# غنظ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%86%D8%B8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%86%D8%B8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غنظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%86%D8%B8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: غنظ

الغَنْظُ: أشدُّ الكرب. يقال: قَ غَنَظَهُ الأمرُ يَغْنُظُهُ غنظاً أي أجهده وشقَّ عليه، فهو مَغْنوظٌ. وكان أبو عبيدة يقول: هو أن يُشرف الرجل على الموت من الكرب ثم يُفلتَ منه. قال الشاعر:
ولقد لقيتَ فوارساً من رَهطِنا		غَنَظوكَ غَنْظَ جرادَةِ العَيَّارِ
ورجلٌ مُغانِظٌ.

### Türkçe

**الغَنْظُ**: kederin en şiddetlisi. Denir ki: “Şu iş onu **غَنَظَهُ**; onu **يَغْنُظُهُ** **غنظاً**” yani onu yordu ve ona ağır geldi; o da **مَغْنوظٌ**dur. Ebû Ubeyde derdi ki: o, kişinin kederden ölümün eşiğine varması, sonra ondan kurtulmasıdır. Şair dedi ki:
Ve andolsun, bizim taifemizden süvarilere rastladın		(seni) **غَنَظوكَ**; **غَنْظَ** **جرادَةِ العَيَّارِ** (gibi)
Ve (bir) adam **مُغانِظٌ**dur.
