# فخذ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AE%D8%B0/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AE%D8%B0/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فخذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AE%D8%B0.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فخذ

باب الخاء والذال والفاء معهما
خ ذ ف، ف خ ذ يستعملان فقط حذف: الخَذْفُ: رميك بحصاة أو نواةٍ تأخذها بين سبابتيك وتَخْذِفُ بها أي ترمي. والمِخْذَفة من خشبٍ ترمي بها بين إبهامك والسبابة.
وناقةٌ خَذوفٌ: سريعة.
والخَذَفان: ضربٌ من السير للإبل.
فخذ: الفَخِذُ: وصل ما بين الورك والساق، ويخفف فيقال: فِخْذٌ في لغة سفلى مضر، وهي مؤنثة، وكسرت الفاء على أعقاب كسرة الخاء حيث اسكنت، ومن فتحها مع سكون الخاء تركها على ما كانت، كما قالوا في العقب عقب فلزموا الفتحة، وفي الكتف كتف فلزموا الكسرة.
وفُخِذَ الرجل فهو مفخوذ أي كسرت فَخِذُه.
وفَخِذُ الرجل، نفره من حيه الذين هم أقرب عشيرته إليه.
وهي أفخاذ العرب يذكر وإذا أفرد قبل: هذا فَخِذٌ أي: هذا حي.

### Türkçe

باب **الخاء** و**الذال** و**الفاء** معهما
**خ ذ ف**، **ف خ ذ** yalnızca kullanılırlar.

**حذف**: **الخَذْفُ**: senin, iki işaret parmağın arasına aldığın bir çakıl taşıyla veya bir çekirdekle atmandır; onunla **تَخْذِفُ** yani atarsın. **المِخْذَفة** ise, başparmağın ile işaret parmağın arasından onunla attığın, ağaçtan (yapılmış) olandır.
Ve **ناقةٌ خَذوفٌ**: hızlıdır.
Ve **الخَذَفان**: develer için yürüyüşün bir türüdür.

**فخذ**: **الفَخِذُ**: kalça ile bacak arasını birleştiren (kısım)dır; hafifletilir de, aşağı Mudar dilinde **فِخْذٌ** denir; o müennestir. Ve **الفاء** kırıldı; **الخاء**’ın kesresinin ardından, o sükûnlandırıldığı yerde. Onu, **الخاء**’ın sükûnu ile birlikte fetha ile açan kimse ise, onu olduğu hâl üzere bıraktı; nitekim topukta **عقب** dediler de fethaya bağlı kaldılar; ve omuzda **كتف** (dediler) de kesreye bağlı kaldılar.
Ve **فُخِذَ** adam; o hâlde o **مفخوذ**dur; yani onun **فَخِذُه** kırıldı.
Ve adamın **فَخِذُ**’u: mahallesinden, ona en yakın aşireti olan kimselerdir.
Ve o, Arapların **أفخاذ**’ıdır; (çoğul olarak) zikredilir. Tekil kılındığında denir: bu **فَخِذٌ**’dur; yani: bu bir mahalledir.
