# فسخ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B3%D8%AE/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B3%D8%AE/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فسخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B3%D8%AE.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: فسخ

فسَخَ الشيءَ يفسَخُه فَسْخاً فانْفَسَخَ: نَقَضَه فانتَقَض. وتفاسَخَت الأَقاويل: تَناقَضَت. والفَسْخُ: زوال المَفْصِل عن موضعه. وفسختُ يدَه أَفسَخُها فسخاً، بغير أَلف، إِذا فككت مَفْصِله من غير كسر. وفسخَ المَفْصلَ يفسَخه فسْخاً وفَسَّخَه فانْفَسَخَ وتفسَّخ: أَزاله عن موضعه. ويقال: وقع فلان فانفسخت قدمه وفسخته أَنا وتفسخ عن العظم وتفسخ الجلد عن العظم، ولا يقال إِلاَّ لشَعر الميتة وجلدها. وتفسخت الفأْرة في الماء: تقطعت.
والفَسْخ: الضعيف الذي ينفسخ عند الشدة.
واللحم إِذا أَصَلَّ انفَسَخ، وانفَسَخَ اللحمُ وتفسخ: انخَضَدَ عن وَهَنٍ أَو صُلُولٍ. وتفسخ الشعر عن الجلد: زال وتطاير، ولا يقال إِلاّ لشعر الميتة.
وفَسِخَ رأْيُه فَسَخاً فهو فَسِخٌ: فسد. وفَسَخَه فَسْخاً: أَفسده: ويقال: فسخت البَيْعَ بين البيِّعَين والنكاحَ فانفسخ البيعُ والنكاحُ أَي نقضته فانتقض؛ وفي الحديث: كان فَسْخُ الحجِّ رُخْصَةً لأَصحاب النبي، صلى الله عليه وسلم، وهو أَن يكون نوى الحج أَوَّلاً ثم يبطله وينقضه ويجعله عمرة ويحل ثم يعود يحرم بحجة، وهو التمتع أَو قريب منه. وفيه فَسْخ وفَسْخة إِذا كان ضعيف العقل والبدن. والفَسْخ: الذي لا يظفر بحاجته. وفسَخَ الشيءَ: فرَّقه. وأَفْسَخَ القرآنَ: نسيه.
وتفسَّخَ الرُّبَعُ تحت الحِمل الثقيل، وذلك إِذا لم يطقه. وفَسَخْتُ عني ثوبي إِذا طرحته.

### Türkçe

**فسَخَ** şeyi **يفسَخُه** **فَسْخاً**; böylece **فانْفَسَخَ**: onu bozdu, böylece bozuldu.

**وتفاسَخَت الأَقاويل**: çelişti. **والفَسْخُ**: eklemin yerinden yok olmasıdır. Ve **فسختُ**
elini **أَفسَخُها** **فسخاً**; **بغير أَلف**; eğer kırmadan eklemini çözdüysem. Ve **فسخَ**
eklemi **يفسَخه** **فسْخاً** ve **فَسَّخَه**; böylece **فانْفَسَخَ** ve **تفسَّخ**: onu yerinden giderdi.

Ve denilir: falan düştü de ayağı **فانفسخت**; ve ben onu **فسخته**; ve kemikten **تفسخ**; ve deri
kemikten **تفسخ**; ve ancak leşin kılı ve derisi için denilir. Ve **تفسخت الفأْرة في الماء**:
parçalandı.

**والفَسْخ**: şiddet anında çözülen zayıf (kimse/şey).

Ve et, eğer **أَصَلَّ** olursa **انفَسَخ**; ve et **انفَسَخَ** ve **تفسخ**:
zayıflık yahut **صُلُولٍ** sebebiyle gevşedi. Ve kıl deriden **تفسخ**: yok oldu ve uçuştu; ve ancak leşin
kılı için denilir.

Ve **فَسِخَ** görüşü **فَسَخاً**; o hâlde o **فَسِخٌ**: bozuldu. Ve onu **فَسَخَه** **فَسْخاً**: onu bozdu.
Ve denilir: iki satıcı arasındaki satışı ve nikâhı **فسخت**; böylece satış ve nikâh **فانفسخ**; yani
onu bozdun da bozuldu; ve hadiste: Haccın **فَسْخُ**u, Peygamber’in ashabı için bir ruhsattı, صلى
الله عليه وسلم; ve o, ilkin hacca niyet etmiş olması, sonra onu iptal edip bozması ve onu
umre kılması ve helâl olması, sonra bir hac ile tekrar ihrama girmesidir; ve o, temettu‘ yahut ona
yakındır. Ve onda, akıl ve beden zayıf olduğunda **فَسْخ** ve **فَسْخة** (denir). Ve **الفَسْخ**:
ihtiyacına erişemeyen kimsedir. Ve **فسَخَ** şeyi: onu ayırdı. Ve **أَفْسَخَ القرآنَ**: onu unuttu.

Ve ağır yük altında **تفسَّخَ الرُّبَعُ**; ve bu, eğer ona güç yetiremediyse (olur). Ve
elbise(mi) üzerimden **فَسَخْتُ**; eğer onu attıysam.
