# فصخ — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B5%D8%AE/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B5%D8%AE/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فصخ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B5%D8%AE.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: فصخ

ابن شميل: الفَصْخُ التغابي عن الشيء وأَنت تعلمه. يقال: فَصَخْتُ عن ذلك الأَمر فصْخاً؛ ويقال: فَصَخَ يده وفسخها إِذا أَزال عن مفصله؛ حكَى الصادَ عن أَبي الدُّقيش. أَبو حاتم: فصَخَ النعامُ بصومه إِذا رمى به.

### Türkçe

İbn Şümeyl: **الفَصْخُ**, şeyi bildiğin hâlde ondan gâfil görünmektir. Denir ki: “O işten **فَصَخْتُ**”, **فصْخاً**; ve denir ki: “Elini **فَصَخَ** ve onu **فسخها**”; ekleminden giderdiği zaman. **الصاد**’ı Ebû’d-Dukkayş’ten hikâye etti. Ebû Hâtim: Devekuşu, orucunu **فصَخَ** eder; onu attığı zaman.
