# فخر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AE%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AE%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فخر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AE%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: فخر

فَخَرَ
1 فَخَرَ ذ , (S, O, Msb, K,) aor. فَخَرَ , (O, Msb, K,) inf. n. فَخْرٌ (S, O, Msb, K) and فَخَرٌ (S, O, K) and فَخَارٌ, (K,) or this is a simple subst., (Msb,) or it is a mistake for فِخَارٌ, accord. to some, and this may be an inf. n. either of فَخَرَ, for there are many instances of the same kind, or of فَاخَرَ, (MF,) or فَخَارٌ, with fet-h, is post-classical, and therefore not allowable, (Th, O,) and فَخَارَةٌ and فِخِّيرَى and فِخِّيرَآءُ; (K;) and ↓ افتخر; (S, O, Msb, K;) and ↓ تفاخر; (L in art. فتح;) [He gloried, or boasted; i. e.] he gloried in, boasted of, boasted himself in, or praised or commended himself for, certain properties, or particular qualities: (K:) he enumerated, or recounted, the particulars of his ancestral nobility or eminence, or his own glorious or honourable deeds or qualities: (S, TA:) or he arrogated to himself greatness and nobility: (TA:) or he contended for superiority by reason of honours arising from memorable deeds or qualities, and from parentage or relationship, and other things relating to himself or to his ancestors: (Msb:) or he contended for superiority by reason of things extrinsic to himself, such as wealth, and rank or station. (TA.) You say فَخَرْتُ بِهِ [I gloried in it, or by reason of it; &c.]. (Msb.) And ↓ تفاخر بِمَا عِنْدَهُ He gloried in, boasted of, or boasted himself in, what he possessed. (L in art. فتح.) And فَخَرَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ One party of them boasted against another [بِكَذَا in such a thing or quality &c.]. (K.) ― -b2- Also فَخَرَ, inf. n. فَخْرٌ, He magnified himself by boasting. (TA.) ― -b3- فَاخَرَهُ فَفَخَرَهُ, (S, O, K,) aor. فَخُرَ , (O, K, [in two copies of the S written فَخَرَ , contrary to analogy in a verb signifying surpassing in a contest, accord. to most of the grammarians,]) inf. n. فَخْرٌ: (S:) see 3. ― -b4- فَخَرَ فُلَانٌ اليَوْمَ عَلَى فُلَانٍ فِى الشَّرَفِ وَالجَلَدِ وَالْمَنْطِقِ Such a one excelled to-day such a one in nobleness and hardiness and speech. (ISk, TA.) ― -b5- فَخِرَ, aor. فَخَرَ , (O, K,) inf. n. فَخَرٌ, (TA,) He disdained, or scorned. (IAar, O, K, TA.) ― -b6- فَخَرَهُ عَلَيْهِ: see 4.

2 فَخَّرَ see 4.

3 فَاْخَرَ ↓ فَاخَرَهُ فَفَخَرَهُ, (ISk, S, O, Msb, K,) inf. n. of the former مُفَاخَرَةٌ (Msb, K) and فِخَارٌ, (K,) [and aor. of the latter فَخُرَ , or, accord. to some, فَخَرَ , (see 3 in art. خصم,)] He vied, or competed, with him, or contended with him for superiority, in فَخْر [i. e. glorying, or boasting, &c., or in glory, or excellence, i. e. he emulated, or rivalled, him therein, and he surpassed him, or overcame him, therein; and, simply, he vied with him, and surpassed him]: (Msb, * K:) or he contended with him for superiority in generousness or nobleness of father and mother: (ISk, S:) and he surpassed him, or overcame him, therein. (ISk, S, Msb, K.)

افغرهُ عَلَيْهِ
4 افغرهُ عَلَيْهِ ذ ; (ISk, S, O, K;) and ↓ فخّرهُ عليه, inf. n. تَفْخِيرٌ; (ISk, S, O;) or عليه ↓ فَخَرَهُ, aor. فَخَرَ , (AZ, O, * K,) inf. n. فَخْرٌ; (AZ, O, TA;) He judged him, or made him, to excel, or to have excelled, him in فَخْر [or glorying, or boasting, or glory, or excellence]. (ISk, S, O, K.) ― -b2- أَفْخَرَتْ She (a woman) brought forth none but such as was فَاخِر [or goodly, &c.]. (Lth, O.)

تفخّر
5 تفخّر ذ (S, TA) and ↓ تفاخر (TA) He magnified himself; he was, or became, proud, haughty, or disdainful; syn. of the inf. n. of the former تَعَظُّمٌ, and تَكَبُّرٌ; (S, TA;) and that of the latter تَعَاظُمٌ. (TA.)

تفاخروا
6 تفاخروا ذ [They vied, or competed, or contended for superiority, one with another, in فَخْر, i. e., glorying, or boasting, or in glory, or excel-lence, i. e. they emulated, or rivalled, one another therein; and, simply, they vied, one with another;] they boasted together, one party against another. (S, * K.) تفاخروا فِيمَا بَيْنَهُمْ They boasted among themselves of their several causes of boasting. (Msb.) ― -b2- See also 1, in two places; and 5.

8 اـِفْتَخَرَ see 1, first sentence. ― -b2- [Hence,] افتخرت زَوَاخِرُهُ (tropical:) [Its herbs] became tall. (A, TA.)

استفخرهُ
10 استفخرهُ ذ He bought it فَاخِرًا [i. e. of a good, a goodly, or an excellent, quality], namely, a garment, or piece of cloth, (Lth, O,) or a thing. (K.) And in like manner the verb is used in relation to the giving [and app. the taking] in marriage. (O.)

فَخْرٌ
فَخْرٌ ذ [Glory: excellence: originally an inf. n.: as also فُخْرَةٌ.] You say عَلَيْهِمْ ↓ اـِنَّهُ لَذُو فُخْرَةٍ, i. e. فَخْرٍ [Verily he possesses glory, or excellence, above them: or perhaps the meaning of this phrase may be verily he has a disposition to boast himself against them]: and هٰذَا ↓ مَا لَكَ فُخْرَةُ, i. e. فَخْرُهُ [Thou hast not the glory, or excellence, of this]. (Lh, TA.)

فُخْرٌ
فُخْرٌ ذ and فُخُرٌ Thickness of an udder, with contractedness of the orifices of the teats, and with paucity of milk. (TA.)

فُخْرَةٌ
فُخْرَةٌ ذ : see فَخْرٌ, in two places.

فِخْرَةٌ
فِخْرَةٌ ذ [A manner of glorying, or boasting]. You say فَخَرَ فِخْرَةً حَسَنَةً [He gloried, or boasted, in a good manner]. (Lh, TA.)

فَخَارٌ
فَخَارٌ ذ [said in the Msb to be a simple subst.: see 1].

فَخُورٌ
فَخُورٌ ذ : see فَاخِرٌ. ― -b2- Also A she-camel great in the udder, contracted in the orifices of the teats: (As, S, O:) or great in the udder, having little milk; (K, TA;) and likewise applied to a ewe or she-goat: or that yields thee what she has of milk, and has nothing remaining thereof. (TA.) ― -b3- And A thick udder, contracted in the orifices of the teats, and having little milk: (K, TA:) erroneously repeated in the K among words ending with ز. (TA.) ― -b4- And A palm-tree great in the trunk, thick in the branches. (S, O, K.) ― -b5- Also, and ↓ فَيْخَرٌ, (O, K,) which is likewise with ز, (TA,) both applied to a horse, (O, K,) and the latter to a man also, (O,) Great in the yard, (O, K,) and long therein: (K:) and the latter, applied to a penis, great; mentioned by IDrd as with ز: (TA:) and the pl. is فَيَاخِرُ. (K, TA.)

فَخِيرٌ
فَخِيرٌ ذ One who vies, or competes, or contends, with another in glorying, or boasting, &c., (O, K,) or for superiority in generousness or nobleness of father and mother; (S;) i. q. مُفَاخِرٌ; (K;) like خَصِيمٌ (S, TA) in the sense of مُخَاصِمٌ. (TA.) You say جَآءَ فُلَانٌ فَخِيرً ثُمَّ رَجَعَ أَخِيرًا [Such a one came contending with others in glorying, or boasting, &c.: then returned last, or meanest]. (A.) ― -b2- Also Overcome in فَخْر [i. e. glorying, or boasting, &c.]. (K.)

فَخَّارٌ
فَخَّارٌ ذ Baked pottery; baked vessels of clay: (Msb, voce خَزَفٌ:) or baked clay: before it is baked, it is called خَزَفٌ and صَلْصَالٌ: (Msb in the present art.:) or i. q. خَزَفٌ: (S, O, K:) or a kind of خَزَف of which earthen vessels, or jars, mugs, &c., are made: (TA:) or earthen vessels; vessels made of potters' clay: pl. of [or rather a coll. gen. n. of which the n. un. is] فَخَّارَةٌ. (K.)

فِخِّيرٌ
فِخِّيرٌ ذ : see the paragraph here following.

فِخِّيرَةٌ
فِخِّيرَةٌ ذ : see the paragraph here following.

فِخِّيرَآءُ
فِخِّيرَآءُ ذ : see the paragraph here following.

فَاخِرٌ
فَاخِرٌ ذ an epithet from فَخَرَ in the first of the senses expl. above; as also ↓ فَخُورٌ: (K:) [the former signifies Glorying; boasting; &c.: and the latter, the same as] ↓ فَخِّيرٌ one who glories, or boasts, much; (S, O, TA;) as also ↓ فِخِّيرَآءُ: (O, TA:) and ↓ فِخِّيرَةٌ one who glories, or boasts, very much. (O, * TA.) ― -b2- A thing, (S, O, Msb,) or anything, (K,) [superb, grand; as though glorying, or boasting;] good; goodly; excellent; of excellent quality. (S, O, Msb, K.) ― -b3- Also (assumed tropical:) Dates not yet ripe (بُسْرٌ) that grow large, and have no stones: (S, O, K:) as though they boasted against others. (TA.)

فَيْخَرٌ
فَيْخَرٌ ذ : see فَخُورٌ, last sentence.

فَاخُورٌ
فَاخُورٌ ذ A species of sweet-smelling plants; (S, TA;) i. q. رَيْحَانُ الشُّيُوخِ; (K, TA;) thus called by the people of El-Basrah; accord. to AHn, the مَرْو [or marum] having broad leaves; and said to be that of which there have come forth, in its midst, جَمَامِيح [pl. of جُمَّاحٌ, q. v.], like foxes' tails, with a red, sweet-smelling blossom in the middle thereof: the physicians assert that it cuts short the [sleep termed] سُبَات. (TA.) ― -b2- [A meaning assigned by Golius to this word belongs to فُنَاخِرَةٌ.]

مَفْخَرَةٌ
مَفْخَرَةٌ ذ and مَفْخُرَةٌ A thing in which one glories, or boasts himself; (K;) a cause of glorying or boasting; a generous quality or action, or a generous quality that is inherited by generation from generation; syn. مَأْثَرَةٌ: (S, O:) pl. مَفَاخِرُ. (Msb.)

### Türkçe

**فَخَرَ**
1 **فَخَرَ** ذ , (S, O, Msb, K,) muzâri‘i **فَخَرَ** , (O, Msb, K,) mastarı **فَخْرٌ** (S, O, Msb, K) ve **فَخَرٌ** (S, O, K) ve **فَخَارٌ**, (K,) yahut bu basit bir isimdir, (Msb,) yahut bazılarına göre **فِخَارٌ** için bir hatadır; ve bu, aynı türden birçok örnek bulunduğu için, ya **فَخَرَ**’ın mastarı olabilir, ya da **فَاخَرَ**’ın, (MF,) yahut fetḥa ile **فَخَارٌ** klasik sonrası olup bu yüzden câiz değildir, (Th, O,) ve **فَخَارَةٌ** ve **فِخِّيرَى** ve **فِخِّيرَآءُ**; (K;) ve ↓ **افتخر**; (S, O, Msb, K;) ve ↓ **تفاخر**; (L in art. فتح;) [Övündü, yahut böbürlendi; yani] birtakım hasletlerle, yahut belirli niteliklerle övündü; onlarla böbürlendi; kendisiyle onlarda böbürlendi; yahut kendisini birtakım hasletler için övdü veya methetti: (K:) atalarının soyluluğu yahut yüceliğinin ayrıntılarını, yahut kendi şanlı yahut şerefli fiillerini yahut niteliklerini saydı yahut anlattı: (S, TA:) yahut kendisine büyüklük ve soyluluk isnat etti: (TA:) yahut kendisine yahut atalarına dair; hatırlanmaya değer fiillerden yahut niteliklerden doğan şerefler sebebiyle, ve nesep yahut akrabalık sebebiyle, ve başka şeyler sebebiyle üstünlük için çekişti: (Msb:) yahut servet gibi, ve rütbe yahut makam gibi, kendisinin dışındaki şeyler sebebiyle üstünlük için çekişti. (TA.) **فَخَرْتُ بِهِ** [Onunla, yahut onun sebebiyle övündüm; vb.] dersin. (Msb.) Ve ↓ **تفاخر بِمَا عِنْدَهُ** Sahip olduğu şeyle övündü; onunla böbürlendi; kendisiyle onda böbürlendi. (L in art. فتح.) Ve **فَخَرَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ** Onlardan bir grup diğerine karşı övündü [**بِكَذَا** ile, şu şeyde yahut nitelikte vb.]. (K.) ― -b2- Ayrıca **فَخَرَ**, mastarı **فَخْرٌ**, böbürlenerek kendisini büyüttü. (TA.) ― -b3- **فَاخَرَهُ فَفَخَرَهُ**, (S, O, K,) muzâri‘i **فَخُرَ** , (O, K, [S’nin iki nüshasında **فَخَرَ** yazılmıştır; çoğu nahivcilere göre bir müsabakada aşmayı ifade eden fiilde kıyasa aykırı olarak,]) mastarı **فَخْرٌ**: (S:) 3’e bak. ― -b4- **فَخَرَ فُلَانٌ اليَوْمَ عَلَى فُلَانٍ فِى الشَّرَفِ وَالجَلَدِ وَالْمَنْطِقِ** Filân kimse bugün filân kimseye şeref, dayanıklılık ve sözde üstün geldi. (ISk, TA.) ― -b5- **فَخِرَ**, muzâri‘i **فَخَرَ** , (O, K,) mastarı **فَخَرٌ**, (TA,) küçümsedi, yahut hor gördü. (IAar, O, K, TA.) ― -b6- **فَخَرَهُ عَلَيْهِ**: 4’e bak.

2 **فَخَّرَ** 4’e bak.

3 **فَاْخَرَ** ↓ **فَاخَرَهُ فَفَخَرَهُ**, (ISk, S, O, Msb, K,) ilkinin mastarı **مُفَاخَرَةٌ** (Msb, K) ve **فِخَارٌ**, (K,) [ve ikincisinin muzâri‘i **فَخُرَ**; yahut bazılarına göre **فَخَرَ**; (**خصم** maddesinde 3’e bak,)] onunla **فَخْر**’de (yani övünmede, yahut böbürlenmede, vb., yahut şan yahut fazilette) yarıştı, yahut rekabet etti, yahut üstünlük için onunla çekişti [yani onda onu taklit etti yahut ona rakip oldu ve onda onu geçti yahut ona galip geldi; ve basitçe, onunla yarıştı ve onu geçti]: (Msb, * K:) yahut baba ve annenin cömertliği yahut soyluluğunda onunla üstünlük için çekişti: (ISk, S:) ve onda onu geçti yahut ona galip geldi. (ISk, S, Msb, K.)

**افغرهُ عَلَيْهِ**
4 **افغرهُ عَلَيْهِ** ذ ; (ISk, S, O, K;) ve ↓ **فخّرهُ عليه**, mastarı **تَفْخِيرٌ**; (ISk, S, O;) yahut عليه ↓ **فَخَرَهُ**, muzâri‘i **فَخَرَ** , (AZ, O, * K,) mastarı **فَخْرٌ**; (AZ, O, TA;) onu, **فَخْر**’de (yahut övünmede, yahut böbürlenmede, yahut şan yahut fazilette) ona üstün hükmetti, yahut ona üstün kıldı, yahut üstün olmuş saydı. (ISk, S, O, K.) ― -b2- **أَفْخَرَتْ** O (kadın) ancak **فَاخِر** (yahut güzel, vb.) olanı doğurdu. (Lth, O.)

**تفخّر**
5 **تفخّر** ذ (S, TA) ve ↓ **تفاخر** (TA) kendisini büyüttü; kibirlendi; mağrur, mütekebbir, yahut küçümseyici oldu yahut oldu hâle geldi; ilkinin mastarının eşanlamlısı **تَعَظُّمٌ**, ve **تَكَبُّرٌ**; (S, TA;) ve ikincininki **تَعَاظُمٌ**. (TA.)

**تفاخروا**
6 **تفاخروا** ذ [Birbirleriyle **فَخْر**’de, yani övünmede, yahut böbürlenmede, yahut şan yahut fazilette üstünlük için yarıştılar, yahut rekabet ettiler, yahut çekiştiler; yani onda birbirlerini taklit ettiler yahut birbirlerine rakip oldular; ve basitçe, birbirleriyle yarıştılar;] birlikte övündüler; bir grup diğerine karşı. (S, * K.) **تفاخروا فِيمَا بَيْنَهُمْ** Kendi aralarında, her birinin övünme sebepleriyle övündüler. (Msb.) ― -b2- 1’e de bak, iki yerde; ve 5’e.

8 **اـِفْتَخَرَ** 1’e bak, ilk cümle. ― -b2- [Bundan dolayı,] **افتخرت زَوَاخِرُهُ** (mecaz:) [Onun otları] boylandı. (A, TA.)

**استفخرهُ**
10 **استفخرهُ** ذ Onu **فَاخِرًا** [yani iyi, güzel, yahut mükemmel nitelikte] olarak satın aldı; yani bir elbiseyi yahut bir kumaş parçasını, (Lth, O,) yahut bir şeyi. (K.) Ve aynı şekilde fiil, evlendirmeyle ilgili olarak vermede [ve görünüşe göre almada] kullanılır. (O.)

**فَخْرٌ**
**فَخْرٌ** ذ [Şan: fazilet: aslında bir mastardır: ayrıca **فُخْرَةٌ** da böyledir.] **عَلَيْهِمْ** ↓ **اـِنَّهُ لَذُو فُخْرَةٍ**, yani **فَخْرٍ** [Şüphesiz o, onların üzerinde şan yahut fazilet sahibidir: yahut belki bu ibarenin manası, şüphesiz o, onlara karşı kendisiyle övünme huyuna sahiptir]: ve **هٰذَا** ↓ **مَا لَكَ فُخْرَةُ**, yani **فَخْرُهُ** [Senin bunun şanı yahut fazileti yoktur]. (Lh, TA.)

**فُخْرٌ**
**فُخْرٌ** ذ ve **فُخُرٌ** Meme başlarının deliklerinin büzülmesiyle birlikte, ve sütün azlığıyla birlikte, bir memenin kalınlığı. (TA.)

**فُخْرَةٌ**
**فُخْرَةٌ** ذ : **فَخْرٌ**’e bak, iki yerde.

**فِخْرَةٌ**
**فِخْرَةٌ** ذ [Övünmenin, yahut böbürlenmenin bir tarzı]. **فَخَرَ فِخْرَةً حَسَنَةً** [Güzel bir tarzda övündü, yahut böbürlendi] dersin. (Lh, TA.)

**فَخَارٌ**
**فَخَارٌ** ذ [Msb’de basit bir isim olduğu söylenir: 1’e bak].

**فَخُورٌ**
**فَخُورٌ** ذ : **فَاخِرٌ**’e bak. ― -b2- Ayrıca memede büyük, meme başlarının delikleri büzülmüş bir dişi deve: (As, S, O:) yahut memede büyük, sütü az olan; (K, TA;) ve aynı şekilde bir koyun yahut keçiye de uygulanır: yahut sana sütünden olanı verir, ve ondan hiçbir şey kalmaz. (TA.) ― -b3- Ve meme başlarının delikleri büzülmüş, sütü az, kalın bir meme: (K, TA:) K’da **ز** ile biten kelimeler arasında yanlışlıkla tekrar edilmiştir. (TA.) ― -b4- Ve gövdede büyük, dallarda kalın bir hurma ağacı. (S, O, K.) ― -b5- Ayrıca, ve ↓ **فَيْخَرٌ**, (O, K,) ki bu da **ز** iledir, (TA,) ikisi de bir ata uygulanır, (O, K,) ve ikincisi bir adama da, (O,) alette büyük, (O, K,) ve onda uzun: (K:) ve ikincisi, bir penise uygulanınca, büyük; IDrd tarafından **ز** ile olarak zikredilmiştir: (TA:) ve çoğulu **فَيَاخِرُ**’dur. (K, TA.)

**فَخِيرٌ**
**فَخِيرٌ** ذ Övünmede, yahut böbürlenmede, vb., (O, K,) yahut baba ve annenin cömertliği yahut soyluluğunda üstünlük için, (S,) başkasıyla yarışan, yahut rekabet eden, yahut çekişen kimse; **مُفَاخِرٌ** ile aynı; (K;) **خَصِيمٌ** gibi (S, TA) **مُخَاصِمٌ** manasında. (TA.) **جَآءَ فُلَانٌ فَخِيرً ثُمَّ رَجَعَ أَخِيرًا** [Filân kimse övünmede, yahut böbürlenmede, vb., başkalarıyla çekişerek geldi: sonra en son, yahut en aşağı olarak döndü] dersin. (A.) ― -b2- Ayrıca **فَخْر**’de (yani övünmede, yahut böbürlenmede, vb.) mağlup edilmiş. (K.)

**فَخَّارٌ**
**فَخَّارٌ** ذ Pişmiş çömlek; pişmiş toprak kaplar: (Msb, voce **خَزَفٌ**:) yahut pişmiş kil: pişirilmeden önce ona **خَزَفٌ** ve **صَلْصَالٌ** denir: (Msb in the present art.:) yahut **خَزَفٌ** ile aynı: (S, O, K:) yahut ondan toprak kaplar, yahut küpler, kupalar, vb. yapılan bir tür **خَزَف**: (TA:) yahut toprak kaplar; çömlekçi kiliyle yapılmış kaplar: [yahut daha doğrusu, tekili] **فَخَّارَةٌ** olan bir cins isimdir: (K.)

**فِخِّيرٌ**
**فِخِّيرٌ** ذ : aşağıdaki paragrafın burada gelenine bak.

**فِخِّيرَةٌ**
**فِخِّيرَةٌ** ذ : aşağıdaki paragrafın burada gelenine bak.

**فِخِّيرَآءُ**
**فِخِّيرَآءُ** ذ : aşağıdaki paragrafın burada gelenine bak.

**فَاخِرٌ**
**فَاخِرٌ** ذ yukarıda açıklanan manaların birincisinde **فَخَرَ**’dan bir sıfat; ayrıca ↓ **فَخُورٌ**: (K:) [ilki, övünen; böbürlenen; vb. demektir: ve ikincisi, aynı olarak] ↓ **فَخِّيرٌ** çokça övünen, yahut böbürlenen kimse; (S, O, TA;) ayrıca ↓ **فِخِّيرَآءُ**: (O, TA:) ve ↓ **فِخِّيرَةٌ** pek çok övünen, yahut böbürlenen kimse. (O, * TA.) ― -b2- Bir şey, (S, O, Msb,) yahut herhangi bir şey, (K,) [muhteşem, görkemli; sanki övünüyor yahut böbürleniyor gibi;] iyi; güzel; mükemmel; niteliği mükemmel. (S, O, Msb, K.) ― -b3- Ayrıca (varsayılan mecaz:) henüz olgunlaşmamış ( **بُسْرٌ** ) hurmalar; büyüyen, ve çekirdeği olmayan: (S, O, K:) sanki başkalarına karşı böbürleniyorlarmış gibi. (TA.)

**فَيْخَرٌ**
**فَيْخَرٌ** ذ : **فَخُورٌ**’e bak, son cümle.

**فَاخُورٌ**
**فَاخُورٌ** ذ Güzel kokulu bitkilerden bir tür; (S, TA;) **رَيْحَانُ الشُّيُوخِ** ile aynı; (K, TA;) Basra halkı tarafından böyle adlandırılır; AHn’ye göre geniş yapraklı **مَرْو** [yahut marum]; ve ortasında, tilki kuyrukları gibi, **جَمَامِيح** [**جُمَّاحٌ**’ın çoğulu, bkz.] çıkmış olan; ve onun ortasında kırmızı, güzel kokulu bir çiçek bulunan şey olduğu söylenir: tabipler, **سُبَات** denilen uykuyu kısalttığını ileri sürerler. (TA.) ― -b2- [Golius’un bu kelimeye verdiği bir mana **فُنَاخِرَةٌ**’ya aittir.]

**مَفْخَرَةٌ**
**مَفْخَرَةٌ** ذ ve **مَفْخُرَةٌ** Kişinin kendisiyle övündüğü, yahut kendisiyle böbürlendiği şey; (K;) övünme yahut böbürlenme sebebi; cömert bir nitelik yahut fiil, yahut nesilden nesile miras kalan cömert bir nitelik; eşanlamlısı **مَأْثَرَةٌ**: (S, O:) çoğulu **مَفَاخِرُ**. (Msb.)
