# غ — Tehzîbu'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA/sozluk/tehzib
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%BA/entries/tehzib

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [غ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%BA.md)
- Tehzîbu'l-Luğa: Ezherî · 10. yy

## Madde başı: غ

باب خماسي الغين
غ
غضنفر : الغضَنْفَرُ وهو الأسد ، ورجلٌ غَضَنْفَرٌ ؛ إذا كان غليظاً .
وقال أبو عبيدة : أُذُنٌ غَضَنْفَرَةٌ ، وهي التي غلظت وكثر لحمها ، حكاه عنه الأثرمُ .
وقال المفضل : الغضَنْفَرُ من الرجال : الغليظ ، وأنشد :
لهم سيدٌ لم يرفع الله ذِكره
أزَبُّ غُضون الساعدين غَضَنْفَر
وقال أبو عمرو : الغَضَنْفَر : الغليظ المُتَغصِّن ، وأنشد :
/ دِرْحايةٌ كوأْلَلٌ غَضَنْفَر
ضبغطر : أبو العباس عن ابن الأعرابي ، قال : الضَبَغْطَرى : ما حملته على رأسك وجعلت يديك فوقه لئلا يقع ، والضَّبَغطَرى أيضاً : اللعينُ الذي يُنصب في الزرع يُفَزَّعُ به الطير .
ظربغن : قال : وأخبرني عمرو عن أبي عمرو عن أبيه ، قال : الظَّرَبغانَةُ بالظاء والغين : الحيَّة .
آخر حرف الغين ولله المنَّة

### Türkçe

باب خماسي **الغين**
**غ**
**غضنفر** : **الغضَنْفَرُ** ve o aslandır; ve **رجلٌ غَضَنْفَرٌ**: eğer kaba/kalın yapılı ise.
Ve Ebû Ubeyde dedi: **أُذُنٌ غَضَنْفَرَةٌ**; ve o, kalınlaşmış ve eti çoğalmış olandır; bunu ondan **الأثرمُ** hikâye etti.
Ve el-Mufaddal dedi: erkeklerden **الغضَنْفَرُ**: kalın/kaba olandır; ve inşâd etti:
لهم سيدٌ لم يرفع الله ذِكره
أزَبُّ غُضون الساعدين غَضَنْفَر
Ve Ebû Amr dedi: **الغَضَنْفَر**: düğümlü/buruşuk (müteğassın) kalın olandır; ve inşâd etti:
/ دِرْحايةٌ كوأْلَلٌ غَضَنْفَر
**ضبغطر** : Ebû’l-Abbâs, İbnü’l-A‘râbî’den: dedi ki: **الضَبَغْطَرى**: onu başının üzerine taşıdığın ve düşmesin diye iki elini onun üstüne koyduğun şeydir; ve **الضَّبَغطَرى** ayrıca: ekinde dikilen, onunla kuşların korkutulduğu lânetli (şey/kimse).
**ظربغن** : dedi ki: Ve bana Amr, Ebû Amr’dan, o da babasından haber verdi; dedi ki: **الظَّرَبغانَةُ** **بالظاء والغين**: yılandır.
**آخر حرف الغين** ve Allah’a minnet (lütuf) aittir.
