# فدفد — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AF%D9%81%D8%AF/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%AF%D9%81%D8%AF/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فدفد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%AF%D9%81%D8%AF.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: فدفد

الفَدْفَدُ: الفلاة التي لا شيء بها، وقيل: هي الأَرض الغليظة ذاتُ الحصى، وقيل: المكان الصُّلب؛ قال:
تَرى الحَرّةَ السَّوداءَ يَحْمَرُّ لَوْنُها،
ويَغْبَرُّ منها كلُّ رِيعٍ وفَدْفَدِ
والفدفد: المكان المرتفع فيه صلابة، وقيل: الفدفد الأَرض المستوية؛ وفي الحديث: فَلَجؤَوا إِلى فدفد فأَحاطوا بهم؛ الفَدْفَدُ: الموضع الذي فيه غِلظٌ وارتفاع. وفي الحديث: كان إِذا قفل من سفر فمرّ بِفَدفَدٍ أَو نَشْزٍ كبَّر ثلاثاً؛ ومنه حديث قُسٍّ: وأَرْمُقُ فَدْفَدَها، وجمعه فَدافِدُ. والفدفدة: صوت كالحَفِيف. ورجل فُدْفُدٌ وفُدَفِدٌ: شديد الوطءِ على الأَرض. وفَدفَد إِذا عدا هارباً من سبع أَو عدوّ. الأَزهري في الرباعي: لبن هُدَبِدٌ وفُدَفِدٌ، وهو الحامض الخاثر. ابن الأَعرابي: يقال للبن الثخين فُدَفِدٌ.
وفَدْفَدُ: اسم امرأَة؛ قال الأَخطل:
وقُلْتُ لِحادِيهِنَّ: وَيْحَكَ غَنِّنا
لِجَلْداءَ أَو بنْتِ الكِنانيِّ فَدْفَدا

### Türkçe

**الفَدْفَدُ**: içinde hiçbir şey bulunmayan çöl; ve denildi ki: o, çakıllı, kalın (kaba) yer olan arazidir; ve denildi ki: sert yer; dedi ki:

Siyah **الحَرّةَ**’yi görürsün; rengi kızarır,
ve ondan her **رِيعٍ** ve **فَدْفَدِ** tozlanır.

Ve **الفدفد**: içinde sertlik bulunan yüksek yer; ve denildi ki: **الفدفد** düz arazidir; ve hadiste: **فَلَجؤَوا إِلى فدفد فأَحاطوا بهم**; **الفَدْفَدُ**: içinde kalınlık ve yükseklik bulunan mevki. Ve hadiste: seferden döndüğü zaman, bir **فَدْفَدٍ** yahut bir **نَشْزٍ**’e uğrarsa üç defa tekbir getirirdi; ve ondan **قُسٍّ** hadisi: **وأَرْمُقُ فَدْفَدَها**; onun çoğulu **فَدافِدُ**’dür. Ve **الفدفدة**: **الحَفِيف** gibi bir ses. Ve bir adam **فُدْفُدٌ** ve **فُدَفِدٌ**: yere basması şiddetli (olan). Ve **فَدفَد**: bir yırtıcıdan yahut bir düşmandan kaçarak koştuğu zaman. **الأَزهري** dörtlü (kök) bahsinde: **لبن هُدَبِدٌ** ve **فُدَفِدٌ**; o, ekşi, pıhtılaşmış (yoğun) olandır. **ابن الأَعرابي**: koyu süte **فُدَفِدٌ** denir.

Ve **فَدْفَدُ**: bir kadının adıdır; **الأَخطل** dedi ki:

Ve onların sürücüsüne dedim: yazık sana, bize şarkı söyle,
**لِجَلْداءَ** için yahut **بنْتِ الكِنانيِّ فَدْفَدا** için.
