# فحج — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D8%AC/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AD%D8%AC/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فحج](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D8%AC.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: فحج

الفحج: تباعد ما بين أَوساط السَّاقَينِ في الإنسان والدابة؛ وقيل: تباعُدُ ما بين الفَخِذَين؛ وقيل: تباعُد ما بين الرجلين، والنعت أَفْحَجُ، والأُنثى فَحْجاء؛ وقد فَحِجَ فَحَجاً وفَحْجَة، الأَخيرة عن اللحياني. وفي الحديث: أَنه بال فلما فَحَّجَ رِجْليه أَي فَرَّقَهُما. والأَفْحَجُ: الذي في رِجْليه اعْوِجاجٌ. ورجل أَفْحَجُ بَيِّنُ الفَحَج: وهو الذي تَتَدانَى صُدُور قَدَمَيْه وتَتباعَد عَقِباه وتَتَفَحَّجُ ساقاهُ؛ وفي الحديث في صفة الدَّجَّال: أَعْوَر أَفْحَج. وحديث الذي يُخَرِّب الكعبة: كأَني به أَسْوَدَ أَفْحَجَ يَقْلَعُها حَجَراً حَجَراً؛ ودابَّة فَحْجاء، وتَفَحَّجَ وانْفَحَجَ.
والفَحْج، بالتسكين: مِشْيَة الأَفْحَج.
والتَّفَحُّجُ، مثل التَّفَشُّجِ: وهو أَن يُفَرِّج بين رِجْلَيه إِذا جلس، وكذلك التَّفْحِيجُ مثل التَّفْشِيج. وأَفْحَجَ الرجلُ حَلُوبتَه إِذا فَرَّجَ ما بين رِجْلَيها لِيَحْلُبَها.
ابن سيده: والفَحْجَل الأَفْحَجُ، زِيدَت اللام فيه كما قيل: عَدَدٌ طَيْسٌ وطَيْسَلٌ أَي كثير، ولِذَكَر النعام هَيْق وهَيْقَل، قال: ولا يَعْرف سيبويه اللام زائدة إِلا في عَبْدَل.
وفَحْوَج: اسم.
والفُحْجُ: بطن، اسم أَبيهم فحوج.

### Türkçe

**الفحج**: insan ve binek hayvanda iki baldırın ortaları arasının uzak olması; ve denildi ki: iki uyluk arasının uzak olması; ve denildi ki: iki bacak arasının uzak olması. Sıfat: **أَفْحَجُ**; dişisi **فَحْجاء**. Ve **فَحِجَ** **فَحَجاً** ve **فَحْجَة** (sonuncusu **اللحياني**’den). Hadiste: onun bevlettiği, sonra iki bacağını **فَحَّجَ** ettiği, yani ikisini ayırdığı. Ve **الأَفْحَجُ**: iki bacağında eğrilik bulunan kimsedir. Ve “**رجل أَفْحَجُ**” (açık) **الفَحَج**’lıdır: o, iki ayağının ön kısımları birbirine yaklaşan, topukları uzaklaşan ve baldırları açılan kimsedir. Ve hadiste **الدَّجَّال**’in vasfında: tek gözlü, **أَفْحَج**. Ve Kâbe’yi tahrip edenin hadisi: sanki onu görüyorum; siyah, **أَفْحَج**; onu taş taş söküyor. Ve **دابَّة فَحْجاء**; ve **تَفَحَّجَ** ve **انْفَحَجَ**.

Ve **الفَحْج**, sükûn ile: **الأَفْحَج**’ın yürüyüşü.

Ve **التَّفَحُّجُ**, **التَّفَشُّجِ** gibi: o, oturduğu zaman iki bacağı arasını açmasıdır; ve aynı şekilde **التَّفْحِيجُ** de **التَّفْشِيج** gibidir. Ve adam, sağmalını **أَفْحَجَ** eder; iki bacağı arasını açar ki onu sağsın.

**ابن سيده**: ve **الفَحْجَل** **الأَفْحَجُ**’dır; onda **اللام** artırılmıştır; nitekim “**عَدَدٌ طَيْسٌ**” ve “**طَيْسَلٌ**” denildiği gibi, yani çok; ve devekuşu erkeği için “**هَيْق**” ve “**هَيْقَل**”. Dedi ki: **سيبويه**, **اللام**’ın زائد olduğunu ancak **عَبْدَل**’de bilir.

Ve **فَحْوَج**: bir isimdir.

Ve **الفُحْجُ**: karın; onların babası **فحوج**’un adıdır.
