# فرق — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%82/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B1%D9%82/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فرق](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%82.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: فرق

فَرَقَ بَيْنَ الشَّيْئَيْنِ
1 فَرَقَ بَيْنَ الشَّيْئَيْنِ ذ , (S, Mgh, O, Msb, K, *) aor. فَرُقَ , (S, Mgh, O, Msb,) and in one dial. فَرِقَ , (Msb, TA,) inf. n. فَرْغٌ and فُرْقَانٌ, (S, O, Msb, K,) the latter of which has a more intensive signification, (TA,) He made a separation, or a distinction, or difference, (Msb, K, TA,) between the two things, (K, * TA,) or between the parts of the two things: (Msb:) relating alike to objects of sight and to objects of mental perception: (TA:) IAar, by exs. that he mentions, makes it to relate particularly to objects of the mind, such as sayings; and ↓ فرّق, to persons, or material things: (Msb: [and it is stated in the Mgh that the same distinction is mentioned by Az:]) others, however, state that the two verbs are syn.; but that the latter has an intensive signification. (Msb.) It is said in the Kur [v. 28], فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الفَاسِقِينَ [Therefore decide Thou, or make Thou a distinction, between us and the unrighteous people]: accord. to one reading, فَافْرِقْ. (Msb, TA.) فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ, in the Kur [xliv. 3], means [Wherein] is made distinct [every firm decree]: (Lth, TA:) or is decided; (O, K, TA;) thus expl. by Katلdeh. (O, TA.) And in the phrase وَقُرآنًا فَرَقْنَاهُ, (S, O, K, TA,) in the same [xvii. 107], (S, O, TA,) by فَرَقْنَاهُ is meant We have made it distinct, (S, O, K, TA,) and rendered it free from defect, (O, K, TA,) and explained the ordinances therein: (TA:) but some read ↓ فَرَّقْنَاهُ, meaning We have sent it down in sundry portions, in a number of days. (S, TA.) وَاـِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ, (O, K, TA,) in the Kur [ii. 47], (O, TA,) means And when we clave because of you the sea; i. q. فَلَقْنَاهُ: (O, K, TA:) another reading, ↓ فَرَّقْنَا, meaning we divided into several portions, is mentioned by IJ; but this is unusual. (TA.) It is also said that الفَرْقُ is for rectification; and ↓ التَّفْرِيقُ, for vitiation: and IJ says that دِيْنَهُمْ ↓ اـِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا, in the Kur [vi. 160, and the like occurs in xxx. 31], means Verily those who have divided their religion into sundry parts, and dismembered it, and have disagreed respecting it among themselves: but that some read فَرَقُوا دِيْنَهُمْ, without teshdeed, meaning, have severed their religion from the other religions [app. by taking it in part, or parts, therefrom]; or this, he says, may mean the same as the former reading, for sometimes فَعَلَ has the same meaning as فَعَّلَ. (TA.) IJ also says that فَرَقَ لَهُ عَنِ الشَّىْءِ signifies He made the thing distinct, or plain, to him. (TA.) ― -b2- فَرَقَ الشَّعْرَ بِالمُشْطِ, aor. فَرُقَ and فَرِقَ , inf. n. فَرْقٌ, He separated his hair with the comb: and رَأْسَهُ بِالمُشْطِ ↓ فَرَّقَ, inf. n. تَفْرِيقٌ, He separated the hair of his head with the comb. (TA.) [And it is implied in a trad. cited in the O and TA that فَرَقَهُ signifies the same as the latter of the two phrases in the next preceding sentence.] -A2- فَرَقَ لَهُ الطَّرِيقُ, (S, O, K,) inf. n. فُرُوقٌ, (K,) The road presented itself to him divided into two roads: (S, O, K, TA:) or [it means] an affair presented itself, or occurred, to him, and he knew the mode, or manner, thereof: (TA, as from the K: [but not in the CK nor in my MS. copy of the K:]) and hence, in a trad. of I'Ab, فَرَقَ لِى رَأْىٌ An idea, or opinion, appeared [or occurred] to me: (TA:) [or] one says, فَرَقَ لِى هٰذَا الأَمْرُ, inf. n. فُرُوقٌ, This affair became, or has become, distinct, apparent, or manifest, to me: and hence the saying, فَاـِنْ لَمْ يُفْرُقْ لِلْاـِمَامِ رَأْىٌ [And if an idea, or an opinion, appear not, or occur not, to the Imلm]. (Mgh.) ― -b2- فَرَقَتْ said of a she-camel, and of a she-ass, (S, O, K,) aor. فَرُقَ , (S, O,) inf. n. فُرُوقٌ, She, being taken with the pains of parturition, went away at random in the land. (S, O, K.) -A3- فَرَقَ, (O, K,) aor. فَرُقَ , (K,) He voided dung; syn. ذَرَقَ [which is said of a bird, and sometimes of a man]. (O, K. [See also أَفْرَقَ.]) -A4- And He possessed a فِرْق [q. v.] (O, K, TA) of sheep or goats: (O, TA:) accord. to the K, of date-stones with which to feed camels: but the former explanation is the right. (TA.) -A5- فَرَقَهَا, (K,) inf. n. فَرْقٌ, (TA,) He fed her (i. e. a woman) with فَرِيقَة [q. v.]; as also ↓ افرقها, (K,) inf. n. اـِفْرَاقٌ. (TA.) -A6- فَفَرَقْتُهُ ↓ فَارَقَنِى, aor. فَرُقَ , [He vied with me in fear and] I exceeded him in fear. (Lh, L, TA.) ― -b2- See also 2, last sentence. -A7- فَرِقَ, (S, O, Msb, K,) aor. فَرَقَ , (Msb, K,) inf. n. فَرَقٌ, (S, O, Msb,) He feared; or was, or became, in fear, afraid, or frightened. (S, O, Msb, K.) You say, فَرِقْتُ مِنْكَ [I feared thee, or was in fear of thee]: (S, O, Msb: *) but you should not say, فَرِقْتُكَ: (S, O:) Sb [however] mentions فَرِقَهُ, suppressing مِنْ. (TA.) And you say also, فَرِقَ عَلَيْهِ [He feared for him]. (TA.) -A8- And فَرِقَ, aor. فَرَقَ , He entered into a wave, [which is termed فِرْقٌ,] and dived therein. (K.) -A9- And the same verb accord. to the K, but accord. to Sgh [in the O] it seems, from the context to be فَرَقَ, (TA,) He drank (O, K) the measure called فَرَق, (O,) or with the فَرَق. (K, TA.)

فرّقهُ
2 فرّقهُ ذ , inf. n. تَفْرِيقٌ and تَفْرِقَةٌ, (S, O, K,) He separated it [into several, or many, portions]; disunited it [i. e. a thing, or a collection of things]; or dispersed, or dissipated, it; or did so much [or greatly or widely]; syn. بَدَّدَهُ. (K.) And فرّق بَيْنَ الأَشْيَآءِ [He made, or caused, a separation &c., or much, or a wide, separation, &c., between the things]. (Mgh.) [And فِيهِمْ فرّقهُ and عَلَيْهِمْ He scattered, or distributed, it among them, and to them.] See 1, former half, in five places. It is said in a trad. of 'Omar, فَرِّقُوا عَنِ المَنِيَّةِ وَاجْعَلُوا الرَّأْسَ رَأْسَيْنِ, (Mgh, O, *) meaning Separate ye your cattle by way of preservation from death, [and make the one head two head,] by buying two animals with the price of one, that, when one dies, the second may remain. (Mgh, O.) And it is said in a trad. respecting the poor-rate, لَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ There shall be no separating what is put together, nor shall there be a putting together what is separate. (TA. [The reason is, that by either of these acts, in the case of cattle, the amount of the poor-rate may be diminished.]) يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ [in the Kur ii. 96, meaning Whereby they might dissolve, break up, discompose, derange, disorganize, disorder, or unsettle, the state of union subsisting between the man and his wife, in respect of affairs and of the expression of opinion, or, briefly, whereby they might cause division and dissension between the man and his wife,] is from التَفْرِيقُ as meaning تَشْتِيتُ الشَّمْلِ وَالكَلِمَةِ. (El-Isbahلnee, TA.) One says also, فرّق الأَمْرَ, meaning شَتَّتَهُ [i. e. He discomposed, deranged, disorganized, disordered, or unsettled, the state of affairs]. (S in art. شت.) And فرّق عَلَيْنَا الكَلَامَ [lit. He scattered speech (app. meaning he jabbered) at us, or against us]. (K in art. بق: see R. Q. 1 in that art.) In the saying in the Kur [ii. 130 and iii. 78], لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ [We will not make a distinction between any of them], the verb is allowably made to relate to احد because this word [in negative phrases] imports a pl. meaning. (TA. [See p. 27, 3rd col.]) See, again, 1, near the middle. -A2- فرّقهُ, (O, TA,) inf. n. تَفْرِيقٌ, (O, K, TA,) also signifies He made him to fear, or be afraid; put him in fear; or frightened him: (O, K, * TA:) and مِنْهُ ↓ أَفْرَقْتُهُ I made him to fear, or be afraid of, him, or it: (Msb:) and Lh mentions الصَبِىَّ ↓ فَرَقْتُ as meaning I frightened the boy, or child; but ISd says, I think it to be فَرَّقْتُ. (TA.)

فارقهُ
3 فارقهُ ذ , inf. n. مُفَارِقَةٌ and فِرَاقٌ, (S, Msb, TA,) He separated himself from him, or it; or left, forsook, or abandoned, him, or it: or he forsook, or abandoned, him, being forsaken, or abandoned, by him: syn. بَايَنَهُ; (TA;) and قَاطَعَهُ, and فَارَزَهُ; (A in art. فرز;) and تَرَكَهُ. (Msb in art. ترك.) And فارق امْرَأَتَهُ He separated himself from his wife. (TA.) ― -b2- فَارَقْتُ فُلَانًا مِنْ حِسَابِى عَلَى كَذَا وَكَذَا I released such a one from my reckoning with him on such and such terms agreed upon by both: and so صَادَرْتُهُ عَلَى كَذَا وَكَذَا. (TA.) And فُورِقَ عَلَى مَالٍ يُؤَدِّيهِ He (an agent) was released from being reckoned with on the condition of his paying certain property for which he became responsible. (TA in art. صدر.) -A2- فَارَقَنِى فَفَرَقْتُهُ: see 1, last quarter.

افرقوا اـِبِلَهُمْ
4 افرقوا اـِبِلَهُمْ ذ They left their camels in the place of pasture, and did not assist them in bringing forth, nor have them got with young. (IAar, O, K.) ― -b2- And افرق غَنَمَهُ He made, or caused, his sheep, or goats, to stray; and neglected them, or caused them to become lost, or to perish. (TA.) ― -b3- And افرق He lost a portion of his sheep or goats. (IKh, TA.) ― -b4- And His sheep, or goats, became a فَرِيقَة [q. v.]. (IKh, TA.) -A2- افرق He recovered; (Lth, As, Az, S, O, K;) or recovered, but not completely; (As, O, K;) to which IKh adds, quickly; (TA;) i. e., a sick person from (مِنْ) his sickness; (As, Az, S, O, K;) and one fevered from his fever; (As, S;) and one smitten with the plague: (Lth, TA:) or (K) it is not said except in the case of a disease that does not attack one more than once, as the small-pox, (O, K,) and the measles. (O.) ― -b2- افرقت She (a camel) had a return of some of her milk. (O, K.) -A3- افرق said of a man, and of a bird, and of a beast of prey, and of a fox, He voided dung, or thin dung. (Lh, TA. [See also 1, last quarter.]) ― -b2- And افرقهُ He, or it, caused him to void dung; syn. أَذْرَقَهُ. (K. [But I do not find اذرق mentioned except as an intrans. v.]) See also فِرْقَةٌ, last sentence. -A4- افرقها: see 1, last quarter. -A5- أَفْرَقْتُهُ مِنْهُ: see 2, last sentence.

تفرّق
5 تفرّق ذ , inf. n. تَفَرَّقٌ (O, K) and تِفِرَّاقٌ, (K, TA,) with two kesrehs, but accord. to the “ Nawلdir ” of Lh تَفْرِيقٌ, (TA,) [and in the CK تَفْراق,] It was, or became, separated, or disunited: or separated much, or greatly, or widely, or into several, or many, portions; or dispersed, or dissipated: contr. of تَجَمَّعَ: and ↓ افترق signifies the same: (K, TA:) and so does ↓ انفرق: (TA:) all are quasi-pass. of فَرَّقْتُهُ: (S, * TA:) [or rather the second and third have the former of the meanings mentioned above: and تفرّق has the latter of those meanings:] or ↓ اِفْتَرَقَا is said of two sayings, as quasi-pass. of فَرَقْتُ بَيْنَهُمَا: and تَفَرَّقَا, of two men, as quasi-pass. of فَرَّقْتُ بَيْنَهَمَا: (Mgh, * Msb, TA:) so says IAar: (Msb:) [but] one says also, افترق القَوْمُ [The party, or company of men, became separated; or they separated themselves:] (Msb:) and Esh-Shلfi'ee has used ↓ اِفْتَرَقَا as relating to two persons buying and selling; (Msb, TA;) and so have Ahmad [Ibn-Hambal] and Aboo-Haneefeh and Mلlik and others. (TA.) It is said in a trad., البَيَّعَانِ بِالخِيَارِ مَا يَتَفَرَّقَا i. e. [The buyer and seller have the option to annul their contract] as long as they have not become separated bodily; (Mgh, Msb;) originally, مَا لَمْ يَتَفَرَّقْ أَبْدَانُهُمَا; for this is the proper meaning. (Msb.) تَفَرَّقَتْ بِهِمُ الطُّرُقُ [properly The roads became separate with them,] means every one of them went one [separate] way. (TA.) [And one says, تفرّقت الأَغْصَانُ (S in art. شذب, &c.,) The branches were, or became, or grew out, apart, one from another; divaricated; diverged; forked; straggled; or spread widely and dispersedly. And تفرّق أَمْرُهُ His affair, or state of affairs, became discomposed, deranged, disorganized, disordered, or unsettled, so that he considered what might be its issues, or results, saying at one time, I will do thus, and at another time, I will do thus: see أَجْمَعَ; and شَتَّ: and ↓ افترق signifies the same: see an ex. voce فَشَا, in art. فشو. And تفرّقت كَلِمَتُهُمْ (K voce شَالَ, in art. شول,) Their expression of opinion was, or became, discordant: and تفرّقت آرَاؤُهُمْ Their opinions were, or became, so.]

تفارقوا
6 تفارقوا ذ They separated themselves, one from another; or left, forsook, or abandoned, one another. (TA.)

انفرق
7 انفرق ذ , of which مُنْفَرَقٌ may be an inf. n. [like اِنْفِرَاقٌ], as well as a n. of place, It was, or became, separated, or divided. (O, K.) See also 5. [Hence,] انفرق الفَجْرُ i. q. اِنْفَلَقَ [The dawn broke]. (TA.)

افترق
8 افترق ذ : see 5, first sentence, in three places: and also in the last sentence but one.

فَرْقٌ
فَرْقٌ ذ [is originally an inf. n.: but is often used as a simple subst. meaning A distinction, or difference, between two things. ― -b2- Hence,] The line [or division] in the hair of the head: (K: [see also مَفْرَقٌ:]) or, as some say, the part, of the head, extending from the side of the forehead to the spiral curl upon the crown: an ex. occurs in a verse of Aboo-Dhu-eyb cited voce مَطْرَبٌ. (TA.) ― -b3- [And app. A blaze on a horse's forehead. (See an ex. voce مُعْتَدِلٌ.)] ― -b4- And [hence, perhaps,] one says, بَانَتْ فِى قَذَالِهِ فُرُوقٌ مِنَ الشَّيْبِ i. e. أَوْضَاحٌ [app. meaning There appeared in the back of his head portions of white, or hoary, hair, distinct from the rest]. (TA.) ― -b5- One says also of the female comber and dresser of the hair, تَمْشُِطُ كَذَا وَكَذَا فَرْقًا i. e. [She combs and dresses the hair] with such and such a mode or manner [app. of combing and dressing or of dividing]. (L. [But the last word, which seems to be in this case an inf. n., is there written without any vowel-sign.]) -A2- Also A certain bird or flying thing; (طَائِرٌ O, K;) not mentioned by AHلt in “ the Book of Birds. ” (O, TA.) -A3- And Flax. (K.) -A4- See also فَرَقٌ, in nine places.

الفُرْقُ
الفُرْقُ ذ : see الفُرْقَانُ. ― -b2- It also signifies A certain vessel with which one measures. (TA. [See also فَرَقٌ.]) ― -b3- And [it is said that] الفُرْقَانِ signifies قدحان مفترقان [app. meaning Two separate bowls, or milking-vessels, supposing the former word to be قَدَحَانِ; the latter word being مُفْتَرِقَانِ]. (TA. [This is app. said in explanation of فُرْقَانِ ending a verse in which it means “ milkingvessels: ” but it is said in the S, and in one place in the TA, that it is in that instance pl. of فَرْقٌ or فَرَقٌ, q. v.])

فِرْقٌ
فِرْقٌ ذ A piece, or portion, that is split from a thing, or cleft therefrom; (S, O, K;) whence its usage in the Kur xxvi. 63: (S, O:) and a portion of anything (K, TA) when it is separated; and the pl. is فِرَقٌ: (TA:) or a portion that is separated, or dispersed, of a thing; and thus it is said to mean in the Kur ubi suprل; and the pl. is أَفْرَاقٌ, like أَحْمَالٌ as pl. of حِمْلٌ. (Msb.) See also فِرْقَةٌ. ― -b2- Also A great flock or herd, of sheep or goats: (S, O, K:) and (as some say, TA) of the bovine kind: or of gazelles: or of sheep, or goats, only: or of straying sheep or goats; as also ↓ فَرِيقٌ, (K, TA,) and ↓ فَرِيقَةٌ: (TA:) or less than a hundred, (K, TA,) of sheep or goats. (TA.) فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ, occurring in a trad., in which the second and third chapters of the Kur-لn are likened thereto, (L,) means Two flocks [of birds expanding their wings without moving them in flight]. (L, TA: but the first word, in both, is without any vowel-sign.) See, again, فِرْقَةٌ. ― -b3- And A set of boys. (O, K.) An Arab of the desert said of some boys whom he saw, هٰؤُلَآءِ فِرْقُ سَوْءٍ [These are a bad set of boys]. (O.) ― -b4- And A distinct quantity of date-stones with which the camel is fed. (K.) ― -b5- [And app. Any feed for one's beast: see an ex. in art. جل, conj. 4.] -A2- Also A mountain. (IAar, O, K.) And A [hill, or mountain, or the like, such as is termed] هَضْبَة. (IAar, O, K.) ― -b2- And A wave, billow, or surge. (IAar, O, K.) ― -b3- And الفِرْقُ is the name applied by the Arabs to The star [a] upon the right shoulder of Cepheus. (Kzw.)

فَرَقٌ
فَرَقٌ ذ Wideness of the space between the two central incisors, (IKh, S, O, K, TA,) of a man: (TA:) and likewise between the two toe-nails of the camel. (Yaakoob, S, O, K, TA.) And A division in the عُرْف [or comb] of the cock: and likewise in the forelock, and in the beard, of a man: (S, O, K:) pl. أَفْرَاقٌ. (S, O.) And sparseness, or a scattered state, of the plants, or herbage, of a land. (S, O, K.) ― -b2- In a horse, The state of the hips when one of them is more prominent than the other; which is disapproved: (S, O, K, TA:) or a deficiency in one of the thighs, in comparison with the other: or a deficiency in one of the hips. (TA.) ― -b3- Also The dawn: or الفَرَقُ signifies فَلَقُ الصُّبْحِ: (K:) or what has broken of the bright gleam of dawn; of the dawn that rises and spreads, filling the horizon with its whiteness; (مَا انْفَلَقَ مِنْ عَمُودِ الصُّبْحِ [which is one of the explanations of الفَلَقُ in the K];) because it has become separated from the blackness of the night: (TA:) one says, أَبْيَنُ مِنْ فَرَقِ الصُّبْحِ a dial. var. of فَلَقِ الصُّبْحِ [i. e. More distinct than what has broken of the bright gleam of dawn]. (S, O, Msb, * TA.) -A2- It is also the inf. n. of فَرِقَ [q. v.: when used as a simple subst., signifying Fear, or fright]. (S, O, Msb.) -A3- Also, and ↓ فَرْقٌ, (S, Mgh, O, Msb, K,) the latte accord. to the usage of the relaters of traditions, (Az, Mgh, O, Msb, TA,) but the former accord. to the usage of the Arabs, (Az, Mgh, O, * TA,) or the former is the more chaste (K, TA) accord. to Ahmad Ibn-Yahyà and Khلlid Ibn-Yezeed, (TA,) A certain vessel, (T, Mgh, O, Msb,) a measure of capacity, (S, O, K, TA,) of large size, (TA,) well known, (S,) in El-Medeeneh, (S, Msb, K,) holding three آصُع [a pl. of صَاعٌ], (Mgh, O, Msb, K, TA,) or, (K, [app. referring to ↓ فَرْقٌ only,]) which is the same quantity, sixteen pints, (S, Mgh, O, Msb, K, * TA,) i. e. twelve times the quantity termed مُدّ by the people of El-Hijلz: (TA:) or, accord. to El-Kutabee, the ↓ فَرْق is sixteen pints, and the صاع is one third of the فَرْق; but the فَرَق is eighty pints: or the ↓ فَرْق, he adds, is, as some say, four pints: (Mgh:) or it is four أَرْبَاع [pl. of رُبْعٌ, q. v.]; (K, TA;) thus accord. to AHلt: and IAth says, the فَرَق is said to be five أَقْسَاط; [or six; (see قِسْطٌ;)] the قِسْط being the half of a صاع: but the ↓ فَرْق is a hundred and twenty pints: (TA:) in the “ Nawلdir ” of Hishلm, on the authority of [the Imلm] Mohammad, the ↓ فَرْق is said to be thirty-six pints; but [Mtr says] this I have not found in any of the lexicons in my possession; and so what is said in the Moheet, that it is sixty pints: (Mgh:) the pl. is فُرْقَانٌ, (S, Mgh, O, K, TA,) which is of ↓ فَرْقٌ and of فَرَقٌ; (S, Mgh, O, TA;) and أَفْرُقٌ occurs in a trad. as a pl. [of pauc.] of فَرَقٌ meaning the measure thus called. (TA.) 'ءïsheh is related to have said that she and the Prophet used to wash themselves from a vessel called the ↓ فَرْق. (O, Msb.) [In a verse of which a hemistich is cited in the S and TA, the pl. فُرْقَان is used as meaning Milking-vessels. (See also الفُرْقُ.) Respecting a modern signification of ↓ فَرْق (A bale, or sack, of merchandise), see De Sacy's Chrest. Ar., sec. ed., iii., 378-9 and 382.]

فَرُقٌ
فَرُقٌ ذ : see فَرُوقَةٌ, in two places.

فَرِقٌ
فَرِقٌ ذ is applied to plants, or herbage, (نَبْتٌ,) as meaning [In a sparse, or scattered, state; or] small, not covering the ground: (AHn, K, TA:) or (K) فَرِقَةٌ is applied to land, (أَرْضٌ,) meaning of which the plants, or herbage, are in a sparse, or scattered, state; (S, O, K, TA;) not contiguous: (S, O, TA:) thus used, it is a possessive epithet, having no verb. (TA.) -A2- See also فَرُوقَةٌ, in two places.

فُرْقَةٌ
فُرْقَةٌ ذ the subst. from فَارَقَهُ; (S, MA, * TA;) or from اِفْتَرَقَ, (Msb,) [i. e.] a quasi-inf. n. used in the sense of اِفْتِرَاقٌ; (TA;) signifying Separation, disunion, or abandonment; (MA, KL, PS;) and ↓ فَرَاقٌ is syn. therewith, whence the reading [in the Kur xviii. 77], هٰذَا فَرَاقُ بَيْنِى وَبَيْنِكَ [This shall be the separation of my and thy union]; and so is ↓ فِرَاقٌ, (O, * K, TA,) which [is an inf. n. of فارقه, and], in the Kur lxxv. 28, means the time of the quitting of the present world by death. (TA.)

فِرْقَةٌ
فِرْقَةٌ ذ A طَائِفَة [or party, portion, division, sect, or distinct body or class,] of men, (S, O, Msb, K,) and of other things; as also ↓ فِرْقٌ; (Msb;) and so, accord. to IB, ↓ فَرِيقٌ: (TA: [but see this last word:]) [and a separate herd or the like of cattle:] pl. فِرَقٌ (O, Msb, K) and أَفْرَاقٌ (S, O, K) is pl. of فِرَقٌ (O, K) and أَفَارِيقُ is pl. of أَفْرَاقٌ, (S, O, K,) and أَفَارِقَةٌ occurs in poetry; (O, K;) or أَفَارِيقُ may be of the class of أَبَاطِيلُ, a pl. without a sing. (O, TA.) ― -b2- Also A portion of a thing in a state of dispersion; and so ↓ فِرْقٌ and ↓ فَرِيقٌ. (L, TA.) -A2- And A skin that is full [of milk], that cannot be agitated to make butter حَتَّى أَىْ يُذْرَقَ ↓ يُفْرَقَ [app. a tropical phrase meaning until it is made to void some of its contents]. (K.)

فُرْقَانٌ
فُرْقَانٌ ذ , originally an inf. n. (Msb. [See 1, first sentence.]) Anything that makes a separation, or distinction, between truth and falsity. (S, O, K.) ― -b2- Hence, (TA,) الفُرْقَانُ signifies The Kur-لn; (S, O, Msb, K;) as also ↓ الفُرْقُ. (S, O, K.) ― -b3- And The Book of the Law revealed to Moses, (Az, O, K,) in which a distinction is made between that which is allowable and that which is forbidden. (O.) ― -b4- And Proof, evidence, or demonstration. (O, K.) ― -b5- And The time a little before daybreak: (AA, O, K:) or the dawn. (O, K.) One says, طَلَعَ الفُرْقَانُ [The dawn rose]. (O.) ― -b6- And Aid, or victory: (IDrd, O, K:) so, accord. to IDrd, in the phrase يَوْمَ الفُرْقَانِ in the Kur [viii. 42]: (O:) or by this phrase is meant The day of Bedr, (O, K,) in which a distinction was made between right and wrong. (O.) ― -b7- And The cleaving of the sea: so it means [accord. to some] in the Kur ii. 50. (O, K.) ― -b8- And Boys: (O, K:) such the people of the olden time used to make witnesses [in law-suits or the like]. (O.) -A2- It is also pl. of فَرْقٌ (S, M, O, K) and of فَرَقٌ. (S, Mgh, O.)

فَرَاقٌ
فَرَاقٌ ذ and فِرَاقٌ: see فُرْقَةٌ.

فَرُوقٌ
فَرُوقٌ ذ : see فَرُوقَةٌ, in two places: -A2- and أَفْرَقُ, last sentence but two.

فَرِيقٌ
فَرِيقٌ ذ A طَائِفَة [or party, &c.,] (S, Msb, K) more in number, (S, K, *) or larger, (Msb,) than a فِرْقَة: (S, Msb, K:) pl. [of pauc.] أَفْرِقَةٌ and [of mult.] أَفْرِقَآءُ and فُرُوقٌ (K, TA) and فُرُقٌ: (CK:) see also فِرْقَةٌ, in two places; and see فِرْقٌ: AHei says that it is itself a quasi-pl. n., applied to few and to many: 'Abd-el-Hakeem, that it occurs in the sense of a طَائِفَة [or party, &c.], and in the sense of a single man: and El-Isbahلnee, that it signifies a company of men apart from others [i. e. a party of men]: (MF, TA:) or [simply] a company [of men]. (O.) ― -b2- And A separator of himself. (IB, TA.) Hence the saying, هُوَ أَسْرَعُ مِنْ فَرِيقِ الخَيْلِ i. e. [He is swifter] than the outgoer, or outrunner, of the horses. (TA.) ― -b3- نِيَّةٌ فَرَيقٌ means مُفَرِّقٌ [i. e. A place to which one purposes journeying that separates widely]: a poet says,
أَحَقٌّ أَنَّ جِيْرَتَنَا اسْتَقَلُّوا
فَنِيَّتُنَا وَنِيَّتُهُمْ فَرِيقُ
[Is it true that our neighbours have gone away, so that the place to which we purpose journeying and the place to which they purpose journeying are such as separate widely]: he says فَرِيق in like manner as one applies [the epithet] صَدِيقٌ to a company of men. (Sb, TA.) -A2- Also A palm-tree (نَخْلَةٌ) in which is [app. meaning out of which grows] another. (AA, AHn, O, TA.)

فَرُوقَةٌ
فَرُوقَةٌ ذ , applied to a man and to a woman, (IDrd, S, O, K,) and having no pl., (S, O,) and ↓ فَرُّوقَةٌ, applied to a man (Ibn-'Abbلd, O, K) and to a woman, (K,) and ↓ فَارُوقَةٌ, applied to a man (O, K,) and to a woman, or, as epithets applied to a man, فَرُوقَةٌ, (K,) and ↓ فَرُّوقَةٌ, (CK,) and ↓ فَارُوقَةٌ, and ↓ فَرُوقٌ, (K,) but this last is also applied to a woman, (IB, TA,) and ↓ فَرُّوقٌ, and ↓ فَارُوقٌ, One who fears much, or vehemently; [or rather the epithets with the affix ة are doubly intensive, meaning one who fears very much;] (S, * O, * K, TA;) and ↓ فَرِقٌ and ↓ فَرُقٌ signify the same as the other epithets above; or ↓ فَرُقٌ signifies fearing, or fearful, by nature; and ↓ فَرِقٌ, [simply,] fearing a thing. (K.) It is said in a prov., رُبَّ عَجَلَةٍ تَهَبُ رَيْثًا وَرُبَّ فَرُوقَةٍ يُدْعَى لَيْثًا وَرُبَّ غَيْثٍ لَمْ يَكُنْ غَيْثًا [Many an act of haste causes (lit. gives) slowness, and many a very fearful man is called a lion, and many a collection of clouds has not been productive of rain]: (S, * O:) said by Mلlik Ibn-'Amr Ibn-Mohallam, when Leyth, his brother, looked hopefully at the clouds from afar, and desired to avail himself of the benefit thereof; whereupon Mلlik said to him, “ Do not, for I fear for thee some of the troops of the Arabs: ” but he disobeyed him, and journeyed with his family; and he had not stayed [away] a little while when he came [back], and his family had been taken. (O. [See also Freytag's Arab. Prov. i. 535.]) -A2- And الفَرُوقَةُ signifies الحُرْمَةُ [meaning Honour, or reputation; or that which one is under an obligation to respect and defend]: (O, K, TA: [in the CK الحُزْمَةُ:]) so Sh was told: and [so, app., ↓ الفَرُوقُ, for] he cites as an ex.,
مَا زَالَ عَنْهُ حُمْقُهُ وَمُوقُهُ
وَاللُّؤْمُ حَتَّى انْتُهِكَتْ فَرُوقَهُ
[His foolishness and his stupidity quitted him not, and meanness, so that his honour, &c., was violated]. (O, TA.) -A3- And The fat of the kidneys: (O, K:) so says A'Obeyd, on the authority of El-Umawee; but Sh disallowed this meaning, and knew it not. (O, TA.)

فَرِيقَةٌ
فَرِيقَةٌ ذ : see فِرْقٌ. ― -b2- Also Some (S, O, K) one or two or three (S, O) of a flock or herd, of sheep or goats, becoming separate therefrom, (S, O, K,) being shut out from the rest by the like of a mountain or a space of sand or some other thing, as is said in the “ Kitلb Leysa, ” (TA,) and going away, (S, O, K,) in the “ Kitلb Leysa ” straying, (TA,) in the night, from the main aggregate. (S, O, K,) -A2- And Dates cooked with fenugreek (حُلْبَة), for the woman in the state following childbirth: (S, O, K:) or fenugreek (حُلْبَة) cooked with grains (حُبُوب) [or kernels?], (O, K, TA,) such as مَحْلَبْ [q. v.], and بير [app. a mistranscription], and other things, (TA,) for her: (K, TA:) or, accord. to IKh, a soup that is made for him who is affected with a chronic disease, or emaciated by disease so as to be at the point of death. (TA.) [See also فَلِيقَةٌ.]

فَرُّوقٌ
فَرُّوقٌ ذ : see فَرُوقَةٌ, first sentence.

فَرُّوقَةٌ
فَرُّوقَةٌ ذ : see فَرُوقَةٌ, first sentence, in two places.

فَارِقٌ
فَارِقٌ ذ [act. part. n. of فَرَقَ, q. v.]. الفَارِقَاتُ, mentioned in the Kur lxxvii. 4, means Those angels that descend with what makes a distinction between truth and falsity: (Fr, O, K:) or that distinguish between that which is allowable and that which is forbidden: (Th, TA:) or that make a distinction between things according as God has commanded them. (Er-Rلghib, TA.) ― -b2- Also, فَارِقٌ, A she-camel, and a she-ass, in consequence of her being taken with the pains of parturition, going away at random in the land; (S, O, K;) and so فَارِقَةٌ, as in the “ Mufradلt: ” or a she-camel that separates herself from her mate, and brings forth alone: or a she-camel that runs (تَشْتَدُّ), and then casts her young one by reason of the pain that befalls her; thus expl. by IAar: (TA:) pl. فَوَارِقُ and فُرَّقٌ (S, O, K) and فُرُقٌ (K) and فُرَّاقٌ, which is thus used by El-Aashà, applied to she-camels, and ↓ مَفَارِيقُ is [an irreg. pl.] likewise applied to she-camels as syn. with فَوَارِقُ. (TA.) ― -b3- And hence, as being likened to such a she-camel, applied to a cloud (سَحَابَةٌ) as meaning (tropical:) Apart from the other clouds; (S, O, K;) cut off from the main aggregate of the clouds: (ISd, TA:) or an isolated cloud, that will not break its promise [of giving rain], and sometimes preceded by thunder and lighting: (TA:) thus applied, also, having for pl. فَوَارِقُ and فُرَّقٌ [&c.]. (O.)

فَارُوقٌ
فَارُوقٌ ذ A thing that makes a distinction between two things: and a man who makes a distinction between truth and falsity: (TA:) or one who makes a distinction between affairs, or cases. (Msb.) الفَارُوقُ is an appellation that was given to 'Omar Ibn-El-Khattلb, (S, O, K, TA,) the second of the Khaleefehs; (TA;) because a distinction was made by him between truth and falsity. (Ibrلheem El-Harbee, O, K, * TA.) ― -b2- تِرْيَاقٌ فَارُوقٌ, (O,) or التِّرْيَاقُ الفَارُوقُ, (K,) The most approved sort of theriac, (O, K,) and the most esteemed of compounds; because it makes a distinction between disease and health: (K:) called by the vulgar تِرْيَاقَ فَارُوقِىّ. (TA.) -A2- See also فَرُوقَةٌ, first sentence.

فَارُوقَةٌ
فَارُوقَةٌ ذ : see فَرُوقَةٌ, first sentence, in two places.

أَفْرَقُ
أَفْرَقُ ذ , applied to a man, Having a wide space between the two central incisors: (IKh, TA:) [or] i. q. أَفْلَجُ [app. as meaning the same, or having a similar meaning]: (K, TA: [but the CK has الأَفْلَحُ instead of الأَفْلَجُ:]) or, accord. to Lth, the أَفْرَق is like the أَفْلَج, except that the افلج is such as has been rendered so, and the افرق is such naturally. (O, TA.) And A camel having a wide space between the two toe-nails. (Yaakoob, TA.) And Having a wide space between the buttocks. (TA.) And A he-goat having a wide space between his horns. (IKh, TA.) And A ram, or he-goat, having a wide space between his testicles: and [the fem.] فَرْقَآءُ a ewe, or she-goat, having a wide space between the two teats. (Lth, O, K, TA.) ― -b2- A camel having two humps. (TA.) ― -b3- A man whose forelock is as though it were divided; and in like manner, whose beard is so. (S, O, K. *) A cock whose عُرْف [or comb] is divided: (S, O, K:) and (accord. to Lth, O) a white cock: (O, K:) or, as some say, having two combs (ذُو عُرْفَيْنِ). (O.) ― -b4- A horse having one of the hips more prominent than the other; which is disapproved: (S, K, TA:) or having a deficiency in one of his thighs, in comparison with the other: or having a deficiency in one of the hips: or, accord. to the T, a beast having one of his elbows prominent, and the other depressed. (TA.) And A horse having one testicle. (Lth, O, K, TA.) The pl. is فُرْقٌ. (TA, in which it is here mentioned: also mentioned in the K after أَفْرَقُ as applied to a ram or he-goat: in the CK [erroneously] فُرُقٌ) And ↓ فَرُوقٌ applied to a horse signifies the same as أَفْرَقُ. (O, TA.) ― -b5- طَرِيقٌ أَفْرَقُ A road that is distinct, apparent, or manifest. (TA.) And سَيْلٌ أَفْرَقُ A torrent that is as though it were the فِرْق [app. as meaning wave, billow, or surge]. (TA.)

تَفَارِيقُ
تَفَارِيقُ ذ [Sundry, or separate, or scattered, portions or things: and sundry times]. You say, أَخَذْتُ حَقِّى مِنْهُ بِالتَّفَارِيقِ (S, O, K, * TA) i. e. [I took my right, or due, from him in sundry portions: or] at sundry times. (TA.) And ضَمَّ تَفَارِيقَ مَتَاعِهِ i. e. [He put together] what were scattered [of his household goods, or furniture and utensils]. (TA.)
اـِنَّكَ خَيْرٌ مِنْ تَفَارِيقِ العَصَا
[Verily thou art better than the several portions of the staff], (S, O, K,) which is a prov., (O,) was said by a poet, (S,) or by Ghaneeyeh, (O,) or Ghuneiyeh, (K,) El-Aarلbeeyeh, to her son; for he was evil in disposition, [عازِمًا in the CK is a mistake for عَارِمًا,] very mischievous, notwithstanding his weakness, (O, K,) and slenderness of bone; (O;) and he assaulted one day a young man, who thereupon cut off his nose, and his mother took the mulct for it; so her condition became good after abasing poverty; then he assaulted another, who cut off his ear; and another, who cut off his lip; and his mother took the mulct for each; and when she saw the goodness of her condition, (O, K,) the camels and the sheep or goats and the household goods that she had acquired, (O,) she said thus: (O, K:) for from the staff (S, O, K) when it is broken (S) is made a سَاجُور [q. v.], and from this are made tent-pegs, and from the tent-peg is made an عِرَان [q. v.], and from this are made تَوَادٍ [pl. of تَوْدِيَةٌ, q. v.]. (S, O, K.)

مَفْرَقٌ
مَفْرَقٌ ذ (S, O, K) and مَفْرِقٌ (S, O, Msb, K) The middle of the head; (S, O, K;) the place where the hair of the head is separated: (S, O, Msb, K:) pl. مَفَارِقُ; which is used also in the sense of the sing., as though the sing. applied to every part thereof: (S, O:) one says, شَابَتْ مَفَارِقُ رَأْسِهِ [meaning The place (lit. places) of the separation of the hair of his head became white, or hoary]. (Mgh voce ذَكَرٌ.) [See also فَرْقٌ.] ― -b2- Also The place, of a road, where another road branches off: (S, O, Msb, K:) both words are used in this sense likewise: (S, O, K: *) pl. as above. (K.) ― -b3- And [hence] one says, وَقَفْتُهُ عَلَى مَفَارِقِ الحَدِيثِ (tropical:) [I made him to know] the modes, or manners, [of the narrative, or discourse,] or the manifest, plain, or obvious, modes or manners [thereof]. (TA.)

مُفْرِقٌ
مُفْرِقٌ ذ A she-camel whose young one has become separated from her, (S, O, K, TA,) as some say, (TA,) by death: (S, O, K, TA:) pl. ↓ مَفَارِيقٌ. (TA. [Thus in my original, not مَفَارِقُ.]) ― -b2- And A she-camel that tarries two years, or three, without conceiving. (TA.) ― -b3- And A she-camel having a return of some of her milk. (TA.) ― -b4- And Anyone recovering from his disease. (Lh, TA.) ― -b5- And Deviating from the right way or course, or from that which is right. (TA.) ― -b6- And مُفْرِقُ الجِسْمِ, (thus accord. to the K, there said to be like مُحْسِنٌ,) or الجِسْمِ ↓ مُفَرَّقُ, (thus in the O,) A man (O) having little flesh: or fat, or plump: (O, K:) two contr. meanings. (K.)

مُفَرَّقُ
مُفَرَّقُ ذ : see what next precedes.

مُفَرِّقُ
مُفَرِّقُ ذ [The disperser of the camels or cattle;] the [small, stinking beast called] ظَرِبَانِ; because when it emits a noiseless wind from the anus among the cattle, they disperse themselves. (S, O, K.)

مَفَارِيقُ
مَفَارِيقُ ذ : see مُفْرِقٌ: ― -b2- and فَارِقٌ, latter half.

مُنْفَرَقٌ
مُنْفَرَقٌ ذ is a n. of place, as well as an inf. n. [of اِنْفَرَقَ]: (O, K:) and is used by Ru-beh as meaning A place where a road divides. (O.)

### Türkçe

**فَرَقَ بَيْنَ الشَّيْئَيْنِ**
1 **فَرَقَ بَيْنَ الشَّيْئَيْنِ** ذ , (S, Mgh, O, Msb, K, *) muzârîsi **فَرُقَ**, (S, Mgh, O, Msb,) ve bir lehçede **فَرِقَ**, (Msb, TA,) mastarı **فَرْغٌ** ve **فُرْقَانٌ**, (S, O, Msb, K,) ki bunun ikincisi daha şiddetli bir anlam taşır, (TA,) iki şeyin arasında, (K, * TA,) yahut iki şeyin parçaları arasında, (Msb:) görme nesnelerine de zihnî idrak nesnelerine de aynı şekilde taalluk ederek, (TA:) bir ayırma, yahut bir temyiz, yahut bir fark yaptı: (Msb, K, TA:) IAar, zikrettiği örneklerle, bunu özellikle sözler gibi zihnin nesnelerine taalluk eder kılar; ve ↓ **فرّق**, kişilere yahut maddî şeylere: (Msb: [ve Mgh’de, aynı ayrımın Az tarafından zikredildiği belirtilmiştir:]) ancak başkaları, iki fiilin eşanlamlı olduğunu; fakat ikincisinin şiddetli bir anlam taşıdığını söylerler. (Msb.) Kur’da [bk. 28], **فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الفَاسِقِينَ** [Öyleyse bizimle fasık kavim arasında hükmet / ayır] denilmiştir: bir kıraate göre, **فَافْرِقْ**. (Msb, TA.) Kur’da [xliv. 3], **فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ**, [orada] her sağlam işin ayırt edildiği [kılınır] demektir: (Lth, TA:) yahut hükme bağlanır; (O, K, TA;) Katلdeh böyle açıklamıştır. (O, TA.) Ve aynı [xvii. 107]’deki **وَقُرآنًا فَرَقْنَاهُ** ibaresinde, (S, O, K, TA,) (S, O, TA,) **فَرَقْنَاهُ** ile kastedilen: onu ayırt edilmiş kıldık, (S, O, K, TA,) ve onu kusurdan beri kıldık, (O, K, TA,) ve ondaki hükümleri açıkladık: (TA:) fakat bazıları ↓ **فَرَّقْنَاهُ** okur; bunun anlamı: onu muhtelif kısımlar hâlinde, bir takım günlerde indirdik. (S, TA.) Kur’da [ii. 47], (O, TA,) **وَاـِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ**, (O, K, TA,) “ve sizin sebebinizle denizi yardığımız zaman” demektir; **فَلَقْنَاهُ** ile eşdeğerdir: (O, K, TA:) IJ tarafından zikredilen başka bir kıraat, ↓ **فَرَّقْنَا**, “birkaç parçaya böldük” anlamındadır; fakat bu alışılmadıktır. (TA.) Ayrıca denilmiştir ki **الفَرْقُ** ıslah içindir; ve ↓ **التَّفْرِيقُ**, ifsad içindir: ve IJ der ki Kur’da [vi. 160, ve benzeri xxx. 31’de], **اـِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا** ↓ **دِيْنَهُمْ** “dinlerini çeşitli parçalara ayıran, onu parça parça eden ve onun hakkında kendi aralarında ihtilafa düşenler” demektir: fakat bazıları teşdîdsiz **فَرَقُوا دِيْنَهُمْ** okur; anlamı: dinlerini diğer dinlerden ayırmışlardır [görünüşe göre ondan bir parça yahut parçalar alarak]; yahut, der ki, bu, önceki kıraatle aynı anlama gelebilir; çünkü bazen **فَعَلَ**, **فَعَّلَ** ile aynı anlama gelir. (TA.) IJ ayrıca der ki **فَرَقَ لَهُ عَنِ الشَّىْءِ** “şeyi ona belirgin, yahut açık kıldı” demektir. (TA.) ― -b2- **فَرَقَ الشَّعْرَ بِالمُشْطِ**, muzârîsi **فَرُقَ** ve **فَرِقَ**, mastarı **فَرْقٌ**, “saçını tarakla ayırdı”: ve ↓ **فَرَّقَ** **رَأْسَهُ بِالمُشْطِ**, mastarı **تَفْرِيقٌ**, “başının saçını tarakla ayırdı.” (TA.) [Ve O ve TA’da zikredilen bir rivayette, **فَرَقَهُ**’nun, bir önceki cümledeki iki ibareden ikincisiyle aynı anlama geldiği ima edilmiştir.] -A2- **فَرَقَ لَهُ الطَّرِيقُ**, (S, O, K,) mastarı **فُرُوقٌ**, (K,) “yol ona iki yola ayrılmış olarak göründü”: (S, O, K, TA:) yahut [anlamı] “bir iş ona göründü yahut vuku buldu ve onun tarzını/bicimini bildi”dir: (TA, K’dan olarak: [fakat CK’de de K’nın yazma nüshamda da yoktur:]) ve bundan dolayı, I'Ab’ın bir rivayetinde, **فَرَقَ لِى رَأْىٌ** “bana bir fikir yahut görüş göründü [yahut vaki oldu]”: (TA:) [yahut] denir ki: **فَرَقَ لِى هٰذَا الأَمْرُ**, mastarı **فُرُوقٌ**, “bu iş bana belirgin, açık yahut zahir oldu”: ve bundan dolayı şu söz: **فَاـِنْ لَمْ يُفْرُقْ لِلْاـِمَامِ رَأْىٌ** [ve eğer imama bir fikir yahut görüş görünmez yahut vaki olmazsa]. (Mgh.) ― -b2- **فَرَقَتْ** dişi deve ve dişi eşek hakkında söylenir, (S, O, K,) muzârîsi **فَرُقَ**, (S, O,) mastarı **فُرُوقٌ**, “doğum sancısı tutmuşken, arazide rastgele uzaklaştı.” (S, O, K.) -A3- **فَرَقَ**, (O, K,) muzârîsi **فَرُقَ**, (K,) “dışkı çıkardı”; eşanlamlısı **ذَرَقَ** [ki kuş hakkında söylenir, bazen de insan hakkında]. (O, K. [Bk. ayrıca **أَفْرَقَ**.]) -A4- Ve koyun yahut keçiden bir **فِرْق** [bk. madde] sahibi oldu: (O, K, TA) (O, TA:) K’ya göre, develeri beslemek için hurma çekirdeklerinden [bir **فِرْق**]; fakat önceki açıklama doğrudur. (TA.) -A5- **فَرَقَهَا**, (K,) mastarı **فَرْقٌ**, (TA,) “onu (yani bir kadını) **فَرِيقَة** [bk. madde] ile besledi”; bunun gibi ↓ **افرقها**, (K,) mastarı **اـِفْرَاقٌ**. (TA.) -A6- ↓ **فَارَقَنِى** **فَفَرَقْتُهُ**, muzârîsi **فَرُقَ**, “[korkuda benimle yarıştı ve] ben onu korkuda aştım.” (Lh, L, TA.) ― -b2- Ayrıca 2’ye, son cümleye bak. -A7- **فَرِقَ**, (S, O, Msb, K,) muzârîsi **فَرَقَ**, (Msb, K,) mastarı **فَرَقٌ**, (S, O, Msb,) “korktu; yahut korku içinde oldu/oldu da; korkmuş yahut ürkmüş oldu.” (S, O, Msb, K.) Dersin ki: **فَرِقْتُ مِنْكَ** [senden korktum, yahut senden korku içinde oldum]: (S, O, Msb: *) fakat **فَرِقْتُكَ** dememelisin: (S, O:) Sb [ise] **فَرِقَهُ**’yu, **مِنْ**’i hazfederek, zikreder. (TA.) Ve ayrıca dersin ki **فَرِقَ عَلَيْهِ** [onun için korktu]. (TA.) -A8- Ve **فَرِقَ**, muzârîsi **فَرَقَ**, “**فِرْقٌ** denilen bir dalgaya girdi ve onun içine daldı.” (K.) -A9- Ve aynı fiil, K’ya göre; fakat Sgh’ye göre [O’da] bağlamdan, bunun **فَرَقَ** olduğu anlaşılıyor, (TA,) “**فَرَق** denilen ölçeği içti” (O, K) (O,) yahut “**فَرَق** ile içti.” (K, TA.)
**فرّقهُ**

2 **فرّقهُ** ذ , mastar ismi **تَفْرِيقٌ** ve **تَفْرِقَةٌ**, (S, O, K,) Onu [birkaç yahut birçok] parçaya ayırdı; onu [yani bir şeyi yahut şeyler topluluğunu] ayrık hâle getirdi; yahut onu dağıttı, yahut saçtı; yahut bunu çokça [yahut büyükçe yahut genişçe] yaptı; eşanlamlısı **بَدَّدَهُ**. (K.) Ve **فرّق بَيْنَ الأَشْيَآءِ** [O, şeyler arasında bir ayırma vb., yahut çokça, yahut geniş bir ayırma vb. yaptı]. (Mgh.) [Ve **فِيهِمْ فرّقهُ** ve **عَلَيْهِمْ** Onu onların arasında ve onlara saçtı yahut dağıttı.] 1’e, önceki yarıya, beş yerde bak. ‘Ömer’den bir rivayette şöyle denir: **فَرِّقُوا عَنِ المَنِيَّةِ وَاجْعَلُوا الرَّأْسَ رَأْسَيْنِ**, (Mgh, O, *) mânâsı: Ölümden korunma yoluyla hayvanlarınızı ayırınız, [ve bir başı iki baş yapınız,] bir hayvanın bedeliyle iki hayvan satın almak suretiyle; ta ki biri ölünce ikincisi kalsın. (Mgh, O.) Ve zekât hakkında bir rivayette şöyle denir: **لَا يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَلَا يُجْمَعُ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ** Bir araya getirilmiş olan ayrılmayacaktır; ayrı olan da bir araya getirilmeyecektir. (TA. [Sebep şudur ki, bu iki fiilden her biriyle, hayvanlar hakkında, zekât miktarı azaltılabilir.]) **يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ** [Kur’ân’da ii. 96’da; mânâsı: Onunla, erkek ile karısı arasında mevcut olan birleşme hâlini, işler ve görüş beyanı bakımından, çözebilsinler, bozsunlar, karıştırsınlar, düzenini bozsunlar, teşkilâtını dağıtsınlar, intizamını bozsunlar yahut sarsınlar; yahut kısaca, erkek ile karısı arasında ayrılık ve anlaşmazlık meydana getirsinler diye] **التَفْرِيقُ**tan, **تَشْتِيتُ الشَّمْلِ وَالكَلِمَةِ** mânâsında olandır. (El-Isbahلnee, TA.) Yine denir: **فرّق الأَمْرَ**, mânâsı **شَتَّتَهُ** [yani işleri karıştırdı, düzenini bozdu, teşkilâtını dağıttı, intizamını bozdu yahut sarsıntıya uğrattı]. (S, madde **شت**’te.) Ve **فرّق عَلَيْنَا الكَلَامَ** [lafzen: Bize yahut aleyhimize sözü saçtı (görünüşe göre: bize karşı gevezelik etti)]. (K, madde **بق**’ta: o maddede R. Q. 1’e bak.) Kur’ân’daki [ii. 130 ve iii. 78] **لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ** sözünde [Onlardan hiçbirinin arasında ayırım yapmayız], fiilin **احد**’e taalluk ettirilmesi câiz görülmüştür; çünkü bu kelime [nefiy ifadelerinde] çoğul mânâsı ifade eder. (TA. [s. 27, 3. sütuna bak.]) Yine 1’e, ortalara yakın yere bak. -A2- **فرّقهُ**, (O, TA,) mastar ismi **تَفْرِيقٌ**, (O, K, TA,) ayrıca şu mânâya da gelir: Ona korku verdi, yahut onu korkar hâle getirdi; onu korkuttu: (O, K, * TA:) ve **مِنْهُ** ↓ **أَفْرَقْتُهُ** Ben onu ondan, yahut ondan dolayı, korkar hâle getirdim: (Msb:) ve Lh, **الصَبِىَّ** ↓ **فَرَقْتُ**’u “çocuğu korkuttum” mânâsında zikreder; fakat ISd der ki: Ben bunun **فَرَّقْتُ** olduğunu sanıyorum. (TA.)

**فارقهُ**
3 **فارقهُ** ذ , mastar ismi **مُفَارِقَةٌ** ve **فِرَاقٌ**, (S, Msb, TA,) Ondan yahut ondan ayrıldı; yahut onu bıraktı, terk etti, yüz çevirdi; yahut o, onun tarafından bırakılmış yahut terk edilmiş olarak, onu bıraktı yahut terk etti: eşanlamlısı **بَايَنَهُ**; (TA;) ve **قَاطَعَهُ**, ve **فَارَزَهُ**; (A, madde **فرز**’de;) ve **تَرَكَهُ**. (Msb, madde **ترك**’te.) Ve **فارق امْرَأَتَهُ** Karısından ayrıldı. (TA.) ― -b2- **فَارَقْتُ فُلَانًا مِنْ حِسَابِى عَلَى كَذَا وَكَذَا** Şu ve şu üzerinde, ikisinin de razı olduğu şartlarla, falancayı onunla olan hesabımdan ibra ettim: ve böylesi **صَادَرْتُهُ عَلَى كَذَا وَكَذَا**. (TA.) Ve **فُورِقَ عَلَى مَالٍ يُؤَدِّيهِ** O (bir vekil), sorumlu olduğu belli bir malı ödemesi şartıyla, hesaba çekilmekten ibra edildi. (TA, madde **صدر**’de.) -A2- **فَارَقَنِى فَفَرَقْتُهُ**: 1’e, son çeyreğe bak.

**افرقوا اـِبِلَهُمْ**
4 **افرقوا اـِبِلَهُمْ** ذ Develerini otlak yerinde bıraktılar; doğurtmada onlara yardım etmediler; onları gebe de etmediler. (IAar, O, K.) ― -b2- Ve **افرق غَنَمَهُ** Koyunlarını yahut keçilerini başıboş bıraktı; ve onları ihmal etti, yahut onların kaybolmasına yahut helâk olmasına sebep oldu. (TA.) ― -b3- Ve **افرق** Koyunlarının yahut keçilerinin bir kısmını kaybetti. (IKh, TA.) ― -b4- Ve onun koyunları yahut keçileri bir **فَرِيقَة** oldu [bkz.]. (IKh, TA.) -A2- **افرق** İyileşti; (Lth, As, Az, S, O, K;) yahut iyileşti, fakat tam olarak değil; (As, O, K;) buna IKh “çabucak” kaydını ekler; (TA;) yani bir hasta, (مِنْ) hastalığından; (As, Az, S, O, K;) ve ateşli olan, ateşinden; (As, S;) ve vebaya yakalanmış olan: (Lth, TA:) yahut (K) bu, çiçek (O, K,) ve kızamık (O.) gibi, bir kimseye birden fazla defa musallat olmayan bir hastalık hakkında söylenir ancak. ― -b2- **افرقت** O (dişi deve) sütünden bir miktar geri dönüşe sahip oldu. (O, K.) -A3- **افرق** bir adam, bir kuş, bir yırtıcı hayvan ve bir tilki hakkında: Dışkı çıkardı, yahut sulu dışkı çıkardı. (Lh, TA. [Ayrıca 1’e, son çeyreğe de bak.]) ― -b2- Ve **افرقهُ** O, yahut o şey, ona dışkı çıkarttı; eşanlamlısı **أَذْرَقَهُ**. (K. [Fakat ben **اذرق**’ın ancak lâzım fiil olarak zikredildiğini bulmuyorum.]) Ayrıca **فِرْقَةٌ**’nın son cümlesine de bak. -A4- **افرقها**: 1’e, son çeyreğe bak. -A5- **أَفْرَقْتُهُ مِنْهُ**: 2’nin son cümlesine bak.

**تفرّق**

5 **تفرّق** ذ , mastar ismi **تَفَرَّقٌ** (O, K) ve **تِفِرَّاقٌ**, (K, TA,) iki kesre ile; fakat Lh’nin “Nawādir”ine göre **تَفْرِيقٌ**, (TA,) [ve CK’de **تَفْراق**,] Ayrıldı, yahut ayrılmış oldu; yahut çok, yahut büyükçe, yahut genişçe, yahut birkaç, yahut birçok parçalara ayrıldı; yahut dağıldı, yahut saçıldı: **تَجَمَّعَ**’ın zıddı: ve ↓ **افترق** aynı mânâyı ifade eder: (K, TA:) ve ↓ **انفرق** da öyledir: (TA:) hepsi **فَرَّقْتُهُ**’nun şibh-i meçhulüdür: (S, * TA:) [yahut daha doğrusu ikinci ve üçüncü, yukarıda zikredilen mânâların evvelini taşır: ve **تفرّق** o mânâların sonuncusunu taşır:] yahut ↓ **اِفْتَرَقَا** iki söz hakkında, **فَرَقْتُ بَيْنَهُمَا**’nın şibh-i meçhulü olarak söylenir: ve **تَفَرَّقَا**, iki adam hakkında, **فَرَّقْتُ بَيْنَهَمَا**’nın şibh-i meçhulü olarak: (Mgh, * Msb, TA:) IAar böyle der: (Msb:) [fakat] kişi ayrıca, **افترق القَوْمُ** [kavim ayrıldı; yahut kendi kendilerine ayrıldılar:] der: (Msb:) ve Esh-Shāfi‘ee ↓ **اِفْتَرَقَا**’yı iki kişi arasında alım-satım ile ilgili olarak kullanmıştır; (Msb, TA;) ve Ahmed [İbn-Hanbel] ve Aboo-Haneefeh ve Mālik ve başkaları da öyle yapmıştır. (TA.) Bir hadiste şöyle denilmiştir: **البَيَّعَانِ بِالخِيَارِ مَا يَتَفَرَّقَا** yani [alıcı ve satıcı, akitlerini bozma muhayyerliğine sahiptir] bedenleriyle ayrılmadıkları müddetçe; (Mgh, Msb;) aslı, **مَا لَمْ يَتَفَرَّقْ أَبْدَانُهُمَا**; zira doğru mânâ budur. (Msb.) **تَفَرَّقَتْ بِهِمُ الطُّرُقُ** [aslında “yollar onlarla ayrıldı”] demektir; yani onların her biri bir [ayrı] yola gitti. (TA.) [Ve şöyle denir: **تفرّقت الأَغْصَانُ** (S, madde **شذب**’de, vb.,) Dallar birbirinden ayrı oldu, yahut ayrılmış oldu, yahut ayrık büyüdü; çatallaştı; ayrıştı; ikiye ayrıldı; dağınık uzandı; yahut genişçe ve dağınıkça yayıldı. Ve **تفرّق أَمْرُهُ** Onun işi, yahut işlerinin hâli, karmakarışık oldu, bozuldu, teşkilâtsız oldu, düzensiz oldu, yahut istikrarsız oldu; öyle ki bunun akıbetlerinin, yahut neticelerinin ne olabileceğini düşündü; bir vakit “şöyle yapacağım” deyip başka bir vakit “şöyle yapacağım” diyerek: bk. **أَجْمَعَ**; ve **شَتَّ**: ve ↓ **افترق** aynı mânâyı ifade eder: bk. **فَشَا** lafzı altında, madde **فشو**’da bir örnek. Ve **تفرّقت كَلِمَتُهُمْ** (K, **شَالَ** lafzı altında, madde **شول**’da,) Onların görüş beyanı ihtilâflı oldu, yahut ihtilâflı hâle geldi: ve **تفرّقت آرَاؤُهُمْ** Onların görüşleri öyle oldu, yahut öyle hâle geldi.]

**تفارقوا**
6 **تفارقوا** ذ Birbirlerinden ayrıldılar; yahut birbirlerini terk ettiler, bıraktılar, yahut birbirlerini yüzüstü bıraktılar. (TA.)

**انفرق**
7 **انفرق** ذ , bunun **مُنْفَرَقٌ**’u, [**اِنْفِرَاقٌ** gibi] bir mastar ismi olabileceği gibi, bir mekân ismi de olabilir; Ayrıldı, yahut bölündü. (O, K.) 5’e de bak. [Bundan dolayı,] **انفرق الفَجْرُ** yani **اِنْفَلَقَ** [tan yeri yarıldı/aydınlandı]. (TA.)

**افترق**
8 **افترق** ذ : 5’in ilk cümlesine, üç yerde, bak; ve ayrıca sondan bir önceki cümlede de.

**فَرْقٌ**
**فَرْقٌ** ذ [aslında bir mastar ismidir: fakat çoğu kez iki şey arasında bir ayırt, yahut fark mânâsında yalın bir isim olarak kullanılır. ― -b2- Bundan dolayı,] Başın saçında ayırım çizgisi: (K: [ayrıca **مَفْرَقٌ**’a da bak:]) yahut bazılarına göre, alnın yanından tepedeki burgu kıvrımına kadar uzanan baş kısmı: Aboo-Dhu-eyb’in **مَطْرَبٌ** lafzı altında nakledilen bir beytinde bir örnek vardır. (TA.) ― -b3- [Ve görünüşe göre bir atın alnındaki akıtma. (Bir örnek için **مُعْتَدِلٌ** lafzına bak.)] ― -b4- Ve [bundan dolayı, belki,] şöyle denir: **بَانَتْ فِى قَذَالِهِ فُرُوقٌ مِنَ الشَّيْبِ** yani **أَوْضَاحٌ** [görünüşe göre mânâ: başının arka tarafında, geri kalanından ayrı, beyaz yahut kır saç parçaları belirdi]. (TA.) ― -b5- Saçı tarayıp düzelten kadın hakkında da şöyle denir: **تَمْشُِطُ كَذَا وَكَذَا فَرْقًا** yani [saçı tarar ve düzeltir] şöyle şöyle bir tarz yahut usûl ile [görünüşe göre tarama-düzeltme yahut ayırma tarzı ile]. (L. [Fakat son kelime, ki bu durumda bir mastar ismi gibi görünür, orada harekesiz yazılmıştır.]) -A2- Ayrıca belli bir kuş yahut uçan şey; (**طَائِرٌ** O, K;) AHāt “Kuşlar Kitabı”nda zikretmemiştir. (O, TA.) -A3- Ve keten. (K.) -A4- Ayrıca **فَرَقٌ**’a bak, dokuz yerde.

**الفُرْقُ**
**الفُرْقُ** ذ : **الفُرْقَانُ**’a bak. ― -b2- Ayrıca ölçmekte kullanılan belli bir kap mânâsına gelir. (TA. [Ayrıca **فَرَقٌ**’a da bak.]) ― -b3- Ve [denilmiştir ki] **الفُرْقَانِ** **قدحان مفترقان** mânâsına gelir [görünüşe göre “iki ayrı kâse, yahut süt sağma kabı”; önceki kelimenin **قَدَحَانِ** olduğu varsayılarak; son kelime **مُفْتَرِقَانِ** olmak üzere]. (TA. [Bu, görünüşe göre, bir beyitte sonunda gelen **فُرْقَانِ**’ın “süt sağma kapları” mânâsında olduğu yerde açıklama olarak söylenmiştir: fakat S’de ve TA’da bir yerde, o örnekte bunun **فَرْقٌ** yahut **فَرَقٌ**’un çoğulu olduğu söylenir; ona bak.])

**فِرْقٌ**

**فِرْقٌ** ذ Bir şeyden yarılıp ayrılan bir parça yahut ondan çatlatılıp ayrılan bir kısım; (S, O, K;) buradan Kur’ân xxvi. 63’teki kullanımı; (S, O:) ve herhangi bir şeyin, ayrıldığı zaman, bir parçası (K, TA); ve çoğulu **فِرَقٌ**’tır: (TA:) yahut bir şeyin ayrılmış veya dağılmış bir parçası; ve Kur’ân’da, yukarıda anılan yerde, böylece bununla kastedildiği söylenir; ve çoğulu **أَفْرَاقٌ**’tır; **حِمْلٌ**’ün çoğulu olarak **أَحْمَالٌ** gibi. (Msb.) Yine bkz. **فِرْقَةٌ**. ― -b2- Ayrıca Koyun veya keçiden büyük bir sürü: (S, O, K:) ve (bazılarının dediğine göre, TA) sığır cinsinden: yahut ceylanlardan: yahut yalnız koyun veya keçiden: yahut başıboş koyun veya keçiden; bunun gibi ↓ **فَرِيقٌ**, (K, TA,) ve ↓ **فَرِيقَةٌ**: (TA:) yahut koyun veya keçiden, yüzden az. (TA.) Bir rivayette geçen **فِرْقَانِ مِنْ طَيْرٍ صَوَافَّ**, ki onda Kur’ân’ın ikinci ve üçüncü sûreleri buna benzetilmiştir, (L,) “Uçuşta kanatlarını hareket ettirmeksizin açan iki kuş sürüsü” demektir. (L, TA: fakat her ikisinde de ilk kelime harekesizdir.) Yine bkz. **فِرْقَةٌ**. ― -b3- Ve Bir oğlan takımı. (O, K.) Çölden bir Arap, gördüğü bazı oğlanlar hakkında, **هٰؤُلَآءِ فِرْقُ سَوْءٍ** [Bunlar kötü bir oğlan takımıdır] dedi. (O.) ― -b4- Ve Devenin beslendiği hurma çekirdeklerinden belirli bir miktar. (K.) ― -b5- [Ve görünüşe göre, hayvanın yemi olan herhangi bir şey: bkz. **جل** maddesinde, 4. bâbdan bir örnek.] -A2- Ayrıca Bir dağ. (IAar, O, K.) Ve **هَضْبَة** denilen türden bir [tepe yahut dağ yahut benzeri]. (IAar, O, K.) ― -b2- Ve Bir dalga, kabarma yahut coşkun dalga. (IAar, O, K.) ― -b3- Ve **الفِرْقُ**, Arapların, Keyfâvus’un sağ omzu üzerindeki [bir] yıldıza verdikleri addır. (Kzw.)

**فَرَقٌ**

**فَرَقٌ** ذ Bir adamın iki orta kesici dişi arasındaki boşluğun genişliği; (IKh, S, O, K, TA,) (TA:) ve aynı şekilde devenin iki tırnağı arasındaki. (Yaakoob, S, O, K, TA.) Ve horozun **عُرْف**’ünde [yahut ibiğinde] bir ayrım: ve aynı şekilde bir adamın perçeminde ve sakalında: (S, O, K:) çoğulu **أَفْرَاقٌ**. (S, O.) Ve bir arazinin bitkilerinin yahut otlarının seyrekliği yahut dağınık hâli. (S, O, K.) ― -b2- Atta, kalçaların hâli: onlardan birinin ötekinden daha çıkık olması; ki bu hoş görülmez: (S, O, K, TA:) yahut uyluklardan birinde ötekine nispetle bir eksiklik: yahut kalçalardan birinde bir eksiklik. (TA.) ― -b3- Ayrıca Tan yeri: yahut **الفَرَقُ**, **فَلَقُ الصُّبْحِ** mânâsınadır: (K:) yahut tanın parlak ışıltısından yarılıp çıkan şey; yükselip yayılan, ufku beyazlığıyla dolduran tanın; (**مَا انْفَلَقَ مِنْ عَمُودِ الصُّبْحِ** [ki bu, K’da **الفَلَقُ**’un açıklamalarından biridir];) çünkü gecenin karalığından ayrılmıştır: (TA:) şöyle denir: **أَبْيَنُ مِنْ فَرَقِ الصُّبْحِ**, **فَلَقِ الصُّبْحِ**’ın bir lehçe varyantı [yani: tanın parlak ışıltısından yarılıp çıkan şeyden daha belirgin]. (S, O, Msb, * TA.) -A2- Ayrıca **فَرِقَ**’ın mastarıdır [bkz.: yalın isim olarak kullanıldığında “korku yahut ürküntü” mânâsında]. (S, O, Msb.) -A3- Ayrıca, ve ↓ **فَرْقٌ**, (S, Mgh, O, Msb, K,) hadis rivayetçilerinin kullanımına göre ikincisi, (Az, Mgh, O, Msb, TA,) fakat Arapların kullanımına göre birincisi, (Az, Mgh, O, * TA,) yahut birincisi daha fasih olandır (K, TA) Ahmed İbn-Yahyâ ve Hâlid İbn-Yezîd’e göre, (TA,) belirli bir kap, (T, Mgh, O, Msb,) bir hacim ölçüsü, (S, O, K, TA,) büyük boy, (TA,) iyi bilinen, (S,) Medine’de, (S, Msb, K,) üç **آصُع** [**صَاعٌ**’ın çoğulu] alan, (Mgh, O, Msb, K, TA,) yahut, (K, [görünüşe göre yalnız ↓ **فَرْقٌ**’a dair,]) aynı miktar olan, on altı pint, (S, Mgh, O, Msb, K, * TA,) yani Hicaz halkının **مُدّ** dediği miktarın on iki katı: (TA:) yahut el-Kutabî’ye göre, ↓ **فَرْق** on altı pinttir ve **صاع** **فَرْق**’ın üçte biridir; fakat **فَرَق** seksen pinttir: yahut ↓ **فَرْق**, diye ekler, bazılarının dediğine göre dört pinttir: (Mgh:) yahut dört **أَرْبَاع**’tır [**رُبْعٌ**’ın çoğulu, bkz.]; (K, TA;) böylece AHlât’a göre: ve IAth der ki, **فَرَق**’ın beş **أَقْسَاط** olduğu söylenir; [yahut altı; (bkz. **قِسْطٌ**;)] **قِسْط**, **صاع**’ın yarısıdır: fakat ↓ **فَرْق** yüz yirmi pinttir: (TA:) Hişâm’ın “Nawâdir”inde, [İmam] Muhammed’den naklen, ↓ **فَرْق**’ın otuz altı pint olduğu söylenir; fakat [Mtr der ki] bunu elimdeki sözlüklerin hiçbirinde bulmadım; ve Moheet’te söylendiği gibi, onun altmış pint olduğu da böyledir: (Mgh:) çoğulu **فُرْقَانٌ**’dır, (S, Mgh, O, K, TA,) ki bu ↓ **فَرْقٌ**’un da **فَرَقٌ**’ın da çoğuludur; (S, Mgh, O, TA;) ve **أَفْرُقٌ**, bir rivayette, bu adla anılan ölçü mânâsındaki **فَرَقٌ**’ın [azlık] çoğulu olarak geçer. (TA.) ‘Âişe’nin, kendisi ile Peygamber’in ↓ **فَرْق** denilen bir kaptan yıkandıklarını söylediği rivayet edilir. (O, Msb.) [S ve TA’da bir mısraının yarısı alıntılanan bir beyitte, çoğul **فُرْقَان** “sağım kapları” mânâsında kullanılır. (Yine bkz. **الفُرْقُ**.) ↓ **فَرْق**’un modern bir mânâsı (ticaret malı balyası yahut çuvalı) hakkında bkz. De Sacy’nin Chrest. Ar., 2. baskı, iii., 378-9 ve 382.]

**فَرُقٌ**

**فَرُقٌ** ذ: iki yerde **فَرُوقَةٌ**’a bak.

**فَرِقٌ**

**فَرِقٌ** ذ bitkilere yahut ota, (**نَبْتٌ,**) “seyrek yahut dağınık hâlde; yahut küçük, yeri örtmeyen” mânâsıyla söylenir: (AHn, K, TA:) yahut (K) **فَرِقَةٌ** araziye, (**أَرْضٌ,**) bitkileri yahut otları seyrek yahut dağınık hâlde olan mânâsıyla söylenir; (S, O, K, TA;) bitişik olmayan: (S, O, TA:) böyle kullanıldığında, fiili olmayan bir izâfet sıfatıdır. (TA.) -A2- Yine bkz. **فَرُوقَةٌ**, iki yerde.

**فُرْقَةٌ**

**فُرْقَةٌ** ذ **فَارَقَهُ**’dan türemiş isimdir; (S, MA, TA;) yahut **اِفْتَرَقَ**’dan, (Msb,) [yani] **اِفْتِرَاقٌ** mânasında kullanılan bir nevi mastardır; (TA;) ayrılmayı, dağılmayı yahut terk etmeyi ifade eder; (MA, KL, PS;) ve ↓ **فَرَاقٌ** bununla eşanlamlıdır; buradan [Kur’ân xviii. 77’deki] **هٰذَا فَرَاقُ بَيْنِى وَبَيْنِكَ** kıraati [“Bu, benimle senin arandaki birleşmenin ayrılması olacaktır”] gelir; ve bunun gibi ↓ **فِرَاقٌ** da böyledir, (O, K, TA,) ki [**فَارَقَهُ**’nun mastarıdır ve], Kur’ân lxxv. 28’de, ölümle şu mevcut dünyadan ayrılış vaktini ifade eder. (TA.)

**فِرْقَةٌ**
**فِرْقَةٌ** ذ İnsanlardan (S, O, Msb, K) ve başka şeylerden bir **طَائِفَة** [yahut fırka, kısım, bölük, mezhep, yahut müstakil bir topluluk veya sınıf]tır; bunun gibi ↓ **فِرْقٌ** da; (Msb;) ve İB’ye göre bunun gibi ↓ **فَرِيقٌ** de: (TA: [lâkin bu son kelimeye bak:]) [ve sığırlardan ayrı bir sürü yahut benzeri:] çoğulu **فِرَقٌ** (O, Msb, K) ve **أَفْرَاقٌ**’tır; (S, O, K) ve **أَفْرَاقٌ**, **فِرَقٌ**’ın çoğuludur; (O, K) ve **أَفَارِيقُ**, **أَفْرَاقٌ**’ın çoğuludur, (S, O, K,) ve **أَفَارِقَةٌ** şiirde vâki olur; (O, K;) yahut **أَفَارِيقُ**, **أَبَاطِيلُ** sınıfından, tekili olmayan bir çoğul olabilir. (O, TA.) ― -b2- Ayrıca: dağınık bir hâlde bulunan bir şeyin bir parçası; ve bunun gibi ↓ **فِرْقٌ** ve ↓ **فَرِيقٌ**. (L, TA.) -A2- Ve: [sütle] dolu olan, tereyağı yapmak için çalkalanamayan bir tulum; **حَتَّى أَىْ يُذْرَقَ ↓ يُفْرَقَ** [görünüşe göre, içindekinin bir kısmını boşaltır hâle getirilinceye kadar mânasında mecazî bir ibare]. (K.)

**فُرْقَانٌ**
**فُرْقَانٌ** ذ, aslında bir mastardır. (Msb. [1’in ilk cümlesine bak.]) Hak ile bâtıl arasında bir ayırma yahut temyiz yapan her şey. (S, O, K.) ― -b2- Bundan dolayı, (TA,) **الفُرْقَانُ** Kur’ân’ı ifade eder; (S, O, Msb, K;) bunun gibi ↓ **الفُرْقُ** da. (S, O, K.) ― -b3- Ve: Mûsâ’ya indirilen, helâl olan ile haram olan arasında ayırım yapılan Şeriat Kitabı. (Az, O, K.) ― -b4- Ve: delil, hüccet yahut burhan. (O, K.) ― -b5- Ve: tan yerinin ağarmasından biraz önceki vakit: (AA, O, K:) yahut fecir. (O, K.) Şöyle denir: **طَلَعَ الفُرْقَانُ** [fecir doğdu]. (O.) ― -b6- Ve: yardım yahut zafer: (IDrd, O, K:) IDrd’ye göre, Kur’ân’daki [viii. 42] **يَوْمَ الفُرْقَانِ** ibaresinde böyledir: (O:) yahut bu ibare ile, (O, K,) hak ile bâtıl arasında ayırım yapılan Bedr günü kastedilir. (O.) ― -b7- Ve: denizin yarılması: bazılarına göre Kur’ân ii. 50’de bu mânadadır. (O, K.) ― -b8- Ve: oğlanlar: (O, K:) eskilerin, [dava vb. hususlarda] şahit yaptıkları kimseler. (O.) -A2- Ayrıca **فَرْقٌ**’un (S, M, O, K) ve **فَرَقٌ**’un çoğuludur. (S, Mgh, O.)

**فَرَاقٌ**
**فَرَاقٌ** ذ ve **فِرَاقٌ**: **فُرْقَةٌ**’ye bak.

**فَرُوقٌ**
**فَرُوقٌ** ذ: iki yerde **فَرُوقَةٌ**’ye bak: -A2- ve **أَفْرَقُ**, sondan iki önceki cümle.

**فَرِيقٌ**
**فَرِيقٌ** ذ Bir **طَائِفَة** [yahut fırka, vb.], (S, Msb, K) sayı bakımından daha çok, (S, K,) yahut daha büyük, (Msb,) bir **فِرْقَة**’den: (S, Msb, K:) [azlık] çoğulu **أَفْرِقَةٌ** ve [çokluk] çoğulu **أَفْرِقَآءُ** ve **فُرُوقٌ** (K, TA) ve **فُرُقٌ**’tur: (CK:) ayrıca iki yerde **فِرْقَةٌ**’ye bak; ve **فِرْقٌ**’e bak: AHei der ki: o, az için de çok için de kullanılan bir nevi çoğul isimdir: ‘Abd-el-Hakeem, onun **طَائِفَة** [yahut fırka, vb.] mânasında ve tek bir adam mânasında vâki olduğunu söyler: El-Isbahلnee ise, başkalarından ayrı bir erkekler topluluğunu [yani bir erkekler fırkasını] ifade ettiğini söyler: (MF, TA:) yahut [sadece] bir topluluk [erkekler topluluğu]. (O.) ― -b2- Ve: kendisini ayıran kimse. (IB, TA.) Bundan dolayı şu söz: **هُوَ أَسْرَعُ مِنْ فَرِيقِ الخَيْلِ** yani [o, atların] dışarı çıkanından yahut önden gideninden daha süratlidir. (TA.) ― -b3- **نِيَّةٌ فَرَيقٌ** demek **مُفَرِّقٌ** demektir [yani: genişçe ayıran bir yere yönelme niyeti]: bir şair şöyle der,
أَحَقٌّ أَنَّ جِيْرَتَنَا اسْتَقَلُّوا
فَنِيَّتُنَا وَنِيَّتُهُمْ فَرِيقُ
[Komşularımızın göçüp gittiği doğru mu; öyle ki bizim yönelmeyi kastettiğimiz yer ile onların yönelmeyi kastettikleri yer, genişçe ayıran (yerler)dir]: o, **فَرِيق**’i, bir erkekler topluluğuna [sıfat olarak] **صَدِيقٌ** uygulanır gibi uygular. (Sb, TA.) -A2- Ayrıca: içinde (görünüşe göre: içinden) bir başkası bulunan bir hurma ağacı (**نَخْلَةٌ**). (AA, AHn, O, TA.)

**فَرُوقَةٌ**

**فَرُوقَةٌ** ذ , bir erkeğe ve bir kadına uygulanır, (IDrd, S, O, K,) ve çoğulu yoktur, (S, O,) ve ↓ **فَرُّوقَةٌ**, bir erkeğe uygulanır (Ibn-'Abbلd, O, K) ve bir kadına, (K,) ve ↓ **فَارُوقَةٌ**, bir erkeğe uygulanır (O, K,) ve bir kadına; yahut, bir erkeğe uygulanan sıfatlar olarak, **فَرُوقَةٌ**, (K,) ve ↓ **فَرُّوقَةٌ**, (CK,) ve ↓ **فَارُوقَةٌ**, ve ↓ **فَرُوقٌ**, (K,) fakat bu sonuncusu bir kadına da uygulanır, (IB, TA,) ve ↓ **فَرُّوقٌ**, ve ↓ **فَارُوقٌ**: Çok korkan, yahut şiddetle korkan; [yahut daha doğrusu ة ekli sıfatlar iki kat şiddetlidir, “çok çok korkan” mânâsında;] (S, * O, * K, TA;) ve ↓ **فَرِقٌ** ve ↓ **فَرُقٌ** yukarıdaki diğer sıfatların aynısını ifade eder; yahut ↓ **فَرُقٌ** tabiatça korkan, yahut korkak, mânâsını ifade eder; ve ↓ **فَرِقٌ**, [sadece,] bir şeyden korkan. (K.) Bir darbımeselde şöyle denir: **رُبَّ عَجَلَةٍ تَهَبُ رَيْثًا وَرُبَّ فَرُوقَةٍ يُدْعَى لَيْثًا وَرُبَّ غَيْثٍ لَمْ يَكُنْ غَيْثًا** [Nice acele işi yavaşlık verir, ve nice pek korkak adama aslan denir, ve nice bulut yığını yağmur verici olmamıştır]: (S, * O:) Mلlik Ibn-'Amr Ibn-Mohallam tarafından söylenmiştir; Leyth, onun kardeşi, uzaktan bulutlara ümitvar baktığında ve onlardan faydalanmayı istediğinde; bunun üzerine Mلlik ona dedi ki: “Yapma; çünkü senin hakkında Arapların askerlerinden bir kısmından korkuyorum:” fakat ona karşı geldi ve ailesiyle yolculuk etti; ve [uzakta] az bir müddet kalmamıştı ki [geri] geldi, ve ailesi alınmıştı. (O. [Freytag'ın Arab. Prov. i. 535’ine de bak.]) -A2- Ve **الفَرُوقَةُ** **الحُرْمَةُ**’yi ifade eder [yani Hürmet, yahut itibar; yahut kişinin saygı göstermeye ve savunmaya mecbur olduğu şey]: (O, K, TA: [CK’de **الحُزْمَةُ**:]) Sh’ye böyle bildirildi: ve [öyle görünüyor ki, ↓ **الفَرُوقُ** için] bir örnek olarak şunu nakleder:
**مَا زَالَ عَنْهُ حُمْقُهُ وَمُوقُهُ**
**وَاللُّؤْمُ حَتَّى انْتُهِكَتْ فَرُوقَهُ**
[Ahmaklığı ve budalalığı ondan ayrılmadı, ve alçaklık; ta ki onun hürmeti vb. çiğneninceye kadar]. (O, TA.) -A3- Ve böbreklerin yağı: (O, K:) A'Obeyd, El-Umawee’nin rivayetine dayanarak böyle söyler; fakat Sh bu mânâyı reddetti ve onu bilmedi. (O, TA.)

**فَرِيقَةٌ**
**فَرِيقَةٌ** ذ : **فِرْقٌ**’a bak. ― -b2- Ayrıca bir sürüden ya da davardan, koyun veya keçiden, ayrılan (S, O, K) bir kısmı, bir ya da iki ya da üçü (S, O); ondan ayrılmış olarak, (S, O, K,) “Kitلb Leysa”da söylendiği üzere, bir dağ benzeri yahut bir kumluk boşluğu yahut başka bir şey ile geri kalanından ayrılıp dışarıda kalmış olarak, (TA,) ve uzaklaşan, (S, O, K,) “Kitلb Leysa”da geceleyin ana topluluktan sapıp kaybolan, (TA,) (S, O, K,) -A2- Ve lohusa hâlindeki kadın için çemen otu (**حُلْبَة**) ile pişirilmiş hurmalar: (S, O, K:) yahut tanelerle (**حُبُوب**) pişirilmiş çemen otu (**حُلْبَة**), (O, K, TA,) **مَحْلَبْ** [bk.] ve بير [görünüşe göre yanlış yazım] ve başka şeyler gibi, (TA,) onun için: (K, TA:) yahut IKh’ye göre, kronik bir hastalıkla muzdarip olana, yahut hastalıkla zayıflayıp ölüm noktasına gelene yapılan bir çorba. (TA.) [**فَلِيقَةٌ**’a da bak.]

**فَرُّوقٌ**
**فَرُّوقٌ** ذ : **فَرُوقَةٌ**’a bak, ilk cümle.

**فَرُّوقَةٌ**
**فَرُّوقَةٌ** ذ : **فَرُوقَةٌ**’a bak, ilk cümle, iki yerde.

**فَارِقٌ**
**فَارِقٌ** ذ [**فَرَقَ**’ın ism-i fâili, bk.]. Kur’ân lxxvii. 4’te zikredilen **الفَارِقَاتُ**, hak ile bâtıl arasında ayırım yapan şeyle inen melekler demektir: (Fr, O, K:) yahut helâl olan ile haram olanı ayıranlar: (Th, TA:) yahut Allah’ın kendilerine emrettiğine göre şeyler arasında ayırım yapanlar. (Er-Rلghib, TA.) ― -b2- Ayrıca, **فَارِقٌ**, doğum sancıları tutması sebebiyle arazide rastgele uzaklaşan bir dişi deve ve bir dişi eşek; (S, O, K;) ve “Mufradلt”ta olduğu üzere **فَارِقَةٌ** da böyledir: yahut eşinden ayrılıp yalnız doğuran bir dişi deve: yahut koşan (**تَشْتَدُّ**), sonra kendisine isabet eden acı sebebiyle yavrusunu düşüren bir dişi deve; IAar tarafından böyle açıklanmıştır: (TA:) çoğulu **فَوَارِقُ** ve **فُرَّقٌ** (S, O, K) ve **فُرُقٌ** (K) ve **فُرَّاقٌ**; El-Aashà bunu dişi develere uygulanmış olarak böyle kullanmıştır; ve ↓ **مَفَارِيقُ** da [düzensiz bir çoğul olarak] dişi develere, **فَوَارِقُ** ile eş anlamlı olarak uygulanır. (TA.) ― -b3- Ve bundan dolayı, böyle bir dişi deveye benzetilerek, bir buluta (**سَحَابَةٌ**) uygulanır; (mecazen:) diğer bulutlardan ayrı demektir; (S, O, K;) bulutların ana topluluğundan kopmuş: (ISd, TA:) yahut vaadini [yağmur verme vaadini] bozmayacak, bazen gök gürültüsü ve şimşekle önce gelen, yalıtılmış bir bulut: (TA:) böyle uygulanınca, çoğulu **فَوَارِقُ** ve **فُرَّقٌ** [vb.] olur. (O.)

**فَارُوقٌ**
**فَارُوقٌ** ذ İki şey arasında ayırım yapan bir şey; ve hak ile bâtıl arasında ayırım yapan bir adam: (TA:) yahut işler, yahut hâller arasında ayırım yapan kimse. (Msb.) **الفَارُوقُ**, Halifelerin ikincisi olan 'Omar Ibn-El-Khattلb’a verilen bir lakaptır, (S, O, K, TA,) (TA;) çünkü onunla hak ile bâtıl arasında ayırım yapılmıştır. (Ibrلheem El-Harbee, O, K, * TA.) ― -b2- **تِرْيَاقٌ فَارُوقٌ**, (O,) yahut **التِّرْيَاقُ الفَارُوقُ**, (K,) tiryakın en makbul türü, (O, K,) ve terkîblerin en itibarlısıdır; çünkü hastalık ile sağlık arasında ayırım yapar: (K:) avam tarafından **تِرْيَاقَ فَارُوقِىّ** diye adlandırılır. (TA.) -A2- **فَرُوقَةٌ**’a da bak, ilk cümle.

**فَارُوقَةٌ**
**فَارُوقَةٌ** ذ : **فَرُوقَةٌ**’a bak, ilk cümle, iki yerde.

**أَفْرَقُ**

**أَفْرَقُ** ذ, bir adama uygulandığında, iki orta kesici diş arasında geniş bir aralığı olan: (IKh, TA:) [yahut] **أَفْلَجُ** ile aynı (i. q.) [görünüşe göre aynı mânâda, yahut benzer bir mânâda]: (K, TA: [fakat CK’de **الأَفْلَحُ**, **الأَفْلَجُ** yerine vardır:]) yahut, Lth’ye göre, **أَفْرَقُ**, **أَفْلَجُ** gibidir; ancak **افلج** sonradan öyle kılınmış olan, **افرق** ise tabiatça öyle olandır. (O, TA.) Ve iki tırnak (ayak tırnağı) arasında geniş bir aralığı olan bir deve. (Yaakoob, TA.) Ve kalçalar arasında geniş bir aralığı olan. (TA.) Ve boynuzları arasında geniş bir aralığı olan bir teke. (IKh, TA.) Ve testisleri arasında geniş bir aralığı olan bir koç yahut teke: ve [dişisi] **فَرْقَآءُ**, iki meme başı arasında geniş bir aralığı olan bir koyun yahut keçi. (Lth, O, K, TA.) ― -b2- İki hörgücü olan bir deve. (TA.) ― -b3- Perçemi sanki ayrılmış olan bir adam; ve aynı şekilde, sakalı da öyle olan. (S, O, K. *) **عُرْف**’ü [yahut ibiği] ayrılmış olan bir horoz: (S, O, K:) ve (Lth’ye göre, O) beyaz bir horoz: (O, K:) yahut, bazılarının dediği gibi, iki ibikli (**ذُو عُرْفَيْنِ**) olan. (O.) ― -b4- Kalçalarından biri ötekinden daha çıkıntılı olan bir at; ki bu hoş görülmez: (S, K, TA:) yahut uyluklarından birinde ötekine nispetle eksiklik olan: yahut kalçalarından birinde eksiklik olan: yahut, T’ye göre, dirseklerinden biri çıkıntılı, öteki basık olan bir hayvan. (TA.) Ve tek testisi olan bir at. (Lth, O, K, TA.) Çoğulu **فُرْقٌ**’dur. (TA, burada zikredildiği yerde: ayrıca K’da, koç yahut teke için **أَفْرَقُ**’tan sonra da zikredilmiştir: CK’de [yanlış olarak] **فُرُقٌ**) Ve ↓ **فَرُوقٌ** bir ata uygulandığında **أَفْرَقُ** ile aynı mânâya gelir. (O, TA.) ― -b5- **طَرِيقٌ أَفْرَقُ**: belirgin, açık yahut zahir bir yol. (TA.) Ve **سَيْلٌ أَفْرَقُ**: sanki **فِرْق** olan bir sel [görünüşe göre dalga, kabarma yahut coşkunluk mânâsında]. (TA.)

**تَفَارِيقُ**
**تَفَارِيقُ** ذ [çeşitli, yahut ayrı, yahut dağınık parçalar yahut şeyler: ve çeşitli vakitler]. Şöyle dersin: **أَخَذْتُ حَقِّى مِنْهُ بِالتَّفَارِيقِ** (S, O, K, * TA) yani [hakkımı yahut alacağımı ondan çeşitli parçalar hâlinde aldım: yahut] çeşitli vakitlerde. (TA.) Ve **ضَمَّ تَفَارِيقَ مَتَاعِهِ** yani [bir araya getirdi] ev eşyasından, yahut döşeme ve kap-kacağından dağınık olanları. (TA.)

**اـِنَّكَ خَيْرٌ مِنْ تَفَارِيقِ العَصَا**
[Şüphesiz sen, değneğin çeşitli parçalarından daha hayırlısın], (S, O, K,) ki bu bir darb-ı meseldir, (O,) bir şair tarafından söylenmiştir, (S,) yahut Ghaneeyeh tarafından, (O,) yahut Ghuneiyeh tarafından, (K,) El-Aarلbeeyeh, oğluna; çünkü o huyca kötü idi, [CK’de **عازِمًا**, **عَارِمًا** yerine bir hatadır,] zayıflığına rağmen çok yaramaz, (O, K,) ve kemikçe ince idi; (O;) ve bir gün bir delikanlıya saldırdı; bunun üzerine o, onun burnunu kesti; annesi bunun diyetini aldı; böylece, yoksulluğu alçaltmasından sonra hâli iyi oldu; sonra bir başkasına saldırdı; o da onun kulağını kesti; ve bir başkası, onun dudağını kesti; annesi her biri için diyeti aldı; ve hâlinin iyiliğini gördüğünde, (O, K,) elde ettiği develeri ve koyunları yahut keçileri ve ev eşyasını, (O,) şöyle dedi: (O, K:) çünkü değnekten (S, O, K) kırıldığında (S) bir **سَاجُور** [bkz.] yapılır; bundan çadır kazıkları yapılır; çadır kazığından bir **عِرَان** [bkz.] yapılır; bundan da **تَوَادٍ** [**تَوْدِيَةٌ**’nin çoğulu, bkz.] yapılır. (S, O, K.)

**مَفْرَقٌ**
**مَفْرَقٌ** ذ (S, O, K) ve **مَفْرِقٌ** (S, O, Msb, K): başın ortası; (S, O, K;) baş saçının ayrıldığı yer: (S, O, Msb, K:) çoğulu **مَفَارِقُ**; bu, tekil mânâsında da kullanılır; sanki tekil, onun her bir parçasına uygulanmış gibidir: (S, O:) şöyle denir: **شَابَتْ مَفَارِقُ رَأْسِهِ** [mânâsı: başının saç ayrım yeri (lafzen yerleri) beyazladı yahut ağardı]. (Mgh, **ذَكَرٌ** maddesinde.) [Ayrıca **فَرْقٌ**’a da bak.] ― -b2- Yine, bir yolun, başka bir yolun ayrıldığı yeri: (S, O, Msb, K:) her iki kelime de bu mânâda kullanılır: (S, O, K: *) çoğulu yukarıdaki gibidir. (K.) ― -b3- Ve [bundan dolayı] şöyle denir: **وَقَفْتُهُ عَلَى مَفَارِقِ الحَدِيثِ** (mecaz:) [ona bildirdim] rivayetin yahut sözün tarzlarını yahut usullerini, yahut onun açık, seçik, yahut belirgin tarzlarını yahut usullerini. (TA.)

**مُفْرِقٌ**
**مُفْرِقٌ** ذ: yavrusu ondan ayrılmış olan bir dişi deve, (S, O, K, TA,) bazılarının dediği gibi, (TA,) ölüm sebebiyle: (S, O, K, TA:) çoğulu ↓ **مَفَارِيقٌ**. (TA. [Aslımda böyle, **مَفَارِقُ** değil.]) ― -b2- Ve iki yıl, yahut üç, gebe kalmadan oyalanan bir dişi deve. (TA.) ― -b3- Ve sütünün bir kısmının geri dönüşü olan bir dişi deve. (TA.) ― -b4- Ve hastalığından iyileşen herhangi biri. (Lh, TA.) ― -b5- Ve doğru yoldan yahut gidişten, yahut doğru olandan sapmış olan. (TA.) ― -b6- Ve **مُفْرِقُ الجِسْمِ**, (K’ya göre böyle; orada **مُحْسِنٌ** gibi olduğu söylenir,) yahut **الجِسْمِ** ↓ **مُفَرَّقُ**, (O’da böyle,) az etli bir adam: yahut yağlı, yahut semiz: (O, K:) iki zıt mânâ. (K.)

**مُفَرَّقُ**
**مُفَرَّقُ** ذ: bir önce gelen şeye bak.

**مُفَرِّقُ**
**مُفَرِّقُ** ذ [develerin yahut sığırların dağıtıcısı;] **ظَرِبَانِ** denilen [küçük, pis kokulu hayvan]; çünkü o, sığırların arasında anüsten sessiz bir yel çıkardığında, onlar dağılırlar. (S, O, K.)

**مَفَارِيقُ**
**مَفَارِيقُ** ذ: **مُفْرِقٌ**’e bak: ― -b2- ve **فَارِقٌ**, ikinci yarı.

**مُنْفَرَقٌ**
**مُنْفَرَقٌ** ذ, yer ismi olduğu gibi, [**اِنْفَرَقَ**’ın] mastarı da olan bir isimdir: (O, K:) ve Ru-beh tarafından, bir yolun ayrıldığı yer mânâsında kullanılmıştır. (O.)
