# فشغ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B4%D8%BA/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B4%D8%BA/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فشغ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B4%D8%BA.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فشغ

باب الغين والشين والفاء معهما
ش غ ف، ف ش غ يستعملان فقط شغف: شَعَفٌ: موضعٌ بعمانٍ ينبتُ الغافَ العظام، قال:
حتى أناخَ بذات الغاف من شَغَف
والشَّغاف: مولج البلغم، ويقال: غِشاء القلب.
والشَّغاف: مولج البلغم، ويقال: غِشاء القلبِ.
"وقد شَغَفَها حباً" أي: غَشِيَ القلب حبها، قال النابغة:
وقد حال هم دون ذلك داخـلٌ		دخول الشُّغافِ تبتغيه الأصابعُ
فشغ: الفَشْغَةُ: قُطنةٌ في جوف القصبة.
والفَشْغَةُ: ما تطاير من جوف الصوصلاة برساً، وهو نبتٌ يقال له: صاصلى يأكل جوفه صبيان العراق.
ورجلٌ مُفْشِغٌ: قليل الخير كذابٌ.. وقد أَفْشَغَ الرجلُ. ورجل أفشَغُ الثنية أي: ناتئها.
والفُشّاغُ: نبات يَتَفَشَّغُ على الشجر ويلتوي ويختلط، قال الشاعر:
له قُصةٌ فَشَغَتْ حـاجـبـي		هِ، والعين تُبصِرُ ما في الظلمُ

وتَفَشَّغَ الشَّيْبُ فيه: انتشر وكثر.
والمِفشاغ: الدرجة التي تجعل في حياء الناقةِ، والجمع المَفَاشِغ.

### Türkçe

باب **الغين** ve**الشين** ve**الفاء** onlarla birlikte

**ش غ ف**، **ف ش غ** yalnızca kullanılırlar: **شغف**: **شَعَفٌ**: Umân’da bir mevki; büyük **الغاف**ı bitirir, dedi ki:
ta ki **شَغَف**’dan **ذات الغاف** ile konaklayıncaya dek

Ve **الشَّغاف**: balgamın giriş yeri; ve denilir: kalbin zarı.
Ve **الشَّغاف**: balgamın giriş yeri; ve denilir: kalbin zarı.

"Ve gerçekten onu sevgiyle **شَغَفَها**" yani: onun sevgisi kalbi kapladı, **النابغة** dedi ki:
ve gerçekten bir tasa, bunun içinden engel oldu		**الشُّغاف**’ın girişi gibi, onu parmaklar arar

**فشغ**: **الفَشْغَةُ**: kamışın iç boşluğunda bir pamuk.
Ve **الفَشْغَةُ**: **الصوصلاة**’nin iç boşluğundan **برساً** olarak saçılan şeydir; o, kendisine **صاصلى** denilen bir bitkidir; Irak çocukları onun içini yer.

Ve **مُفْشِغٌ** bir adam: hayrı az, yalancı.. Ve gerçekten adam **أَفْشَغَ**. Ve **أفشَغُ الثنية** bir adam: yani onun çıkıntılı olanı.

Ve **الفُشّاغُ**: ağaç üzerinde **يَتَفَشَّغُ** olan, dolanan ve karışan bir bitki, şair dedi ki:
onun bir perçemi vardır, iki kaşımı **فَشَغَتْ**		ve göz, karanlıkta olanı görür

Ve onda **تَفَشَّغَ الشَّيْبُ**: yayıldı ve çoğaldı.
Ve **المِفشاغ**: dişi devenin hayâsına konulan basamaktır; çoğulu **المَفَاشِغ**.
