# فزع — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B2%D8%B9/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B2%D8%B9/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فزع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B2%D8%B9.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فزع

باب العين و الزاي والفاء معهما
يستعمل ع ز ف- ف ز ع فقط
عزف:
العَزْفُ: من اللَّعِبِ بالدُّفّ والطنابير ونحوه.
والمْعَازِفُ: الملاعبُ التي يُضْرَبُ بها. الواحد: عَزْفٌ والجميع: معازفُ، رواية عن العرب. فإذا أفرد للعزف فهو ضرب من الطنابير يتخذه أهل اليمن.
والعَزْفُ: صَرْفُ النفس عن الشيء فَتَدَعُهْ.
والعَزُوفُ: الذي لا يكاد يثُبتُ على خُلَّةِ خليلٍ واحدٍ. قال:
عَزَفْتَ بأعشاشٍ وما كِدْتَ تَعْزِفُ
وقال:
ألمْ تعلمي أنّي عزوفٌ عن الهوى		إذا صاحبي من غير شيءٍ تَعَصَّبا
والعزيفُ: أصواتُ الجنّ ولَعْبُهم، وكل لَعِبٍ عَزْفٌ.
وعَزْفُ الرّياح: أصواتُها ودويُّها. قال:
عوازِفُ جِنّانٍ وهامٌ صواخد
والعَزيفُ والعَزَّافُ رملٌ لبني سَعْدٍ. تَسَّمى هذه الرّملة: أَبْرَقَ العَزّافِ، وفيها الجنّ، قريب من زرود، يسرة عن طريق الكوفة.
فزع:
فَزِعَ فَزَعاً، أي فَرِق.
وهو لنا مَفْزَعٌ، وهي لنا مَفْزَعٌ، وقوم لنا مَفْزَعٌ سواء، أي: فَزِعْنا إليهم إذا دَهَمنا أمرٌ، وهو لنا مَفْزَعَةٌ، وهي لنا مَفْزَعَةٌ وهو لنا مَفْزَعَةٌ الواحد والجمع والتأنيث سواء، أي: فَزِعنا منه، ومن أجله فرّقوا بينهما، لأن المَفْزَعَ يُفْزَعُ إليه، والمَفْزَعَةُ يُفْزَع منه.
ورجل فزّاعة: يفزّع الناس كثيراً.

### Türkçe

باب **العين** و **الزاي** و**الفاء** معهما
**ع ز ف**- **ف ز ع** فقط kullanılır

**عزف**:
**العَزْفُ**: **الدُّفّ** ve **الطنابير** ve benzeriyle oynamaktan (olan şey).
**المْعَازِفُ**: kendileriyle vurulan oyun aletleri. Tekil: **عَزْفٌ**; çoğul: **معازفُ**; Araplardan bir rivayet. Eğer **العزف** için tekil yapılırsa, o, Yemen ehlinin edindiği **الطنابير**den bir türdür.
Ve **العَزْفُ**: nefsi bir şeyden çevirmek; böylece onu bırakırsın.
Ve **العَزُوفُ**: bir tek dostun dostluğuna neredeyse sebat etmeyen kimse. Dedi ki:
عَزَفْتَ بأعشاشٍ وما كِدْتَ تَعْزِفُ
Ve dedi ki:
ألمْ تعلمي أنّي عزوفٌ عن الهوى		إذا صاحبي من غير شيءٍ تَعَصَّبا
Ve **العزيفُ**: cinlerin sesleri ve oyunlarıdır; her oyun **عَزْفٌ**dür.
Ve **عَزْفُ الرّياح**: onların sesleri ve uğultularıdır. Dedi ki:
عوازِفُ جِنّانٍ وهامٌ صواخد
Ve **العَزيفُ** ve **العَزَّافُ**: Benî Sa‘d’a ait bir kumdur. Bu kuma şöyle ad verilir: **أَبْرَقَ العَزّافِ**; onda cinler vardır; **زرود**’a yakın, Kûfe yolunun sol tarafında.

**فزع**:
**فَزِعَ فَزَعاً**; yani: korktu.
Ve o, bizim için **مَفْزَعٌ**dır; ve o (kadın), bizim için **مَفْزَعٌ**dır; ve bir kavim bizim için **مَفْزَعٌ**dır; hepsi eşittir; yani: bize bir iş ansızın bastırdığında onlara sığındık. Ve o, bizim için **مَفْزَعَةٌ**dır; ve o (kadın), bizim için **مَفْزَعَةٌ**dır; ve o, bizim için **مَفْزَعَةٌ**dır; tekil, çoğul ve dişillik bakımından hepsi eşittir; yani: ondan sığındık; ve onun yüzünden ikisi arasında ayırım yaptılar; çünkü **المَفْزَعَ** kendisine sığınılandır, **المَفْزَعَةُ** ise kendisinden sığınılandır.
Ve bir adam **فزّاعة**: insanları çokça korkutur.
