّ : الْغُتْمُ : قِطَعُ اللبنِ الثِّخانُ ومنه قيلَ للثَّقيلِ الرُّوحِ غُتْمِيُّ ، ويقالُ للذي يجدُ الْحَرَّ وهو جائعٌ مَغْتُومٌ .
غمت : أبو عبيد عن الكسائيِّ : غَمَتَهُ الطَّعامُ يَغمِتُهُ .
وروى سلمةُ عن الفرَّاء : قالت الدُّبَيْريَّةُ : الغَمَتُ والغتَمُ : التُّخمَةُ .
وقال شمر : يقالُ : غَمَتَهُ الْودَكُ يَغْمِتُهُ غَمْتاً إذ صيرهُ كالسكرانِ وغمَتَهُ إذا غطَّاهُ .
وقال ابن دُريدٍ : غمَتَهُ في الماءِ إِذَا غَطَّهُ فيهِ .

### Türkçe

غ ت م
**غتم** , **غمت**
Şu vecihlerinden kullanılmıştır: **غتم** **غمت**.

**غتم**: Leys dedi: **الْغُتْمَةُ**: konuşmada bir tutukluk/kapalılık; **الأَغتَمُ**: hiçbir şeyi açıkça söylemeyen kimsedir; **رَجلٌ أَغتَمُ** ve **غُتْميٌّ**.

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **لبنُ غُتْميٌّ**: o, döktüğüm zaman sesi olmayan kalın (süt)tur.

Harrânî, İbnü’s-Sikkît’ten: dedi: **الغتْم**: sıcağın şiddeti, nefesi tutması; ve şu beyti okudu:
حَرَقَّهَا حَمْضُ بِلاَدٍ فِلِّ
وغتْمُ نَجْمٍ غير مُسْتَقِلِّ

Başkası dedi: Falan, ziyareti çokça yapıp bıktırıncaya kadar çoğalttığı zaman **أغتَمْ** etti.

Ebû’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: **الْغُتْمُ**: kalın sütün parçalarıdır; bundan dolayı ağır ruhluya **غُتْمِيُّ** denilmiştir; aç iken sıcağı bulan kimseye **مَغْتُومٌ** denilir.

**غمت**: Ebû Ubeyd, Kisâî’den: yemek onu **غَمَتَهُ**; onu **يَغمِتُهُ**.

Seleme, Ferrâ’dan rivayet etti: Dubeyriyye dedi: **الغَمَتُ** ve **الغتَمُ**: tıka basa doyma (tuhme)dır.

Şemmer dedi: denilir ki: iç yağı onu **غَمَتَهُ**; onu **يَغْمِتُهُ** **غَمْتاً**; onu sarhoş gibi kıldığı zaman; ve onu **غمَتَهُ**: onu örttüğü zaman.

İbn Düreyd dedi: onu suda **غمَتَهُ**: onu orada batırdığı zaman.
