# فحو (ف-ح-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AD%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ف - ح - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 7 sözlük

## Sözlükler (7)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الحاء والفاء و واي معهما
ح ف و، ح ف ي، ف ح و، ح و ف، ح ي ف، ف ي ح، و ح ف مستعملات
حفو:
حفي:
الحِفْوَةُ والحَفَى مصدر الحافي.. يقال: حَفِيَ يَحْفَى حفىً فهو حافٍ إذا كان بغير نَعْلٍ ولا خفّ. وإذا انتحَجَتِ القدم، أو فِرْسِنُ البعير أو الحافر من المشْيِ حتّى رقَّتْ قيل: حَفِيَ يَحْفَى حَفىً فهو حَفِ. قال الأعشى:
فآليتُ لا أرثي لها مـن كَـلالَةٍ		ولا من حَفىً حتّى تُلاقي محمّدا
وقال رؤبة:
فهو من الأَيْنِ حَفٍ نَحِيتُ
وأَحْفَى الرّجلُ إذا حَفِيَتْ دابّتُهُ. وأَحْفاني إذا برّح بي في إلحاحٍ أو سؤال.
والحِفايَةُ: مصدرُ الحَفِيّ، وهو الطيف بك يَبَرُّكَ ويلطفك، ويحتفي بك، ومنه قوله تعالى: "إنّه كانَ بي حَفِيّا" أي: بَرّاً لطيفا، وقولِه عزّ وجلّ: "كأنك حَفِيٌّ عنها"، أي: كأنّك مَعْنِيٌّ بها. قال:
فإنّ تَسْأَلِي عنّـا فـيا رُبَّ سـائلٍ		حَفيٍّ عن الأَعْشَى به حيثُ أَصْعَدا
والحَفَأُ- مهموزٌ-: البَردِيُّ الأَخْضرُ ما كان في مَنبِته كثيراً دائما، والواحدة: حَفأَة واحتفأته إذا قَلَعْتُه وأخذت منه.
فحو:
الفَحْوَى: معنى ما يُعْرَفُ من مَذْهَبِ الكَلام. تقول: عرفتُ ذلك في فحوى كلامه، وإنّه لَيْفَحِّي بكلامه إلى كذا وكذا.
والفَحَى: الأبزار، تقول: فَحِّ قدرك، أي: ألقِ فيها الأبزار.
حوف:
الحَوْفُ: القَرْية في بعض اللغات، والجميع: أحواف.
والحَوْفُ بلغة أهل الجَوْف، وأهل الشَّحْر كالهودج وليس به، تركَبُ به المرأة البعير.
والحافانِ: عِرقانِ أخضرانِ من تحت اللّسان، والواحدُ: حافٌ- خفيف- وناحية كلّ شيء حافَتُهُ، وتصغيرها: حُوَيفَةٌ.
حيف:
الحَيْفُ: المَيْلُ في الحُكْم. حاف يَحيِفُ حَيْفاً.
فوح:
فيح:
الفَوْحُ: وجدانُك الرّيحَ الطيّبة. تقول: فاح المِسْكُ. قال:
والمِسْكُ من أردانِهِ فائح
فاحتِ الريحُ تَفوحُ فَوْحاً وفُؤُوحاً.
والفَيْحُ: سُطُوع الحَرِّ. والفَيْحُ والفُيُوح: خِصْبُ الرَّبيع في سعة البلاد. قال أبو النجم:
تَرْعَى السّحابَ العَهْدَ والفُيُوحا
والفَيْحُ: مصدر الأَفْيَح، وهو كلّ مَوْضِع واسع، وقد فاحَ يَفاحُ فَيَحاً، وكان قياسه: فَيحَ يَفْيَحُ.
وحف:
الوَحْفُ من الشَّعَر: الكثيرُ الأَسْود. ومن النّبات: الرّيّان، وقد وَحُفَ يَوْحُفُ وَحَافَةً ووُحُوفةً.
والوَحْفَةُ: صخرةٌ تكون في جانب الوادي، أو في سندٍ، ناتئة في موضعها سوداء. قال:
من الوِحافِ السّود والتَّراصفِ
وقال الأعشى:
دَعَتْها التَّناهي برَوْضِ القَطا		فَنَعْفِ الوِحافِ إلى جُلْجُلِ
والوَحْفةُ: الصَّوتُ من المُضْطَهد.
والوَحْفاءُ: الأرضُ الحمراءُ، ويُقال: السوداءُ.

##### Türkçe

باب **الحاء** ve **الفاء** ve **واي** onlarla beraber

**ح ف و**، **ح ف ي**، **ف ح و**، **ح و ف**، **ح ي ف**، **ف ي ح**، **و ح ف** kullanımdadırlar.

**حفو**:

**حفي**:

**الحِفْوَةُ** ve **الحَفَى** yalınayak olanın masdarıdır.. denilir: **حَفِيَ** **يَحْفَى** **حفىً**; o **حافٍ**dır, eğer **نَعْلٍ**sız ve **خفّ**süz ise. Ve eğer ayak, yahut devenin **فِرْسِنُ**’i yahut yürümekten **الحافر** (tırnak/ayak tabanı) incelinceye kadar incelip yumuşarsa denilir: **حَفِيَ** **يَحْفَى** **حَفىً**; o **حَفِ**’dir. **الأعشى** dedi:
فآليتُ لا أرثي لها مـن كَـلالَةٍ		ولا من **حَفىً** حتّى تُلاقي محمّدا
Ve **رؤبة** dedi:
فهو من الأَيْنِ **حَفٍ** نَحِيتُ

Ve adam **أَحْفَى** eder, biniti **حَفِيَتْ** olduğu zaman. Ve **أَحْفاني**: bana bir ısrarda yahut bir istemede ağır geldiği/şiddetli olduğu zaman.

Ve **الحِفايَةُ**: **الحَفِيّ**’nin masdarıdır; o, sana gelen hayal/ziyaretçidir; sana iyilik eder ve sana yumuşak davranır, sana **يحتفي** eder; ondan Yüce Allah’ın sözü: "**إنّه كانَ بي حَفِيّا**" yani: iyilik eden, yumuşak olan; ve Aziz ve Celil olanın sözü: "**كأنك حَفِيٌّ عنها**", yani: sanki sen onunla ilgili/ona özen gösterensin. Dedi:
فإنّ تَسْأَلِي عنّـا فـيا رُبَّ سـائلٍ		**حَفيٍّ** عن الأَعْشَى به حيثُ أَصْعَدا

Ve **الحَفَأُ** -hemzeli-: yeşil **البَردِيُّ**; bitiş yerinde çok ve sürekli olan. Ve teki: **حَفأَة**. Ve onu **احتفأته**: onu söküp çıkardığım ve ondan aldığım zaman.

**فحو**:

**الفَحْوَى**: söz mezhebinden bilinen şeyin manasıdır. Dersin: bunu onun sözünün **فحوى**’sında bildim; ve o, sözüyle seni şuna şuna doğru **لَيْفَحِّي** eder.

Ve **الفَحَى**: baharatlar; dersin: **فَحِّ** tencereni, yani: içine baharatları at.

**حوف**:

**الحَوْفُ**: bazı dillerde köy; çoğulu: **أحواف**.

Ve **الحَوْفُ**, **الجَوْف** ehlinin ve **الشَّحْر** ehlinin dilinde, içinde olmayan **الهودج** gibidir; onunla kadın deveye biner.

Ve **الحافانِ**: dilin altından iki yeşil damardır; teki: **حافٌ** -hafif-; ve her şeyin yanı/kenarı onun **حافَتُهُ**’dur; onun küçültmesi: **حُوَيفَةٌ**.

**حيف**:

**الحَيْفُ**: hükümde meyildir. **حاف** **يَحيِفُ** **حَيْفاً**.

**فوح**:

**فيح**:

**الفَوْحُ**: senin güzel kokuyu bulmandır. Dersin: **فاح** **المِسْكُ**. Dedi:
والمِسْكُ من أردانِهِ فائح

Rüzgâr **فاحتِ**; **تَفوحُ** **فَوْحاً** ve **فُؤُوحاً**.

Ve **الفَيْحُ**: sıcağın yayılıp parlamasıdır. Ve **الفَيْحُ** ve **الفُيُوح**: memleket genişliğinde baharın bolluğudur. **أبو النجم** dedi:
تَرْعَى السّحابَ العَهْدَ والفُيُوحا

Ve **الفَيْحُ**: **الأَفْيَح**’ın masdarıdır; o, her geniş yerdir. Ve **فاحَ** **يَفاحُ** **فَيَحاً**; ve onun kıyası: **فَيحَ** **يَفْيَحُ** idi.

**وحف**:

**الوَحْفُ** saçtan: çok siyah olandır. Ve bitkiden: suya kanmış/iri diri olandır. Ve **وَحُفَ** **يَوْحُفُ** **وَحَافَةً** ve **وُحُوفةً**.

Ve **الوَحْفَةُ**: vadinin yanında yahut bir dayanakta bulunan bir kayadır; yerinde çıkıntılı, bulunduğu yerde siyah. Dedi:
من الوِحافِ السّود والتَّراصفِ

Ve **الأعشى** dedi:
دَعَتْها التَّناهي برَوْضِ القَطا		فَنَعْفِ الوِحافِ إلى جُلْجُلِ

Ve **الوَحْفةُ**: ezilen/zulme uğrayan kimseden çıkan sestir.

Ve **الوَحْفاءُ**: kırmızı topraktır; ve denilir: siyah olan.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الفاء والحاء وما يثلثهما)
(فحص) الفاء والحاء والصاد أصلٌ صحيح، وهو كالبحثِ عن الشيء. يقال: فحصت عن الأمر فحصاً. وأُفحوص القَطا: موضِعُها في الأرض، لأنَّها تفحصه. وفي الحديث: "فَحَصُوا عن رؤوسهم"، كأنَّهم تركوها مثلَ أفاحِيص القَطا فلم يَحلِقُوا *عنها([1]) . وفحَصَ المطرُ التُّرَاب، إذا قلَبَه.
(فحس) الفاء والحاء والسين. يقولون: الفَحْس: لَحْسُك([2]) الشيء بلسانك عن يَدِك.
(فحش) الفاء والحاء والشين كلمةٌ تدلُّ على قُبحٍ في شيء وشَناعة. من ذلك الفحْش والفَحْشاء والفاحشة. يقولون: كلُّ شيء جاوَزَ قَدرَه فهو فاحش؛ ولا يكون ذلك إلاّ فيما يُتَكَرَّه. وأفْحَشَ الرّجلُ: قال الفُحْشَ: وفَحَشَ، وهو فَحَّاش. ويقولون: الفاحش: البخيل، وهذا على الاتِّساع، والبخلُ أقبحُ خِصال المرء. قال طرفة:
أرَى الموتَ يَعتامُ الكِرامَ ويصطفي  *** عقيلةَ مالِ الفاحشِ المتشدِّدِ([3])
(فحل) الفاء والحاء واللام أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على ذَكارةٍ([4]) وقُوَّة. من ذلك الفَحْلُ من كلِّ شيء، وهو الذَّكَرُ الباسل. يقال: أفحلتُه فحلاً، إذا أعطيتَه فحلاّ يَضرِب في إبله. وفَحَلْتُ إبلي، إذا أرسلتَ فيها فحلَها. قال:
* نَفحَلها البِيضَ القليلاتِ الطَّبَعْ([5]) *
وهذا مثَلٌ، أي نُعَرْقِبُهَا بالبِيض. يصف إبلاً عُرْقِبَتْ بالسُّيوف.
وأمَّا الحصير المتَّخَذ من الفُحّال فهو يسمَّى فَحْلاً لأنَّه من ذلك يُتَّخَذ. والفُحّال: فُحَّال النَّخْل، وهو ما كان من ذُكوره فحلاً لإناثه، والجمع فَحاحيل. وفَحْلٌ فَحِيلٌ: كريمٌ. قال:
كانتْ نجائبُ مُنْذِرٍ ومحرِّقٍ  *** أُمَّاتِهِنَّ، وطَرْقُهُنَّ فَحِيلا([6])
والعرب تسمِّي سهيلاً: الفحل، تشبيهاً له بفحل الإبل، لاعتزالِهِ النجوم، وذلك أنَّ الفحلَ إذا قَرَعَ الإبلَ اعتزَلَها. ويقولون على التشبيه: امرأةٌ فَحْلَة، أي سليطة.
(فحم) الفاء والحاء والميم أصلانِ، يدلُّ أحدُهما على سوادٍ والآخر على انقطاع.
فالأوَّل الفحْم ويقال الفَحَم، وهو معروف. قال:
* كالهَِبْرَِقِيِّ تَنَحَّى ينفُخ الفَحَما([7]) *
ويقال: فحَّمَ وجهَه، إذا سوّده. وشعرٌ فاحم: أسود. وفَحمة العِشاء: سَواد الظَّلام.
والأصل الآخر: بكى الصَّبيّ حتَّى فَحُم([8]) ، أي انقطع صوتُه من البُكاء. ويقال: كلَّمتُه حتى أفحمتُه. وشاعرٌ مُفحَم: أي انقطَعَ عن قول الشِّعْر.
 (فحو) الفاء والحاء والحرف المعتلّ كلمةٌ واحدة. منها الفِحَا: أبزارُ القدر. يقال: فحِّ قِدرَك. فأمَّا فَحوَى الكلامِ فهو ما ظَهَرَ للفهم من مَطاوِي الكلام ظهورَ رائحة الفحاء من القدر، كفَهْم الضَّرب من الأفّ.
(فحث) الفاء والحاء والثاء كلمةٌ واحدة. فالفَحث: الجَوْف. يقال: ملأ أفحاثه، أي جوفَه.
(فحج) الفاء والحاء والجيم كلمةٌ واحدة، وهي الفَحَج، وهو تباعُدُ ما بين أوساطِ السّاقَينِ في الإنسانِ والدّابة. والنَّعت أفحجُ وفحجاء، والجمع فُحْج.
--------------ـــــ
([1]) وكذا وردت العبارة في المجمل.
([2]) في الأصل: "فحس يحسبك"، صوابه في المجمل.
([3]) من معلقته المشهورة.
([4]) كذا في الأصل. ومن عجب أن المعاجم المتداولة لم تذكر مصدراً للذكر مقابل الأنثى، فليس فيها "ذكارة" ولا"ذكورة" مع شيوع استعمال الأخيرة. كما أن "الأنوثة" لم تنص عليها المعاجم أيضاً.
([5]) لأبي محمد الفقعسي، كما في اللسان (فحل) وتهذيب إصلاح المنطق. انظر إصلاح المنطق 50، 267.
([6]) للراعي، كما في اللسان (فحل، طرق) والبيان (3: 96) بتحقيقنا . وقصيدته في جمهرة أشعار العرب 172-176  والخزانة (1: 502) .
([7]) للنابغة الذبياني يصف ثوراً، ديوانه 69 واللسان (هبرق) وإصلاح المنطق 110. وصدره في الأولين: * مولى الريح روقيه وجبهته *
([8]) يقال من باب فتح، ويقال فَحِم فَحْماً وفُحاماً وفُحوما، وفُحِم وأُفحِم أيضاً.

ـ

##### Türkçe

(فاء, حاء ve onlara üçüncü olanlar babı)

(**فحص**) **الفاء** ve **الحاء** ve **الصاد** sahih bir asıldır; ve o, bir şey hakkında araştırmak gibidir. Denir: “İş hakkında **فحص** ettim, **فحصاً**.” Ve **أُفحوص** **القَطا**: onun yerdeki yeridir; çünkü o onu **تفحصه**. Ve hadiste: “**فَحَصُوا عن رؤوسهم**”, sanki onları **أفاحِيص** **القَطا** gibi bırakmışlardır da *onun([1]) üzerinden tıraş olmamışlardır. Ve **فحَصَ** yağmur toprağı, onu çevirdiği zaman.

(**فحس**) **الفاء** ve **الحاء** ve **السين**. Derler: **الفَحْس**: senin bir şeyi dilinle elinden yalaman([2]).

(**فحش**) **الفاء** ve **الحاء** ve **الشين**; bir şeyde çirkinliğe ve iğrençliğe delâlet eden bir kelimedir. Bundan: **الفحْش** ve **الفَحْشاء** ve **الفاحشة**. Derler: Her şey ki ölçüsünü aşmıştır, o **فاحش**tir; ve bu ancak tiksinilen şeylerde olur. Ve **أفْحَشَ** adam: **الفُحْشَ** söyledi; ve **فَحَشَ**; ve o **فَحَّاش**tır. Ve derler: **الفاحش**: cimri; ve bu genişletme üzerinedir; ve cimrilik kişinin en çirkin huylarıdır. Tarafa dedi:
أرَى الموتَ يَعتامُ الكِرامَ ويصطفي  *** عقيلةَ مالِ الفاحشِ المتشدِّدِ([3])

(**فحل**) **الفاء** ve **الحاء** ve **اللام** sahih bir asıldır; **ذَكارةٍ**([4]) ve kuvvete delâlet eder. Bundan: her şeyden **الفَحْل**; ve o, yiğit erkektir. Denir: “Onu **فحلاً** olarak **أفحلتُه**”, ona develerinde aşan bir erkek verdiğin zaman. Ve “Develerimi **فَحَلْتُ**”, onların içine erkeklerini saldığın zaman. Dedi:
* نَفحَلها البِيضَ القليلاتِ الطَّبَعْ([5]) *
Ve bu bir meseldir; yani onları beyazlarla topuktan keseriz. Kılıçlarla topuktan kesilmiş develeri vasfeder.
Ve **الفُحّال**dan yapılmış hasıra gelince, ondan yapıldığı için ona **فَحْلاً** denir. Ve **الفُحّال**: hurmanın **فُحَّال**ı; o, dişilerine erkek olan erkekleridir; çoğulu **فَحاحيل**. Ve **فَحْلٌ فَحِيلٌ**: kerim. Dedi:
كانتْ نجائبُ مُنْذِرٍ ومحرِّقٍ  *** أُمَّاتِهِنَّ، وطَرْقُهُنَّ فَحِيلا([6])
Ve Araplar Süheyl’e **الفحل** der; onu deve erkeğine benzeterek; yıldızlardan ayrılışı sebebiyle; çünkü erkek deve develeri aşınca onlardan ayrılır. Ve benzetme üzere derler: “**امرأةٌ فَحْلَة**”, yani dili sivri.

(**فحم**) **الفاء** ve **الحاء** ve **الميم** iki asıldır; birisi siyahlığa, diğeri kesilmeye delâlet eder.
Birincisi: **الفحْم** ve **الفَحَم** denir; ve o bilinen şeydir. Dedi:
* كالهَِبْرَِقِيِّ تَنَحَّى ينفُخ الفَحَما([7]) *
Ve denir: “Yüzünü **فحَّمَ**”, onu kararttığı zaman. Ve **شعرٌ فاحم**: siyah. Ve **فَحمة العِشاء**: karanlığın siyahlığı.
Diğer asıl: çocuk ağladı ta ki **فَحُم**([8]) oldu; yani ağlamadan sesi kesildi. Ve denir: “Onunla konuştum ta ki onu **أفحمتُه**.” Ve **شاعرٌ مُفحَم**: yani şiir söylemekten kesildi.

(**فحو**) **الفاء** ve **الحاء** ve illetli harf; tek bir kelimedir. Ondan: **الفِحَا**: tencerenin baharatları. Denir: “Tencereni **فحِّ**.” Ama **فَحوَى الكلامِ**: sözün kıvrımlarından anlayışa görünen şeydir; tencereden **الفحاء** kokusunun görünmesi gibi; “öf”ten vurmanın anlaşılması gibi.

(**فحث**) **الفاء** ve **الحاء** ve **الثاء** tek bir kelimedir. **الفَحث**: iç boşluk. Denir: “**أفحاثه**ni doldurdu”, yani iç boşluğunu.

(**فحج**) **الفاء** ve **الحاء** ve **الجيم** tek bir kelimedir; ve o **الفَحَج**dır; insanda ve binek hayvanda iki baldırın ortaları arasının uzaklaşmasıdır. Sıfatı **أفحج** ve **فحجاء**; çoğulu **فُحْج**.

--------------ـــــ
([1]) İbare **المجمل**’de de böyle vârid olmuştur.
([2]) Asılda: “فحس يحسبك”; doğrusu **المجمل**’dedir.
([3]) Meşhur muallakasındandır.
([4]) Asılda böyle. Şaşılacak şeydir ki tedavüldeki sözlükler dişinin karşıtı olarak erkeğin masdarını zikretmemiştir; onlarda “**ذكارة**” da “**ذكورة**” da yoktur; sonuncusunun kullanımı yaygın olduğu hâlde. Keza “**الأنوثة**”yi de sözlükler açıkça belirtmemiştir.
([5]) Ebû Muhammed el-Fuk‘asî’nindir; **اللسان** (فحل) ve **تهذيب إصلاح المنطق**’ta olduğu üzere. Bkz. **إصلاح المنطق** 50, 267.
([6]) er-Râ‘î’nindir; **اللسان** (فحل، طرق) ve **البيان** (3: 96) (tahkikimizle) olduğu üzere. Kasidesi **جمهرة أشعار العرب** 172-176 ve **الخزانة** (1: 502)’dedir.
([7]) en-Nâbiga ez-Zubyânî’nindir; bir boğayı vasfeder; divanı 69 ve **اللسان** (هبرق) ve **إصلاح المنطق** 110. Ve ilk ikisinde onun صدر’ı: * مولى الريح روقيه وجبهته *
([8]) **فتح** babından denir; ve **فَحِم** **فَحْماً** ve **فُحاماً** ve **فُحوما** denir; ve **فُحِم** ve **أُفحِم** de denir.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ف ح و
أكثر أفحاء قِدرِك أي أبازيرَها‏.‏
قال حاتم‏:‏ تدق لك الأفحاء في كل منزل الواحد‏:‏ فحاً وفحاً كمعًى وقفاً‏.‏
وفحّ قدرك وقزحها وتوبلها‏.‏
وأنشد الأصمعيّ‏:‏ كأنما يبردن بالغبوق كيل مدادٍ من فحا مدقوق يعني أن هذه الإبل تصدق الشرب كأنها اغتبقت الفحا فألهب أجوافها عطشاً وهو من الواو مقلوب من تركيب الفوح بدليل قول إياس بن سهم الهذليّ‏:‏ م حت فصدّقنا حتى خلطته بفحواء من مقّار صابٍ وحنظل أي بذات أفحاء مرة ومنه قولهم‏:‏ عرفت ذلك في فحوى كلامه وبالمذ أي فيما تنسمت من مراده بما تكلم به وفاحيته‏:‏ خاطبته ففهمت مراده ونحوها‏:‏ اللّحن‏.‏

##### Türkçe

ف ح و
“**أكثر أفحاء قِدرِك**”: yani onun baharatlarını.

Hâtem dedi ki: “Her menzilde senin için **الأفحاء** dövülür”; tekili: **فحاً** ve **فحاً**; **كمعًى** ve **وقفاً** gibi.

Ve: “**وفحّ قدرك**”: yani onu baharatladı; ve “**وقزحها**”: ve onu karıştırdı; ve “**وتوبلها**”: ve onu baharatladı.

el-Asma‘î şu beyti okudu:
Sanki onlar, sabah içkisiyle,
dövülmüş **فحا**dan bir ölçek mürekkep (içerek) serinlerler.
Yani: bu develer içişi doğru yapar; sanki **الفحا**yı sabah içkisi olarak içmişler de, o onların içlerini susuzlukla alevlendirmiştir. Ve o, **الواو**dandır; **الفوح** terkibinden çevrilmiş (maklûb)tur; İyâs b. Sehm el-Huzelî’nin sözü delildir:
“Sildim; sonra doğruladık, ta ki onu,
**فحواء** ile karıştırıncaya kadar; acı **مقّار**dan, **صابٍ**dan ve **حنظل**dan.”
Yani: acı **أفحاء** sahibi olanla. Ve ondan onların sözü: “Onu, onun sözünün **فحوى**sunda bildim”; ve “**وبالمذ**”: yani onun muradından, onun konuştuğu şeyle, kokladığım şeyde. Ve “**وفاحيته**”: onunla konuştum da muradını anladım. Ve onun benzeri: **اللّحن**.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ف ح و * * فَحْوَى * القول معناه ولحنه يقال عرفت ذلك في فحوى كلامه و * فَحْواءِ * كلامه مقصورا وممدودا وفي الحديث ﴿من أكل * فَحَا * أرض لم يضره ماؤها﴾ يعني البصل

##### Türkçe

* ف ح و * * **فَحْوَى** * sözün mânâsı ve lahni; denilir ki: “Bunu, onun sözünün **فحوى**’sında ve sözünün **فَحْواءِ**’sında (kısaltılmış ve uzatılmış olarak) bildim.” Ve hadiste: “Kim bir yerin **فَحَا**’sını yerse, onun suyu ona zarar vermez.” Yani: soğan.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و *!الفَحا ) ، بالفَتْح مَقْصورٌ ( ويُكْسَرُ ) ؛ ) قالَ الجَوْهرِي : والفَتْحُ أَكْثَر ؛ ( البِزْرُ ) يُجْعَلُ في الطَّعام ؛ أَنْشَدَ أَبو عليِّ القالي في الممدود والمقصورِ للراجزِ :
كأَنَّما يَسْرِدْنَ بالغبوقِ
كيلَ مدادٍ من *!فَحاً مدقوقِ ( *!كالفَحْواءِ ) ، بالمدِّ ، ( أَو يابِسُه ، ج *!أَفْحاءٌ ) .
( قالَ ابنُ الأَثِيرِ : هي تَوابِلُ القدْرِ كالفُلْفُلِ والكمُّون ونَحْوِها ؛ وقيلَ : الفَحَا : البَصَلُ خاصَّة ؛ ومنه حديثُ مُعاوِيَةَ : قالَ لقَوْمٍ قَدِموا عليه : ( كلُوا مِن *!فِحا أَرْضِنا فقَلَّما أَكَلَ قوْمٌ مِن فِحَا أَرْضٍ فضَرَّهم ماؤُها ) .
( *!وفَحَّى القِدْرَ *!تَفْحِيَةً : كَثَّرَ أَبازِيرَه ) ؛ ) كذا في النُّسخِ والصَّوابُ أَبازِيرَها .
قالَ الزَّمَخْشري : هو مِن ذواتِ الواوِ مَقْلوبٌ من تَرْكيبِ فَوْح .
وقالَ أَبو عليَ القالِي : *!فَحَّى قِدْرَه أَلْقَى فيها الأَبازِيرَ ، وهي التَّوابِلَ .
( و ) فَحَّى ( بكَلامِه إلى كذا )

وكذا : أَي ( ذَهَبَ ) ؛ ) نقلَهُ الجَوْهرِي وضَبَطَه هكذا بالتَّشْديدِ . وهو في نسخِ التهْذيبِ : إنَّه *!ليَفْحِي بكَلامِه ، بالتَّخْفِيفِ ، من حَدِّ رَمَى ، فليُنْظَر .
( *!والفَحْوَةُ : الشَّهْدَةُ ) ؛ ) وكأَنَّه مَقْلُوبُ الفَوْحَة .
( *!وفَحْوَى الكَلامِ وفَحْواؤُهُ ) ، بالقَصْرِ والمدِّ ، ( *!وفُحَوَاؤُه ، كغُلَوائِهِ ) ؛ ) نقلَهُ ابنُ سِيدَه والصَّاغاني عن الفرَّاء ؛ وعلى الأوَّلَيْن اقْتَصَر الجَوْهرِي والأزْهرِي ؛ وقالَ أَبو علي القالِي في المَقْصورِ والممدود : قالَ أَبو زَيْدٍ : سَمِعْتُ مِن العَرَبِ مَن يقولُ : *!فَحَوَى ، بفَتْح الحاءِ مَقْصورَةً ، ولا يَجوزُ مدّها فتأَمَّل ذلك ؛ ( مَعْناهُ ، ومَذْهَبُهُ ) .
( وفي الصِّحاح : مَعْناهُ ولَحْنُهُ .
وقالَ الزَّمَخْشري : عَرَفْته من فَحْوَى كَلامِه ، بالقَصْرِ ، وبالمَدِّ ، أَي فيمَا تَنَسمْتُ مِن مُرادِه فيمَا تَكلَّم به .
وقال المناوي : *!الفَحْوَى هو مَفْهومُ المُوافَقَة بقسْمَيْه الأولى والمساوي ، وقيلَ : هو تَنْبِيهُ اللّفْظِ على المَعْنى من غيرِ نُطْقٍ به كقوْلِه تعالى : ﴿فلا تَقُلْ لَهُما أُفَ﴾ .
( والفَحْيَةُ ) ، بالفَتْح ( كجَرْيَةٍ ، و ) ، بالتَّشْديدِ مِثْل ( رَكِيَّةٍ ) ، الأوْلى عن أَبي عَمْرٍ و ، والثَّانِيَة عن ابنِ الأعْرابي : ( الحَسْوُ ) ، هكذا في النُّسخ بفتحٍ فسكونٍ والصَّوابُ الحَسُوُّ ، ( الرَّقِيقُ ) ، على وَزْنِ فعُولٍ ، وهو ما يُتَحَسَّى به ؛ ( أَو عامٌّ ) في الحَساءِ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!فَحَا بكَلامِه إلى كذا *!يَفْحُو *!فَحْواً ، مِن بابِ عَلا : إذا ذَهَبَ إليه ؛ كما في المِصْباح .
*!وفاحَيْتُه *!مُفاحاةً : خاطَبْته

ففَهِمْتُ مُرادَه ؛ كما في الأساسِ .
وبَكَى الصَّبيُّ حتى فَحِيَ ، كرَضِيَ ، وهو المأْقةُ بعْدَ البُكاءِ .
*!والأَفْحَى : الأبَحّ ؛ نقلَهُ الصَّاغاني .

##### Türkçe

: ( ve **الفَحا** ) , fetha ile maksûrdur (ve kesrelenir); el-Cevherî dedi: ve fetha daha çoktur; ( **البِزْرُ** ) yemeğe konulur; Ebû Ali el-Kālî, recez söyleyenin memdûd ve maksûr bahsinde inşâd etti:
كأَنَّما يَسْرِدْنَ بالغبوقِ
كيلَ مدادٍ من **فَحاً** مدقوقِ ( **كالفَحْواءِ** ) , med ile, ( yahut onun kurusu, cemi **أَفْحاءٌ** ) .

( İbnü’l-Esîr dedi: o, tencerenin baharatlarıdır; biber, kimyon ve benzerleri gibi; ve denildi ki: **الفَحَا**: özellikle soğandır; ve ondan Muâviye hadisi: üzerine gelen bir kavme dedi: ( “Bizim toprağımızın **فِحا**sından yiyin; zira bir kavim bir toprağın **فِحَا**sından yiyip de onun suyu onlara zarar vermesi pek azdır” ) .

( **وفَحَّى القِدْرَ** **تَفْحِيَةً** : onun baharatlarını çoğalttı ) ; nüshalarda böyle; doğrusu: أَبازِيرَها’dır.
ez-Zemahşerî dedi: o, vâvlılardan olup فَوْح terkibinden kalb edilmiştir.
Ebû Ali el-Kālî dedi: **فَحَّى** tenceresini: içine baharatları attı; o, baharatlardır.
( ve ) **فَحَّى** (sözüyle şuna doğru)

ve böyle: yani ( gitti ); el-Cevherî onu nakletti ve böyle şeddeli ضبط etti. Tehzîb nüshalarında: “onun sözüyle **ليَفْحِي**”, tahfîf ile, رَمَى haddinden; bakılsın.
( **والفَحْوَةُ** : **الشَّهْدَةُ** ) ; sanki **الفَوْحَة**’nin kalb edilmişidir.
( **وفَحْوَى الكَلامِ وفَحْواؤُهُ** ) , kasr ve med ile, ( **وفُحَوَاؤُه** , **كغُلَوائِهِ** ) ; bunu İbn Sîde ve es-Sâğânî, el-Ferrâ’dan nakletti; ilk ikisiyle el-Cevherî ve el-Ezherî yetindi; Ebû Ali el-Kālî maksûr ve memdûdda dedi: Ebû Zeyd dedi: Araplardan, hâ’sı fethalı maksûr olarak **فَحَوَى** diyen kimseyi işittim; onu med etmek câiz olmaz; bunu düşün; ( manası, ve mezhebi ) .
( Sıhâh’ta: manası ve lahnı.
ez-Zemahşerî dedi: onu, kasr ile ve med ile, **فَحْوَى** sözünden bildim; yani onun muradından, onun söylediği şeyde kokladığım şeyde.
el-Menâvî dedi: **الفَحْوَى** iki kısmıyla (evlâ ve müsâvî) muvâfakat mefhumudur; ve denildi ki: o, lafzın, onunla nutuk olmaksızın manaya tenbihidir; Yüce Allah’ın sözü gibi: ﴿فلا تَقُلْ لَهُما أُفَ﴾ .
( **والفَحْيَةُ** ) , fetha ile ( **كجَرْيَةٍ** , ve ) şedde ile ( **رَكِيَّةٍ** ) gibi; birincisi Ebû Amr’dan, ikincisi İbnü’l-A‘râbî’den: ( **الحَسْوُ** ) , nüshalarda böyle fetha sonra sükûn ile; doğrusu **الحَسُوُّ**’dur; ( **الرَّقِيقُ** ) , فعُول vezni üzere; o, onunla içilendir; ( yahut umumîdir ) çorbada.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır:
**فَحَا** sözüyle şuna doğru **يَفْحُو** **فَحْواً** , عَلا babından: ona gittiği zaman; Miṣbâḥ’ta olduğu gibi.
**وفاحَيْتُه** **مُفاحاةً** : onunla konuştu(m)

böylece onun muradını anladım; Esâs’ta olduğu gibi.
Çocuk ağladı, ta ki **فَحِيَ** oluncaya kadar; رَضِيَ gibi; o, ağlamadan sonra olan **المأْقة**’dır.
**والأَفْحَى** : boğuk sesli; es-Sâğânî onu nakletti.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

فَحَا بِكَلَامِهِ اـِلَى كَذَا
1 فَحَا بِكَلَامِهِ اـِلَى كَذَا ذ , (Msb, TA,) aor. يَفْحُو [like يَعْلُو], the verb being of the class of عَلَى, (so in the Msb accord. to the TA,) or يَفْحَى [like يَنْفَعُ], the verb being of the class of نَفَعَ, (so accord. to my copy of the Msb,) or, as in copies of the T, يَفْحِى, without teshdeed, the verb being of the class of رَمَى, (TA, [but this is app. a mistranscription for يَفْحَى, as the last radical letter is و,]) inf. n. فَحْوٌ; (Msb, TA;) or بكلامه ↓ فحّى الى كذا, thus accord. to the K, agreeably with what is said by J; (TA;) [but one of my copies of the S has اـِنَّهُ لَيَفْحَى بِكَلَامِهِ اـِلَى كَذَا وَكَذَا; the other copy having ↓ لَيُفَحِّى;] He meant, or intended, by his saying, or speech, such a thing. (Msb, K, TA. [In the S, the meaning is only indicated by the context.]) -A2- بَكَى حَتَّى فَحِىَ, like رَضِىَ, He (a child) wept until he sobbed. (TA.)

فحّى القِدْرَ
2 فحّى القِدْرَ ذ , inf. n. تَفْحِيَةٌ, He made the cooking-pot to have a large quantity of أَبَازِير [or seeds used in cooking, for seasoning the food: from فَحًا, q. v.]: (S, * K, TA:) or, accord. to Aboo- 'Alee El-Kلlee, he put, or threw, into the cookingpot, أَبَازِير, i. e. تَوَابِل. (TA.) It is said, by Z, [but with hardly any reason that I can see,] to be formed by transposition from the letters فوح thus combined. (TA.) -A2- See also 1, in two places.

فَاحَيْتُهُ
3 فَاحَيْتُهُ ذ , inf. n. مُفَاحَاةٌ, I talked, discoursed, or held a colloquy, with him, and understood what he intended, or meant. (A, TA.)

فَحًا
فَحًا ذ and فِحًى, (S, K,) the former of which is the more common, (S,) The seeds that are used in cooking, for seasoning the food; (S, K;) as also ↓ فَحْوَآءُ: or the dry thereof: (K:) pl. أَفْحَآءٌ; (S, K;) which is said by IAth to signify the [seeds called] تَوَابِل of the cooking-pot, such as pepper and cumin-seed and the like thereof. (TA.) And it is said to signify particularly The onion, or onions collectively. (TA.) Thus in a trad. of Mo'لwiyeh, in which he is related to have said to a party who came to him, كُلُوا مِنْ فَحَا أَرْضِنَا فَقَلَّ مَا أَكَلَ قَوْمٌ مِنْ فَحَا أَرْضٍ فَضَرَّهُمْ مَاؤُهَا [Eat ye of the seasoning of our land (meaning of the onions,) for rarely have people eaten of the seasoning of a land and the water thereof has harmed them]. (TA: and the like is said in the S, but not so fully.)

فَحْوَةٌ
فَحْوَةٌ ذ i. q. شَهْدَةٌ [A portion of honey; or a honey-comb; or a portion of a honey-comb]. (K, TA. [It is added in the latter that it is as though it were formed by transposition from فَوْحَة; which I do not find in this sense in any lexicon.])

فَحْيَةٌ
فَحْيَةٌ ذ , like جَرْيَةٌ; (so in some copies of the K, and accord. to the TA, in which it is said to be “ with fet-h; ”) or فِحْيَةٌ, like جِرْيَةٌ; (so in other copies of the K; [but I think that both are evidently wrong, because deviating from a common rule of the K, and for more than one other obvious reason; and that the right reading is ↓ فِحِّيَّةٌ, like جِرِّيَّةٌ (accord. to those who hold this to be of the measure فِعِّيلَةٌ, not فِعْلِيَّةٌ); i. e., that it is originally فِحِّيوَةٌ, the و being necessarily changed into ى and incorporated into the preceding ى;] and also ↓ فَحِيَّةٌ; (K, TA;) the former on the authority of AA, and the latter on that of IAar; (TA;) Thin soup: (K, TA: [in some copies of the K, حَشْو is erroneously put for حَسْو or حَسُوّ, the readings in other copies:]) or soup in general. (K, TA.)

فَحْوَى
فَحْوَى ذ and ↓ فَحْوَآءُ, (T, S, Msb, K, &c.,) the latter sometimes used, (Msb,) but AZ is said to have disallowed the pronunciation with the lengthened alif, (TA,) and ↓ فُحَوَآءُ, (K, TA,) this last mentioned by ISd and Sgh on the authority of Fr, (TA,) The meaning of a saying, or speech; its intended sense or import; syn. مَعْنًى; (S, Msb, K;) and مَذْهَبٌ; (K;) and لَحْنٌ. (S, Msb.) One says, عَرَفْتُهُ, (S, A,) or فَهِمْتُهُ, (Msb,) فِى, (S,) or مِنْ, (A, Msb,) فَحْوَى كَلَامِهِ and كَلَامِهِ ↓ فَحْوَآءِ (S, A, Msb) i. e. [I knew it, or I understood it, in, or from, the intended sense or import of his saying, or speech; or,] in [or from] what I elicited of his meaning, or intent, in what he said. (A.) [See also عَرُوضٌ, near the middle of the paragraph.]

فَحْوَآءُ
فَحْوَآءُ ذ : see the next preceding paragraph, in two places: -A2- see also فَحًا.

فُحَوَآءٌ
فُحَوَآءٌ ذ : see فَحْوَى.

فَحِيَّةٌ
فَحِيَّةٌ ذ and فِحِّيَّةٌ: see فَحْيَةٌ, above.

أَفْحَى
أَفْحَى ذ i. q. أَبَحُّ [Having a hoarse, rough, harsh, or gruff, voice]. (Sgh, TA.)

##### Türkçe

**فَحَا بِكَلَامِهِ اـِلَى كَذَا**
1 **فَحَا بِكَلَامِهِ اـِلَى كَذَا** ذ , (Msb, TA,) muzâri‘i **يَفْحُو** [**يَعْلُو** gibi], fiil **عَلَى** bâbından; (TA’ya göre Msb’de böyle;) yahut **يَفْحَى** [**يَنْفَعُ** gibi], fiil **نَفَعَ** bâbından; (Msb’nin bende olan nüshasına göre böyle;) yahut T’nin nüshalarında olduğu üzere **يَفْحِى**, teşdîdsiz, fiil **رَمَى** bâbından; (TA, [fakat bu, son aslî harf **و** olduğundan, görünüşe göre **يَفْحَى** için bir yanlış yazımdır,]) mastarı **فَحْوٌ**; (Msb, TA;) yahut **بكلامه** ↓ **فحّى الى كذا**, K’ya göre böyle, J’nin söylediğine uygun olarak; (TA;) [fakat S’nin nüshalarımdan birinde **اـِنَّهُ لَيَفْحَى بِكَلَامِهِ اـِلَى كَذَا وَكَذَا** vardır; diğer nüshada ↓ **لَيُفَحِّى** vardır;] Sözüyle, yahut konuşmasıyla, şöyle bir şeyi kastetti, yahut murad etti. (Msb, K, TA. [S’de mânâ yalnız bağlamla işaret olunur.]) -A2- **بَكَى حَتَّى فَحِىَ**, **رَضِىَ** gibi; O (bir çocuk) hıçkırıncaya kadar ağladı. (TA.)

**فحّى القِدْرَ**
2 **فحّى القِدْرَ** ذ , mastarı **تَفْحِيَةٌ**, O, tencereyi çok miktarda **أَبَازِير** [yahut yemekte kullanılan, yemeği tatlandırmak için olan tohumlar: **فَحًا**’dan; bk. o] bulundurur hâle getirdi: (S, * K, TA:) yahut Aboo- ‘Alee El-Kلlee’ye göre, tencereye **أَبَازِير**, yani **تَوَابِل** koydu yahut attı. (TA.) Z tarafından, [benim görebildiğim kadarıyla pek az bir gerekçeyle,] harfleri böyle birleşmiş **فوح**’tan takdîm-te’hîr ile yapılmış olduğu söylenir. (TA.) -A2- Ayrıca 1’e, iki yerde, bak.

**فَاحَيْتُهُ**
3 **فَاحَيْتُهُ** ذ , mastarı **مُفَاحَاةٌ**, Onunla konuştum, söyleştim, yahut mükâleme ettim; ve onun kastettiğini, yahut murad ettiğini anladım. (A, TA.)

**فَحًا**
**فَحًا** ذ ve **فِحًى**, (S, K,) bunlardan birincisi daha yaygındır, (S,) Yemekte kullanılan, yemeği tatlandırmak için olan tohumlar; (S, K;) ayrıca ↓ **فَحْوَآءُ**: yahut bunun kurusu: (K:) çoğulu **أَفْحَآءٌ**; (S, K;) ki bunun, IAth tarafından, tencerenin **تَوَابِل** denilen [tohumları], biber ve kimyon tohumu ve benzerleri gibi şeyler mânâsına geldiği söylenir. (TA.) Ve özellikle Soğan, yahut soğanlar topluca, mânâsına geldiği de söylenir. (TA.) Mu‘âwiyeh’ten bir rivayette böyledir; onda, kendisine gelen bir topluluğa şöyle dediği rivayet olunur: **كُلُوا مِنْ فَحَا أَرْضِنَا فَقَلَّ مَا أَكَلَ قَوْمٌ مِنْ فَحَا أَرْضٍ فَضَرَّهُمْ مَاؤُهَا** [Yurdumuzun tatlandırıcısından (soğanlar kastedilerek) yiyiniz; zira bir kavmin bir yurdun tatlandırıcısından yiyip de suyunun onlara zarar vermesi pek azdır]. (TA: ve benzeri S’de de söylenir, fakat bu kadar tafsilli değil.)

**فَحْوَةٌ**
**فَحْوَةٌ** ذ **شَهْدَةٌ** ile aynı mânâdadır [Bir parça bal; yahut bir petek; yahut bir petekten bir parça]. (K, TA. [İkincisinde, sanki **فَوْحَة**’dan takdîm-te’hîr ile yapılmış gibidir diye eklenir; ki ben bunu bu mânâda hiçbir sözlükte bulmuyorum.])

**فَحْيَةٌ**
**فَحْيَةٌ** ذ , **جَرْيَةٌ** gibi; (K’nın bazı nüshalarında böyle, ve TA’ya göre, onda “fet-h ile” olduğu söylenir;) yahut **فِحْيَةٌ**, **جِرْيَةٌ** gibi; (K’nın diğer nüshalarında böyle; [fakat ben, K’nın yaygın bir kuralından sapması ve birden fazla başka açık sebepten dolayı, ikisinin de apaçık yanlış olduğunu; doğru okunuşun ise ↓ **فِحِّيَّةٌ**, **جِرِّيَّةٌ** gibi (bunu vezin olarak **فِعِّيلَةٌ**’den sayanlara göre, **فِعْلِيَّةٌ** değil); yani aslının **فِحِّيوَةٌ** olduğunu, **و**’nun zorunlu olarak **ى**’ya çevrilip önceki **ى**’ya idğam edildiğini düşünüyorum;] ve ayrıca ↓ **فَحِيَّةٌ**; (K, TA;) birincisi AA’nın rivayetiyle, ikincisi IAar’ın rivayetiyle; (TA;) İnce çorba: (K, TA: [K’nın bazı nüshalarında **حَشْو** yanlışlıkla **حَسْو** yahut **حَسُوّ** yerine konmuştur; diğer nüshalardaki okunuşlar böyledir:]) yahut genel olarak çorba. (K, TA.)

**فَحْوَى**
**فَحْوَى** ذ ve ↓ **فَحْوَآءُ**, (T, S, Msb, K, vb.,) ikincisi bazen kullanılır, (Msb,) fakat AZ’nin, uzatılmış elif ile telaffuzu reddettiği söylenir, (TA,) ve ↓ **فُحَوَآءُ**, (K, TA,) bu sonuncu, ISd ve Sgh tarafından Fr’nin rivayetiyle zikredilmiştir, (TA,) Bir sözün yahut konuşmanın mânâsı; onun kastedilen anlamı yahut delâleti; eş anlamlısı **مَعْنًى**; (S, Msb, K;) ve **مَذْهَبٌ**; (K;) ve **لَحْنٌ**. (S, Msb.) Şöyle denir: **عَرَفْتُهُ**, (S, A,) yahut **فَهِمْتُهُ**, (Msb,) **فِى**, (S,) yahut **مِنْ**, (A, Msb,) **فَحْوَى كَلَامِهِ** ve **كَلَامِهِ** ↓ **فَحْوَآءِ** (S, A, Msb) yani [onu bildim, yahut anladım, onun sözünün yahut konuşmasının kastedilen anlamı yahut delâletinde, yahut ondan; yahut,] onun söylediği şeydeki mânâsından yahut kastından çıkardığım şeyde. (A.) [Ayrıca **عَرُوضٌ**’a, paragrafın ortalarına yakın, bak.]

**فَحْوَآءُ**
**فَحْوَآءُ** ذ : Bir önceki paragrafa, iki yerde, bak: -A2- ayrıca **فَحًا**’ya da bak.

**فُحَوَآءٌ**
**فُحَوَآءٌ** ذ : **فَحْوَى**’ya bak.

**فَحِيَّةٌ**
**فَحِيَّةٌ** ذ ve **فِحِّيَّةٌ**: Yukarıda **فَحْيَةٌ**’ye bak.

**أَفْحَى**
**أَفْحَى** ذ **أَبَحُّ** ile aynı mânâdadır [Sesi kısık, kaba, sert, yahut boğuk olan]. (Sgh, TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AD%D9%88/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

فَحَا
فَحَا U ( n. ac. فَحْو 1 )
a.  [ Bi &  Ila ], Alluded to, touched upon ( in speaking ).

b.  Sobbed.

فَحَّوَ
فَحَّوَ II ,
a.  see I (a) .

b.  Seasoned, put seasoning into.

فَاْحَوَ
فَاْحَوَ III ,
a.  Talked with.

فَحْوَة
فَحْوَة [ 1t ],
a.  Honeycomb.

فَحْوَى
فَحْوَى [ 1ya ] , ( pl. فَحَاوٍ ),
a.  Meaning, sense; import.

فَِحًا
فَِحًا [ فَحَو 4A ,  7A ],
a.  Seasoning.

فَحْوَآء
فَحْوَآء [ 42 ]
a.  see 1ya &  4 .

فُحَوآء
فُحَوآء [ 43 ],
a.  see 1ya .

##### Türkçe

فَحَا
فَحَا I (n. ac. **فَحْو** 1)
a. [Bi & Ila], (konuşmada) ima etti, değindi.

b. Hıçkırarak ağladı.

فَحَّوَ
فَحَّوَ II,
a. I (a)’ya bak.

b. Baharatladı, içine baharat koydu.

فَاْحَوَ
فَاْحَوَ III,
a. İle konuştu.

فَحْوَة
فَحْوَة [1t],
a. Bal peteği.

فَحْوَى
فَحْوَى [1ya], (pl. **فَحَاوٍ**),
a. Mânâ, anlam; muhteva.

فَِحًا
فَِحًا [**فَحَو** 4A, 7A],
a. Baharat.

فَحْوَآء
فَحْوَآء [42]
a. 1ya ve 4’e bak.

فُحَوآء
فُحَوآء [43],
a. 1ya’ya bak.
