# فجع — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AC%D8%B9/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AC%D8%B9/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فجع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AC%D8%B9.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: فجع

فَجَعَهُ
1 فَجَعَهُ ذ , (S, MA, O, K,) aor. فَجَعَ , (O, K,) inf. n. فَجْعٌ (MA, O) and فَجِيعَةٌ; (MA; [or this is a simple subst.;]) and ↓ فجّعهُ, inf. n. تَفْجِيعٌ, (S, K,) or the latter verb has an intensive meaning; (O, TA;) It pained him; (S, MA, O, K;) afflicted, or distressed, him; disordered him, or rendered him diseased: (MA:) one says, فَجَعَتْهُ المُصِيبَةُ The affliction, calamity, or misfortune, pained him: (S, O:) or فَجْعٌ [expl. as the inf. n. of the pass. verb] signifies a man's being pained by the loss of a thing that is highly esteemed by him (يَكْرُمُ عَلَيْهِ); (Lth, O, K, TA;) such as property or cattle, and offspring, and a relation, or person beloved: (TA:) you say, فُجِعَ بِمَالِهِ (Lth, O, K) and بِوَلَدِهِ (Lth, O) [He was pained by the loss of his property or cattle, and his offspring]: and فَجَعْتُهُ فِى مَالِهِ and أَهْلِهِ [I pained, afflicted, or distressed, him, in, or in respect of, his property or cattle, and his family], aor. فَجَعَ , inf. n. فَجْعٌ. (Msb.)

2 فَجَّعَ see the preceding paragraph.

تفجّع
5 تفجّع ذ He (a man, S, O) expressed, or manifested, pain, affliction, or distress; or uttered lamentation, or complaint; syn. تَوَجَّعَ; (S, O, K, TA;) لَهُ [by reason of it]; (S;) or لِلْمُصِيبَةِ [by reason of the calamity, or misfortune; (O, K, TA;) and writhed, or cried out and writhed; by reason of it. (TA.)

فَجُوعٌ
فَجُوعٌ ذ : see فَاجِعٌ, in two places.

فَجِيعٌ
فَجِيعٌ ذ : see مَفْجُوعٌ.

فَجِيعَةٌ
فَجِيعَةٌ ذ , (S, O, Msb, K, TA,) of which the pl. is فَجَائِعُ, (Msb, TA,) i. q. رَزِيَّةٌ [i. e. An affliction, a calamity, or a misfortune; or such as is occasioned by the loss of things dear to one: or a great affliction or calamity or misfortune]: (S, O, Msb, K, TA:) accord. to ISd, such as pains by [the loss of] what is highly esteemed: (TA:) and ↓ فَاجِعَةٌ signifies the same; (S, * O, * Msb, K; *) pl. فَوَاجِعُ. (O, Msb.)

مَوْتٌ فَاجِعٌ
مَوْتٌ فَاجِعٌ ذ and ↓ فَجُوعٌ Death that pains [or afflicts or distresses] men by [attendant] calamities: (O, K, TA:) and in like manner, دَهْرٌ فَاجِعٌ (O, TA) and ↓ فَجُوعٌ [time, or fortune, that pains &c.]. (TA.) And مَيِّتٌ فَاجِعٌ [A person dead, or dying, that causes pain or affliction or distress], and [likewise] ↓ مفجع [app. مُفْجِعٌ], as being from أَفْجَعَ, though this [is a verb which] has not been used: thus in the L. (TA.) ― -b2- [Hence,] الفَاجِعُ The raven of separation or disunion (غُرَابُ البَيْنِ); (O, K, TA;) so called because [they assert that] it pains [or afflicts] men by separation or disunion: (O, TA:) an epithet in which the quality of a subst. predominates. (TA.) ― -b3- And one says اِمْرَأَةٌ فَاجِعٌ, (O, K,) mentioned, but not expl., by IDrd, as though he regarded it [i. e. the latter word] as [a possessive epithet, i. e.] of the same class as لَابِنٌ and تَامِرٌ, (O,) meaning A woman having [or suffering] a فَجِيعَة [q. v.], (O, K,) i. e. a رَزِيَّة. (K.) And رَجُلٌ فَاجِعٌ and ↓ مُتَفَجِّعٌ A man grieving, or lamenting, [and] doing so most intensely. (TA.)

فَاجِعَةٌ
فَاجِعَةٌ ذ [as a subst.]: see فَجِيعَةٌ.

أَفْجَعُ
أَفْجَعُ ذ [More, and most, pain-giving or afflicting or distressing]. (O, TA.)

مفجع
مفجع ذ [app. مُفْجِعٌ]: see فَاجِعٌ.

مُفَجَّعٌ
مُفَجَّعٌ ذ : see what next follows.

مَفْجُوعٌ
مَفْجُوعٌ ذ A man [pained, afflicted, or distressed; or] smitten by an affliction such as is termed رَزِيَّة [and فَجِيعَة, q. v.]; as also ↓ فَجِيعٌ, and [in an intensive sense] ↓ مُفَجَّعٌ. (TA.) You say, هُوَ مَفْجُوعٌ فِى مَالِهِ and أَهْلِهِ [He is pained, &c., in, or in respect of, his property, or cattle, and his family]. (Msb.)

مُتَفَجِّعٌ
مُتَفَجِّعٌ ذ : see فَاجِعٌ, last sentence.

### Türkçe

**فَجَعَهُ**
1 **فَجَعَهُ** ذ , (S, MA, O, K,) muzâri‘i **فَجَعَ** , (O, K,) mastarı **فَجْعٌ** (MA, O) ve **فَجِيعَةٌ**; (MA; [yahut bu basit bir isimdir;]) ve ↓ **فجّعهُ**, mastarı **تَفْجِيعٌ**, (S, K,) yahut ikinci fiil şiddet (mübalağa) mânâsınadır; (O, TA;) Ona acı verdi; (S, MA, O, K;) ona musibet verdi, yahut onu kedere düşürdü; onu bozdu, yahut onu hasta kıldı: (MA:) şöyle denir, **فَجَعَتْهُ المُصِيبَةُ** Musibet, belâ, yahut felâket ona acı verdi: (S, O:) yahut **فَجْعٌ** [meçhul fiilin mastarı olarak açıklanmıştır] bir kimsenin, kendisine pek kıymetli olan (يَكْرُمُ عَلَيْهِ) bir şeyin kaybıyla acı duyması mânâsına gelir; (Lth, O, K, TA;) mal yahut davar, ve evlât, ve bir akraba, yahut sevilen bir kimse gibi: (TA:) şöyle dersin, **فُجِعَ بِمَالِهِ** (Lth, O, K) ve **بِوَلَدِهِ** (Lth, O) [malının yahut davarının, ve evlâdının kaybıyla acı duydu]: ve **فَجَعْتُهُ فِى مَالِهِ** ve **أَهْلِهِ** [onu, malı yahut davarı ve ailesi hususunda acıttım, musibete uğrattım, yahut kedere düşürdüm], muzâri‘i **فَجَعَ** , mastarı **فَجْعٌ**. (Msb.)

2 **فَجَّعَ**: önceki paragrafa bak.

**تفجّع**
5 **تفجّع** ذ O (bir adam, S, O) acıyı, musibeti, yahut kederi açığa vurdu, yahut gösterdi; yahut ağıt, yahut şikâyet söyledi; eş anlamlısı **تَوَجَّعَ**; (S, O, K, TA;) **لَهُ** [onun sebebiyle]; (S;) yahut **لِلْمُصِيبَةِ** [musibet yahut felâket sebebiyle; (O, K, TA;) ve onun sebebiyle kıvrandı, yahut bağırdı ve kıvrandı. (TA.)

**فَجُوعٌ**
**فَجُوعٌ** ذ : iki yerde **فَاجِعٌ**’e bak.

**فَجِيعٌ**
**فَجِيعٌ** ذ : **مَفْجُوعٌ**’a bak.

**فَجِيعَةٌ**
**فَجِيعَةٌ** ذ , (S, O, Msb, K, TA,) bunun çoğulu **فَجَائِعُ**’dir, (Msb, TA,) **رَزِيَّةٌ** ile aynı mânâdadır [yani: bir musibet, bir belâ, yahut bir felâket; yahut kişiye sevgili olan şeylerin kaybından doğan türden; yahut büyük bir musibet yahut belâ yahut felâket]: (S, O, Msb, K, TA:) ISd’ye göre, pek kıymetli olanın [kaybıyla] acı veren türden: (TA:) ve ↓ **فَاجِعَةٌ** aynı mânâyı ifade eder; (S, * O, * Msb, K; *) çoğulu **فَوَاجِعُ**. (O, Msb.)

**مَوْتٌ فَاجِعٌ**
**مَوْتٌ فَاجِعٌ** ذ ve ↓ **فَجُوعٌ**: beraberindeki musibetlerle insanlara acı veren [yahut musibet veren yahut kedere düşüren] ölüm: (O, K, TA:) ve aynı şekilde, **دَهْرٌ فَاجِعٌ** (O, TA) ve ↓ **فَجُوعٌ** [acı veren vb. zaman, yahut talih]. (TA.) Ve **مَيِّتٌ فَاجِعٌ** [acı, musibet yahut keder veren ölü, yahut ölmekte olan kimse], ve [aynı şekilde] ↓ **مفجع** [görünüşe göre **مُفْجِعٌ**], **أَفْجَعَ**’dan olması itibarıyla; gerçi bu [bir fiildir ki] kullanılmamıştır: L’de böyledir. (TA.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **الفَاجِعُ** ayrılık yahut dağılmanın kargası (**غُرَابُ البَيْنِ**); (O, K, TA;) ayrılık yahut dağılma ile insanlara acı verdiğini [iddia ettikleri] için böyle adlandırılmıştır: (O, TA:) isim niteliğinin baskın olduğu bir sıfattır. (TA.) ― -b3- Ve şöyle denir: **اِمْرَأَةٌ فَاجِعٌ**, (O, K,) IDrd tarafından zikredilmiş, fakat açıklanmamıştır; sanki onu [yani son kelimeyi] **لَابِنٌ** ve **تَامِرٌ** sınıfından [yani izafet (sahiplik) sıfatı olarak] görmüştür, (O,) mânâsı: **فَجِيعَةٌ**’si olan [yahut **فَجِيعَةٌ**’ye uğramış] kadın, (O, K,) yani bir **رَزِيَّة**. (K.) Ve **رَجُلٌ فَاجِعٌ** ve ↓ **مُتَفَجِّعٌ**: kederlenen, yahut ağıt yakan, [ve] bunu en şiddetli şekilde yapan adam. (TA.)

**فَاجِعَةٌ**
**فَاجِعَةٌ** ذ [isim olarak]: **فَجِيعَةٌ**’ye bak.

**أَفْجَعُ**
**أَفْجَعُ** ذ [daha çok, ve en çok, acı veren yahut musibet veren yahut kedere düşüren]. (O, TA.)

**مفجع**
**مفجع** ذ [görünüşe göre **مُفْجِعٌ**]: **فَاجِعٌ**’e bak.

**مُفَجَّعٌ**
**مُفَجَّعٌ** ذ : aşağıda gelen şeye bak.

**مَفْجُوعٌ**
**مَفْجُوعٌ** ذ: **رَزِيَّة** diye adlandırılan türden bir musibetle [ve **فَجِيعَةٌ**, ona bak] acı duyan, musibete uğramış, yahut kedere düşmüş adam; bunun gibi ↓ **فَجِيعٌ**, ve [şiddet mânâsında] ↓ **مُفَجَّعٌ**. (TA.) Şöyle dersin: **هُوَ مَفْجُوعٌ فِى مَالِهِ** ve **أَهْلِهِ** [o, malı yahut davarı ve ailesi hususunda acı duymuştur vb.]. (Msb.)

**مُتَفَجِّعٌ**
**مُتَفَجِّعٌ** ذ : **فَاجِعٌ**’e, son cümleye bak.
