# فرشخ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AE/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AE/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فرشخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AE.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فرشخ

الفرشخة، بالشين المعجمة: السعة. هذه المادة ساقطة من اللسان وغيره من كتب الغريب، وإنما ذكروا معانيها في المهملة. قال أبو زياد ما مطر الناس من مطر بين نوأين إلا كان بينهما فرسخ: قال: والفرسخ انكسار البرد. وإذا احتبس المطر اشتد البرد وإذا، وفي نسخة. فإذا مطر الناس كان للبرد بعد ذلك فرشخ، هكذا بالشين المعجمة: والصواب أنه فرسخ، بالسين المهملة، أي سكون، من قولك فرسخ عنشي المرض إذا تباعد.

### Türkçe

**الفرشخة**، **بالشين المعجمة**: genişlik. Bu madde **اللسان** ve ondan başka **كتب الغريب**’den düşmüştür; ancak onun mânâlarını **في المهملة**’de zikrettiler. Ebû Ziyâd dedi ki: İnsanlar iki **نوأ** arasında bir yağmurdan yağmur almadılar ki, mutlaka ikisinin arasında bir **فرسخ** olmuş olmasın. Dedi ki: **والفرسخ** soğuğun kırılmasıdır. Yağmur tutulup kalınca soğuk şiddetlenir ve eğer, bir nüshada. Artık insanlar yağmur alınca, bundan sonra soğuk için bir **فرشخ** olur; işte böyle **بالشين المعجمة** ile. Doğrusu ise onun **فرسخ** olmasıdır, **بالسين المهملة** ile; yani sükûn. Senin “**فرسخ** عنشي المرض” sözünden; (yani) uzaklaştığı zaman.
