# غهب (غ-ه-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%87%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: غ - ه - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 10 sözlük

## Sözlükler (10)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الهاء والغين والباء
هب غ، غ ه ب مستعملان
هبغ:
الهُبوغُ: النّوم. هَبَغَ فلانٌ يَهْبَغُ هبغاً إذا نام قال:
هَبَغْنا بينَ أرجلهـنّ حـتّـى		تَبَخْبَخَ حَرُّذي رَمْضاءَ حامي
غهب:
الغَيْهَبُ: شدّة سوادِ اللّيلِ والجمل ونحوه. يقال: جَمَلٌ غَيْهَبٌ: مظلم السّواد.
قال:
تلاقيتها والبومُ يدعو بها الصَّدَى		وقد أُلْبِسَتْ أَفْراطُها ثِنْيَ غَيْهبِ
وغَهِبْتُ عن هذا الشّيء غَهَباً إذا غفلتُ عنه ونسيتُه.
وأَصَبْتُ هذا الصّيدَ غَهَباً، أي: غَفْلَةً من غيرِ تعمّد.

##### Türkçe

باب **الهاء** و**الغين** و**الباء**
**هب غ**، **غ ه ب** kullanımdadır

**هبغ**:
**الهُبوغُ**: uyku. **هَبَغَ** falan **يَهْبَغُ** **هبغاً**; uyuduğu zaman. Dedi ki:
هَبَغْنا بينَ أرجلهـنّ حـتّـى		تَبَخْبَخَ حَرُّذي رَمْضاءَ حامي

**غهب**:
**الغَيْهَبُ**: gecenin, devenin ve benzerinin siyahlığının şiddeti. Denir: **جَمَلٌ غَيْهَبٌ**: karanlık siyah.
Dedi ki:
تلاقيتها والبومُ يدعو بها الصَّدَى		وقد أُلْبِسَتْ أَفْراطُها ثِنْيَ غَيْهبِ
Ve **غَهِبْتُ** bu şeyden **غَهَباً**; ondan gaflet ettiğim ve onu unuttuğum zaman.
Ve bu avı **غَهَباً** vurdum; yani: kasıt olmaksızın bir gaflet (hâli) olarak.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الغَيْهَبُ: الظُلمة، والجمع الغياهب. يقال فرسٌ أدهم غَيْهَبٌ، إذا اشتدَّ سوادُه. والغَهَبُ، الغَفْلة؛ وقد غَهِبَ.

##### Türkçe

**الغَيْهَبُ**: karanlık; çoğulu **الغياهب**. “**فرسٌ أدهم غَيْهَبٌ**” denir; siyahlığı şiddetlendiği zaman. Ve **الغَهَبُ**, gaflet; ve (kişi) **غَهِبَ**.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ه غ ب
غهب : هبغ
استعمل من وجوهه : غهب : هبغ .
هبغ : قال الليث وغيره : الهُبُوغُ : النوم ؛ وأنشد :
هَبَغْنَا بين أَذْرُعِهِنَّ حتى
تَبَخْبَخَ حَرُّ ذي رَمْضَاءَ حَامِي
أبو عبيد عن أبي زيد : هَبَغَ الرجل يَهْبَغُ هَبْغاً : إذا نام . وعن أبي عمرو : خَبَط مثلُ هَبَغَ .
غهب : قال الليث : الغَيْهَبُ : شدَّة سواد الليلِ والجملِ ونحوهِ . يقال : جَمَلٌ غَيْهَبٌ : مُظْلِمُ السواد ؛ وقال امرؤ القيس :
تلافَيْتُها والبُومُ يَدْعُو بها الصَّدَى
وقد أُلْبِسَتْ أَقراطُها ثِنْيَ غَيْهَبِ
شمر عن ابن الأعرابيّ : لَيْلٌ غَيْهَبٌ وغيهم . وقد اغْتَهَبَ الرجل : سار في الظُّلْمَة ؛ وقال الكميت :
فذاكَ شبَّهتهُ المُذَكَّرَةَ ال
وَجْنَاءَ في البِيْدِ ، وهي تَغْتَهِبُ
أي : تُباعِدُ في الظلم ، وتذهب . وقال اللحياني : أسودُ غيهَبٌ وغَيْهَمٌ ، وقاله ابن الأعرابيّ أيضاً . وقال شمر : الغَيْهَبُ ، من الرجال : الأسود ، شُبه بِغَيْهَب اللَّيل . قال : و الغَيْهَبُ : الذي فيه غفلة أو هَبْتَةٌ ؛ وأنشد :
حَلَلْتُ به وِتْري وأدْرَكْتُ ثُؤْرَتي
إذا ما تَنَاسَى ذَحْلَهُ كلُّ غَيْهَبِ
وقال كعب بن جعيل يصف الظليم :
غَيْهَبٌ هَوْهَاةٌ مُخْتَلِطٌ
مستعَارٌ حِلْمُه غَيْرُ دَئِلْ
ورُوي عن عطاء : أَنَّه سئل عن رجُلٍ أَصَاب صيداً غَهَباً ، وهو مُحْرم ، فقال : عليه الجَزَاءُ . قال شمر : الغَهَبُ : أن يُصيبه غَفْلةٌ من غير تعمُّد ، يقال : غَهِبْتُ عن الشيء ، أَغْهَبُ عنه غَهَباً : إذا أغفلتَ عنه ونسيتَه ، ونحو ذلك قال أبو عبيد في
 ( كتابه ) : أبو عبيدة : أشَدُّ الخيل دُهْمَةً ، الأدْهَمُ الغَيْهَبِيُّ ؛ وهو : أشد الخيل سواداً ؛ والأنثى : غَيْهَبَةٌ ، والجميع غَياهِب . قال : والدَّجُوجِيُّ : دون الغَيْهَبِ في السواد ، وهو صافي لونِ السّواد .

##### Türkçe

ه غ ب
**غهب** : **هبغ**

Şu vecihlerinden kullanılmıştır: **غهب** : **هبغ** .

**هبغ** : Leys ve başkaları dedi: **الهُبُوغُ** : uyku; ve şu beyti okudu:
هَبَغْنَا بين أَذْرُعِهِنَّ حتى
تَبَخْبَخَ حَرُّ ذي رَمْضَاءَ حَامِي

Ebû Ubeyd, Ebû Zeyd’den: **هَبَغَ** adam **يَهْبَغُ** **هَبْغاً**: uyuduğu zaman. Ebû Amr’dan: **خَبَط** , **هَبَغَ** gibidir.

**غهب** : Leys dedi: **الغَيْهَبُ** : gecenin, devenin ve benzerinin siyahlığının şiddeti. Denir ki: **جَمَلٌ غَيْهَبٌ** : siyahlığı karanlık; İmru’ul-Kays dedi:
تلافَيْتُها والبُومُ يَدْعُو بها الصَّدَى
وقد أُلْبِسَتْ أَقراطُها ثِنْيَ غَيْهَبِ

Şemmer, İbnü’l-A‘râbî’den: **لَيْلٌ غَيْهَبٌ** ve **غيهم**. Ve adam **اغْتَهَبَ**: karanlıkta yürüdü; Kümeyt dedi:
فذاكَ شبَّهتهُ المُذَكَّرَةَ ال
وَجْنَاءَ في البِيْدِ ، وهي تَغْتَهِبُ

Yani: karanlıkta uzaklaşır, ve gider. Lihyânî dedi: **أسودُ غيهَبٌ** ve **غَيْهَمٌ**; bunu İbnü’l-A‘râbî de söyledi. Şemmer dedi: **الغَيْهَبُ** erkeklerden: siyah olan; gecenin **غَيْهَب**’ine benzetilmiştir. Dedi ki: ve **الغَيْهَبُ** : içinde gaflet veya **هَبْتَةٌ** bulunan; ve şu beyti okudu:
حَلَلْتُ به وِتْري وأدْرَكْتُ ثُؤْرَتي
إذا ما تَنَاسَى ذَحْلَهُ كلُّ غَيْهَبِ

Ka‘b b. Cu‘ayl, devekuşunu vasfederek dedi:
غَيْهَبٌ هَوْهَاةٌ مُخْتَلِطٌ
مستعَارٌ حِلْمُه غَيْرُ دَئِلْ

Atâ’dan rivayet olundu: kendisine, ihramlı iken **غَهَباً** bir av vuran bir adam hakkında soruldu da: “Üzerine **الجَزَاءُ** vardır” dedi. Şemmer dedi: **الغَهَبُ** : kasıt olmaksızın ona bir gafletin isabet etmesidir; denir ki: **غَهِبْتُ عن الشيء** , **أَغْهَبُ عنه غَهَباً**: ondan gafil olduğun ve onu unuttuğun zaman; ve bunun benzerini Ebû Ubeyd (kitabında) söyledi: Ebû Ubeyde: atların siyahlıkça en şiddetlisi, **الأدْهَمُ الغَيْهَبِيُّ**’dir; o: atların en şiddetli siyahıdır; dişisi: **غَيْهَبَةٌ**; hepsi: **غَياهِب**. Dedi ki: ve **الدَّجُوجِيُّ** : siyahlıkta **الغَيْهَبِ**’den aşağıdır; o, siyah rengin safıdır.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الغين والهاء وما يثلثهما)
(غهب) الغين والهاء والباء أصلٌ صحيح يدلُّ على ظَلامٍ وقِلّة ضياء، ثم يُستعار. فالغَيْهَب: الظُّلمة. يقال للأدهم من الخَيل الشَّديد الدُّهمة: غَيْهَب. ويستعار هذا فيقال للغَفْلة عن الشَّيء: غَهَبٌ. يقال: غَهِبَ عنه، إذا غَفَل.‏
ـ

##### Türkçe

(غين ve **الهاء** ve ikisini üçleyen şeyler bâbı)
(**غهب**) **الغين** ve **الهاء** ve **الباء** sahih bir asıldır; bir karanlığa ve ışığın azlığına delâlet eder; sonra ödünç alınır. Şu hâlde **الغَيْهَب**: karanlıktır. Atlardan koyu yağız olan, koyu yağızlığı şiddetli olana **غَيْهَب** denir. Bu ödünç alınır da şöyle denir: bir şeyden gaflet için **غَهَبٌ**. Denir ki: **غَهِبَ** ondan; yani gaflet etti.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

غ ه ب
أحسن من بياض الكوكب في سواد الغيهب وهو الظّلمة الشديدة‏.‏

##### Türkçe

غ ه ب
**أحسن**: **بياض**ın, **سواد الغيهب** içinde **الكوكب**un **بياض**ından daha güzelidir; ve o, **الظّلمة الشديدة**dir.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الليث: الغَيْهَبُ شِدَّةُ سَوادِ الليل والجَملِ ونحوه؛ يقال جَمَلٌ غَيْهَبٌ: مُظْلِم السَّواد؛ قال امرؤُ القيس:
تَلافَيْتُها، والبُومُ يَدْعُو بها الصَّدَى، *  وقد أُلْبِسَتْ أَقْراطُها ثِنْيَ غَيْهَبِ وقد اغْتَهَبَ الرجلُ: سار في الظُّلمة؛ وقال الكميت:
فذَاكَ شَبَّهْته الـمُذَكَّرَةَ الْـ *  ـوَجْناءَ في البِـيدِ، وهي تَغْتَهِبُ أَي تُباعِدُ في الظُّلَم، وتَذْهَبُ.
اللحياني: أَسْوَدُ غَيْهَبٌ وغَيْهَمٌ. شَمر: الغَيْهَبُ من الرجال الأَسْوَدُ، شُبِّه بغَيْهب الليل. وأَسودُ غَيْهَبٌ: شديدُ السواد. وليلٌ غَيْهَبٌ: مُظْلِم. وفي حديث قُسٍّ: أَرْقُبُ الكَوْكَب، وأَرْعَى الغَيْهَب. الغَيْهَبُ: الظُّلْمة، والجمع الغَياهِبُ، وهو الغَيْهَبانُ. وفرسٌ أَدْهَمُ غَيْهَبٌ إِذا اشْتَدَّ سواده. أَبو عبيد: أَشَدُّ الخَيْلِ دُهْمةً، الأَدْهَمُ الغَيْهَبِـيُّ، وهو أَشَدُّ الخيل سَواداً؛ والأُنثى: غَيْهَبةٌ، والجمع: غَياهِبُ. قال: والدَّجُوجِـيُّ:
\<ص:654>
دون الغَيْهَبِ في السَّوادِ، وهو صافي لَوْنِ السَّواد. وغَهِبَ عن الشيءِ غَهَباً وأَغْهَبَ عنه: غَفَل عنه، ونَسِـيَه. والغَهَبُ، بالتحريك: الغَفْلَة. وقد غَهِبَ، بالكسر. وأَصاب صَيْداً غَهَباً أَي غَفْلة من غير تعمد. وفي الحديث: سُئِلَ عَطاءٌ عن رجل أَصابَ صَيْداً غَهَباً، وهو محرم، فقال: عليه الجَزاءُ. الغَهَبُ، بالتحريك: أَن يُصِـيبَ الشيءَ غَفْلَةً من غير تَعَمُّدٍ. وكساءٌ غَيْهَبٌ: كثير الصُّوف. والغَيْهَبُ: الثَّقِـيلُ الوَخِمُ؛ وقيل: هو البليد؛ وقيل: الغَيْهَب الذي فيه غَفْلة، أَو هَبْتَةٌ؛ وأَنشد: حَلَلْتُ بهِ وِتْري وأَدْرَكْتُ ثُؤرَتي،  *  إِذا ما تَناسَى ذَحْلَهُ كلُّ غَيْهَبِ وقال كَعْبُ بن جُعَيْلٍ يَصِفُ الظَّليمَ:
غَيْهَبٌ هَوْهاءة مُخْتَلِطٌ، *  مُسْتَعارٌ حِلْمُه غَيْرُ دَئِلْ والغَيْهَبُ: الضعيفُ من الرجال.
والغَيْهَبانُ: البَطْنُ.
والغَيْهَبةُ: الجَلَبة في القتال.

##### Türkçe

الليث: **الغَيْهَبُ** gecenin, devenin ve benzerinin siyahlığının şiddetidir; denir ki:
**جَمَلٌ غَيْهَبٌ**: karanlık siyah; İmru’ul-Kays dedi ki:
“Onu telafi ettim; baykuş onunla yankıyı çağırıyor iken, * ve onun küpeleri **ثِنْيَ غَيْهَبِ** giydirilmişti.”
Ve **اغْتَهَبَ** adam: karanlıkta yürüdü; el-Kumeyt dedi ki:
“İşte o, onu hatırlatıcı olanı benzettim * çoraklarda **الوَجْناءَ**’ya, o ise **تَغْتَهِبُ**.”
Yani: karanlıklarda uzaklaşır ve gider.

اللحياني: **أَسْوَدُ غَيْهَبٌ** ve **غَيْهَمٌ**. Şemr: **الغَيْهَبُ** erkeklerden siyah olandır; gecenin **غَيْهب**’ine benzetildi. Ve **أَسودُ غَيْهَبٌ**: siyahlığın şiddetlisi. Ve gece:
**غَيْهَبٌ**: karanlık. Ve Kuss’un hadisinde: “Yıldızı gözetlerim ve **الغَيْهَب**’i güderim.” **الغَيْهَبُ**: karanlık; çoğulu **الغَياهِبُ**’dur; o da **الغَيْهَبانُ**’dır. Ve at **أَدْهَمُ غَيْهَبٌ**: siyahlığı şiddetlendiği zaman. Ebû Ubeyd: Atların en şiddetli esmerliği, **الأَدْهَمُ الغَيْهَبِـيُّ**’dir; o, atların en şiddetli siyahıdır; dişisi:
**غَيْهَبةٌ**; çoğulu: **غَياهِبُ**. Dedi ki: ve **الدَّجُوجِـيُّ**:
\<ص:654>
siyahlıkta **الغَيْهَبِ**’in altındadır; o, siyahlık renginin safıdır. Ve **غَهِبَ** bir şeyden **غَهَباً** ve ondan **أَغْهَبَ**: ondan gafil oldu ve onu unuttu.
Ve **الغَهَبُ**, harekeli olarak: gaflet. Ve (o) **غَهِبَ**, kesre ile. Ve bir avı **غَهَباً** vurdu; yani kasıtsız olarak bir gafletle. Ve hadiste: Atâ’ya, ihramlı iken bir avı **غَهَباً** vuran bir adam hakkında soruldu; dedi ki: ona ceza vardır. **الغَهَبُ**, harekeli olarak: bir şeyi kasıtsız olarak bir gafletle vurmasıdır.
Ve **كساءٌ غَيْهَبٌ**: çok yünlü. Ve **الغَيْهَبُ**: ağır, bıktırıcı; ve denildi ki: o ahmaktır; ve denildi ki: **الغَيْهَبُ** içinde gaflet olan, yahut bir sersemlik olan kimsedir; ve (şu beyit) okundu:
“Onunla kinimi çözdüm ve öcümü elde ettim, * ne zaman ki her **غَيْهَبِ** onun kan davasını unutur.”
Ve Ka‘b b. Cu‘ayl, devekuşunu vasfederek dedi ki:
“**غَيْهَبٌ** **هَوْهاءة** karışık, * ödünç alınmış; onun hilmi **غَيْرُ دَئِلْ**.”
Ve **الغَيْهَبُ**: erkeklerden zayıf olan.
Ve **الغَيْهَبانُ**: karın.
Ve **الغَيْهَبةُ**: savaşta gürültü.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* غ ه ب * * الغَيْهَبُ * الظلمة والجمع * الغَيَاهِب * يقال فرس * غَيْهَبٌ * إذا اشتد سواده و * الغَهَبُ * بفتحتين الغفلة وفي الحديث ﴿سُئِل عطاء عن رجل أصاب صيدا غَهَبا قال عليه الجزاء﴾ قال أبو عبيد يعني غفلة من غير تعمد

##### Türkçe

* غ ه ب * * **الغَيْهَبُ** * karanlık; çoğulu * **الغَيَاهِب** *. Denir ki: at * **غَيْهَبٌ** *; siyahlığı şiddetlendiği zaman. Ve * **الغَهَبُ** * (iki fetha ile): gaflet. Hadiste: ﴿Atâ’ya, bir adamın * **غَهَبا** * av vurması hakkında soruldu; “ona ceza vardır” dedi.﴾ Ebû Ubeyd dedi ki: yani, kasıt olmaksızın gaflet.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الغيهب: الظلمة، وبه فسر حديث قس: أرمق الغيهب كالغيهبان، و قد اغتهب الرجل: سار فيه أي الغيهب. قال الكميت:
  فذاك شبهته المـذكـرة ال                      وجناء في البيد وهي تغتهب أي تباعد في الظلم وتذهب. الغيهب: الشديد السواد من الخيل والليل بالجر معطوف على الخيل ويمكن أن يكون بالرفع على أنه معطوف على الشديد، كما في الأساس. والغيهب: الليل. تقول: أحسن من بياض الكوكب في سواد الغيهب، انتهى. وعن الليث: الغيهب: شدة سواد الليل والجمل ونحوه. يقال: جمل غيهب: مظلم السواد. قال امرؤ القيس:
  تلافيتها والبوم يدعو بها الصدى                      وقد ألبست أفراطها ثني غيهب

  وعن اللحياني: أسود غيهب، وغيهم. وعم شمر: الغيهب من الرجال: الأسود، شبه بغيهب الليل. وأسود غيهب: شديد السواد. وليل غيهب: مظلم. وفرس أدهم غيهب، إذا اشتد سواده. وفي كتاب الخيل لأبي عبيد: أشد الخيل دهمة الأدهم الغيهبي، وهو أشد الخيل سوادا، والأنثى غيهبة، والجمع غياهب. قال: والدجوجي دون الغيهب في السواد، وهو صافي لون السواد. الغيهب: الرجل الضعيف الغافل المهبوت. قال:
  حللت به وتري وأدركت ثؤرتي                      إذا ما تناسى وتره كل غيهـب وقد مر في العين المهملة أو هو الثقيل الوخم أو هو البليد، قال كعب بن جعيل يصف الظليم:
  غيهب هوهاءة مختلط                      مستعار حلمه غير دئل وفي الروض للسهيلي، ويقال لذكر النعام: غيهب. الغيهب: الكساء الكثير الصوف، لغة في العين المهملة وقد تقدم. والغيهبة: الجلبة، محركة، هو الصياح والحركة في القتال، نقله الصاغاني. والغيهبان برفع النون: البطن، نقله الصاغاني. وغهبى الشباب كزمكي ويمد: أوله وإبانه لغة في العين المهملة وقد تقدم. وغهب عنه كفرح وأغهب غفل عنه ونسيه. والغهب بالتحريك: الغفلة. في الصحاح -في الحديث-: سئل عطاء عن رجل أصاب صيدا غهبا، محركة قال: عليه الجزاء. الغهب: أن يصيب غفلة بلا تعمد. ومثله في لسان العرب والنهاية وغيرهما من دواوين اللغة.

##### Türkçe

**الغيهب**: karanlık; ve bununla **قس** hadisi tefsir edilmiştir: “**أرمق الغيهب كالغيهبان**”; ve gerçekten adam **اغتهب**: onda, yani **الغيهب**’de yürüdü. **الكميت** dedi ki:
  “İşte o, onu, hatırlatıcı **ال**’li **وجناء**’a benzettin;
  ıssız yerde, o **تغتهب**” yani karanlıkta uzaklaşır ve gider. **الغيهب**: atlardan ve geceden şiddetli siyahlık; cer ile **الليل** atlara matuftur; ve **الأساس**’ta olduğu gibi, **الشديد**’e matuf olmak üzere ref ile olması da mümkündür. Ve **الغيهب**: gece. Dersin ki: “**الغيهب**’in siyahlığında yıldızın beyazlığından daha güzeldir”; bitti. Ve **الليث**’ten: **الغيهب**: gecenin ve devenin ve benzerinin siyahlığının şiddeti. Denir ki: **جمل غيهب**: karanlık siyah. **امرؤ القيس** dedi ki:
  “Onu telafi ettim; ve baykuş onda yankıyı çağırır,
  ve onun ön kısımlarını **ثني غيهب** giydirmişti.”

  Ve **اللحياني**’den: **أسود غيهب** ve **غيهم**. Ve **شمر**’den: erkeklerden **الغيهب**: siyah; gecenin **غيهب**’ine benzetildi. Ve **أسود غيهب**: şiddetli siyahlık. Ve **ليل غيهب**: karanlık. Ve **فرس أدهم غيهب**; siyahlığı şiddetlendiği zaman. Ve **أبي عبيد**’in **كتاب الخيل**’inde: atların en şiddetli **دهمة**’si **الأدهم الغيهبي**’dir; ve o, atların en şiddetli siyahıdır; dişisi **غيهبة**’dir; çoğulu **غياهب**’dir. Dedi ki: ve **الدجوجي** siyahlıkta **الغيهب**’in altındadır; ve o, siyahlık renginin safıdır. **الغيهب**: zayıf, gafil, sersem adam. Dedi ki:
  “Onunla intikamımı çözdüm ve öcümü yakaladım,
  her **غيهـب** intikamını unuttuğu zaman.” Ve bu, **العين المهملة**’de geçti; yahut o, ağır, uyuşuk; yahut o, ahmak. **كعب بن جعيل**, devekuşunu vasfederek dedi ki:
  “**غيهب**; **هوهاءة**; karışık,
  ödünç alınmış hilmi, **دئل** olmayan.” Ve **السهيلي**’nin **الروض**’unda: ve devekuşunun erkeğine **غيهب** denir. **الغيهب**: çok yünlü örtü; **العين المهملة**’de bir lugat; ve daha önce geçti. Ve **الغيهبة**: gürültü; harekeli; o, savaşta bağırış ve harekettir; bunu **الصاغاني** nakletti. Ve **الغيهبان** nunun ref’iyle: karın; bunu **الصاغاني** nakletti. Ve **غهبى الشباب** **كزمكي** ve med ile: onun evveli ve başlangıcı; **العين المهملة**’de bir lugat; ve daha önce geçti. Ve ondan **غهب** **كفرح** ve **أغهب**: ondan gafil oldu ve onu unuttu. Ve **الغهب** hareke ile: gaflet. **الصحاح**’ta –hadiste–: **عطاء**’ya, **غهبا** bir av isabet ettiren bir adam hakkında soruldu; harekeli; dedi ki: ona ceza gerekir. **الغهب**: kasıtsız olarak, taammütsüz bir gafletle isabet etmektir. Ve bunun benzeri **لسان العرب**’da ve **النهاية**’de ve dil divanlarının diğerlerinde.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

غَهِبَ
1 غَهِبَ ذ , [aor. غَهَبَ ,] inf. n. غَهَبٌ, He was unmindful, negligent, inattentive, inadvertent, inconsiderate, or heedless. (S.) You say, غَهِبَ عَنْهُ He was unmindful, &c., and forgetful, of him, or it; (K, TA;) as also ↓ اغهب. (TA.) And أَصَابَ صَيْدًا غَهَبًا He hit an object of the chase, or objects thereof, inadvertently, unintentionally. (A 'Obeyd, S, K, from a trad.) ― -b2- And غَهِبَهُ He was ignorant of it; as also عَهِبَهُ. (TA in art. عهب.)

4 أَغْهَبَ see the preceding paragraph.

اغتهب
8 اغتهب ذ He (a man, TA) journeyed in the darkness: (K, TA:) and went far away therein. (TA.)

غِهِبَّى الشَّبَابِ
غِهِبَّى الشَّبَابِ ذ and غِهِبَّاؤُهُ, and likewise with the unpointed ع, The first part, or state, of youth. (K, TA.)

غَيْهَبٌ
غَيْهَبٌ ذ Darkness; (S, A, K;) as also ↓ غَيْهَبَانٌ: (K:) pl. of the former غَيَاهِبُ. (S.) ― -b2- And A horse, and night, intensely black: (K, TA:) or, instead of وَاللَّيْلِ in the K, we may read وَاللَّيْلُ; so that the meaning may be, a horse intensely black: and night: agreeably with the A, in which this latter meaning [as well as the former] is assigned to the word; and it is added that one says, أَحْسَنُ مِنْ بَيَاضِ الكَوْكَبِ فِى سَوَادِ الغَيْهَبِ [More beautiful than the whiteness of the star in the blackness of night]: (TA:) or it signifies intense blackness of the night and of a camel and the like: you say جَمَلٌ غَيْهَبٌ a deep-black camel: (Lth, TA:) and also أَسْوَدُ غَيْهَبٌ and غَيْهَمٌ: (Lh, TA:) and رَجُلٌ غَيْهَبٌ a black man; likened to the darkness of night: and لَيْلٌ غَيْهَبٌ a dark night: (Sh, TA:) and فَرَسٌ أَدْهَمُ غَيْهَبٌ a horse intensely black: (Sh, S, TA:) and it is said in “ the Book of Horses ” by A 'Obeyd that أَدْهَمُ ↓ غَيْهَبِىٌّ signifies [a horse] of the deepest black hue: that the fem. is غَيْهَبَةٌ; and the pl., غَيَاهِبُ: and that دَجُوجِىٌّ is less than غَيْهَبٌ in blackness, signifying “ of a clear black hue. ” (TA.) -A2- Also, applied to a man, Unmindful, negligent, inattentive, inadvertent, inconsiderate, or heedless: (K, TA:) and weak, and timid: (TA:) or (K, TA, but in the CK “ and, ”) a heavy, troublesome man: or stupid, dull, or wanting in intelligence; or inert, or wanting in vigour. (K, TA.) And Lacking ability to seek his blood-revenge, or retaliation; as also عَيْهَبٌ. (TA in art. عهب.) -A3- And A [garment of the kind called] كِسَآء having much wool; very woolly; (K, TA;) as also عَيْهَبٌ. (TA.) ― -b2- And A male ostrich. (R, TA.)

غَيْهَبَةٌ
غَيْهَبَةٌ ذ A clamour, or confused noise, (K, TA,) and commotion, (TA,) in fight, or conflict. (K, TA.)

غَيْهَبِىٌّ
غَيْهَبِىٌّ ذ : see غَيْهَبٌ.

غَيْهَبَانٌ
غَيْهَبَانٌ ذ : see غَيْهَبٌ. -A2- Also The belly. (K.)

##### Türkçe

غَهِبَ
1 **غَهِبَ** **ذ** , [muzâri‘ **غَهَبَ** ,] mastar ismi **غَهَبٌ**, O, gaflet etti, ihmalkâr oldu, dikkatsiz oldu, sehven oldu, düşüncesiz oldu, yahut gafil oldu. (S.) Sen dersin ki, **غَهِبَ عَنْهُ** O, ondan yahut ondan (şeyden) gafil oldu, vb., ve onu yahut onu (şeyi) unuttu; (K, TA;) bunun gibi ↓ **اغهب**. (TA.) Ve **أَصَابَ صَيْدًا غَهَبًا** O, avdan bir nesneyi yahut ondan nesneleri, sehven, kasıtsız olarak vurdu. (A 'Obeyd, S, K, bir rivayetten.) ― -b2- Ve **غَهِبَهُ** O, onu bilmedi; bunun gibi **عَهِبَهُ**. (TA, madde **عهب**’de.)

4 **أَغْهَبَ** önceki paragrafı gör.

اغتهب
8 **اغتهب** **ذ** O (bir adam, TA) karanlıkta yolculuk etti: (K, TA:) ve onun içinde uzaklaştı. (TA.)

غِهِبَّى الشَّبَابِ
**غِهِبَّى الشَّبَابِ** **ذ** ve **غِهِبَّاؤُهُ**, ve yine noktasız **ع** ile, Gençliğin ilk kısmı, yahut hâli. (K, TA.)

غَيْهَبٌ
**غَيْهَبٌ** **ذ** Karanlık; (S, A, K;) bunun gibi ↓ **غَيْهَبَانٌ**: (K:) ilkinin çoğulu **غَيَاهِبُ**. (S.) ― -b2- Ve bir at, ve gece, pek siyah: (K, TA:) yahut K’deki **وَاللَّيْلِ** yerine **وَاللَّيْلُ** okuyabiliriz; böylece mâna, pek siyah bir at: ve gece olur: A’ya uygun olarak; onda bu son mâna [ilkiyle beraber] kelimeye verilmiştir; ve şu eklenmiştir ki kişi der: **أَحْسَنُ مِنْ بَيَاضِ الكَوْكَبِ فِى سَوَادِ الغَيْهَبِ** [Gecenin siyahlığında yıldızın beyazlığından daha güzel]: (TA:) yahut gecenin ve devenin ve benzerinin pek siyahlığını ifade eder: sen dersin **جَمَلٌ غَيْهَبٌ** koyu-siyah bir deve: (Lth, TA:) ve ayrıca **أَسْوَدُ غَيْهَبٌ** ve **غَيْهَمٌ**: (Lh, TA:) ve **رَجُلٌ غَيْهَبٌ** siyah bir adam; gecenin karanlığına benzetilmiş: ve **لَيْلٌ غَيْهَبٌ** karanlık bir gece: (Sh, TA:) ve **فَرَسٌ أَدْهَمُ غَيْهَبٌ** pek siyah bir at: (Sh, S, TA:) ve A 'Obeyd’in “Atlar Kitabı”nda denilmiştir ki **أَدْهَمُ** ↓ **غَيْهَبِىٌّ** [bir at] en koyu siyah renkte olan demektir: müennesi **غَيْهَبَةٌ**’dir; ve çoğulu, **غَيَاهِبُ**: ve **دَجُوجِىٌّ** siyahlıkta **غَيْهَبٌ**’dan daha azdır; “berrak siyah renkte” mânasına gelir. (TA.) -A2- Ayrıca, bir adama uygulanarak, gafil, ihmalkâr, dikkatsiz, sehven olan, düşüncesiz, yahut gafil: (K, TA:) ve zayıf, ve korkak: (TA:) yahut (K, TA, fakat CK’de “ve,”) ağır, eziyet verici bir adam: yahut aptal, donuk, yahut anlayıştan yoksun; yahut atıl, yahut canlılıktan yoksun. (K, TA.) Ve kan davasını, yahut kısası, talep etmeye güç yetiremeyen; bunun gibi **عَيْهَبٌ**. (TA, madde **عهب**’de.) -A3- Ve [**كِسَآء** denilen türden] çok yünlü bir örtü; pek yünlü; (K, TA;) bunun gibi **عَيْهَبٌ**. (TA.) ― -b2- Ve erkek devekuşu. (R, TA.)

غَيْهَبَةٌ
**غَيْهَبَةٌ** **ذ** Bir gürültü, yahut karışık ses, (K, TA,) ve kargaşa, (TA,) savaşta, yahut çatışmada. (K, TA.)

غَيْهَبِىٌّ
**غَيْهَبِىٌّ** **ذ** : **غَيْهَبٌ**’ü gör.

غَيْهَبَانٌ
**غَيْهَبَانٌ** **ذ** : **غَيْهَبٌ**’ü gör. -A2- Ayrıca karın. (K.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%87%D8%A8/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

غَهِبَ
غَهِبَ A ( n. ac. غَهَب 4 ),
a.  [ 'An ], Neglected, overlooked; omitted; forgot.

أَغْهَبَ
أَغْهَبَ IV .
a.  see I .

اِغْتَهَبَ
اِغْتَهَبَ VIII ,
a.  Journeyed in the darkness, travelled by night.

غَهَبًا
غَهَبًا
a.  Accidentally, unzwares, unintentionally.

غَيْهَب
غَيْهَب ( pl. غَيَاهِب ),
a.  Darkness, dark.

b.  Dark; black.

غَيْهَبَة
غَيْهَبَة
a.  Tumult of fight; din, turmoil of battle.

غَيْهَبَان
غَيْهَبَان
a.  Belly.

غَهِق
غَهِق
a.  Long, tall; high.

غَوْبَر
غَوْبَر
a.  A species of fish.

##### Türkçe

**غَهِبَ**
**غَهِبَ** A (isim mastarı **غَهَب** 4),
a. [‘An], İhmal edilmiş, gözden kaçırılmış; atlanmış; unutmuş.

**أَغْهَبَ**
**أَغْهَبَ** IV.
a. I’e bak.

**اِغْتَهَبَ**
**اِغْتَهَبَ** VIII,
a. Karanlıkta yolculuk etti, geceleyin seyahat etti.

**غَهَبًا**
**غَهَبًا**
a. Kazara, farkında olmadan, istemeyerek.

**غَيْهَب**
**غَيْهَب** (çoğulu **غَيَاهِب**),
a. Karanlık, karanlık.

b. Karanlık; siyah.

**غَيْهَبَة**
**غَيْهَبَة**
a. Savaşın kargaşası; gürültü, savaşın uğultusu.

**غَيْهَبَان**
**غَيْهَبَان**
a. Karın.

**غَهِق**
**غَهِق**
a. Uzun, boylu; yüksek.

**غَوْبَر**
**غَوْبَر**
a. Bir balık türü.
