# فسخ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B3%D8%AE/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B3%D8%AE/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فسخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B3%D8%AE.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فسخ

باب الخاء والسين والفاء معهما
خ س ف، خ ف س، س خ ف، ف س خ مستعملات
خسف:
الخَسْفُ: سُؤُوخُ الأرض بما عليها من الأشياء... انْخَسَفَتْ به الأرض، وخسفها الله به.
وعين خاسفة: فقئت، وغابت حدقتها. وبئر خسيفٌ مخسوفة، أي: نقب جبلها عن عيلم الماء فلا تنزف أبداً، وهن الأخسفة. وناقة خسيفٌ: غزيرة سريعة الإنقطاع من اللبن في الشتاء.
والخَسيفُ من السحاب: ما نشأ من قبل العين، أي: من قبل المغرب الأقصى عن يمين القبلة، وفيه ماء كثير... وخَسَفْناه خَسْفاً.
وخسوفُ الشمسِ: يوم القيامة: دخولها في السَّماء، كأنها تكورت في جحر.
والخَسْفُ: تحميلك إنساناً ما يكره. والخَسْفُ: الجور، بلغة الشحر، خفس: يقال للرجل: خَفَسْتَ يا هذا، وأَخْفَسْتَ وهو من سوء القول - إذا قلت لصاحبك: أقبح ما تقدر عليه.
وشراب مُخْفِسٌ: سريع الإسكار، وهو من القبح، لأنك تخرج منه إلى قبح القول والفعل.
سخف: السُّخْفُ: رقة العقل. وفي حديث أبي ذر: "أنه لبث أياماً فما وجد سَخْفَةَ الجوع"، أي: رقته وهزاله. ورجلٌ سَخيفٌ، بين السُّخْفِ. وهذا من سَخْفَةِ عقلهِ، وسَخافَةِ عقلهِ.
وثوبٌ سخيفٌ: رقيق النسج، بين السَّخافة، ولا يكادون يقولون: السُّخْف، إلا في العقل خاصة، والسَّخافةُ عام في كل شيء.
فسخ: الفَسْخُ: زوال المفصل عن موضعه.. وقع فانفَسَخَتْ قدمه، وفَسَخْته أنا. وفَسَخْتُ البيع بينهما فانْفَسَخَ، أي: نقضته فانتقض.
والفَسِيخُ: الضعيف المُتَفَسِّخ عند الشدة.
والفَسْخُ: حل العمامة، تقول: أفْسَخْ عمامتك، أي: حلها. وانفسخ اللحم، أي: أصل وتفسخ عن العظم. وانْفَسَخَ الشعر عن الجلد، ولا يقال إلا لشعر الميت وجلده.
ورجل فَسِيخٌ: لا يظفر بحاجته.

### Türkçe

باب **الخاء** و**السين** و**الفاء** معهما
**خ س ف**، **خ ف س**، **س خ ف**، **ف س خ** مستعملات

**خسف**:
**الخَسْفُ**: Üzerinde bulunan şeylerle birlikte yerin çökmesi... Yer onunla çöktü; Allah onu onunla yere batırdı.
Ve **عين خاسفة**: patlatılmıştır ve göz çukuru kaybolmuştur. Ve **بئر خسيفٌ مخسوفة**: yani, dağın dibi su kaynağından delinmiştir de asla suyu tükenmez; bunlar **الأخسفة**’dir. Ve **ناقة خسيفٌ**: kışın süt bakımından bol, (fakat) sütten çabuk kesilen.
Ve buluttan **الخَسيفُ**: göz tarafı önünden meydana gelen şeydir; yani kıblenin sağından en uzak batı tarafı önünden; onda çok su vardır... Ve onu **خَسْفاً** **خَسَفْناه**.
Ve **خسوفُ الشمسِ**: kıyamet günü: onun göğe girmesidir; sanki bir deliğe dürülüp toplanmış gibidir.
Ve **الخَسْفُ**: bir insana hoşlanmadığı şeyi yüklemen. Ve **الخَسْفُ**: zulümdür; Şihr diliyle. **خفس**: erkeğe şöyle denir: **خَفَسْتَ** ey şu, ve **أَخْفَسْتَ**; ve o kötü sözden (sayılır) — arkadaşına: gücünün yettiği en çirkin şeyi söylediğin zaman.
Ve **شراب مُخْفِسٌ**: çabuk sarhoş edici; ve o çirkinliktendir; çünkü ondan, söz ve fiilin çirkinliğine çıkarsın.

**سخف**: **السُّخْفُ**: aklın inceliği. Ebû Zerr hadîsinde: “Onun günlerce kaldığı, sonra açlığın **سَخْفَةَ**sini bulmadığı”; yani onun inceliği ve zayıflığı. Ve **رجلٌ سَخيفٌ**; **السُّخْفِ**i açık. Ve bu, onun aklının **سَخْفَةِ**sindendir ve aklının **سَخافَةِ**sindendir.
Ve **ثوبٌ سخيفٌ**: dokuması ince; **السَّخافة**si açık. Ve neredeyse **السُّخْف** demezler; ancak özellikle akılda. **السَّخافةُ** ise her şeyde geneldir.

**فسخ**: **الفَسْخُ**: eklemin yerinden ayrılması.. Düştü de ayağı ayrıldı; ben de onu ayırdım. Ve ikisi arasındaki satımı **فَسَخْتُ** de o **انْفَسَخَ**; yani onu bozdum da bozuldu.
Ve **الفَسِيخُ**: şiddet anında parçalanır gibi olan zayıf.
Ve **الفَسْخُ**: sarığı çözmek; **أفْسَخْ** sarığını dersin; yani onu çöz. Ve et **انفسخ**; yani gevşedi ve kemikten ayrıştı. Ve saç deriden **انْفَسَخَ**; ve ancak ölünün saçı ve derisi için söylenir.
Ve **رجل فَسِيخٌ**: ihtiyacına nail olamaz.
