# غوغ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%88%D8%BA/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA%D9%88%D8%BA/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غوغ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA%D9%88%D8%BA.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: غوغ

الغاغ أهمله الجوهري وقال ابن دريد: هو الحبق محركة: نوع من الراحين، ولما كان الحبق محتملا لمعنى النبت وغيره فسره بقوله: أي الفوذنج، وقد سبق أنه معرب بودينه، وقال الليث: الغاغة: نبات شبه الهرنوي.
 وقال أبو عبيدة: الغوغاء: الجراد بعد أن ينبت جناحه، وقبله يسمى دبى، وذلك إذا تحرك ولم ينبت جناحه.
 أو هو الجراد إذا انسلخ من الألوان، وصار إلى الحمرة، وهذا قول الأصمعي.
 وقال أبو عبيدضة: الغوغاء أيضا: شيء يشبه البعوض ولا يعض، ولا يؤذي لضعفه قال: وبه سمي الغوغاء من الناس، وهو مجاز، و الذي قاله أبو عبيدة: إن أصل الغوغاء: الجراد حين يخف للطيران، ومثله لابن الأثير، وفي حديث عمر: قال له ابن عوف، رضي الله عنهما: يحضرك غوغاء الناس، أراد بهم السفلة من الناس والمتسرعين إلى الشر، ويجوز أن يكون من الغوغاء: الصوت والجلبة، لكثرة لغطهم وصياحهم.
 ومن سجعات الأساس: غمار الغوغاء غبار البوغاء.

### Türkçe

**الغاغ**: el-Cevherî onu ihmal etti. İbn Düreyd dedi ki: O, harekeli olarak **الحبق**tır: **الراحين**den bir türdür. **الحبق** bitki ve başkası mânâsına muhtemel olunca onu şu sözüyle açıkladı: yani **الفوذنج**. Daha önce onun **بودينه**’den muarreb olduğu geçti. Leys dedi ki: **الغاغة**: **الهرنوي**ye benzer bir bitkidir.

Ebû Ubeyde dedi ki: **الغوغاء**: kanadı bittikten sonra çekirge; ondan önce **دبى** diye adlandırılır; bu, hareket ettiği hâlde kanadı bitmediği zamandır.

Yahut o, renklerden sıyrılıp kızıllığa döndüğü vakit çekirgedir; bu, Asmaî’nin sözüdür.

Ebû Ubeyضة dedi ki: **الغوغاء** ayrıca: sivrisineğe benzeyen bir şeydir; ısırmaz ve zayıflığından dolayı eziyet etmez. Dedi ki: İnsanlardan **الغوغاء** da bununla adlandırıldı; bu mecazdır. Ebû Ubeyde’nin söylediği: **الغوغاء**’nın aslı, uçmak için hafiflediği vakit çekirgedir; bunun benzeri İbnü’l-Esîr’indir. Ömer’in hadîsinde: İbn Avf ona dedi—Allah ikisinden de razı olsun—: “Sana insanların **غوغاء**’sı hazır bulunur.” Onlarla insanların aşağı tabakasını ve şerre acele edenleri kastetti. Ve **الغوغاء**dan, ses ve gürültü olması da câizdir; onların çokça gevezelikleri ve bağırışları sebebiyle.

**الأساس**’ın secilerinden: **غمار الغوغاء غبار البوغاء**.
