# فأفأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%A3%D9%81%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%A3%D9%81%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فأفأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%A3%D9%81%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فأفأ

الفأفأ، كفدفد عن اللحياني والفأفاء مثل بلبال يقال: رجل فأفاء وفأفأ يمد ويقصر، وقد فأفأ، وامرأة فأفأة، كذا في لسان العرب، فسقط بذلك ما قاله شيخنا إن المعروف هو المد، وأما القصر فلا يعرف في الوصف إلا في شعر على جهة الضرورة: هو الذي يكثر ترداد الكلام إذا تكلم أو هو مردد الفاء ومكثره في كلامه إذا تكلم، وهو قول المبرد وفيه فأفأة أي حبسة في اللسان وغلبة الفاء على الكلام، وقال الليث: الفأفأة في الكلام كأن الفاء تغلب على اللسان.

### Türkçe

**الفأفأ**: Lihyânî’den olarak **كفدفد**. Ve **الفأفاء**: **بلبال** gibi. Denilir: **رجل فأفاء** ve **فأفأ**; uzatılır ve kısaltılır. Ve gerçekten **فأفأ** etmiştir. Ve (denilir:) **امرأة فأفأة**. Lisânü’l-ʿArab’da böyledir. Böylece şeyhimizin “bilinen uzatmadır; kısaltmaya gelince, vasıfta ancak zaruret yönüyle bir şiirde bilinir” dediği düşmüş oldu: O, konuştuğu zaman sözün tekrarını çokça yapan kimsedir; yahut konuştuğu zaman sözünde **الفاء**’yı tekrarlayan ve onu çoğaltandır. Bu, Müberred’in sözüdür. Ve onda **فأفأة** vardır; yani dilde bir tutulma ve söz üzerine **الفاء**’nın galebesi. Leys dedi: Sözde **الفأفأة**, sanki **الفاء** dil üzerine galip gelirmiş gibidir.
