# فرسن — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D8%B3%D9%86/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B1%D8%B3%D9%86/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فرسن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D8%B3%D9%86.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فرسن

: ( الفِرْسِنُ ، كزِبْرِجٍ ، للبَعيرِ كالحافِرِ لَّلدابَّةِ ) أُنْثى ، والجَمْعُ فَراسِنُ .
وفي الفَراسِنِ السُّلامَى ، وهي عِظامُ الفِرْسِنِ وقَصَبُها ، ثم الرُّسْغ فوْقَ ذلكَ ، ثم الوَظِيفُ ، ثم فوْقَ الوَظِيفِ من يدِ البَعيرِ الذِّراعُ ، وفي رِجْلِه بعْدَ الفِرْسِن الرُّسْغُ ، ثم الوَظِيفُ ، ثم السَّاقُ ، ثم الفخذُ ، ورُبَّما اسْتُعِير للشَّاةِ ومنه الحدِيثُ : ( لا تَحْقِرَنَّ من المَعْروفِ شيئاً ولو فِرْسِنَ شاةٍ ) .
وقالَ ابنُ السرَّاج : النونُ زائِدَةٌ لأنَّها مِن فَرسْتُ .
( والفُرَاسِنُ ، كعُلابِطٍ : الأَسَدُ كالفِرْسانِ ، بالكسْرِ ، والفِرْناسِ . واعْتَدَّ سِيْبَوَيْه الفِرْناسَ ثلاثيّاً ؛ وهو مَذْكورٌ في موْضِعِه .
( والمُفَرْسَنُ : الوَجْهِ ، بفتْحِ السِّينِ : الكَثيرُ لَحْمِهِ ، ولعلَّه به سمِّي الأسدُ فراسنا .
( والفُراسِيُونُ ، بالضمِّ : أَصلُ مُرَبَّع تقومُ عنه فُروعٌ كثيرَةٌ بيض مُزَغَّبة قد نَبَتَ فيها أَوْراقٌ خشِنَةٌ كالإبْهامِ ، وله زهْرٌ إلى زرْقَةٍ وصفْرَةٍ ، يقالُ : هو ( الكُرَّاثُ الجَبَلِيُّ جَلاَّءٌ مُذيبٌ للأَخْلاطِ الغَليظَةِ ( والرِّياحِ الغَليظَةِ ، ( مُدِرٌّ

للفُضُلاتِ ولو بخوراً ، ( مُفَتِّحٌ للسُّدَدِ ، جابرٌ لكلِّ كسرٍ ووثي ، مُفَجِّرٌ لكلِّ صلابَةٍ كالداحِسِ ، ويذهبُ السّلاقَ والدّمْعَة والظلْمَةَ ونزولَ الماءِ والجشا إذا قطرت ، ويَفْتَحُ الصَّمَم ويُزِيلُ أَوْجاعَ الأُذُنِ والأسْنانِ وأَمْراضِ الفمِ والرَّبْوِ والسُّعالِ ويزيلُ أَوْجاعَ الصَّدْرِ والمَعِدَةِ والكَبِدِ والطَّحالِ ، ويُنَقِّي القرُوحَ ويدْملُها مع العَسَلِ ، ( نافِعٌ لعَضَّةِ الكَلْبِ الكَلِبِ ، وهو يضرُّ الكُلَى والمَثانَةَ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
فِرْسانُ ، بالكسْرِ : قرْيَةٌ بأَصْفَهان ، منها : أَبو الحَسَنِ إِسْحاقُ بنُ إبْراهيمَ بنِ أَيُّوب العَنْبريُّ عن سُفْيان الثَّوْري .
والفِرْسانُ : الأَسَدُ ، كالفِرْناسِ .
وأمَّا فرسان ، مثلَّث الفاءِ لقَرْيَةٍ بأفْريقيَةَ ، تقدَّمَ ذِكْرُها في السِّين .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :

### Türkçe

: (**الفِرْسِنُ** , **زِبْرِجٍ** gibi, deve için binek hayvanı için **الحافِرِ** gibi) dişidir; çoğulu **فَراسِنُ**’dir.

**الفَراسِنِ**’de **السُّلامَى** vardır; o, **الفِرْسِنِ**’in kemikleri ve kamışlarıdır; sonra bunun üstünde **الرُّسْغ**; sonra **الوَظِيفُ**; sonra devenin elinden **الوَظِيفِ**’in üstünde **الذِّراعُ**; ve onun ayağında **الفِرْسِن**’den sonra **الرُّسْغُ**; sonra **الوَظِيفُ**; sonra **السَّاقُ**; sonra **الفخذُ**; ve bazen koyun için ödünç alınmıştır; ondan hadis: (İyilikten hiçbir şeyi küçümseme; koyunun **فِرْسِنَ**’i bile olsa).

İbnü’s-Serâc dedi: **النونُ** ziyadedir; çünkü o **فَرسْتُ**’dendir.

(**الفُرَاسِنُ** , **عُلابِطٍ** gibi: aslan; **الفِرْسانِ** gibi, kesre ile, ve **الفِرْناسِ**. Sîbeveyh **الفِرْناسَ**’ı üç harfli saydı; o, yerinde zikredilmiştir.

(**المُفَرْسَنُ**: yüz; **السِّينِ**’in fethiyle: eti çok olan; belki bununla aslan **فراسنا** diye adlandırıldı.

(**الفُراسِيُونُ** , damme ile: kare bir asıl; ondan çok sayıda dallar kalkar; beyaz, tüylü; içinde başparmak gibi kaba yapraklar bitmiştir; ve onun maviye ve sarıya doğru bir çiçeği vardır; denir ki: o (dağ pırasasıdır; karışmış kalın hıltları ve kalın rüzgârları çözücü, (arttırıcı

artıkları, buhur olarak bile olsa, (tıkanıklıkları açıcı, her kırık ve burkulmayı onarıcı, **الداحِسِ** gibi her sertliği patlatıcı; ve damlatıldığı zaman **السّلاقَ**’ı, **الدّمْعَة**’yı, **الظلْمَةَ**’yı, su inmesini ve **الجشا**’yı giderir; ve sağırlığı açar; kulağın ve dişlerin ağrılarını ve ağzın hastalıklarını ve **الرَّبْوِ**’yu ve öksürüğü giderir; ve göğsün, midenin, karaciğerin ve dalağın ağrılarını giderir; ve yaraları temizler ve bal ile onları kabuk bağlatır; (kuduz köpeğin ısırığına faydalıdır; ve o böbreklere ve mesaneye zarar verir.

Üzerine istidrâk olunanlardandır:
**فِرْسانُ** , kesre ile: İsfahan’da bir köy; ondan: Ebü’l-Hasen İshak b. İbrahim b. Eyyûb el-Anberî, Süfyân es-Sevrî’den.
Ve **الفِرْسانُ**: aslan; **الفِرْناسِ** gibi.
Ama **فرسان** ise, **الفاءِ**’nın üç vecihle (okunuşuyla), Afrika’da bir köy içindir; onun zikri **السِّين**’de geçti.

Üzerine istidrâk olunanlardandır:
