# فرن (ف-ر-ن) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B1%D9%86

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ف - ر - ن
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 8 sözlük

## Sözlükler (8)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الراء والنون والفاء معهما
ر ن ف، ن ف ر، ف ر ن مستعملات
رنف:
الرّانف: جُلَيْدة طَرَف الرَّوْثة، وطَرَف غُرضُوف الأذن. وما اسْتَرْخَى من أَلْية الإنسان.
والرّانف: أليةُ اليد.
نفر:
النَّفَر: من الثّلاثة إلى العشرة. يُقال: هؤلاءِ عشرةُ نَفَر، أي: عشرة رجال، ولا يقال: عشرون نفراً، ولا ما فوقَ العَشَرة.
وهؤلاء نَفَرُك، أي: رَهْطُك الذّين أنتَ منهم.
والنَّفرُ النَّفير، والجماعةُ: أَنفار، وهم الذّين إذا حَزَبَهُمْ أمر اجتمعوا ونفروا إلى عدوّهم، قال: ونَفرُ قَوْمِك في الأَنْفار مكتوبُ والنِّفْرُ: نَفْرُ الحجّاج في الثّاني والثّالث.
وامرأة نافرة، وهي التّي نَفَرتْ من زوجها لإضْراره بها مذعورة من فَرَقه.
والمُنافَرة: المُحاكَمة إلى من يَقْضى في خصومةٍ أو مُفاخَرة، قال زهير:
فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ		يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ
ونافرت فلاناً إلى فلان، فنفّرني، أي: غلبّني، وقَضَى لي. وكأنّما جاءت المنافرة في بدء ما استعملت، أَنَّهم كانوا يَسألونَ الحاكم: أئنّا أعزّ نفرا.
فرن:
الفُرْنيُّ: طعامٌ، الواحدة: فُرْنيّة، وهي: خُبْزةٌ مُسَلَّكة مُصَعنَبة، تُشوَى، ثمّ تُرْوَى لَبَناً وسَمْناً وسُكَّراً، ويُسَمَّى ذلك المُختَبَز: فُرْناً.

##### Türkçe

باب **الراء** و**النون** و**الفاء** معهما
**ر ن ف**، **ن ف ر**، **ف ر ن** مستعملات

**رنف**:
**الرّانف**: dışkının ucunun küçük derisi; ve kulağın kıkırdağının ucu. Ve insanın kalçasından sarkmış olan şey.
Ve **الرّانف**: elin kalçası.

**نفر**:
**النَّفَر**: üçten ona kadar (olan sayı). Denilir: هؤلاءِ عشرةُ **نَفَر**, yani: on erkek; ve denilmez: عشرون نفراً, ne de ondan yukarısı.
Ve هؤلاء **نَفَرُك**, yani: senin onlardan olduğun zümren.
Ve **النَّفرُ** **النَّفير**’dir; ve cemaatin çoğulu: **أَنفار**; ve onlar, kendilerini bir iş sıkıştırdığı zaman toplanan ve düşmanlarına doğru sefere çıkan kimselerdir. Dedi: ونَفرُ قَوْمِك في **الأَنْفار** مكتوبُ
Ve **النِّفْرُ**: ikinci ve üçüncüde hacıların çıkışı.
Ve امرأة نافرة: o, kocasının kendisine zarar vermesinden dolayı ondan ürküp kaçan; onun ayrılığından korkmuş olarak.
Ve **المُنافَرة**: bir çekişmede yahut bir övünmede hüküm veren kimseye muhakeme (başvurusu). Züheyr dedi:
فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ		يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ
Ve نافرت فلاناً إلى فلان, derken o da beni نفّرني, yani: beni yendi; ve benim lehime hükmetti. Sanki **المنافَرة**, ilk kullanıldığı başlangıçta, onların hâkime şunu sormaları idi: أئنّا أعزّ نفرا.

**فرن**:
**الفُرْنيُّ**: bir yiyecek; bir tanesi: **فُرْنيّة**; o: haşlanmış, kabartılmış bir ekmektir; pişirilir, sonra süt, sadeyağ ve şekerle ıslatılır; ve o pişirilmiş şeye: **فُرْناً** denilir.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ر ن ف
رنف ، رفن ، نفر ، فرن .
رنف : أبو عُبيد ، عن أبي عُبيدة : الرَّانفة : ناحيةُ الأَلْية ؛ وأَنْشد :
مَتَى ما نَلْتَقِي فَرْدَيْنِ تَرْجُفْ
روانِفُ ألْيَتَيْك وتُسْتَطَارَا
وقال اللّيث : الرَّانف : ما اسْتَرْخَى من الأَلْية للإِنْسان .
قال : وأَلْيَةٌ رانِفٌ .
وقال غيره : أَرْنف البعير إرنافاً ، إذا سار فَحرَّك رَأْسه فتقدَّمت هامَتُه .
أبو عُبيد : الرَّنَفُ : بَهْرَامَجُ البَرّ .
ويقال : رَنَف ، وأَرْنف .
رفن : ابن السِّكِّيت ، عن الأصمعي : فرسٌ رِفَلٌ ورِفَنٌّ ، إذا كان طويلَ الذَّنَب ؛ وأنشد :
يَتْبَعْن خَطْو سَبِطٍ رِفَلِّ
وقال النَّابِغة :
بكُلِّ مُجَرِّبٍ كاللَّيْثِ يَسْمُو
إلَى أوْصَال ذَيَّالٍ رِفَنِّ
ثعلب ، عن ابن الأعرابي : الرَّفْن : النَّبْض .
والرَّافِنة : المُتَبَخْترة في بَطَر .
أبو عُبيد ، عن الأصمعيّ : المُرْفَئِنّ : الذي نَفَر ثم سَكَن ؛ وأنشد :
ضَرْباً وِلاَءً غَيْرَ مُرْثَعِنّ
حتى تَرَنّى ثم تَرْفَئِنّي
فرن : ثَعلب ، عن ابن الأعرابيّ : الفارِنَةُ : خَبَّازة الفُرْنيّ .
وقال اللَّيث : الفُرْنيّ : طَعَام .
الواحدة : فُرْنِيّة ، وهي خُبْزة مُسَلّكَة مُصَعْنَبة تُشْوى ثم تُرْوَى لَبَناً وسَمْناً وسُكَّراً .
ويُسمَّى ذلك المُخْتَبَز : فُرْناً .
نفر : أبو عُبيد ، عن أبي زَيد : النَّفَر ، والرَّهْط : ما دُون العَشرة من الرِّجال .
وقال أبو العبّاس : النَّفَر ، والقوم ، والرَّهْط ، هؤلاء معناهم : الجمع ، لا واحدَ لهم من لفظهم ، للرِّجَال دون النِّساء .
اللّيث : يُقال ، هَؤلاء عشرة نَفَر ، أي عَشرة رِجَال .
ولا يقال : عِشْرون نفراً ، ولا ما فوْق العَشرة .
وقال الفَرَّاء : يقال : ليلة النَّفْر والنَّفَر ؛ وهم النَّفَر من القوْم .
قال : ونَفَرة الرَّجُل ، ونَفْره : أُسرته ؛ تقول : جاء في نَفْرته ، ونَفْره ؛ وأَنْشد :
حَيَّتْك ثمَّتَ قالتْ إنّ نَفْرَتنا
أَليومَ كُلَّهُم يا عُرْوَ مُشْتَغِلُ
قال : ونَفر القومُ يَنْفِرون نَفْراً ونَفِيراً .
ونَفرت الدّابةُ تَنْفِر وتَنْفُر نُفُوراً ونفَاراً .
ونفر الجُرْحُ ، إذا وَرِمَ ، نُفُوراً .
ويقال : للأُسرة أيضاً : النُّفُورة .
يقال : غابَت نُفُورَتُنا ، وغَلَبت نُفُورتُنا نُفُورَتَهم .
قال : ونافرتُ الرَّجُلَ مُنافرةً ، إذا قاضَيْتَه .
وقال أبو عُبيد : المُنافرة ، أن يَفْتخر الرَّجُلان كُلّ واحد منهما على صاحبه ، ثم يحكِّما بينهما رجلاً ، كفِعل عَلقمة بن عُلاثة مع عامر بن الطُّفَيل حَيث تنافر إلى هَرِم بن قُطْبة الفَزاريّ ؛ وفيهما يقول الأَعْشى :
قد قلتُ شِعْري فمضى فيكُما
واعْتَرف المَنْفُور للنّافِر
والمَنْفُور : المَغْلوب . والنافِر : الغالِب .
وقد نَفَره يَنْفِره ويَنْفُره نَفْراً ، إذا غَلبه .
ونَفّر الحاكمُ أحدَهما على صاحبه تَنْفِيراً .
وقال ابن الأعرابي : النافر : القامِرُ .
قال : هو يوم النّحْر ، ثم يوم القَر ، ثم يوم النَّفْر الأَول ، ثم يوم النَّفْر الثاني .
هكذا قال أبو عُبيد .
ويقال : فلانٌ لا في العِير ولا في النَّفِير .
قيل : هذا المَثل لقُريش من بين العَرب ، وذلك أن النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) لمّا هاجر إلى المَدِينة ونَهض منها لِيَلْقى عِيرَ قُريش سَمِع مُشْركو قُرَيش بذلك فنَهضُوا ولَقَوْه بِبَدْر ليأمَن عيرُهم المُقْبِلُ من الشام مع أبي سُفيان ، فكان من أمرهم ما كان ، ولم يكن تخلّف عن العِير والقتال إلاّ زَمِنٌ أو مَن لا خَير فيه ، فكانوا يقولون لمن لا يَسْتَصلحونه لمهمّ : فلان لا في العِير ولا في النَّفِير . فالعِيرُ : مَن كان منهم مع أبي سفيان ؛ والنَّفير : من كان منهم مع عُتْبة بن رَبيعة قائِدهم يوم بَدْر .
واستنفر الإمامُ الناسَ لجهاد العَدوّ فنَفَروا يَنْفرون ، إذا حَثّهم على النّفير ودَعاهم إليه ، ومنه قول النبي ( صلى الله عليه وسلم ) ( وإذا اسْتُنْفِرتم فانْفِروا ) .
ويقال : اسْتنفرت الوَحش وأَنْفرتها ، ونَفَّرْتُها ، بمعنًى واحد .
فنَفرت تَنْفِر ، واسْتنفرت تَسْتَنفر ، بمعنًى واحد ؛ ومنه قول الله عزّ وجلّ : ( كأنهم حمر مستنفرة فرت من قسورة ) ( المدثر : 50 و 51 ) .
وقُرئت : ( مُسْتَنْفِرة ) بكسر الفاء ؛ بمعنى : نافِرة .
ومن قرأ : مُسْتَنْفَرة فمعناها : مُنَفَّرة ، وأَنشد ابن الأَعرابيّ :
اضرب حِمَارَك إنّه مُسْتَنْفِر
في إِثْر أَحْمِرةٍ عَمَدْن لِغُرَّبِ
أي : نافر .
وفي حديث عُمر أنّ رجلاً في زمانه تَخلَّل بالقَصَب فَنَفَر فُوهُ ، فنَهى عن التخلُّل بالقَصَب .
قال أبو عُبيد ، عن الأصمعي والكِسائي : نَفَر فَمُه : أي وَرِم .
قال أبو عُبيد : وأُراه مأخوذاً من : نفار الشيء من الشيء ، إنما هو تَجافيه عنه وتَباعده منه ، فكأنّ اللحم لما أنكر الداء نَفَر منه ، فَظَهر ، فذلك نِفَارُه .
أبو عُبيد : رَجُل عِفْرٌ نِفْرٌ ، وعِفْريَةٌ نِفْرِيَةٌ ، وعِفْريتٌ نِفْريتٌ ، وعُفَارِيَةٌ نُفَاريَةٌ ، إذا كان خَبِيثاً مارداً .
ثعلب ، عن ابن الأعرابي : النَّفَائر : العَصافِيرُ .
وقوله تعالى : ( وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا ) ( الإسراء : 6 ) نَفير ، جمع نَفْر : مثل ، الكَلِيب والعَبِيد .
ونَفْر الإِنسان ، ونَفَره ، ونَفْرته ، ونَفِيره ، ونَافرته : رَهْطه الذين يَنْصرونه ، ومنه قوله
تعالى : ( وَأَعَزُّ نَفَراً ) ( الكهف : 35 ) أي قوماً يَنْصُرونه .
) وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ نُفُورًا ) ( الإسراء : 41 ) أي تباعُداً عن الحقّ .
يقال : نَفَر يَنْفِر نُفُوراً .
) وَلَّوْاْ عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُوراً ) ( الإسراء : 46 ) أي نافرين ، مثل : شاهد وشُهُود .

##### Türkçe

ر ن ف
**رنف** ، **رفن** ، **نفر** ، **فرن** .

**رنف** : Ebû ʿUbeyd, Ebû ʿUbeyde’den: **الرَّانفة**: kalçanın bir yanı; ve inşâd etti:
مَتَى ما نَلْتَقِي فَرْدَيْنِ تَرْجُفْ
روانِفُ ألْيَتَيْك وتُسْتَطَارَا
Leys dedi: **الرَّانف**: insanda kalçadan gevşeyip sarkan şey.
Dedi: ve **أَلْيَةٌ رانِفٌ**.
Başkası dedi: **أَرْنف** deve, **إرنافاً**; yürüdüğü zaman başını hareket ettirip da onun tepesi öne geçtiğinde.
Ebû ʿUbeyd: **الرَّنَفُ**: kara buğdayın **بَهْرَامَجُ**’u.
Ve denilir: **رَنَف** ve **أَرْنف**.

**رفن** : İbnü’s-Sikkît, Asmaʿî’den: **فرسٌ رِفَلٌ ورِفَنٌّ**; kuyruğu uzun olduğunda; ve inşâd etti:
يَتْبَعْن خَطْو سَبِطٍ رِفَلِّ
Nâbiga dedi:
بكُلِّ مُجَرِّبٍ كاللَّيْثِ يَسْمُو
إلَى أوْصَال ذَيَّالٍ رِفَنِّ
Saʿleb, İbnü’l-Aʿrâbî’den: **الرَّفْن**: nabız.
Ve **الرَّافِنة**: azgınlık içinde salınarak yürüyen.
Ebû ʿUbeyd, Asmaʿî’den: **المُرْفَئِنّ**: ürküp sonra sakinleşen; ve inşâd etti:
ضَرْباً وِلاَءً غَيْرَ مُرْثَعِنّ
حتى تَرَنّى ثم تَرْفَئِنّي

**فرن** : Saʿleb, İbnü’l-Aʿrâbî’den: **الفارِنَةُ**: **الفُرْنيّ**’nin ekmekçesi.
Leys dedi: **الفُرْنيّ**: yiyecek.
Tekili: **فُرْنِيّة**; o, kızartılıp sonra süt, sadeyağ ve şekerle ıslatılan, haşlanmış, sertleştirilmiş bir ekmektir.
Ve o pişirilmiş şeye: **فُرْناً** denilir.

**نفر** : Ebû ʿUbeyd, Ebû Zeyd’den: **النَّفَر** ve **الرَّهْط**: erkeklerden ondan aşağı olan (topluluk).
Ebû’l-ʿAbbâs dedi: **النَّفَر** ve **القوم** ve **الرَّهْط**; bunların mânası: topluluk; lafızlarından bir tekilleri yoktur; kadınlar değil, erkekler içindir.
Leys: denilir: **هَؤلاء عشرة نَفَر**; yani on erkek.
Ve denilmez: **عِشْرون نفراً**; ne de ondan yukarısı.
Ferrâ dedi: denilir: **ليلة النَّفْر والنَّفَر**; ve onlar kavimden **النَّفَر**’dir.
Dedi: ve **نَفَرة** adamın, ve **نَفْره**: ailesidir; dersin: **جاء في نَفْرته** ve **نَفْره**; ve inşâd etti:
حَيَّتْك ثمَّتَ قالتْ إنّ نَفْرَتنا
أَليومَ كُلَّهُم يا عُرْوَ مُشْتَغِلُ
Dedi: ve kavim **نَفَر** eder, **يَنْفِرون**: **نَفْراً** ve **نَفِيراً**.
Ve binek **نَفرت** eder, **تَنْفِر** ve **تَنْفُر**: **نُفُوراً** ve **نفَاراً**.
Ve yara **نفر** eder; şiştiği zaman: **نُفُوراً**.
Ve aile için de denilir: **النُّفُورة**.
Denilir: **غابَت نُفُورَتُنا** ve **غَلَبت نُفُورتُنا نُفُورَتَهم**.
Dedi: ve adamla **نافرتُ** ettim, **مُنافرةً**; onunla muhakeme ettiğinde.
Ebû ʿUbeyd dedi: **المُنافرة**: iki adamın, her birinin ötekine karşı övünmesi; sonra aralarında bir adamı hakem kılmalarıdır; ʿAlkame b. ʿUlâse’nin, ʿÂmir b. et-Tufeyl ile, Hârim b. Kutbe el-Fezârî’ye başvurdukları yerdeki fiili gibi; ve ikisi hakkında Aʿşâ şöyle der:
قد قلتُ شِعْري فمضى فيكُما
واعْتَرف المَنْفُور للنّافِر
Ve **المَنْفُور**: yenilmiş olandır. Ve **النافِر**: galip olandır.
Ve onu **نَفَره** eder, **يَنْفِره** ve **يَنْفُره**: **نَفْراً**; onu yendiğinde.
Ve hâkim, birini ötekine karşı **نَفّر** etti: **تَنْفِيراً**.
İbnü’l-Aʿrâbî dedi: **النافر**: kumarbazdır.
Dedi: o, **يوم النّحْر**’dır; sonra **يوم القَر**; sonra **يوم النَّفْر الأَول**; sonra **يوم النَّفْر الثاني**.
Ebû ʿUbeyd böyle dedi.
Ve denilir: falan kimse ne **العِير**’dedir ne de **النَّفِير**’de.
Denildi: bu mesel, Araplar arasından Kureyş içindir; bu da şudur ki: Peygamber ( صلى الله عليه وسلم ) Medine’ye hicret edince ve oradan Kureyş’in **عِير**’iyle karşılaşmak için kalkınca, Kureyş’in müşrikleri bunu işitti de kalktılar ve Bedir’de onunla karşılaştılar ki, Ebû Süfyân ile Şam’dan gelen kervanları emniyette olsun; onların işi olan oldu; **العِير**’den ve savaşmaktan geri kalan ancak sakat yahut hayır olmayan kimseydi; bu yüzden, bir iş için uygun görmedikleri kimseye derlerdi: falan kimse ne **العِير**’dedir ne de **النَّفِير**’de. Şu hâlde **العِير**: onlardan Ebû Süfyân ile beraber olan; **النَّفير**: onlardan Bedir günü önderleri ʿUtbe b. Rebîʿa ile beraber olan.
İmam, düşmanla cihad için insanları **استنفر** etti de **نَفَروا يَنْفرون**; yani onları **النّفير**e teşvik edip ona çağırdığında; ve ondan, Peygamber’in ( صلى الله عليه وسلم ) sözü: ( وإذا اسْتُنْفِرتم فانْفِروا ).
Ve denilir: vahşi hayvanları **اسْتنفرت** ettim ve **أَنْفرتها** ettim ve **نَفَّرْتُها** ettim; tek mânâ ile.
Böylece **نَفرت تَنْفِر** ve **اسْتنفرت تَسْتَنفر**: tek mânâ ile; ve ondan, Allah عزّ وجلّ’ün sözü: ( كأنهم حمر مستنفرة فرت من قسورة ) ( المدثر : 50 و 51 ).
Ve ( مُسْتَنْفِرة ) fâ’nın kesresiyle okunmuştur; mânası: **نافِرة**.
Ve kim ( مُسْتَنْفَرة ) okursa, mânası: **مُنَفَّرة**; ve İbnü’l-Aʿrâbî inşâd etti:
اضرب حِمَارَك إنّه مُسْتَنْفِر
في إِثْر أَحْمِرةٍ عَمَدْن لِغُرَّبِ
Yani: **نافر**.
Ve ʿUmer’in hadîsinde: zamanında bir adam kamışla diş araladı da ağzı **نَفَر** etti; bunun üzerine kamışla diş aralamayı yasakladı.
Ebû ʿUbeyd, Asmaʿî ve Kisâî’den: **نَفَر فَمُه**: yani şişti.
Ebû ʿUbeyd dedi: ve ben onu, “bir şeyin bir şeyden **نفار**’ı”ndan alınmış görüyorum; o ancak ondan uzak durması ve ondan uzaklaşmasıdır; sanki et, hastalığı yadırgayınca ondan **نَفَر** etti de ortaya çıktı; işte bu onun **نِفَارُه**’udur.
Ebû ʿUbeyd: **رَجُل عِفْرٌ نِفْرٌ** ve **عِفْريَةٌ نِفْرِيَةٌ** ve **عِفْريتٌ نِفْريتٌ** ve **عُفَارِيَةٌ نُفَاريَةٌ**; kötü, azgın olduğunda.
Saʿleb, İbnü’l-Aʿrâbî’den: **النَّفَائر**: serçeler.
Ve Yüce Allah’ın sözü: ( وَجَعَلْنَاكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا ) ( الإسراء : 6 ): **نَفير**; **نَفْر**’in çoğuludur; tıpkı **الكَلِيب** ve **العَبِيد** gibi.
Ve insanın **نَفْر**’i ve **نَفَره** ve **نَفْرته** ve **نَفِيره** ve **نَافرته**: ona yardım eden **رَهْط**’udur; ve ondan, Yüce Allah’ın sözü: ( وَأَعَزُّ نَفَراً ) ( الكهف : 35 ); yani ona yardım eden bir kavim.
( وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ نُفُورًا ) ( الإسراء : 41 ); yani haktan uzaklaşma.
Denilir: **نَفَر يَنْفِر نُفُوراً**.
( وَلَّوْاْ عَلَى أَدْبَارِهِمْ نُفُوراً ) ( الإسراء : 46 ); yani kaçanlar olarak; tıpkı: **شاهد** ve **شُهُود** gibi.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ف ر ن
تقول‏:‏ أطعمنا الخبز الفرنيّ والتمر البرنيّ‏.‏
قال الهذليّ‏:‏ نقاتل جوعهم بمكلّلات من الفرنيّ يرعبها الجميل

##### Türkçe

ف ر ن
Şöyle dersin: Bize **الخبز الفرنيّ** ve **التمر البرنيّ** yedirdi.
Hüzeli dedi ki:
Onların açlıklarıyla, **الفرنيّ**den, **الجميل**in ürküttüğü, taçlandırılmışlarla savaşırız.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الفُرْنُ: الذي يُخْبَزُ عليه الفُرْنيُّ، وهو خُبْز غليظ نسب إِلى موضعه، وهو غير التَّنُّورِ؛ قال أَبو خِراشٍ الهُذَلِيُّ يمدح دُبَيَّة السُّلَمِيّ:
نُقاتِلُ جُوعَهمْ بمُكَلَّلاتٍ
من الفُرْنِيِّ، يَرْعَبُها الجَميلُ
ويروى: نُقابل، بالباء؛ قال ابن بري: صوابه يقابل بالياء والباء، والضمير يعود إِلى دُبَيَّة؛ وقبله:
فنِعْمَ مُعَرَّسُ الأَضْيافِ تَذْحى،
رِحالَهُمُ، شآمِيَةٌ بَلِيلُ
يقال: ذَحاه يَذْحُوه ويَذْحَاه طرده، بذال معجمة. وقال الخليلُ: الفُرنيّ طعام، واحدته فُرْنِيَّةٌ. وقال ابن دريد: الفُرْن شيء يُخْتَبَز فيه، قال: ولا أَحسبه عربيّاً. غيره: الفُرْنُ المَخْبَز، شآمية، والجمع أَفْرانٌ. والفُرنْيَّةُ: الخُبْزَة المُسْتديرة العظيمة، منسوبة إِلى الفُرْنِ. والفُرْنِيُّ: طعام يتخذ، وهي خُبْزَةَ مُسَلَّكَة مُصَعْنَبَة مضمومة الجوانب إِلى الوسط، يُسَلَّكُ بعضها في بعض ثم تُرَوَّى لبناً وسمناً وسُكَّراً، واحدته فُرْنِيَّة. والفارِنَة: خَبَّازة هذا الفُرْنِيّ المذكور، ويسمى ذلك المُخْتَبَزُ فُرْناً. وفي كلام بعض العرب: فإِذا هي مثل الفُرْنِيَّة الحمراء. والفُرْنِيُّ: الرجل الغليظُ ا لضخمُ؛ قال العجاج:وطاحَ، في المَعْرَكةِ، الفُرْنِيُّ
قال ابن بري: والفُرْنِيُّ أَيضاً الضخم من الكلاب، وأَنشد بيت العجاج هذا.

##### Türkçe

**الفُرْنُ**: Üzerinde **الفُرْنيُّ**’nin pişirildiği şey; o, bulunduğu yere nisbet edilmiş kalın bir ekmektir; ve o, **التَّنُّورِ**’dan başkadır; **أَبو خِراشٍ الهُذَلِيُّ** **دُبَيَّة السُّلَمِيّ**’yi överken dedi:

نُقاتِلُ جُوعَهمْ بمُكَلَّلاتٍ
من **الفُرْنِيِّ**، يَرْعَبُها الجَميلُ

Ve şöyle rivayet olunur: **نُقابل** (ب ile); **ابن بري** dedi: Doğrusu, ي ve ب ile **يقابل**’dir; zamir **دُبَيَّة**’ye döner; ve ondan önce:

فنِعْمَ مُعَرَّسُ الأَضْيافِ تَذْحى،
رِحالَهُمُ، شآمِيَةٌ بَلِيلُ

Denir: **ذَحاه يَذْحُوه ويَذْحَاه**: onu kovdu; **ذال** mu‘ceme ile. **الخليلُ** dedi: **الفُرنيّ** bir yemektir; onun bir tanesi **فُرْنِيَّةٌ**’dir. **ابن دريد** dedi: **الفُرْن** içinde pişirme yapılan bir şeydir; dedi ki: Onun Arapça olduğunu sanmıyorum. Başkası: **الفُرْنُ** fırındır; Şamlıcadır; çoğulu **أَفْرانٌ**’dır. **الفُرْنْيَّةُ**: **الفُرْنِ**’a nisbet edilmiş, yuvarlak büyük ekmek. **الفُرْنِيُّ**: yapılan bir yiyecek; o, kenarları ortaya doğru toplanmış, birbirinin içine geçirilmiş, sonra süt, sadeyağ ve şekerle ıslatılan, haşlanmış, sertleştirilmiş bir ekmektir; onun bir tanesi **فُرْنِيَّة**’dir. **الفارِنَة**: zikredilen bu **الفُرْنِيّ**’nin ekmekçi kadınıdır; ve o pişirme yapılan şeye **فُرْناً** denir. Bazı Arapların sözünde: “Derken o, kırmızı **الفُرْنِيَّة** gibidir.” **الفُرْنِيُّ**: kalın, iri adam; **العجاج** dedi:

وطاحَ، في المَعْرَكةِ، **الفُرْنِيُّ**

**ابن بري** dedi: **الفُرْنِيُّ** ayrıca köpeklerin irisi demektir; ve **العجاج**’ın bu beytini okudu.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ف ر ن * * الفُرْنُ * الذي يخبز عليه * الفُرْنِيُّ * وهو خبز غليظ نسب الى موضعه وهو غير التنور

##### Türkçe

* ف ر ن * * **الفُرْنُ** * üzerinde ekmek pişirilen şey * **الفُرْنِيُّ** * o, kalın bir ekmektir; yerine nispet edilmiştir ve o **التنور** değildir

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( الفُرْنُ ، بالضَّمِّ : المَخْبَزُ ، شامِيَّةٌ ، وهو غَيْرُ التَّنُّورِ والجَمْعُ أَفْرانٌ .
وقالَ ابنُ دُرَيْدٍ : الفُرْنُ : شيءٌ يُخْتَبَز فيه ؛ ولا أَحْسَبُه عربيّاً . ( يُخْبَزُ فيه وعليه .
( الفُرْنِيُّ : اسمٌ ( لخُبْزٍ غليظٍ مُسْتَديرٍ نُسِبَ إلى موْضِعِه ؛ قالَ أَبو خِراشٍ الهُذَليُّ يمدحُ دُبَيَّة السّلَمِيّ :
نُقاتِلُ جُوعَهمْ بمُكَلَّلاتٍ من الفُرْنِيِّ يَرْعَبُها الجَميلُ ( أَو الفُرْنيُّ : اسمُ ( خُبْزَةٍ مُسَلَّكَة ( مُصَعْنَبَةٍ مَضْمومةِ الجَوانِبِ إلى الوَسَطِ يُسَلَّكُ بعضُها في بعضٍ ، ( تُشْوَى ثم تُرَوَّى سَمْناً ولَبَناً وسُكَّراً ، واحِدَتُه فُرْنِيَّة . وفي

كَلامِ بعضِ العَرَبِ : فإذا هي مثْلُ الفُرْنِيَّة الحَمْراء .
( والفُرْنِيُّ أَيْضاً : الرَّجُلُ الغَلِيظُ الضَّخْمُ ؛ قالَ العجَّاجُ :
وطاحَ في المَعْرَكةِ الفُرْنِيُّ وهو على التَّشْبيهِ .
( وقالَ ابنُ بَرِّي : الفُرْنِيّ في بيتِ العجَّاجِ ( الكَلْبُ الضَّخْمُ .
( والفارِنَةُ : الخَبَّازَةُ لهذا الفُرْنِيِّ المَذْكُور .
( وأَفْرَنُ ، كأَحْمدَ ، و يَفْرَنُ ، ( كيَمْنَعُ : قَبيلَةٌ من بَرابِرِ المَغْرِبِ .
( ومحمدُ بنُ إبْراهِيمِ بنِ فُرْنَةَ الخَوارِزميُّ ، ( بالضَّمِّ ، عن مَعَاذ بنِ هِشَامٍ وعنه اللّيْثُ الفرائِضِيُّ . ( ومُحمدُ بنُ فَرْنٍ الفرْغانيُّ ، ( بالفتْحِ ، رَوَى عنه الخزاعيُّ المُقْرِىءُ الجرجانيُّ ؛ ( مُحَدِّثانِ .
( وفَرَّانُ ، كشَدَّادٍ : بِلادٌ واسعَةٌ بالمَغْرِبِ ) .
قلْتُ : صوابُه بالزَّاي .
( وفَرَّانُ ( بنُ بَلِيِّ بنِ عُمْران بنِ الحافي ، ( في قُضاعَةَ منهم في الصّحابَةِ محذرُ بنُ دثارٍ ، ويَزيدُ ونجابُ بنُ ثَعْلَبَة ، رضِيَ اللّهُ تعالى عنهم ، ومنهم من ضَبَطَه كسَحابٍ .
( وفارَانُ : جِبالٌ بالحِجازِ ( مَذْكورَةٌ في التَّوْراةِ في البشارَةِ بالنبيِّ ، صلى الله عليه وسلم ( منها : أَبو الفَضْلِ ( بَكْرُ بنُ القاسِمِ بنِ قضاعَةَ القضاعيُّ الإِسْكَنْدرَانيُّ ، ماتَ بالإِسْكَنْدريَّة سَنَة 277 ، رحِمَه اللّهُ تعالى ، قالَهُ ابنُ يونسَ ؛ ومنها أَيْضاً : فرجُ بنُ سهيلٍ الفَارَانيُّ

القُضاعيُّ عن ابنِ وهبٍ ، تُوفي سَنَة 238 .
( وأَفْرانُ : ة بِنَسَفَ ، يُنْسَبُ إليها أَبو بكْرٍ محمدُ بنُ الأفرانِ الجايدي ، رَوَى عنه محمدُ بنُ أَحمدَ بنِ أفرينون الإفرانيُّ النَّسفيُّ رحِمَه اللّه تعالى .
( وفِرْيانانُ ، بالكسْرِ : ة بمَرْوَ ، منها أَبو عبدِ الرحمانِ أَحَمْدُ بنُ عبدِ اللّهِ بنِ حكيمٍ عن أَنَس بن عياض وغيرِهِ ، وقد تكلَّم فيه .
( وفِرِّينُ ، ( كسِكِّينٍ : ع .
( و فُرَيْنٌ ، ( كزُبَيْرٍ : ة بالشَّامِ .
( و فَرَانُ : ( كسَحابٍ : ماءٌ لبَني سُلَيْم .
( والفَرْنأَةُ : الفَرْسُ ، أَي الدّقُّ ، ( والتَّقْطِيعُ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
فِرْيانُ بنُ فرقدٍ النخعيُّ بالكسْرِ : جدُّ أَبي بكْرٍ محمدِ بنِ عبدِ بنِ خالِدٍ البلخيّ ، ثِقَةٌ حدَّثَ ببَغْدادَ عن قتيبَةَ بنِ سعيدٍ وغيرِهِ .
وعبدُ اللّهِ بنُ أَحمَدَ بنِ عبدِ اللّهِ الفُرَّيانيُّ ، بضمَ وتَشْديدِ الرّاءِ ، اللّخَميُّ التُّونِسيُّ حدَّثَ ، ماتَ راجِعاً مِن الحجِّ سَنَة 812 ، رحِمَه اللّهُ تعالى ؛ وابنُ عمِّه محمدُ بنُ أَحمدَ بنِ محمدِ بنِ عبدِ الرحمانِ الفُرّيانيُّ سَمِعَ عن أَبي الحَسَنِ البطرني بتونسِ ، مولِدُه سَنَة 780 ، وكثيراً ما يطلق الأخيار في الإجازَةِ العامَّة والخاصَّة ؛ قالَهُ الحافِظُ .
ومحمدُ بنُ عبدِ اللّهِ بنِ فَرنٍ ، بالفتحِ ، يُعْرفُ

بأَخي أَرْعل ، كانَ بدِمَشْق بعدَ الثلثمائة ، وهو غيرُ الذي ذَكَرَه المصنِّفُ ، رحِمَه اللّهُ تعالى .
والفَرَّانُ ، كشَدَّادٍ : الخبَّازُ ، عامِّيَّة .
وفارانُ : قَرْيَةٌ بسَمَرْقَنْد ، منها : أَبو مَنْصورٍ محمدُ بنُ بكْرِ بنِ إسْماعيل السَّمَرْقَنْديُّ الفَارَانيُّ عن محمدِ بنِ الفضْلِ الكريني .
وفرنوة ، كقرنوة : قرْيةٌ بمِصْرَ بالبُحَيْرةِ ، وقد وَرَدْتُها .

##### Türkçe

: ( **الفُرْنُ** , zamme ile: fırın; Şâmîdir; ve o, **التَّنُّورِ**’dan başkadır; çoğulu **أَفْرانٌ**’dır.
İbn Düreyd dedi ki: **الفُرْنُ**: içinde ekmek pişirilen bir şeydir; onun Arapça olduğunu sanmıyorum. ( İçinde ve üzerinde pişirilir.
( **الفُرْنِيُّ**: bir isimdir; ( bulunduğu yere nisbet edilmiş, kalın, yuvarlak bir ekmek için; Ebû Hırâş el-Hüzelî, Dubeyye es-Sülemî’yi överken dedi ki:
Onların açlığını, **الفُرْنِيِّ**’den taçlandırılmışlarla savaşırız; onlardan **الجَميلُ** korkar. ( Yahut **الفُرْنيُّ**: bir isimdir; ( birbirine geçirilmiş ( sivriltilmiş, yanları ortaya doğru toplanmış; bir kısmı bir kısmının içine geçirilir; ( sonra kızartılır, sonra iç yağı, süt ve şekerle ıslatılır; tekili **فُرْنِيَّة**’dir. Ve
bazı Arapların sözünde: “Bir de baktım ki o, kırmızı **الفُرْنِيَّة** gibidir.”
( Ve **الفُرْنِيُّ** ayrıca: kalın, iri adamdır; el-Acçâc dedi ki:
Ve **الفُرْنِيُّ** savaşta yuvarlandı; bu, benzetme üzerinedir.
( İbn Berrî dedi ki: el-Acçâc’ın beytindeki **الفُرْنِيّ** ( iri köpektir.
( **الفارِنَةُ**: zikredilen bu **الفُرْنِيِّ** için ekmekçi kadındır.
( **أَفْرَنُ** , Ahmed gibi, ve **يَفْرَنُ** , ( يمنع gibi: Mağrib Berberilerinden bir kabiledir.
( Muhammed b. İbrâhîm b. **فُرْنَةَ** el-Hârizmî, ( zamme ile, Muâz b. Hişâm’dan; ondan da el-Leys el-Ferâizî. ( Muhammed b. **فَرْنٍ** el-Fergânî, ( fetha ile, ondan el-Huzâî el-Mukri’ el-Curcânî rivayet etti; ( iki muhaddistir.
( **وفَرَّانُ** , Şeddâd gibi: Mağrib’de geniş bir beldedir ).
Dedim ki: doğrusu **بالزَّاي** iledir.
( **وفَرَّانُ** ( b. Beliyy b. Umrân b. el-Hâfî; ( Kudâa’dandır; onlardan sahâbede Muhzir b. Distâr, Yezîd ve Necâb b. Sa‘lebe vardır; Allah Teâlâ onlardan razı olsun; ve onlardan onu **كسَحابٍ** gibi ضبط eden vardır.
( **وفارَانُ**: Hicaz’da dağlardır; ( Tevrat’ta peygamberle müjdelemede zikredilmiştir, sallallahu aleyhi ve sellem; ( onlardan: Ebû’l-Fazl Bekr b. el-Kâsım b. Kudâa el-Kudâî el-İskenderânî; İskenderiye’de 277 senesinde öldü; Allah Teâlâ ona rahmet etsin; bunu İbn Yûnus söyledi; ve onlardan ayrıca: Ferec b. Süheyl el-Fârânî
el-Kudâî, İbn Vehb’den; 238 senesinde vefat etti.
( **وأَفْرانُ**: Nesef’te bir beldedir; ona nisbet edilir: Ebû Bekr Muhammed b. el-Efrân el-Câidî; ondan Muhammed b. Ahmed b. Efrînûn el-İfrânî en-Nesefî rivayet etti; Allah Teâlâ ona rahmet etsin.
( **وفِرْيانانُ** , kesre ile: Merv’de bir beldedir; ondan: Ebû Abdirrahmân Ahmed b. Abdillâh b. Hakîm, Enes b. İyâz’dan ve başkasından; hakkında konuşulmuştur.
( **وفِرِّينُ** , ( سِكِّينٍ gibi: bir yer.
( ve **فُرَيْنٌ** , ( زُبَيْرٍ gibi: Şam’da bir belde.
( ve **فَرَانُ**: ( سَحابٍ gibi: Benî Süleym’e ait bir sudur.
( ve **الفَرْنأَةُ**: **الفَرْسُ**’tur; yani dövme, ( ve parçalama.
Ve ona istidrâk olunanlardandır:
**فِرْيانُ** b. Ferkad en-Nehaî, kesre ile: Ebû Bekr Muhammed b. Abd b. Hâlid el-Belhî’nin dedesidir; sika; Bağdat’ta Kuteybe b. Saîd’den ve başkasından hadis rivayet etti.
Ve Abdullâh b. Ahmed b. Abdillâh el-**فُرَّيانيُّ** , râ’nın zammesi ve şeddelenmesiyle, el-Lahmî et-Tûnisî; hadis rivayet etti; hacdan dönerken 812 senesinde öldü; Allah Teâlâ ona rahmet etsin; ve amcaoğlu Muhammed b. Ahmed b. Muhammed b. Abdirrahmân el-**فُرّيانيُّ** Tunus’ta Ebû’l-Hasen el-Batrânî’den semâ etti; doğumu 780 senesidir; ve çoğu kez hayırlılar, genel ve özel icazette onu ıtlak eder; bunu Hâfız söyledi.
Ve Muhammed b. Abdillâh b. **فَرنٍ** , fetha ile,
**بأَخي أَرْعل** diye bilinir; üçyüzden sonra Dımaşk’ta idi; ve o, musannifin zikrettiği değildir; Allah Teâlâ ona rahmet etsin.
Ve **الفَرَّانُ** , Şeddâd gibi: ekmekçidir; avâmîdir.
Ve **فارانُ**: Semerkand’da bir köydür; ondan: Ebû Mansûr Muhammed b. Bekr b. İsmâîl es-Semerkandî el-Fârânî, Muhammed b. el-Fazl el-Kerînî’den.
Ve **فرنوة** , Karnûve gibi: Mısır’da Buheyre’de bir köydür; ona vardım.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

فُرْنٌ
فُرْنٌ ذ [app. from, or cognate with, the Latin “ furnus ”] An oven, (IDrd, * S, * M, K,) syn. مَخْبَزٌ, (M, K,) [or one] in which one bakes bread such as is termed فُرْنِىّ; (S, K;) differing from the تَنُّور [q. v.]: (S:) a word of the dial. of Syria: (M:) thought by IDrd to be not Arabic [in origin]: (TA:) pl. أَفْرَانٌ. (M.)

فُرْنِىٌّ
فُرْنِىٌّ ذ Thick, (S, K,) round, or circular, (K,) bread; (S, K;) so called in relation to its place [in which it is baked, i. e. the فُرْن]: (S:) or (K) a sort of bread having a raised and pointed, or hollowed, head, the lateral portions thereof being drawn together to, or towards, the middle, (M, K,) and being intermingled, one part thereof in another, (M,) roasted, or fried, (K,) then well moistened with milk and clarified butter and sugar: (M, K:) n. un. ↓ فُرْنِيَّةٌ: which signifies also a round, or circular, great cake of bread: (M:) [whence, app.,] فَاـِذَا هِىَ مِثْلُ الفَرْنِيَّةِ الحَمْرَآءِ [And lo, she, or it, was like the red فرنيّة; but to what this refers I know not]: a saying of some of the Arabs. (S, TA.) ― -b2- And (as being likened thereto, TA) (tropical:) A thick, bulky, man: (M, K, TA:) and (K) a bulky dog. (IB, K, TA.) ― -b3- Also A baker; as a rel. n. of فُرْنٌ: (Msb:) and so ↓ فَرَّانٌ, in the dial. of the vulgar. (TA.)

فُرْنِيَّةٌ
فُرْنِيَّةٌ ذ : see the next preceding paragraph.

فَرَّانٌ
فَرَّانٌ ذ : see فُرْنِىٌّ, last sentence. [It is applied in the present day to A baker of bread and of meat &c.]

??
?? ذ A female baker (T, K) of the bread termed فُرْنِىّ. (T.)

##### Türkçe

فُرْنٌ
**فُرْنٌ** ذ [görünüşe göre Latince “ furnus ”tan; yahut onunla akraba] bir fırın; (IDrd, * S, * M, K,) eşanlamlısı **مَخْبَزٌ**; (M, K,) yahut içinde **فُرْنِىّ** diye adlandırılan türden ekmek pişirilen [şey]; (S, K;) **تَنُّور**’dan [bkz.] farklıdır: (S:) Şam lehçesinden bir kelimedir: (M:) IDrd tarafından aslının Arapça olmadığı zannedilmiştir: (TA:) çoğulu **أَفْرَانٌ**. (M.)

فُرْنِىٌّ
**فُرْنِىٌّ** ذ Kalın, (S, K,) yuvarlak yahut dairesel, (K,) ekmek; (S, K;) piştiği yere nispetle böyle adlandırılmıştır [yani **فُرْن**’a]: (S:) yahut (K) başı kabarık ve sivri, yahut oyuk, yan kısımları ortaya, yahut ortaya doğru, çekilmiş, (M, K,) ve birbirine karışmış, onun bir kısmı diğer bir kısmının içinde, (M,) közlenmiş yahut kızartılmış, (K,) sonra süt ve sade yağ ve şeker ile iyice ıslatılmış bir çeşit ekmek: (M, K:) tekili ↓ **فُرْنِيَّةٌ**: ki bu, ayrıca, yuvarlak yahut dairesel, büyük bir ekmek çöreği mânâsına gelir: (M:) [bundan, görünüşe göre,] **فَاـِذَا هِىَ مِثْلُ الفَرْنِيَّةِ الحَمْرَآءِ** [Derken, işte o, yahut o şey, kırmızı **الفَرْنِيَّة** gibi idi; fakat bunun neye işaret ettiğini bilmiyorum]: Araplardan bazılarının bir sözü. (S, TA.) ― -b2- Ve (ona benzetilerek, TA) (mecaz:) kalın, iri yapılı bir adam: (M, K, TA:) ve (K) iri yapılı bir köpek. (IB, K, TA.) ― -b3- Ayrıca bir fırıncı; **فُرْنٌ**’un nisbe ismi olarak: (Msb:) ve böylece ↓ **فَرَّانٌ**, avam lehçesinde. (TA.)

فُرْنِيَّةٌ
**فُرْنِيَّةٌ** ذ : bir önceki paragrafı gör.

فَرَّانٌ
**فَرَّانٌ** ذ : **فُرْنِىٌّ**’ye, son cümleye bak. [Günümüzde ekmek ve et vb. fırıncısına uygulanır.]

??
?? ذ **فُرْنِىّ** diye adlandırılan ekmeğin kadın fırıncısı. (T.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

فَرَنَ
فَرَنَ فُرْن 3 ( pl. أَفْرَاْن 38 ),
a.  Oven.

فُرْنِيّ
فُرْنِيّ 3yi ,
a.  Circular cake of bread.

b.  see 28 .

فُرْنِيَّة
فُرْنِيَّة 3yit ,
a.  see 3yi (a) .

فَاْرِنَة
فَاْرِنَة 21t ,
a.  Bakeress.

فَرَّاْن
فَرَّاْن 28 ,
a.  Baker.

فِرْنِب
فِرْنِب
a.  Mouse; rat.

فِرَنْج
فِرَنْج ,  فِرَنْجِيّ
a.  see after أَطَمَ

فِرِنْد
فِرِنْد ( pl. فَرَاْنِ٤ُ 47 ),  P. ,
a.  Grain, water, temper ( of the sword ).

b.  Sword, sabre, blade.

c.  Seed, grain of the pomegranate.

d.  Silk-stuff.

فِرِنْدَاد
فِرِنْدَاد
a.  A species of tree.

##### Türkçe

فَرَنَ
**فَرَنَ** **فُرْن** 3 (çoğ. **أَفْرَاْن** 38),
a. Fırın.

فُرْنِيّ
**فُرْنِيّ** 3yi,
a. Dairesel ekmek keki.

b. 28’e bak.

فُرْنِيَّة
**فُرْنِيَّة** 3yit,
a. 3yi (a)’ya bak.

فَاْرِنَة
**فَاْرِنَة** 21t,
a. Kadın fırıncı.

فَرَّاْن
**فَرَّاْن** 28,
a. Fırıncı.

فِرْنِب
**فِرْنِب**
a. Fare; sıçan.

فِرَنْج
**فِرَنْج**, **فِرَنْجِيّ**
a. **أَطَمَ**’dan sonraya bak.

فِرِنْد
**فِرِنْد** (çoğ. **فَرَاْنِ٤ُ** 47), F.,
a. Tane, su, suyu, sertlik (kılıcın).

b. Kılıç, pala, ağız.

c. Narın tohumu, tanesi.

d. İpek kumaş.

فِرِنْدَاد
**فِرِنْدَاد**
a. Bir ağaç türü.
