# فرو (ف-ر-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B1%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ف - ر - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%88/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الراء والفاء و و ا ي ء معهما
ف ر و، ف و ر، و ر ف، و ف ر، ر ي ف، ف ر ي، أ ر ف، ر ف أ، ر أ ف، ف ر أ، ف أ ر، أ ف ر مستعملات
فرو:
فَرْوَةُ الرّأس: جِلْدَتُه بشَعَرها. والفَرْوُ: معروفٌ، وجَمعُه فِراء، وإذا كان الفَرْوُ كالجُبَّة فاسمه: فَرْوة.
فور:
الفَوْرُ: فَوْرُ القدر والنّار، والدُّخانِ والغَضَب. والفَوّارة: العين تجيش وتفور بمائها.. وفي الكَرِش فَوّارتانِ في باطنهما غُدَّتان من كلّ ذي لحم، يقال: ماء الرّجل يَقَع في الكُلْية، ثمّ في الفوّارة، ثمّ في الخُصْية، وتلك الغُدّةُ لا تُؤْكَلُ.
وجاء القوم من فَوْرهم، أي: جاشُوا للحَرْب فأَقْبلوا من وَجْههم ذلك، وكلّ جائش فائر.
والفِيرة: حُلبة تُطبَخ حتّى إذا فارت فوراتها أُلْقِيَتْ في مِعْصَرة فصُفِّيَتْ، ثم يُلْقَى عليها تمر فتتحسّاها المرأة النُّفَساء.
والفائرُ: المنتشر العَصَب من الدّوابّ وغيرها.
وفار العِرْقُ يَفُورُ فوراً، أي: انتفخ قال:
لهـا رُسُـغٌ أَيِّدٌ مُـكــرَبٌ		فلا العَظْمُ واهٍ ولا العِرْقُ فارا
وقال زهير:
تَهْوِي على رَبِذاتٍ غيرِ فـائرةٍ		تُحْذَى وتُعْقَدُ في أَرْساغِها الخَدَمُ
ورف:
الوارِفُ من الشَّجَر: النَّضِرُ الذّي يَهتَزُّ به رِبِّهِ، وهو الوَرِيفُ كذلك.
ووَرَفَ الشَّجَرُ يَرِفُ وَرِيفاً ووُرُوفاً إذا رأيتَ لخُضْرته بَهْجةً من رِيِّه ونَعْمَتِهِ، قال: ذات غُصونٍ يَهتَزُّ وارِفُها
وفر:
الوَفْرُ: المالُ الكثير الذّي لم يَنقُصْ منهُ شيء، وهو مَوْفُورٌ. والوافرُ: التّامّ، وقد وَفَرْناه فِرةً، ووُفورا، والمستعمل: وَفَّرْناه توفيرا.
والوَفْرَةُ من الشَّعَر: ما بلغ الأُذُنَيْن.. وشَعَرٌ مُوَفَّر.
والوافر: ضَرْبٌ من الشِّعر.
ريف:
الرِّيفُ: الخِصْبُ والسَّعَةُ في المَأْكل والمَطْعَم.
فري:
الفَرْيُ: الشَّقُّ.. خَلَقْتُ الأَديم ثم فَرَيته، إذا أعلمتَ عليه علاماتِ المقاطع ثمّ قطعته. وفَرَيْت الشّيء بالسَّيف وبالشَّفْرة: قطعته وشَقَقْته.
وفريته: أَصْلَحته. والفَرْية: الجَلَبة.
ويقال: للرَّجُل الشُّجاع: ما يَفْرِي أَحَدٌ فَرْيَهُ، خفيفة، ومن ثقّل فقد غَلِط.
وفَرَى يَفْري فلانٌ الكَذِبَ إذا اختلقه. والفِرية: الكَذِبُ والقَذْف.
والفَرِيُّ: الأَمرُ العَظيم في قوله: جلّ وعزّ: "لقد جِئْتِ شيئاً فَرِيّا".
والفَرِيَّة: المزادة وفَرِيّةٌ وَفْراء: واسعة، فإِذا قلتَ: مَفرِيّة فهي مشقوقة، والتَّفرِّي: التَّشَقُّقُ، ويُقال: تَبَجَّسَتِ الأرضُ بالعيون وتَفَرَّتْ، قال زهير:
رَعوْا ما رَعَوْا من ظِمْئِهِمْ ثمّ أَوْرَدوا		غِماراً تَفَرَّى بالـسِّـلاحِ وبـالـدَّمِ
رفأ:
رجلٌ رفّاءٌ بين الرِّفاءة والرِّفاية. والثَّوْبُ مَرْفُوٌّ، أي: مَلْؤُومٌ خَرْقُه.
والرِّفاءُ: يكون الاتّفاق، وحُسْن الاجتماع، ويكون من الهُدُوء والسُّكُون، وفي الحديث: بالرِّفاء والبنين.. والمُرافَأة: المحاباةُ في البيع.. رافأتُهُ في البَيع مُرافأَةً، قال:
ولمّا أن رأيت أبـا رُدَيْمٍ		يُرافِئُني ويَكْرَهُ أن يلاما
وأمَا بيت أبي خراش:
رَفَوْني وقالوا: يا خُوَيْلِدُ لا تُرَعْ		فقلتُ، وأَنكَرْتُ الوجوه: هُمُ هُمُ
فإِنّه من الهدوء والسُّكون.
وأَرْفأتُ السّفينة: قرَّبتُها إلى الشَّطِّ. إرفاءً.
واليَرْفَئيٌّ: راعي الغنم.
رأف:
الرّأفة: الرَّحْمَةُ، وقد رَؤُفَ يَرْؤُفُ رأفة، ويُقالُ: رَأَفَ يَرْأَفُ، فهو رَأْفٌ ورؤوفٌ.
فرأ:
الفَرَأُ، مقصور: الفَتِيُّ من حُمُر الوَحش، ومَنْ تَرَكَ الهَمْزَ قال: فَرَا.
فأر:
الفَأْر، مهموز، والواحدةُ: فأرة، والجميع: الفِئران. وأرضٌ مَفْأرةٌ، ويُقال: فَئِرةٌ.
وفأرة المسك: نافجته.
أفر:
أَفَرَتِ القِدْرُ تأفِر أَفْراً، إذا جاشَتْ واشتدّ غَلَيانُها، كأنّما تَنْزو نَزْواً، قال: باخوا وقِدرُ الحَرْب تَغْلي أَفرا والمِئْفَر من الرّجال: الذي يَسعَى بين يدي الرَّجل يُعينُهُ ويَخْدُمه، ويقال: إنّه ليأفِرُ بين يَدَيهِ، وقد اتُّخذَ مِئْفراً، قال: لم يُنْجِهِمْ منك النّجاء المِئفَرُ والإنسانُ يَأْفِرُ أَفْراً، إذا وَثَبَ ومَشَى عَدْواً.
أرف:
الآُرْفيُّ: اللبّن المحض الطّيّب، ويقال أيضاً لِلَبَنِ الظِّباء.
أَرَّفْتُ الدّار تَأْريقاً، أي: قَسَمْتها وحَدَّدتها.
وبَنَيت أُرْفَ الدّار، وهي: المَعالِمُ. الواحدة: أُرْفةٌ، ورف خفيفة.

##### Türkçe

باب **الراء** ve **الفاء** ve **و** ve **ا** ve **ي** ve **ء** ile birlikte

**ف ر و**، **ف و ر**، **و ر ف**، **و ف ر**، **ر ي ف**، **ف ر ي**، **أ ر ف**، **ر ف أ**، **ر أ ف**، **ف ر أ**، **ف أ ر**، **أ ف ر** kullanımdadır

**فرو**:
**فَرْوَةُ الرّأس**: saçıyla birlikte onun derisi. Ve **الفَرْوُ**: bilinen (şey)dir; çoğulu **فِراء**’dır. Ve eğer **الفَرْوُ** cübbe gibi olursa onun adı: **فَرْوة**’dir.

**فور**:
**الفَوْرُ**: tencerenin ve ateşin, dumanın ve öfkenin kaynaması/taşması. Ve **الفَوّارة**: suyu ile coşup kaynayan gözedir. Ve işkembede iki **فَوّارة** vardır; iç taraflarında her etli olandan iki bez vardır; denir ki: erkeğin suyu böbreğe düşer, sonra **الفوّارة**’ya, sonra husyeye; ve o bez yenmez.
Ve kavim **فَوْرهم**’den geldi; yani: savaşa coştular da o yönlerinden geldiler; ve her coşan kaynayan/taşandır.
Ve **الفِيرة**: bir helvadır; kaynamaları kaynayıncaya kadar pişirilir; sonra bir sıkaca atılır da süzülür; sonra üzerine hurma atılır; lohusa kadın onu içerek alır.
Ve **الفائرُ**: binek hayvanlarından ve başkalarından yayılmış sinirdir.
Ve damar kaynadı/şişti, **يَفُورُ** **فوراً**; yani: şişti. Dedi ki:
لهـا رُسُـغٌ أَيِّدٌ مُـكــرَبٌ		فلا العَظْمُ واهٍ ولا العِرْقُ فارا
Ve Züheyr dedi ki:
تَهْوِي على رَبِذاتٍ غيرِ فـائرةٍ		تُحْذَى وتُعْقَدُ في أَرْساغِها الخَدَمُ

**ورف**:
Ağaçtan **الوارِفُ**: Rabbinin (rüzgârının) onu titrettiği taze/yeşil olandır; ve o da aynı şekilde **الوَرِيفُ**’tir.
Ve ağaç **وَرَفَ** **يَرِفُ** **وَرِيفاً** ve **وُرُوفاً**; eğer onun yeşilliğinden, sululuğundan ve nimetinden bir sevinç görürsen. Dedi ki:
ذات غُصونٍ يَهتَزُّ وارِفُها

**وفر**:
**الوَفْرُ**: kendisinden hiçbir şey eksilmemiş çok maldır; ve o **مَوْفُورٌ**’dur. Ve **الوافرُ**: tam olandır. Ve onu **فِرةً** ve **وُفورا** olarak **وَفَرْناه**; ve kullanılan (şekil): onu **توفيراً** olarak **وَفَّرْناه**.
Ve saçtan **الوَفْرَةُ**: iki kulağa ulaşan şeydir. Ve **شَعَرٌ مُوَفَّر**.
Ve **الوافر**: şiirden bir türdür.

**ريف**:
**الرِّيفُ**: yiyecek ve yemeklikte bolluk ve genişliktir.

**فري**:
**الفَرْيُ**: yarmadır. Deriyi yarattım/işledim sonra onu **فَرَيته**; yani: kesim yerlerinin işaretlerini onun üzerine belirgin kıldığında sonra onu kestiğinde. Ve şeyi kılıçla ve bıçakla **فَرَيْت**: onu kestin ve yardın.
Ve onu **فريته**: onu düzelttin. Ve **الفَرْية**: gürültü/bağrışmadır.
Ve yiğit adama denir: hiç kimse onun yarması gibi yarmaz; hafif (okunuşla). Kim ağırlaştırırsa hata etmiştir.
Ve falan kimse yalanı **فَرَى يَفْري**; yani: onu uydurdu. Ve **الفِرية**: yalan ve iftiradır.
Ve **الفَرِيُّ**: Yüce ve Aziz olanın sözü olan “لقد جِئْتِ شيئاً فَرِيّا”da büyük iştir.
Ve **الفَرِيَّة**: su tulumudur; ve **فَرِيّةٌ وَفْراء**: geniştir. Eğer **مَفرِيّة** dersen o yarılmıştır. Ve **التَّفرِّي**: çatlayıp yarılmadır. Ve denir: yer gözelerle fışkırdı ve **تَفَرَّتْ**. Züheyr dedi ki:
رَعوْا ما رَعَوْا من ظِمْئِهِمْ ثمّ أَوْرَدوا		غِماراً تَفَرَّى بالـسِّـلاحِ وبـالـدَّمِ

**رفأ**:
Bir adam **رفّاءٌ**; **الرِّفاءة** ve **الرِّفاية** arasında (olan). Ve elbise **مَرْفُوٌّ**; yani: yırtığı yamalanmış.
Ve **الرِّفاءُ**: uyuşma/uyum olur ve güzel birleşme olur; ve sükûnet ve durgunluktan da olur. Ve hadiste: **بالرِّفاء والبنين**. Ve **المُرافَأة**: satışta kayırmadır. Onunla satışta **مُرافأَةً** olarak **رافأتُهُ**. Dedi ki:
ولمّا أن رأيت أبـا رُدَيْمٍ		يُرافِئُني ويَكْرَهُ أن يلاما
Ve أما Ebû Harâş’ın beyti:
رَفَوْني وقالوا: يا خُوَيْلِدُ لا تُرَعْ		فقلتُ، وأَنكَرْتُ الوجوه: هُمُ هُمُ
O, sükûnet ve durgunluktandır.
Ve gemiyi **أَرْفأتُ**: onu kıyıya yaklaştırdım; **إرفاءً**.
Ve **اليَرْفَئيٌّ**: koyun çobanudur.

**رأف**:
**الرّأفة**: merhamettir. Ve **رَؤُفَ** **يَرْؤُفُ** **رأفة** olarak (olur). Ve denir: **رَأَفَ** **يَرْأَفُ**; o halde o **رَأْفٌ** ve **رؤوفٌ**’tur.

**فرأ**:
**الفَرَأُ** (maksur): yaban eşeklerinin genci; ve hemzeyi terk eden dedi ki: **فَرَا**.

**فأر**:
**الفَأْر** (hemzeli); bir tanesi: **فأرة**; hepsi: **الفِئران**. Ve **أرضٌ مَفْأرةٌ**; ve denir: **فَئِرةٌ**.
Ve misk faresi: onun kesesidir.

**أفر**:
Tencere **أَفَرَتِ** **تأفِر** **أَفْراً**; yani: coştu ve kaynaması şiddetlendi; sanki sıçrayarak sıçrıyor gibidir. Dedi ki:
باخوا وقِدرُ الحَرْب تَغْلي أَفرا
Ve erkeklerden **المِئْفَر**: adamın önünde koşuşturan, ona yardım eden ve ona hizmet eden kimsedir. Ve denir: onun önünde **يأفِرُ**. Ve **مِئْفراً** edinilmiştir. Dedi ki:
لم يُنْجِهِمْ منك النّجاء المِئفَرُ
Ve insan **يَأْفِرُ** **أَفْراً**; yani: sıçradı ve koşarak yürüdü.

**أرف**:
**الآُرْفيُّ**: saf, iyi süttür; ayrıca ceylanların sütüne de denir.
Evi **أَرَّفْتُ** **تَأْريقاً**; yani: onu böldüm ve sınırlarını belirledim.
Ve evin **أُرْفَ**’unu bina ettim; o: alametlerdir. Bir tanesi: **أُرْفةٌ**; ve hafif **رف**.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%88/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ف ر و
لأسلخنّ فروة رأسك‏.‏
وفي الحديث‏:‏ ‏"‏ إن الأمة ألفت فروة رأسها من وراء الجدار ‏"‏ أي تبدّلت وخرجت من غير أن تتلفّع كالحرة‏.‏
وضربه على أمّ فروته وهي هامته‏.‏
وتقول‏:‏ هو فقير وإن كنز الإبريز ولبس فروة إبرويز وهي تاجه‏.‏
وتقول‏:‏ المفتري لا يجد البرد‏:‏ تريد لابس الفرو‏.‏
وقال العجاج‏:‏ قلب الخراسانيّ فرو المفتري وقد افترى فلان فرواً حسناً وعليه فروة دافئة وهي نحو الجبة‏.‏
وفلان يفري الفريّ إذا أتى بالعجب‏.‏
ويقال‏:‏ قد أفريت وما فريت أي أفسدت وما أصلحت‏.‏
ومن المجاز‏:‏ تفرّى الليل عن بياض النهار‏.‏
وتفرّت الأرض بالعيون‏.‏

##### Türkçe

ف ر و
“Mutlaka senin başının derisini yüzeceğim.”

Hadiste: “Şüphesiz cariye, duvarın arkasından başının derisine alıştı” yani (o) değişti ve hür kadın gibi bürünmeksizin çıkıp gitti.

Onu, başının tepesine olan **أمّ فروته**’sine vurdu; o, onun başının tepesidir.

Ve dersin ki: O fakirdir; isterse saf altının hazinesini edinmiş ve **فروة إبرويز**’i giymiş olsun; o, onun tacıdır.

Ve dersin ki: **المفتري** soğuğu bulmaz: **الفرو** giyeni kastediyorsun.

Ve **العجاج** dedi: Horasanlının kalbi **فرو المفتري**’dir; ve falan, güzel bir **فرواً** yaptı; ve onun üzerinde sıcak bir **فروة** vardır; o, cübbe gibidir.

Ve falan, hayreti getirdiği zaman **الفريّ**’yi **يفري** eder.

Ve denilir: “Gerçekten **أفريت** ve **ما فريت**” yani bozdun ve ıslah etmedin.

Mecazdan: Gece, gündüzün beyazlığından **تفرّى** etti.

Ve yer, gözelerle **تفرّت** oldu.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%88/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ف ر و * * الفَرْوُ * معروف والجمع * الفِراءُ * و * افْتَرَى * الفرو لبسه و * فَرَى * الشيء قطعة لاصلاحه وبابه رمى وفرى كذبا خلقه و * افْتَراهُ * اختلقه والاسم * الفِرْيةُ * وقوله تعالى ﴿شيئا فريا﴾ أي مصنوعا مختلقا وقيل عظيما و * أفْرَى * الاوداج قطعها وأفرى الشيء شقه * فانْفَرَى * و * تَفَرَّى * أي انشق يقال تفرى الليل عن صبحه و * أفْرَى * الذئب بطن لشاة الكسائي افرى الاديم قطعة على جهة الافسادو * فَرَاهُ * قطعة على جهة الإصلاح

##### Türkçe

* ف ر و * * **الفَرْوُ** * bilinen (şey)dir; çoğulu * **الفِراءُ** *dur. Ve * **افْتَرَى** *: **الفرو**’yu giydi. Ve * **فَرَى** *: şeyi, onu ıslah etmek için parça parça etti; ve babı **رمى**’dır. Ve: yalan olarak uydurdu. Ve * **افْتَراهُ** *: onu uydurdu; isim: * **الفِرْيةُ** *. Ve Yüce Allah’ın sözü: ﴿شيئا فريا﴾ yani yapılmış, uydurulmuş; ve “büyük” denilmiştir. Ve * **أفْرَى** *: **الاوداج**’ı kesti; ve **أفرى** şeyi: onu yardı; böylece * **فانْفَرَى** * ve * **تَفَرَّى** *; yani yarıldı. Denilir: gece, sabahından yarıldı. Ve * **أفْرَى** *: kurt, bir koyunun karnını (yardı). el-Kisâî: **افرى** deriyi, bozma yönü üzere parça parça etti; ve * **فَرَاهُ** *: onu, ıslah yönü üzere parça parça etti.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و *!الفَرْوَةُ : لُبْسٌ م ) مَعْروفٌ ، قيلَ بإثْباتِ الهاءِ ، وقيلَ بحذْفِها ، والجَمْعُ *!فِراءٌ ، كسَهْمٍ وسِهامٍ ، وهو على أَنْواعٍ فمنها : السمور والأزق والقاقون والسنجاب والناقة والفرسق أولاهن أَعْلاهنَّ ؛ وهي جُلُودُ حَيَواناتٍ تُدْبَغُ فتخيطُ ويُلْبسُ بها الثِّياب فيلبسُونَها اتِّقاءَ البَرْدِ .
وقالَ الأزْهرِي : الجلْدَةُ إذا لم يَكُنْ عليها وَبَرٌ ولا صُوفٌ لا تُسمَّى *!فرْوَة .
وقالَ أَبو عليَ القالِي : ثلاثُ *!أَفْرٍ فإذا كَثُرَتْ فهي *!الفِراءُ ؛ قالَ : *!والفِراءُ أَيْضاً جَمْعُ *!فِراً لحمارِ الوَحْش .
قُلْت : وهذا تقدَّمَ في الهَمْزةِ .
( و ) الفَرْوَةُ : ( جِلْدَةُ الَّرأْسِ ) بما عليه من الشَّعَرِ يكونُ للإنْسانِ وغيرِهِ ؛ قالَ الرّاعِي :
دَنِس الثِّياب كأَنَّ فَرْوَة رَأْسِه
غُرِسَتْ فأَنْبَت جانِبَاها فُلْفُلاوقد تُسْتعارُ لجِلْدَةِ الوَجْه ؛ ومنه الحديث : ( أَنَّ الكافِرَ إذا قُرِّبَ المُهْلُ مِن فِيهِ سَقَطَتْ فَرْوَةُ وَجْهِه ) .
( و ) الفَرْوَةُ : ( الأرضُ البَيْضاءُ ) اليابِسَةُ ، ( ليسَ بها نَباتٌ ) ولا

برش ؛ ومنه الحديثُ : ( إنَّ الخَضِر جَلَسَ على فَرْوةٍ بَيْضاء فاهْتَزَّتْ تَحْتَه خَضْرَاء ) .
( و ) الفَرْوَةُ : ( الغِنَى ، والثَّرْوَةُ ) إبدالٌ ؛ قالَ الفرَّاءُ : إنَّه لَذُو فَرْوةٍ مِن المالِ وثَرْوةٍ بمعْنًى ؛ والأَصْمعي مِثْلُه ؛ كذا في الصِّحاح .
( و ) فَرْوَةٌ : ( رجُلٌ ) ، وهو فَرْوَةُ بنُ مسيكٍ المرادي الصَّحابيُّ رَوَى عنه الشَّعْبي وجماعَةٌ .
*!وفَرْوَةُ بنُ قَيْسٍ عن عَطاء .
وفَرْوَةُ بنُ مُجاهدٍ اللخميُّ من شيوخ إبْراهيمَ بنِ أَدْهم .
وفَرْوَةُ بنُ أَبي المغراءِ الكِنْدي من شيوخِ البُخاري والدَّارِمي .
وفَرْوَةُ بنُ نوفلٍ الأشْجعِي عن عليَ .
وفَرْوَةُ بنُ يُونُس الكِلابي عن هِلالِ بنِ جُبَيْرٍ ، وجماعَةٌ آخَرُون يسمّون بذلكَ .
( و ) قالَ الجَوْهرِي : الفَرْوَةُ ( قِطْعَةُ نَباتٍ مُجْتَمِعَةٌ يابِسَةٌ ) ، قالَ :
وهامةٍ *!فَرْوَتُها *!كالفَرْوة ( و ) قالَ الأزْهرِي : الفَرْوَةُ : ( جُبَّةٌ شُمِّرَ كُمَّاها ) ؛ ) قالَ الكُمَيْت :
إذا التَفَّ دُونَ الفَتاةِ الكَمِيع
وَوَحْوَح ذو الفَرْوَةِ الأَرْمَلُ ( و ) قيلَ : الفَرْوَةُ : ( نِصْفُ كِساءٍ يُتَّخَذُ مِن أَوْبارِ الإِبِلِ ) ، وهو المَعْروفُ الآنَ بالجُبَّةِ .
( و ) الفَرْوَةُ : ( الوَفْضَةُ ) شِبْه الخَرِيطَةِ من الجِلْدِ ( يَجْعَلُ السَّائِلُ فيها صَدَقَتَهُ .
( و ) الفَرْوَةُ : ( التَّاجُ ) ؛ ) ومنه قولُ الزَّمَخْشري : هو فَقيرٌ وإن كَنَز الإبْزيز ولَبِسَ فَرْوَةَ أَبْرويز ، أَي تاجَهُ ، وإنَّما سُمِّيَت به لأنَّه كانَ مُتَّخَذاً مِن الجُلُودِ .

( و ) الفَرْوَةُ : ( خِمارُ المَرْأَةِ ) ؛ ) ومنه الحديثُ : ( إنَّ الأَمَةَ أَلْقَتْ فَرْوَةَ رَأْسِها مِن وَراء الجِدارِ ) ؛ قالَهُ عُمَرُ حينَ سُئِلَ عن حدِّها ، أَي قِناعَها أَو خِمارَها ، أَي تبَذَّلَتْ وخَرَجَتْ بغيرِ تَلَفّعٍ كالحرَّةِ .
( وجُبَّةٌ *!مُفَرَّاةٌ ) ، بالتّشْديدِ : أَي ( عليها فَرْوَةٌ .
( *!وافْتَرَى فَرْواً ) حَسَناً : ( لَبِسَهُ ) ؛ ) ومنه قوْلُهم : *!المُفْتَرِي لا يَجِدُ البَرْدَ : أَي لابِسُ الفَرْوَةِ ؛ قالَ العجَّاج :
يَقْلِبُ أُولاهُنَّ لَطْم الأَعْسَرِ
قَلْبَ الخُراسانيِّ فَرْوَ المُفْتَرِي ( وذُو الفَرْوَةِ : السَّائِلُ ) لأنَّهُ يَأْتِي مُشْتمِلاً *!بفَرْوَتِه ، وهي الوَفْضَةُ التي تقدَّمَ ذِكْرُها .
( وذُو *!الفَرْوَيْنِ ) ، مُثَنَّى *!الفَرْو : ( جَبَلٌ بالشَّامِ ) . ) وفي مُعْجم نَصْر : جِبالٌ بالشامِ .
( وساقُ الفَرْوَيْنِ : جَبَلٌ بنَجْدٍ ) في دِيارِ بَنِي أَسَدٍ ، وساقٌ جَبَلٌ آخرُ يُذْكَرُ مُفْرداً ومُضافاً كما تقدَّمَ .
( وذُو *!الفُرَيَّةِ ، كسُمَيَّةَ : فارِسٌ ) كانَ إذا أَرادَ القِتالَ أَعْلَم *!بفَرْوَةٍ ، كأَنَّه مُصَغَّرُ فَرْوَة .
( و ) ذُوالفُرَيَّةِ : وهبُ بنُ الحارِثِ القُرَشِيُّ الزهريُّ ( شاعِرٌ ) ؛ ) نقلَهُ الحافِظُ .
( *!وفَرْوانُ : اسْمُ ) رجُلٍ .
( *!وفارِيانانِ ) ؛ ) وفي كتابِ السّمعاني *!فِرْيانانِ ، بالكَسْرِ ، وإذاً فموضِعُه الترْكِيبُ الذي يَلِيه ؛ ( ة ) بمَرْوَ ، ( منها : محمدُ بنُ تميمٍ ؛

و ) أَبو عبدِ الرحمنِ ( أَحمدُ بنُ ) عبدِ اللّهِ بن ( حكيمٍ ) الهَمَدانيُّ عن أَنَس بنِ عِياضٍ وغيرِهِ ، رَوَى عنه الثِّقاتُ وقد تُكلِّمَ فيه .
( *!وفَرَاوَةُ : د بخُرَاسانَ ) ؛ ) قالَ الحافِظُ : اخْتُلِفَ في ضمِّها وفَتْحِها ؛ قالَ ابنُ نُقْطَة : الفَتْحُ أَكْثَر وأَشْهَرُ ، وهي بُلَيْدَةٌ بثَغْرِ خُرَاسانَ ممَّا يلِي خَوَارزم وتُعْرَفُ في العَجَمِ *!بفَراوُوه بوَاوَيْن أُولاهُما مَضْمُومَة ، وبها رِباطٌ بناهُ عبدُ اللّهِ بنُ طاهِرٍ في خِلافَةِ المأْمُون ، منها : أَبو نُعَيْم محمدُ بنُ القاسِمِ *!الفَراويُّ صاحِبُ رِباطِها عن حميدِ بنِ زِنْجَوَيَه وغيرِهِ ؛ ومنها أَبو الفَضْل محمدُ بنُ الفَضْل الفَراوِيُّ الإمامُ المَشْهورُ ذُو الكُنَى رَاوِيَةُ صَحِيحِ مُسْلم وفيه يقولونَ أَلفُراوي ألف رَاوِي ، وتَرْجَمَتُه واسِعَةٌ مَشْهُورَةٌ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
فَرْوَةُ الرأْسِ : أَعْلاهُ ؛ وبه فُسِّر قولُ الرَّاعِي السابِقُ .
وضَرَبَه على أُمِّ *!فَرْوَتِه : أَي هامَتِه .
وأُمُّ فَرْوَةَ : ثلاثَةٌ من الصحابيات .
وأَبو فَرْوَة : ) البَلُّوطُ ، مِصْريَّةٌ ؛ سُمِّي بذلكَ لأنَّ في داخِلِ قِشْرِه كَهَيْئةِ وَبَرِ الإبِلِ .
*!والفرَّاءُ : مَنْ يَصْنَعُ *!الفِراءَ ؛ وأَيْضاً مَنْ يَبِيعُها ، وقد نُسِبَ كذلك جَماعَةٌ من المحدِّثِين ، منهم : أَبو القاسِمِ نُوحُ بنُ صالِحٍ النَّيْسابُورِي عن مالِكٍ ، ومُسْلم الزنجي ، وابنُ المُبارَكِ ، وأَبو يَعْلى محمدُ بنُ الحُسَيْن بنِ خَلَف بنِ أَحمدَ *!الفرَّاء فَقِيهٌ حَنْبليٌّ رَوَى عن أَبي القاسِمِ البَغَوي ويَحْيَى بنِ صاعِدٍ ، وعنه أَبو بكْرٍ الأنْصارِي وغيرُهُ ماتَ في رَمَضانَ سَنَة 458 ؛ وأَخُوه أَبو حازِمٍ عن الدَّارقْطني ، وعنه الخطيبُ ، ماتَ

بتنيس سَنَة 438 ودُفِنَ بدِمْياط واخْتَلَطَ آخِرَ عُمْرِه .
وأَمَّا أَبو زكريا يَحْيى بنُ زِيادِ بنِ عبدِ اللّهِ الكُوفي اللُّغَوي فإنَّه قيلَ له الفرَّاءُ لأنه كانَ يَفْرِي الكَلامَ فهو إذاً مِن فَرَى يَفْرِي محلُّه في الترْكيبِ الذي بَعْده ؛ يقالُ : هو ومحمدُ بنُ الحَسَنِ ابْنا خالَةٍ ثِقَة رَوَى عن الكِسائي ، وماتَ سَنَة 307 عن ثلاثٍ وسِتِّين .
وإسْحاقُ بنُ محمدِ بنِ إسْماعيلَ بنِ عبدِ اللّهِ بنِ أَبي فَرْوَة القرشيُّ *!الفَرَويُّ مَوْلى عُثْمان ثِقَةٌ عن مالِكٍ ؛ وعنه أَبو زَرْعَةَ وأَبو حاتِمٍ والبُخارِي .
*!وفَرْوانُ : بَلَدٌ بفارِسَ ، منها : أَبو وهبٍ منبهُ بنُ محمدٍ الواعِظُ ماتَ في حُدودِ سَنَة خَمْسمائَةٍ .
*!وفَرَوَةُ ، محرّكةً : قَرْيةٌ بسرخس ، منها : أَبو عليَ لُقْمانُ بنُ عليَ الفَرَويُّ حدَّثَ عنه أَبو أَحمدَ بنُ عديَ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
فزو : فَزَاوةُ ، بالفَتْح : جدُّ أَبي بكْرٍ محمدِ بنِ عليِّ بنِ الحُسَيْن بنِ يوسُفَ بنِ النَّضْر بن فَزَاوَةَ الفَزَاوِيُّ النّسفيّ مِن أَهْلِ أَفْرَان نُسِبَ إلى جَدِّهِ ، سَمِعَ إبراهيمَ بن سَعْدٍ النَّسفي ، وعنه حَفِيدُه أَبو الأَزْهرِ أحمدُ بنُ أَحمدَ بنِ عُمَر الإفراني ماتَ سَنَة 320 .

##### Türkçe

: ( ve **الفَرْوَةُ**: (giyme, giyilen şey) m.) mâlûmdur; **الهاء**’nın isbâtıyla denildi, ve onun hazfiyle denildi; cem‘i **فِراءٌ**’dır; **سَهْمٍ** ve **سِهامٍ** gibi; ve o türler üzerinedir; onlardan: samur, **الأزق** ve **القاقون** ve **السنجاب** ve **الناقة** ve **الفرسق**; bunların ilki onların en yükseğidir; ve bunlar, tabaklanıp sonra dikilen ve elbiseler onunla giyilen hayvan derileridir; soğuktan sakınmak için onları giyerler.

Ve **الأزهري** dedi: deri, üzerinde kıl (**وَبَرٌ**) ve yün (**صُوفٌ**) yok ise **فرْوَة** diye adlandırılmaz.

Ve **أبو عليَ القالِي** dedi: üç **أَفْرٍ**; eğer çoğalırsa o **الفِراءُ**’dır; dedi: **والفِراءُ** ayrıca, yaban eşeği için **فِراً**’ın cem‘idir.

Dedim: ve bu, **الهَمْزةِ**’de geçti.

( ve ) **الفَرْوَةُ**: (başın derisi) üzerinde bulunan saç ile; insana ve başkasına olur; **الرّاعِي** dedi:
Kirli elbiseli; sanki başının **فَرْوَة**’si
Dikilmiş de iki yanı biber bitirmiş
Ve yüzün derisi için ödünç alınabilir; ondan hadis: (kâfirin ağzına erimiş maden yaklaştırıldığında yüzünün **فَرْوَة**’si düşer).

( ve ) **الفَرْوَةُ**: (beyaz yer) kuru; (onda bitki yoktur) ve ne de **برش**; ondan hadis: (şüphesiz **الخَضِر** beyaz bir **فَرْوة** üzerine oturdu da onun altında yeşil olarak kımıldadı).

( ve ) **الفَرْوَةُ**: (zenginlik ve **الثَّرْوَةُ**) ibdâldir; **الفرَّاءُ** dedi: şüphesiz o, maldan **فَرْوةٍ** ve **ثَرْوةٍ** sahibidir, anlamca; **الأَصْمعي** de onun gibidir; **الصِّحاح**’ta böyle.

( ve ) **فَرْوَةٌ**: (bir adam); ve o, sahâbî **فَرْوَةُ بنُ مسيكٍ المرادي**’dir; ondan **الشَّعْبي** ve bir cemaat rivayet etti.
Ve **فَرْوَةُ بنُ قَيْسٍ**’in **عَطاء**’dan (rivayeti).
Ve **فَرْوَةُ بنُ مُجاهدٍ اللخميُّ**, **إبْراهيمَ بنِ أَدْهم**’in şeyhlerindendir.
Ve **فَرْوَةُ بنُ أَبي المغراءِ الكِنْدي**, **البُخاري** ve **الدَّارِمي**’nin şeyhlerindendir.
Ve **فَرْوَةُ بنُ نوفلٍ الأشْجعِي**’nin **عليَ**’den (rivayeti).
Ve **فَرْوَةُ بنُ يُونُس الكِلابي**’nin **هِلالِ بنِ جُبَيْرٍ**’den (rivayeti); ve başka bir cemaat daha bu adla adlandırılır.

( ve ) **الجَوْهرِي** dedi: **الفَرْوَةُ** (toplanmış kuru bir bitki parçası)dır; dedi:
Ve bir baş ki onun **فَرْوَتُها**’sı **كالفَرْوة**
( ve ) **الأزهري** dedi: **الفَرْوَةُ**: (kolları sıvanmış bir cübbe)dir; **الكُمَيْت** dedi:
Genç kızın önünde **الكَمِيع** dolandığında
Ve **وَوَحْوَح**; **ذو الفَرْوَةِ** olan yoksul
( ve ) denildi: **الفَرْوَةُ**: (deve kıllarından yapılan bir örtünün yarısı)dır; ve o, şimdi cübbe diye bilinen şeydir.

( ve ) **الفَرْوَةُ**: (**الوَفْضَةُ**) deriden, kese benzeri; (dilenci sadakasını onun içine koyar).

( ve ) **الفَرْوَةُ**: (taç)tır; ondan **الزَّمَخْشري**’nin sözü: o fakirdir, **الإبْزيز**’i yığsa ve **أَبْرويز**’in **فَرْوَة**’sini giyse bile; yani tacını; ancak onunla adlandırıldı, çünkü o derilerden yapılmış idi.

( ve ) **الفَرْوَةُ**: (kadının başörtüsü)dür; ondan hadis: (cariye duvarın arkasından başının **فَرْوَة**’sini attı); bunu **عُمَر** onun haddi hakkında sorulduğunda söyledi; yani örtüsü yahut başörtüsü; yani özensiz davrandı ve hür kadın gibi bürünmesiz çıktı.

( ve **جُبَّةٌ مُفَرَّاةٌ**), teşdîd ile: yani (üzerinde **فَرْوَةٌ** vardır).

( **وافْتَرَى فَرْواً** ) güzel: (onu giydi); ondan onların sözü: **المُفْتَرِي لا يَجِدُ البَرْدَ**: yani **الفَرْوَة** giyen; **العجَّاج** dedi:
Onların ilkini, solak olanın tokadı gibi çevirir
Horasanlının, **المُفْتَرِي**’nin **فَرْوَ**’sunu çevirmesi gibi
( ve **ذُو الفَرْوَةِ**: dilenci)dir; çünkü o, **بفَرْوَتِه** bürünmüş olarak gelir; ve o, zikri geçen **الوَفْضَةُ**’dır.

( ve **ذُو الفَرْوَيْنِ**), **الفَرْو**’nun tesniyesi: (Şam’da bir dağ)dır. Ve **مُعْجم نَصْر**’da: Şam’da dağlardır.

( ve **ساقُ الفَرْوَيْنِ**: Necd’de bir dağ)dır; **بَنِي أَسَدٍ** diyarında; ve **ساقٌ** tekil ve izafetli olarak zikredilen başka bir dağdır, geçtiği üzere.

( ve **ذُو الفُرَيَّةِ**; **سُمَيَّةَ** gibi: bir süvari)dir; savaşmak istediğinde bir **بفَرْوَةٍ** ile işaret ederdi; sanki **فَرْوَة**’nin tasğîri gibidir.

( ve ) **ذُوالفُرَيَّةِ**: **وهبُ بنُ الحارِثِ القُرَشِيُّ الزهريُّ** (şair)dir; bunu **الحافِظُ** nakletti.

( **وفَرْوانُ**: bir adamın adı)dır.

( **وفارِيانانِ**); ve **السّمعاني**’nin kitabında **فِرْيانانِ**, kesre ile; o hâlde yeri, onu izleyen terkîbdir; ( **ة** ) **مَرْوَ**’da; ondan: **محمدُ بنُ تميمٍ**;

ve ) **أَبو عبدِ الرحمن** ( **أَحمدُ بنُ** ) **عبدِ اللّهِ** bin ( **حكيمٍ** ) **الهَمَدانيُّ**, **أَنَس بنِ عِياضٍ** ve başkasından; ondan sika olanlar rivayet etti; ve hakkında konuşuldu.

( **وفَرَاوَةُ**: Horasan’da bir yer)dir; **الحافِظُ** dedi: onun dammesi ve fethinde ihtilaf edildi; **ابنُ نُقْطَة** dedi: fetih daha çok ve daha meşhurdur; ve o, Hârizm’e bitişik olan Horasan sınırında bir kasabacıktır; ve Acem’de iki **واو** ile, ilkinin dammeli olduğu **بفَراوُوه** diye bilinir; ve orada, **المأْمُون** hilafetinde **عبدُ اللّهِ بنُ طاهِرٍ**’in bina ettiği bir ribat vardır; ondan: **أَبو نُعَيْم محمدُ بنُ القاسِمِ الفَراويُّ**, onun ribatının sahibi; **حميدِ بنِ زِنْجَوَيَه** ve başkasından; ve ondan: **أَبو الفَضْل محمدُ بنُ الفَضْل الفَراوِيُّ**, meşhur imam, künyeler sahibi, **صَحِيحِ مُسْلم**’in râvisi; ve onun hakkında “**أَلفُراوي** bin râvi” derler; ve tercemesi geniş, meşhurdur.

Ve ona istidrâk olunan şeylerdendir:
**فَرْوَةُ الرأْسِ**: onun en üstüdür; ve bununla, önceki **الرَّاعِي**’nin sözü tefsir edildi.
Ve onu, **أُمِّ فَرْوَتِه** üzerine vurdu: yani tepesine.
Ve **أُمُّ فَرْوَةَ**: sahâbî kadınlardan üç kişidir.
Ve **أَبو فَرْوَة**: ) **البَلُّوطُ**, Mısırcadır; bununla adlandırıldı, çünkü kabuğunun içinde deve kılı (**وَبَرِ الإبِلِ**) heyeti gibi bir şey vardır.
Ve **الفرَّاءُ**: **الفِراءَ** yapan kimsedir; ve ayrıca onu satan kimsedir; ve bu şekilde, muhaddislerden bir cemaat de nisbet olundu; onlardan: **أَبو القاسِمِ نُوحُ بنُ صالِحٍ النَّيْسابُورِي**; **مالِكٍ**’ten, ve **مُسْلم الزنجي**, ve **ابنُ المُبارَكِ**; ve **أَبو يَعْلى محمدُ بنُ الحُسَيْن بنِ خَلَف بنِ أَحمدَ الفرَّاء**; Hanbelî fakih; **أَبي القاسِمِ البَغَوي** ve **يَحْيَى بنِ صاعِدٍ**’den rivayet etti; ondan **أَبو بكْرٍ الأنْصارِي** ve başkası rivayet etti; Ramazan’da 458 senesinde öldü; ve kardeşi **أَبو حازِمٍ**, **الدَّارقْطني**’den; ondan **الخطيبُ**; öldü…

Tinnîs’te 438 senesinde (öldü) ve Dimyât’ta defnedildi; ömrünün sonunda (zihni) karıştı.

**وأمّا أبو زكريا يحيى بن زياد بن عبد اللّه الكوفي اللغوي** ise, ona **الفرّاء** denildiği söylenmiştir; çünkü o, sözü **يَفْرِي** ederdi; o hâlde bu, **فَرَى يَفْرِي**’dendir; yeri, ondan sonraki terkîbdedir; denilir ki: o ve Muhammed b. el-Hasen, güvenilir bir dayı kızı (tarafından) iki oğuldur; **الكسائي**’den rivayet etti; 307 senesinde, altmış üç yaşında (iken) öldü.

**وإسحاق بن محمد بن إسماعيل بن عبد اللّه بن أبي فروة القرشي** **الفَرَويُّ**: Osman’ın mevlâsı; Mâlik’ten (rivayette) güvenilirdir; ondan Ebû Zur‘a, Ebû Hâtim ve Buhârî (rivayet etti).

**وفَرْوانُ**: Fâris’te bir beldedir; ondan: vâiz Ebû Vehb Münebbih b. Muhammed; beş yüz senesi sınırlarında öldü.

**وفَرَوَةُ** (harekeli): Serahs’ta bir köydür; ondan: Ebû Ali Lokmân b. Ali **الفَرَويُّ**; ondan Ebû Ahmed b. Adiyy hadis rivayet etti.

Ona istidrâk olunanlardandır:

**فزو**: **فَزَاوةُ**, fetih ile: Ebû Bekr Muhammed b. Ali b. el-Hüseyn b. Yûsuf b. en-Nadr b. **فَزَاوَةَ**’nin dedesi; **الفَزَاوِيُّ** en-Nesefî, Efrân ehli(nden); dedesine nisbet edildi; Nesefî İbrâhîm b. Sa‘d’ı işitti; ondan torunu Ebû’l-Ezher Ahmed b. Ahmed b. Ömer el-İfrânî (rivayet etti); 320 senesinde öldü.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%88/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

فرّى الجُبَّةَ
2 فرّى الجُبَّةَ ذ , inf. n. تَفْرِيَةٌ, He furred, or lined with fur, the garment called جُبَّة: see the pass. part. n., below.]

افرى
4 افرى ذ He was, or became, abundant in cattle, or other property: like أَثْرَى. (M in art. ثرو. [See فَرْوَةٌ, last sentence.])

افترى فَرْوًا
8 افترى فَرْوًا ذ He wore فَرْو [i. e. fur]: (S, M, K:) [and so, app., افترى alone: see مُفْتَرٍ, below.]

فَرْوٌ
فَرْوٌ ذ signifies A certain thing that is worn; (S, Msb;) as also ↓ فَرْوَةٌ: (Msb:) each of these is a word of well-known meaning: (M:) [but the former is properly a coll. gen. n., and ↓ فَرْوَةٌ is its n. un.; agreeably with what here follows:] الفَرْوُ is well known [as being fur]; and ↓ فَرْوَةٌ is the appellation applied when it is [a furred garment] like the جُبِّة: (Lth, T:) and signifies also a skin, but not unless having upon it وَبَر [i. e. fur, or soft hair,] or wool: (T:) [in general,] this latter word signifies, (K, TA,) and some say the former also, (TA,) a kind of garment, well known, (K, TA,) lined with the skins of various species of animals, the most highly esteemed whereof is the سَمَّور [or sable], tanned, and sewed together; this garment being worn for preservation from the cold: (TA:) فِرَآءٌ is the pl. (S, M, Msb, TA) of mult., and the pl. of pauc. is أَفْرٍ: so says Aboo- 'Alee El-Kلlee. (TA.)

فَرْوَةٌ
فَرْوَةٌ ذ : see the next preceding paragraph, in three places. ― -b2- Also The scalp, or skin of the head: (S, Msb, K:) or فَرْوَةُ الرَّأْسِ signifies the scalp, or skin of the head, with the hair thereof, (Lth, T, M, Mgh,) of a man, and of other than man: (M:) or the upper part of the head: (M, TA:) and one says, ضَرَبَهُ عَلَى أُمِّ فَرْوَتِهِ meaning [He struck him upon] his هَامَة [crown, &c.]. (TA.) [Hence,] it is metaphorically applied, in a trad., to (tropical:) The skin of the face. (TA.) ― -b3- And (tropical:) A woman's [head-covering such as is called] خِمَار, (Mgh, K, TA,) or [such as is called] قِنَاع; occurring in a trad.; (Mgh, TA;) metaphorically applied thereto. (Mgh.) ― -b4- And (assumed tropical:) A crown, such as is worn by a king: (Z, K, * TA:) [said to be] so called because made of skins. (TA.) ― -b5- And A [garment of the kind called] جُبَّة of which the two sleeves have been tucked up. (K.) ― -b6- And The half of a [garment such as is called] كِسَآء made of the soft hair of camels; (K, TA;) now known by the appellation of جبة [evidently a mistranscription, app. for خِبَّة, q. v.]. (TA.) ― -b7- And A [bag such as is termed] وَفْضَة [q. v.], (K, TA,) [i. e.] like the خَرِيطَة, made of skin, (TA,) in which the beggar puts his alms. (K, TA.) And hence, (TA,) ذُو الفَرْوَة means The beggar. (K, TA.) ― -b8- And A portion of herbage collected together and dry. (S, K.) ― -b9- And Waste, or uncultivated, land, having in it no herbage (T, K) and no بَرَش [or maculو, or spots differing in colour from the rest]. (T.) ― -b10- أَبُو فَرْوَةٍ signifies The بَلُّوط [here meaning chestnut, which is called in Egypt ابو فروة in the present day]; of the dial. of Egypt: it is thus called because within its husk is what resembles the soft hair of camels. (TA.) -A2- Also i. q. ثَرْوَةٌ, (Fr, As, ISk, T, S, M, Msb, K,) and غِنًى; (S, K;) [i. e. Abundance, and richness &c.;] accord. to Yaakoob [i. e. ISk], (M,) formed from ثَرْوَةٌ by substitution (S, M) of ف for ث: (M:) one says, اـِنَّهُ لَذُو ثَرْوَةٍ مِنَ المَالِ and فَرْوَةٍ, both meaning the same [i. e. Verily he is a possessor of abundance of property]; (T, S; [in some copies of the latter, فِى المَالِ;]) so says ISk, (T,) or Fr; (S;) and As says the like: (S:) the latter says, فُلَانٌ ذُو فَرْوَةٍ and ثَرْوَةٍ, meaning Such a one is a possessor of abundant property. (T.)

فَرَّآءٌ
فَرَّآءٌ ذ A manufacturer of فِرَآء [i. e. furs, or furred garments]: ― -b2- and A seller thereof. (TA.)

جُبَّةٌ مُفَرَّاةٌ
جُبَّةٌ مُفَرَّاةٌ ذ [A furred جبّة;] a [garment of the kind called] جبّة upon which is a فَرْوَة [or fur, i. e., that is lined therewith].

مُفْتَرٍ
مُفْتَرٍ ذ [act. part. n. of 8]. المُفْتَرِى لَا يَجِدَ البَرْدَ [The wearer of fur will not feel the cold] is a saying of the Arabs. (TA.)

##### Türkçe

**فرّى الجُبَّةَ**
2 **فرّى الجُبَّةَ** ذ , mastar ismi **تَفْرِيَةٌ**, **جُبَّة** denilen elbiseyi kürkle kapladı yahut kürkle astarladı: aşağıda geçen edilgen ism-i mef‘ûle bak.]

**افرى**
4 **افرى** ذ Sığırda yahut başka malda bol oldu yahut bollaştı: **أَثْرَى** gibi. (M, **ثرو** maddesinde. [**فَرْوَةٌ**’nin son cümlesine bak.])

**افترى فَرْوًا**
8 **افترى فَرْوًا** ذ **فَرْو** [yani kürk] giydi: (S, M, K:) [ve böylece, görünüşe göre, yalnız **افترى**: aşağıda **مُفْتَرٍ**’ye bak.]

**فَرْوٌ**
**فَرْوٌ** ذ Giyilen belirli bir şeyi ifade eder; (S, Msb;) ve ayrıca ↓ **فَرْوَةٌ**: (Msb:) bu ikisinin her biri, manası meşhur bir kelimedir: (M:) [lâkin birincisi aslında cem‘î cins ismidir ve ↓ **فَرْوَةٌ** onun ism-i vahdidir; burada ardından gelenle uyumlu olarak:] **الفَرْوُ** meşhurdur [kürk olmak bakımından]; ve ↓ **فَرْوَةٌ**, **جُبِّة** gibi olduğunda ona verilen addır: (Lth, T:) ve ayrıca bir deriyi ifade eder; fakat üzerinde **وَبَر** [yani kürk yahut yumuşak kıl] veya yün bulunmadıkça değil: (T:) [genel olarak,] bu son kelime şunu ifade eder, (K, TA,) ve bazıları birincinin de (TA,) çeşitli hayvan türlerinin derileriyle astarlanmış, en kıymetlisi **سَمَّور** [ya da samur] olan, tabaklanmış ve birbirine dikilmiş, soğuktan korunmak için giyilen, meşhur bir elbise türü: (TA:) **فِرَآءٌ** çokluk cem‘idir (S, M, Msb, TA) ve azlık cem‘i **أَفْرٍ**’dir: Ebû- ‘Alî El-Kلlee böyle söyler. (TA.)

**فَرْوَةٌ**
**فَرْوَةٌ** ذ : Üç yerde, bir önceki paragrafa bak. ― -b2- Ayrıca başın derisi yahut başın derisi: (S, Msb, K:) yahut **فَرْوَةُ الرَّأْسِ** bir adamın ve insan olmayanın, saçıyla birlikte, başın derisini yahut başın derisini ifade eder: (Lth, T, M, Mgh,) (M:) yahut başın üst kısmı: (M, TA:) ve kişi, **ضَرَبَهُ عَلَى أُمِّ فَرْوَتِهِ** der; bununla [onu] **هَامَة**’sine [tepe, vb.] vurdu demek ister. (TA.) [Bundan dolayı,] bir rivayette mecazen (tropical:) yüzün derisine uygulanmıştır. (TA.) ― -b3- Ve (tropical:) bir kadının **خِمَار** denilen [baş örtüsü], (Mgh, K, TA,) yahut **قِنَاع** denilen [baş örtüsü]; bir rivayette vârid olmuştur; (Mgh, TA;) ona mecazen uygulanmıştır. (Mgh.) ― -b4- Ve (assumed tropical:) bir kralın giydiği türden bir taç: (Z, K, * TA:) [denilmiştir ki] derilerden yapıldığı için böyle adlandırılmıştır. (TA.) ― -b5- Ve iki kolu yukarı toplanmış bir **جُبَّة** türü elbise. (K.) ― -b6- Ve develerin yumuşak kılından yapılmış bir **كِسَآء** türü elbisenin yarısı; (K, TA;) şimdi **جبة** adıyla bilinir [açıkça bir yanlış yazım; görünüşe göre **خِبَّة** yerine; ona bak]. (TA.) ― -b7- Ve **وَفْضَة** denilen bir torba, (K, TA,) [yani] deriden yapılmış, **خَرِيطَة** gibi, (TA,) dilencinin sadakasını içine koyduğu. (K, TA.) Ve bundan dolayı, (TA,) **ذُو الفَرْوَة** dilenci demektir. (K, TA.) ― -b8- Ve bir araya toplanmış ve kurumuş bir ot parçası. (S, K.) ― -b9- Ve içinde ot bulunmayan (T, K) ve **بَرَش** [yahut benekler, yahut geri kalanından renkçe farklı lekeler] bulunmayan (T.) çorak yahut ekilmemiş arazi. ― -b10- **أَبُو فَرْوَةٍ** **بَلُّوط**’u ifade eder [burada Mısır’da günümüzde **ابو فروة** diye adlandırılan kestane kastedilir]; Mısır lehçesindendir: kabuğunun içinde develerin yumuşak kılına benzeyen şey bulunduğu için böyle adlandırılmıştır. (TA.) -A2- Ayrıca **ثَرْوَةٌ** ile aynı manadadır, (Fr, As, ISk, T, S, M, Msb, K,) ve **غِنًى**; (S, K;) [yani bolluk ve zenginlik vb.;] Ya‘kûb’a göre [yani ISk], (M,) **ثَرْوَةٌ**’den, (S, M) **ث** yerine **ف** ikamesiyle türetilmiştir: (M:) kişi, **اـِنَّهُ لَذُو ثَرْوَةٍ مِنَ المَالِ** ve **فَرْوَةٍ** der; ikisi de aynı manaya gelir [yani: Şüphesiz o, mal bakımından bolluk sahibidir]; (T, S; [ikincisinin bazı nüshalarında, **فِى المَالِ**;]) ISk böyle söyler, (T,) yahut Fr; (S;) ve As da bunun benzerini söyler: (S:) ikincisi der ki, **فُلَانٌ ذُو فَرْوَةٍ** ve **ثَرْوَةٍ**, yani: falan kimse bol mal sahibidir. (T.)

**فَرَّآءٌ**
**فَرَّآءٌ** ذ **فِرَآء** [yani kürkler yahut kürklü elbiseler] imal eden: ― -b2- ve onun satıcısı. (TA.)

**جُبَّةٌ مُفَرَّاةٌ**
**جُبَّةٌ مُفَرَّاةٌ** ذ [kürklü **جبّة**;] üzerinde bir **فَرْوَة** [yahut kürk, yani onunla astarlanmış] bulunan bir **جبّة** türü elbise.

**مُفْتَرٍ**
**مُفْتَرٍ** ذ [8’in ism-i fâili]. **المُفْتَرِى لَا يَجِدَ البَرْدَ** [kürk giyen soğuğu bulmaz] Arapların bir sözüdür. (TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B1%D9%88/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

فَرَا
فَرَا فَرَّوَ II ,
a.  Furred, lined with fur.

اِفْتَرَوَ
اِفْتَرَوَ VIII ,
a.  Put on, wore ( pelisse ).

فَرْو
فَرْو [ 1 ] , ( pl. فِرَآء [ 23A ] ),
a.  Fur, Skin; pelisse, fur-coat.

b.  Crown.

c.  Abundance.

فَرْوَة
فَرْوَة [ 1t ],
a.  see 1 (a) .

b.  Scalp, skin of the head.

c.  Pouch, wallet, bag.

فَرَّآء
فَرَّآء [ 28A ],
a.  Furrier.

مُفَرَّاة
مُفَرَّاة
a.  Furred, lined with fur, furry ( garment ).

أَبُو فَرْوَة
أَبُو فَرْوَة
a.  The chestnut.

##### Türkçe

فَرَا
**فَرَا** **فَرَّوَ** II ,
a.  Kürklü, kürkle astarlanmış.

اِفْتَرَوَ
**اِفْتَرَوَ** VIII ,
a.  Giydi, üzerine aldı (kürk).

فَرْو
**فَرْو** [ 1 ] , (çoğ. **فِرَآء** [ 23A ]),
a.  Kürk, deri; kürk, kürk-manto.

b.  Taç.

c.  Bolluk.

فَرْوَة
**فَرْوَة** [ 1t ],
a.  1 (a)’ya bak.

b.  Saçlı deri, başın derisi.

c.  Kese, cüzdan, torba.

فَرَّآء
**فَرَّآء** [ 28A ],
a.  Kürkçü.

مُفَرَّاة
**مُفَرَّاة**
a.  Kürklü, kürkle astarlanmış, tüylü (giysi).

أَبُو فَرْوَة
**أَبُو فَرْوَة**
a.  Kestane.
