# فزد — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B2%D8%AF/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B2%D8%AF/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فزد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B2%D8%AF.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: فزد

الأَصمعي: تقول العرب لمن يَصِلُ إِلى طَرَفٍ من حاجته وهو يطلب نهايتها: لم يُحْرَمْ مَنْ فُزْدَ له، وبعضهم يقول: مَن فُصْدَ له، وهو الأَصل فقلبت الصاد زاياً، فيقال له: اقْنَعْ بما رزقت منها فإِنك غير محروم. أَصل قولهم: مَن فُصْدَ له أَو فُزْدَ له فُصِدَ لَهُ، ثم سكنت الصاد فقيل فُصْد، وأَصله من الفصيد وهو أَن يؤخذ مصير فيلقم عرقاً مقصوداً في يد البعير حتى يمتلئ دماً ثم يشوى ويؤكل، وكان هذا من مآكل العرب في الجاهلية، فلما نزل تحريم الدم انتهوا عنه، وسنذكره في ترجمة فصد إِن شاءَ الله.

### Türkçe

**الأَصمعي**: Araplar, ihtiyacının bir ucuna ulaşan ve onun sonunu isteyen kimse için şöyle der: “Kendisi için **فُزْدَ** olunan kimse mahrum bırakılmamıştır”; bazısı da “kendisi için **فُصْدَ** olunan kimse” der; ve o asıldır; sonra **الصاد** **زاياً**ya çevrilmiştir; böylece ona şöyle denir: “Ondan sana rızıklandırılanla kanaat et; çünkü sen mahrum bırakılmış değilsin.” Onların sözünün aslı: “kendisi için **فُصْدَ** olunan kimse” yahut “kendisi için **فُزْدَ** olunan kimse, kendisi için **فُصِدَ** olunmuştur”; sonra **الصاد** sakin kılındı da **فُصْد** denildi. Ve onun aslı **الفصيد**dendir; o da şudur: bir **مصير** alınır; sonra deve elinde, kastedilmiş bir damara lokma ettirilir; ta ki kanla dolsun; sonra kızartılır ve yenir. Bu, cahiliye’de Arapların yiyeceklerindendi; kanın haram kılınması inince ondan vazgeçtiler. Ve onu, Allah dilerse, **فصد** maddesinin tercümesinde zikredeceğiz.
