# فتن — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AA%D9%86/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AA%D9%86/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فتن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AA%D9%86.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فتن

باب التاء والنون والفاء معهما
ن ت ف، ن ف ت، ت ن ف، ف ت ن مستعملات
نتف:
النَّتْفُ: نَزْعُ الشَّعْر والريش وما أَشْبَهَها، والنُّتافةُ ما انتُتِفَ من ذلك.
وأنتَفَ الشيء: أمكَنَ نَتْفُه.
نفت:
نَفَتَتِ القِدْر تَنْفِت نَفَتاناً إذا غَلا المَرَقُ فهيا فلزِقَ بجوانِب القِدْر فيَبِسَ عليه، فذلك النَّفتُ، وانضِمامُه النَّفَتانُ حيث بَهُمُّ المَرَق بالغَلَيان، يقال: نَفَتَتِ القِدْرُ إذا رَمَت مثلَ السِّهامِ تَنْفِتُ نَفتاً.
تنف:
التَّنُوفةُ: الأرضُ القَفْرُ، والجميع التَّنائِفُ.
فتن:
فَتَنَ فلانٌ يَفْتِنُ فهو فاتِنٌ أي مُفتَتِنٌ، والفُتُون مصدرُه، وهو اللتزم، ويقال: فَتَنَة غيرُه، وأنشَدَ:
رَخيم الكلامِ قطيع الرِّجا		مِ أمْسَى فؤادي بها فاتِنا
أي مُفتَتَناً.
والفَتْنُ: إِحراقُ الشيء بالتّارِ كالوَرَق الفتين أي المحترق، وقوله تعالى: "يومَ هم على النّارِ يُفْتَنُونَ"، أي يُحرَقوُن، وكانَ أصحابُ النبيِّ - صلى الله عليه وعلى آلهِ وسلّم- يُفْتَنُون بدينهم، أي يُعَذَّبُون ليَرُدّوا عن دِينهم، ومه قوله تعالى: "والفِتنةُ أشَدُّ من القَتل"، والفِتْنةُ: العَذاب.
والفِتنةُ: أن يَفتِنَ اللهُ قوماً أي يَبْتَليهم.
والفِتَنُ: ما يَقَعُ بين الناس م الحرب، ويقال في أمر العِشْق: فُتِنَ بها وافتَتَنَ بها أي عَشِقَها.
والفَتّان: الشَّيْطان، الفُتّانُ جَماعة.
وقوله تعالى: "ما أنتم عليه بفاتِنين"، أي مُضلِّين، عن الحَسَن ومُجاهد.
وفَتَنَ وأفتَنَ واحد، قال:
لَئِن فَتَنَتْني لَهي بالأمسِ أَفْتَنَتْ		سعيداً فأمسَى قد قَلا كلَّ مُسِلمِ
أي اختارَها على كل مُسلم، وقول امرئ القيس:
كأنّي ورَحلي والفِتانَ ونُمرُقي
أي غاشية الرَّحْل.

### Türkçe

باب **التاء** و**النون** و**الفاء** معهما
**ن ت ف**، **ن ف ت**، **ت ن ف**، **ف ت ن** müstamel(=kullanılan)dır.

**نتف**:
**النَّتْفُ**: kılın, tüyün ve benzerlerinin koparılmasıdır; **النُّتافةُ** ise bunlardan koparılmış olan şeydir.
**وأنتَفَ** şey: onun koparılması mümkün oldu.

**نفت**:
**نَفَتَتِ** tencere **تَنْفِت** **نَفَتاناً**; et suyu kaynadığı zaman, o (et suyu) hareketlenip tencerenin yanlarına yapışır da onun üzerinde kurur; işte bu **النَّفتُ**tur. Onun (bu fiilin) mastarı **النَّفَتانُ**dır; et suyu kaynamayla kabardığı zaman (böyledir). Denilir ki: **نَفَتَتِ القِدْرُ**; oklar gibi fırlattı; **تَنْفِتُ** **نَفتاً**.

**تنف**:
**التَّنُوفةُ**: çorak arazi; çoğulu **التَّنائِفُ**.

**فتن**:
**فَتَنَ** falan **يَفْتِنُ**; o hâlde o **فاتِنٌ**dir; yani **مُفتَتِنٌ**. **الفُتُون** onun mastarıdır; o, yapışıp kalandır. Denilir ki: **فَتَنَة** başkasını. Ve inşad etti:
رَخيم الكلامِ قطيع الرِّجا		مِ أمْسَى فؤادي بها فاتِنا
yani **مُفتَتَناً**.

**والفَتْنُ**: şeyin ateşle yakılmasıdır; **الوَرَق الفتين** gibi; yani yanmış. Yüce Allah’ın sözü: “يومَ هم على النّارِ **يُفْتَنُونَ**”; yani yakılırlar. Nebî’nin -Allah’ın salâtı onun ve âlinin üzerine olsun ve selâm- ashabı dinleri sebebiyle **يُفْتَنُون** idi; yani dinlerinden döndürsünler diye azap edilirlerdi. Yüce Allah’ın sözü de bundandır: “والفِتنةُ أشَدُّ من القَتل”; **الفِتْنةُ**: azaptır.

**والفِتنةُ**: Allah’ın bir kavmi **يَفتِنَ** etmesidir; yani onları imtihan etmesidir.

**والفِتَنُ**: insanlar arasında savaştan vuku bulan şeydir. Aşk işinde denilir ki: **فُتِنَ** onunla ve **افتَتَنَ** onunla; yani onu sevdi.

**والفَتّان**: şeytandır; **الفُتّانُ** cemaat(=çoğul)dur.

Yüce Allah’ın sözü: “ما أنتم عليه ب**فاتِنين**”; yani saptıranlar; **الحَسَن** ve **مُجاهد**’den.

**وفَتَنَ** ve **أفتَنَ** birdir. Dedi ki:
لَئِن فَتَنَتْني لَهي بالأمسِ أَفْتَنَتْ		سعيداً فأمسَى قد قَلا كلَّ مُسِلمِ
yani onu her Müslüman üzerine seçti. İmru’ul-Kays’ın sözü:
كأنّي ورَحلي و**الفِتانَ** ونُمرُقي
yani binek örtüsü.
