# فرن — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B1%D9%86/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فرن](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%86.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فرن

باب الراء والنون والفاء معهما
ر ن ف، ن ف ر، ف ر ن مستعملات
رنف:
الرّانف: جُلَيْدة طَرَف الرَّوْثة، وطَرَف غُرضُوف الأذن. وما اسْتَرْخَى من أَلْية الإنسان.
والرّانف: أليةُ اليد.
نفر:
النَّفَر: من الثّلاثة إلى العشرة. يُقال: هؤلاءِ عشرةُ نَفَر، أي: عشرة رجال، ولا يقال: عشرون نفراً، ولا ما فوقَ العَشَرة.
وهؤلاء نَفَرُك، أي: رَهْطُك الذّين أنتَ منهم.
والنَّفرُ النَّفير، والجماعةُ: أَنفار، وهم الذّين إذا حَزَبَهُمْ أمر اجتمعوا ونفروا إلى عدوّهم، قال: ونَفرُ قَوْمِك في الأَنْفار مكتوبُ والنِّفْرُ: نَفْرُ الحجّاج في الثّاني والثّالث.
وامرأة نافرة، وهي التّي نَفَرتْ من زوجها لإضْراره بها مذعورة من فَرَقه.
والمُنافَرة: المُحاكَمة إلى من يَقْضى في خصومةٍ أو مُفاخَرة، قال زهير:
فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ		يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ
ونافرت فلاناً إلى فلان، فنفّرني، أي: غلبّني، وقَضَى لي. وكأنّما جاءت المنافرة في بدء ما استعملت، أَنَّهم كانوا يَسألونَ الحاكم: أئنّا أعزّ نفرا.
فرن:
الفُرْنيُّ: طعامٌ، الواحدة: فُرْنيّة، وهي: خُبْزةٌ مُسَلَّكة مُصَعنَبة، تُشوَى، ثمّ تُرْوَى لَبَناً وسَمْناً وسُكَّراً، ويُسَمَّى ذلك المُختَبَز: فُرْناً.

### Türkçe

باب **الراء** و**النون** و**الفاء** معهما
**ر ن ف**، **ن ف ر**، **ف ر ن** مستعملات

**رنف**:
**الرّانف**: dışkının ucunun küçük derisi; ve kulağın kıkırdağının ucu. Ve insanın kalçasından sarkmış olan şey.
Ve **الرّانف**: elin kalçası.

**نفر**:
**النَّفَر**: üçten ona kadar (olan sayı). Denilir: هؤلاءِ عشرةُ **نَفَر**, yani: on erkek; ve denilmez: عشرون نفراً, ne de ondan yukarısı.
Ve هؤلاء **نَفَرُك**, yani: senin onlardan olduğun zümren.
Ve **النَّفرُ** **النَّفير**’dir; ve cemaatin çoğulu: **أَنفار**; ve onlar, kendilerini bir iş sıkıştırdığı zaman toplanan ve düşmanlarına doğru sefere çıkan kimselerdir. Dedi: ونَفرُ قَوْمِك في **الأَنْفار** مكتوبُ
Ve **النِّفْرُ**: ikinci ve üçüncüde hacıların çıkışı.
Ve امرأة نافرة: o, kocasının kendisine zarar vermesinden dolayı ondan ürküp kaçan; onun ayrılığından korkmuş olarak.
Ve **المُنافَرة**: bir çekişmede yahut bir övünmede hüküm veren kimseye muhakeme (başvurusu). Züheyr dedi:
فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ		يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ
Ve نافرت فلاناً إلى فلان, derken o da beni نفّرني, yani: beni yendi; ve benim lehime hükmetti. Sanki **المنافَرة**, ilk kullanıldığı başlangıçta, onların hâkime şunu sormaları idi: أئنّا أعزّ نفرا.

**فرن**:
**الفُرْنيُّ**: bir yiyecek; bir tanesi: **فُرْنيّة**; o: haşlanmış, kabartılmış bir ekmektir; pişirilir, sonra süt, sadeyağ ve şekerle ıslatılır; ve o pişirilmiş şeye: **فُرْناً** denilir.
