# فشأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B4%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B4%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فشأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B4%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: فشأ

تفشأ فيهم المرض إذا انتشر بهم وعمهم كتفشأ بالشين المعجمة. قاله أبو زيد وأنشد:
  وأمر عظيم الشأن يرهب هوله                      ويعيا به من كان يحسب راقيا

  تفشأ إخوان الثقات فعـمـهـم                      فأسكت عني المعولات البواكيا والفشئ: الفخر قاله بزرج، يقال فشأ الرجل كمنع وأفشأ إذا استكبر قال أبو حزام العكلي:
  وندك مفشئ ريخت منـه                      نؤوا آض رئد نؤور عوط وتفشأ فلان به إذا سخر منه واستهزأ به.
 وبقي على المؤلف:

### Türkçe

**تفشأ**: Onlarda hastalık yayıldığı ve onlara sirayet edip hepsini kapladığı zaman; **كتفشأ بالشين المعجمة** gibi. Bunu Ebû Zeyd söyledi ve şu beyti okudu:
  Büyük şanlı bir iş ki dehşeti korkutur                      ve onunla, yükseliyor sanan kimse aciz kalır

  **تفشأ** güvenilir kardeşler, derken onları kapladı                      böylece benim hakkımda ağlayanların feryatlarını susturdu

**الفشئ**: Övünme. Bunu Bezrec söyledi. Denir ki: Adam **فشأ** ( **كمنع** ) ve **أفشأ**; kibirlendiği zaman. Ebû Hizâm el-‘Aklî dedi ki:
  Ve bizde **مفشئ** bir (kimse) vardır; ondan (bir şey) koktu                      uzaklaştılar; **آض رئد نؤور عوط**

Ve falan kimse onunla **تفشأ** etti: onunla alay ettiği ve onunla istihza ettiği zaman.

Ve müellifin üzerinde kaldı:
