# فحس — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D8%B3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AD%D8%B3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فحس](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D8%B3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فحس

الفحس، كالمنع: أخذك الشيء عن، كذا نص الصاغاني، وفي التهذيب: من يدك بلسانك وفمك من الماء وغيره، وقال ابن فارس: الفحس: لحسك الشيء بلسانك عن يدك. والفحس: دلك السلت، لنوع خاص من الشعير، حتى تقلع وتطاير عنه السفا،نلقه الصاغاني. وتفيحس في مشيته، إذا تبختر، وكذلك تفيسح. ومما يستدرك عليه: أفحس الرجل، إذا سحج شيئا بعد شيء.

### Türkçe

**الفحس**; **المنع** gibi: “şeyi …den alman”; böylece **الصاغاني**’nin nassı (metni). **التهذيب**’de: “elinden, dilin ve ağzınla sudan ve başkasından.” **ابن فارس** dedi ki: **الفحس**: “şeyi, elinden dilinle yalaman.” Ve **الفحس**: **السلت**’i ovmak; arpanın özel bir türü için; ta ki kabuğu soyulup ondan **السفا** kopup uçuşsun; bunu **الصاغاني** nakletti. Ve yürüyüşünde **تفيحس** eder; kibirlenip salındığı zaman; ve aynı şekilde **تفيسح**.

Ve ona (maddesine) istidrâk edilenlerdendir: **أفحس** adam; bir şeyden sonra bir şeyi sıyırıp kazıdığı zaman.
