# فا (ف-ا) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%A7
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%A7

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ف - ا
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%A7/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الفاء: حرف هجاء، وهو حرفٌ مَهْمُوسٌ، يكون أَصلاً وبَدلاً ولا يكون زائداً مصوغاً في الكلام إِنما يُزاد في أَوَّله للعطف ونحو ذلك. وفَيَّيْتُها: عَمِلتها. والفاء من حروف العطف ولها ثلاثة مواضع: يُعطَف بها وتَدلّ على الترتيب والتعقيب مع الإِشْراك، تقول ضَرَبْت زَيْداً فعَمْراً، والموضِع الثاني أَن يكون ما قبلها علة لما بعدها ويجري على العطف والتعقيب دون الإِشراك كقوله ضَرَبه فبكى وضَرَبه فأَوْجَعَه إِذا كان الضرب عِلَّةَ البُكاء والوَجَع، والموضع الثالث هو الذي يكون للابتداء وذلك في جواب الشرط كقولك إِنْ تَزُرْني فأَنْتَ محسِن، يكون ما بعد الفاء كلاماً مستأْنَفاً يعمل بعضه في بعض، لأَن قولك أَنتَ ابْتِداء ومُحْسِن خبره، وقد صارت الجملة جواباً بالفاء وكذلك القول إِذا أَجبت بها بعد الأَمْر والنَّهْي والاستفهام والنَّفْي والتَّمَنِّي والعَرْض، إِلاَّ أَنك تنصب ما بعد الفاء في هذه الأَشياء الستة بإضمار أَن، تقول زُرْني فأُحْسِنَ إِليك، لم تجعل الزيارة علة للإِحسان، ولكن قلت ذلك مِن شأْني أَبداً أَنْ أَفعل وأَن أُحْسِنَ إِليك على كل حال. قال ابن بري عند قول الجوهري، تقول زُرْني فأُحْسِنَ اليك: لم تجعل الزيارة علة للإِحسان؛ قال ابن بري: تقول زُرْني فأُحْسِن إليك، فإِن رفعت أُحْسِنُ فقلت فأُحْسِنُ إِليك لم تجعل الزيارة علة للإِحسان.

##### Türkçe

**الفاء**: hece harfi; ve o, fısıltılı bir harftir; asıl ve bedel olur ve olmaz
kelâmda türetilmiş زائد; ancak başında atıf için ve bunun benzeri için artırılır.
Ve **فَيَّيْتُها**: onu yaptım. Ve **الفاء** atıf harflerindendir ve onun üç yeri vardır: onunla atfedilir
ve tertibe ve ta‘kîbe (ardıllığa) ortaklık ile birlikte delâlet eder; dersin: **ضَرَبْت** **زَيْداً**
sonra **عَمْراً**; ikinci yer, ondan öncekisinin ondan sonrakine illet olmasıdır ve atıf
ve ta‘kîb üzere ortaklık olmaksızın cereyan eder; onun sözü gibi: **ضَرَبه فبكى** ve **ضَرَبه فأَوْجَعَه** eğer darp
ağlamanın ve acının illeti ise; üçüncü yer ise, ibtidâ için olan şeydir; ve bu,
şartın cevabında olur; senin sözün gibi: **إِنْ تَزُرْني فأَنْتَ محسِن**; **الفاء**’dan sonrası
müste’nef bir söz olur; onun bazısı bazısında amel eder; çünkü senin sözün **أَنتَ** ibtidâdır ve **مُحْسِن** onun haberidir;
ve cümle **الفاء** ile cevap olmuştur; ve söz de böyledir, eğer onunla emirden
ve nehiyden ve istifhamdan ve nefyden ve temennîden ve arzdan sonra cevap verirsen;
ancak sen bu altı şeyde **الفاء**’dan sonrasını gizli **أَن** ile nasb edersin; dersin: **زُرْني فأُحْسِنَ**
sana; ziyareti ihsana illet kılmadın; fakat bunu dedin: benim şe’nimdendir, daima
yapmam ve her hâl üzere sana ihsan etmem. İbn Berrî, Cevherî’nin sözü yanında dedi:
dersin: **زُرْني فأُحْسِنَ اليك**: ziyareti ihsana illet kılmadın; İbn Berrî dedi:
dersin: **زُرْني فأُحْسِن إليك**; eğer **أُحْسِنُ**’ü رفع edersen de **فأُحْسِنُ إِليك** dersen,
ziyareti ihsana illet kılmadın.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%A7/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

فَا
فَا ذ and فآءٌ Names of the letter ف, q. v. -A2- فَا as a prefixed n. in the accus. case, syn. with فَم, see voce فُوهٌ, in art. فوه.

##### Türkçe

فَا
**فَا** ذ ve **فآءٌ**: **ف** harfinin adları; buna bakınız. -A2-
**فَا**: nasb hâlinde öne getirilmiş bir isim olarak; **فَم** ile eşanlamlıdır; **فُوهٌ** maddesinde, **فوه** bölümünde **فُوهٌ** lafzına bakınız.
