# فص — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B5/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B5/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فص](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B5.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: فص

فَصَّهُ
1 فَصَّهُ ذ , [aor., accord. to rule, فَصُ٣َ , and inf. n., accord. to Golius, فَصٌّ,] (tropical:) He separated it from (مِنْ) another thing; (S, A, K;) as also ↓ افتصّهُ: (S, K:) and he pulled it out, or up, or off; or removed it; or displaced it; from another thing; (S, K;) as also ↓ the latter. (S.) -A2- فَصَّ, inf. n. فَصَصٌ: see 7. -A3- فَصَّ الجُرْحُ, aor. فَصِ٣َ , inf. n. فَصِيصٌ, (S, M, O, K,) like فَزَّ; (S, O;) The wound became moist, and flowed: (S, O, K:) or flowed: or flowed with somewhat, not much. (M.) And فَصَّ العَرَقُ The sweat exuded; (M, TA;) and so فِزَّ. (TA.) ― -b2- فَصَّ said of the [locust, or cricket, called] جُنْدَب, (Sh, O, K,) inf. n. فَصِيصٌ (M, O) and فَصٌّ, (M,) It uttered a sound. (Sh, M, O, K.) And, said of a child, (AA, O, K,) inf. n. فَصِيصٌ, (AA, O,) He uttered a weak weeping, (AA, O, K, TA,) like whistling. (TA.) ― -b3- And فَصِيصٌ signifies also The being in a state of commotion; and twisting, or winding. (M.) -A4- And one says, مَا فَصَّ فِى يَدِ ى شَىْءٌ, (IAar, M, O, K,) aor. فَصِ٣َ , inf. n. فَصٌّ, (M,) Nothing remained, or became permanent, (IAar, O, K,) or accrued, (M,) [in my hand,] مِنْهُ, [thereof, or therefrom]. (M.)

فصّص الخَاتَمَ
2 فصّص الخَاتَمَ ذ [He set a فَصّ (q. v.) in the ring, or signet]. (A.) -A2- فصّص بِعَيْنِهِ, (A,) inf. n. تَفْصِيصٌ, (O, K,) (tropical:) He looked intently, or hardly: (A:) or he opened his eyes and looked intently, or hardly. (Ibn-'Abbلd, O, K.)

4 أَفْصَ٣َ افصّ اـِلَيْهِ مِنْ حَقِّهِ شَيْأً (assumed tropical:) He produced, or gave forth, (Fr, S, K,) or gave, (M,) to him somewhat of his right, or due. (Fr, S, M, K.)

انفصّ
7 انفصّ ذ (tropical:) It became separated from (مِنْ) another thing: (S, M, K, TA:) it became parted asunder, severed, disjoined, or disunited: (TA:) and i. q. اِنْفَرَجَ [app. as meaning it opened, so as to form an interval, an interstice, or a gap]; (L;) [and so, app., ↓ فَصَّ, aor. فَصَ٣َ , inf. n. فَصَصٌ; for] فَصَصٌ is syn, with اِنْفِرَاجٌ. (TA.) And [hence,] (assumed tropical:) He got out of or from (من) a thing, and severed himself therefrom. (Mtr, in De Sacy's Chrest. Arabe, 2nd ed., tome iii., p. 232.) And انْفَصَصْتُ عَنِ الكَلَامِ means اِنْفَرَجْتُ [i. e., app., I broke off from, or intermitted, speaking]. (L.)

8 اـِفْتَصَ٣َ see 1, in two places.

مَا استفصّ مِنْهُ شَيْأً
10 مَا استفصّ مِنْهُ شَيْأً ذ (assumed tropical:) He did not extract, get out, or elicit, from him, or it, anything. (S, K.)

فَصْفَصَ
R. Q. 1 فَصْفَصَ ذ He told a narrative, or story, truly; (IAar, K, TA;) as though from its فَصّ, [q. v.,] and كُنْه. (TA.) ― -b2- And [the inf. n.] signifies The being hasty in speech, (Ibn-'Abbلd, 'O, K,) and quick therein. (Ibn-'Abbلd, O.) -A2- Also He fed a beast, or horse or the like, with فِصْفِصَة [q. v.]. (M.)

تَفَصْفَصُوا عَنْهُ
R. Q. 2 تَفَصْفَصُوا عَنْهُ ذ , (K, TA,) مِنْ حَوَالَيْهِ, (O, TA,) They dispersed themselves, and took themselves away, from him, (K, TA,) from around him; and took fright, and ran away at random. (O, TA.)

فَصٌّ
فَصٌّ ذ , of a ring, or signet, (S, M, A, Msb, K,) signifies [The stone, or gem, or] what is set therein, (Lth, M, L, Msb,) of a different substance therefrom; (Msb;) and is also written ↓ فِصٌّ, (M, A, K,) thus pronounced by the vulgar, (Lth, S,) but J's saying this does not necessarily mean that it is incorrect, which, as in opposition to what is said by J, it is asserted not to be in the K [and A], (TA,) or the latter form is bad, accord. to ISk and El-Fلrلbee; (Msb;) and ↓ فُصٌّ; (A, K;) all of which three forms are mentioned by Ibn-Mلlik and others; but they assert that the first is the most correct and the most commonly known: (TA:) pl. [of pauc.] أَفُصٌّ (Lth, M) and [of mult.] فُصُوصٌ (S, M, A, Msb, K) and فِصَاصٌ. (Lth, M.) ― -b2- [Also, Any gem, or similar stone, rare or common, and natural or factitious: and any hard stone cut for inlaying or for construction. ― -b3- A die, such as is used in the game of tables, or backgammon: and an ossicle that is used in like manner: see كَعْبٌ.] ― -b4- (tropical:) A clove (سِنٌّ) of garlic; (Lth, A, O, K;) [and] so ↓ فَصَّةٌ. (S and L in art. سن.) ― -b5- (assumed tropical:) The yolk of an egg. (M, voce مُحٌّ.) ― -b6- (assumed tropical:) The bubbles of water. (M.) ― -b7- (assumed tropical:) What leaps, or leap, up, [i. e., the particles that leap up, in effervescence,] of wine. (M.) ― -b8- (tropical:) The black (حَدَقَة) of the eye: (M, K:) [or the pupil: for] you say, عَرَفْتُ البَغْضَآءَ فِى فَصِّ حَدَقَتِهِ (tropical:) [I knew vehement hatred in the pupil of the black of his eye]: and رَمَوْهُ بِفُصُوصِ أَعْيُنِهِمْ (tropical:) [they cast piercing glances at him with their eyeballs]. (A, TA.) ― -b9- (tropical:) A joint, or place of separation between two parts of an animal: (M, A:) or any joint, (AZ, M,) or any place of meeting of two bones, (ISk, S, Msb, K,) except (of) the fingers, (AZ, M,) for the joints thereof are not so called: (M:) pl., in this and all the other senses which we have mentioned, [of pauc.] أَفُصٌّ (M) and [of mult.] فُصُوصٌ: (S, M, A, Msb:) or, as some say, contradicting AZ, the فصوص are the بَرَاجِم and the سُلَامَيَات: [see these two words:] (Sh, TA:) and ISh says, in the “ Book of Horses, ” that the فصوص of the horse are the joints of the knee and pasterns, in which latter are the سُلَامَيَات, these being the bones of the pasterns. (TA.) One says of a horse, اـِنَّ فُصُوصَهُ لَظِمَآءٌ (tropical:) Verily his joints are hard; not flabby nor fleshy. (S, A.) [And hence, app., from the place in which it is mentioned by Z in this art., the saying,] فُلَانٌ حَزَّازُ الفُصُوصِ [in a copy of the A, حَزَّارُ; and in the TA, ضرار; but I have no doubt that the right reading is that which I have given; lit., Such a one is the great cutter of joints;] meaning, (tropical:) Such a one is often right in his judgment, or opinion, and in his answer. (A, TA.) ― -b10- Hence, [immediately,] accord. to Abu-l-'Abbلs; or [originally] from فَصٌّ in the first of the senses expl. above, accord. to IDrd; (Mtr, cited in De Sacy's Chrest. Arabe, see. ed. iii. 232;) فَصُّ أَمْرٍ (tropical:) The point upon which a thing, or an affair, turns, or hinges; or the point in which it is distinguished, or discriminated, from other things; syn. مَفْصِلُهُ; (Abu-l- 'Abbلs ubi suprà, S, Msb, K;) or مَحَزُّهٌ: (Mtr ubi suprل:) [or its utmost point, or particular; syn. مُنْتَهَاهُ: (Msb in art. فصل, in explanation of مَفْصِلُ أمْرٍ:)] or its origin, or source; syn. أَصْلُه; (M; and Mtr ubi suprà, and L;) and مَخْرَجُهُ الَّذى قَدْ خَرَجَ مِنْهُ: (L, TA:) and its essence, or very essence; its substance; its most essential, or elementary, part; its pith; the ultimate element to which it can be reduced or resolved; syn. حَقِيقَتُهُ, (M, L, TA,) and كُنْهُهُ, i. e. جَوْهَرُهُ, and نِهَايَتُهُ: (L, TA:) or its real, as opposed to its apparent, state; syn. مَخْبَرُهُ. (A, TA.) Hence the saying, (S, Msb, TA,) of a poet, (S, TA,) or of Ez-Zubeyr Ibn-El-'Owwلm, (TA,) or of 'AbdAllah Ibn-Jaafar Ibn-Abee-Tلlib, (Mtr ubi suprà, and TA,)
وَيَأْتِيكَ بِالأَمْرِ مِنْ فَصِّهِ
(tropical:) [And he will tell thee the thing, or affair, tracing it from the point on which it turns, or hinges; &c.: but it appears to be originally without وَ; forming an incomplete hemistich: see Freytag's Arab. Prov. ii. 918]: (S, M, * A, * Mtr, TA:) or he will tell thee the thing, or affair, distinctly. (Msb, TA. *) You say also, قَرَأْتُ فِى فَصِّ الكِتَابِ كَذَا (tropical:) [I read, in the most essential part of the book or writing, such a thing]. (A, TA.) And hence, فُصُوصُ الأَخْبَارِ (tropical:) [The most essential parts or particulars of narrations]. (A.)

فُصٌّ
فُصٌّ ذ : see فَصٌّ, first signification.

فِصٌّ
فِصٌّ ذ : see فَصٌّ, first signification.

فَصَّةٌ
فَصَّةٌ ذ : see فَصٌّ, former half.

فَصِيصٌ
فَصِيصٌ ذ [as an inf. n.: see 1. -A2- Also] Datestones (نَوًى) clean, as though oiled. (Ibn-'Abbلd, O, K.)

فَصَّاصٌ
فَصَّاصٌ ذ [A cutter, or an engraver, or a seller, of فُصُوص, or stones, or gems, for rings or signets]. (TA.)

فَصْفِصٌ
فَصْفِصٌ ذ : see what next follows.

فصْفِصَةٌ
فصْفِصَةٌ ذ (S, M, Msb, K) and ↓ فِصْفِصٌ (M) A certain plant; (K;) i. q. رَطْبَةٌ [a species of trefoil, or clover], (S, M, Msb,) a food for beasts, or horses and the like, (TA,) before it dries up; after which it is called قَتّ: (Msb:) or i. q. قَتٌّ: or قَتّ in its fresh state: (M:) also written with س: (TA:) originally, (S, M,) in Pers., (S, M, K,) اـِسْفِسْتْ, (so in copies of the S,) or اـِسْبِسْتْ, (so in a copy of the S and one of the M) or اـِسْبِسْتْ, (K, and so, accord. to the TA, in the hand writing of Az,) or اـِسْپِسْتْ: (CK:) pl. فَصَافِصُ. (S, M, Msb.)

فُصَافِصٌ
فُصَافِصٌ ذ Hardy; strong; (O, K, TA;) applied to a man. (TA.)

الفُصَافصَةُ
الفُصَافصَةُ ذ The lion. (O, K.)

خَاتَمٌ مُفَصَّصٌ
خَاتَمٌ مُفَصَّصٌ ذ [A ring, or signet, having a فَصّ set in it]. (A.)

### Türkçe

فَصَّهُ
1 **فَصَّهُ** ذ , [muzâri‘, kaideye göre, **فَصُ٣َ**, ve mastar ismi, Golius’a göre, **فَصٌّ**,] (mecazen:) Onu, başka bir şeyden (**مِنْ**) ayırdı; (S, A, K;) ↓ **افتصّهُ** da böyledir: (S, K:) ve onu, başka bir şeyden çekip çıkardı, yahut yukarı çıkardı, yahut koparıp aldı; yahut uzaklaştırdı; yahut yerinden oynattı; (S, K;) ↓ ikincisi de böyledir. (S.) -A2- **فَصَّ**, mastar ismi **فَصَصٌ**: 7’ye bak. -A3- **فَصَّ الجُرْحُ**, muzâri‘i **فَصِ٣َ**, mastar ismi **فَصِيصٌ**, (S, M, O, K,) **فَزَّ** gibi; (S, O;) Yara nemlendi ve aktı: (S, O, K:) yahut aktı: yahut biraz şey ile aktı, çok değil. (M.) Ve **فَصَّ العَرَقُ** Ter sızdı; (M, TA;) ve **فِزَّ** de böyledir. (TA.) ― -b2- **فَصَّ**, [çekirge yahut cırcır böceği denilen] **جُنْدَب** hakkında söylenir, (Sh, O, K,) mastar ismi **فَصِيصٌ** (M, O) ve **فَصٌّ**, (M,) Bir ses çıkardı. (Sh, M, O, K.) Ve, bir çocuk hakkında söylenir, (AA, O, K,) mastar ismi **فَصِيصٌ**, (AA, O,) Islık gibi, (TA,) zayıf bir ağlama çıkardı. (AA, O, K, TA.) ― -b3- Ve **فَصِيصٌ** ayrıca, Çalkantı hâlinde olmayı; ve bükülmeyi, yahut dolanmayı ifade eder. (M.) -A4- Ve denir ki, **مَا فَصَّ فِى يَدِ ى شَىْءٌ**, (IAar, M, O, K,) muzâri‘i **فَصِ٣َ**, mastar ismi **فَصٌّ**, (M,) Hiçbir şey kalmadı, yahut yerleşik olmadı, (IAar, O, K,) yahut birikti, (M,) [elimde,] **مِنْهُ**, [ondan, yahut ondan dolayı]. (M.)

فصّص الخَاتَمَ
2 **فصّص الخَاتَمَ** ذ [Yüzüğe yahut mühüre bir **فَصّ** (bk. o) yerleştirdi]. (A.) -A2- **فصّص بِعَيْنِهِ**, (A,) mastar ismi **تَفْصِيصٌ**, (O, K,) (mecazen:) Dikkatle, yahut sertçe baktı: (A:) yahut gözlerini açtı ve dikkatle, yahut sertçe baktı. (Ibn-'Abbلd, O, K.)

4 **أَفْصَ٣َ** افصّ اـِلَيْهِ مِنْ حَقِّهِ شَيْأً (varsayılan mecazen:) Ona, hakkından bir şey çıkardı, yahut ortaya koydu, (Fr, S, K,) yahut verdi. (M,) (Fr, S, M, K.)

انفصّ
7 **انفصّ** ذ (mecazen:) Başka bir şeyden (**مِنْ**) ayrıldı: (S, M, K, TA:) ikiye ayrılmış, kopmuş, ayrışmış, yahut birleşikliği çözülmüş oldu: (TA:) ve **اِنْفَرَجَ** ile aynı mânâdadır [görünüşe göre, aralık, boşluk yahut gedik oluşturacak şekilde açıldı demektir]; (L;) [ve böylece, görünüşe göre, ↓ **فَصَّ**, muzâri‘i **فَصَ٣َ**, mastar ismi **فَصَصٌ**; zira] **فَصَصٌ**, **اِنْفِرَاجٌ** ile eş anlamlıdır. (TA.) Ve [bundan dolayı,] (varsayılan mecazen:) Bir şeyden (**من**) çıktı yahut ondan çıktı ve kendisini ondan kopardı. (Mtr, De Sacy’nin Chrest. Arabe’inde, 2. baskı, cilt iii., s. 232.) Ve **انْفَصَصْتُ عَنِ الكَلَامِ** demek, **اِنْفَرَجْتُ** demektir [yani, görünüşe göre, konuşmayı kestim, yahut konuşmaya ara verdim]. (L.)

8 **اـِفْتَصَ٣َ** 1’e bak, iki yerde.

مَا استفصّ مِنْهُ شَيْأً
10 **مَا استفصّ مِنْهُ شَيْأً** ذ (varsayılan mecazen:) Ondan, yahut ondan, hiçbir şey çıkarmadı, elde etmedi, yahut ortaya çıkarmadı. (S, K.)

فَصْفَصَ
R. Q. 1 **فَصْفَصَ** ذ Bir rivayeti, yahut hikâyeyi, doğru olarak anlattı; (IAar, K, TA;) sanki onun **فَصّ**’undan [bk. o] ve **كُنْه**’inden. (TA.) ― -b2- Ve [mastar ismi] Konuşmada aceleci olmayı, (Ibn-'Abbلd, 'O, K,) ve onda hızlı olmayı ifade eder. (Ibn-'Abbلd, O.) -A2- Ayrıca, bir hayvanı, yahut atı ve benzerini, **فِصْفِصَة** [bk. o] ile besledi. (M.)

تَفَصْفَصُوا عَنْهُ
R. Q. 2 **تَفَصْفَصُوا عَنْهُ** ذ , (K, TA,) **مِنْ حَوَالَيْهِ**, (O, TA,) Ondan dağıldılar ve kendilerini ondan uzaklaştırdılar, (K, TA,) onun çevresinden; ve ürktüler ve rastgele kaçtılar. (O, TA.)

فَصٌّ
**فَصٌّ** ذ , yüzüğün yahut mührün, (S, M, A, Msb, K,) [taşı, yahut cevheri, yahut] içine yerleştirilen şeyi ifade eder, (Lth, M, L, Msb,) ondan farklı bir maddeden; (Msb;) ve ↓ **فِصٌّ** diye de yazılır, (M, A, K,) avamın böyle telaffuz ettiği şekilde, (Lth, S,) fakat J’nin bunu söylemesi, bunun yanlış olduğu mânâsını zorunlu kılmaz; ki, J’ye karşı söylenene muhalif olarak, bunun K’da [ve A’da] bulunmadığı ileri sürülür, (TA,) yahut ikinci şekil kötüdür, ISk ve El-Fلrلbee’ye göre; (Msb;) ve ↓ **فُصٌّ**; (A, K;) bu üç şeklin hepsi İbn-Mلlik ve başkaları tarafından zikredilmiştir; fakat birincinin en sahih ve en yaygın bilinen olduğunu ileri sürerler: (TA:) cem‘ [azlık] **أَفُصٌّ** (Lth, M) ve [çokluk] **فُصُوصٌ** (S, M, A, Msb, K) ve **فِصَاصٌ**. (Lth, M.) ― -b2- [Ayrıca, nadir yahut yaygın, tabii yahut yapma, her türlü cevher yahut benzeri taş: ve kakma yahut inşa için kesilmiş her türlü sert taş. ― -b3- Tavla oyununda kullanılan bir zar: ve aynı şekilde kullanılan bir küçük kemik: **كَعْبٌ**’a bak.] ― -b4- (mecazen:) Sarımsağın bir dişi (**سِنٌّ**); (Lth, A, O, K;) [ve] ↓ **فَصَّةٌ** da böyledir. (S ve L, سن maddesinde.) ― -b5- (varsayılan mecazen:) Yumurtanın sarısı. (M, **مُحٌّ** maddesinde.) ― -b6- (varsayılan mecazen:) Suyun kabarcıkları. (M.) ― -b7- (varsayılan mecazen:) Şarabın sıçrayanı, yahut sıçrayanları, [yani, köpürmede sıçrayan parçacıklar]. (M.) ― -b8- (mecazen:) Gözün siyahı (**حَدَقَة**): (M, K:) [yahut gözbebeği; zira] şöyle dersin: **عَرَفْتُ البَغْضَآءَ فِى فَصِّ حَدَقَتِهِ** (mecazen:) [onun gözünün siyahının gözbebeğinde şiddetli nefreti bildim]: ve **رَمَوْهُ بِفُصُوصِ أَعْيُنِهِمْ** (mecazen:) [gözbebekleriyle ona delici bakışlar fırlattılar]. (A, TA.) ― -b9- (mecazen:) Bir hayvanın iki parçası arasındaki bir eklem, yahut ayrılma yeri: (M, A:) yahut herhangi bir eklem, (AZ, M,) yahut iki kemiğin birleşme yerinin herhangi biri, (ISk, S, Msb, K,) parmaklar (AZ, M) hariç; zira onların eklemleri böyle adlandırılmaz: (M:) cem‘, bu ve zikrettiğimiz diğer bütün mânâlarda, [azlık] **أَفُصٌّ** (M) ve [çokluk] **فُصُوصٌ**: (S, M, A, Msb:) yahut, AZ’ye muhalif olarak bazılarına göre, **فصوص** **بَرَاجِم** ve **سُلَامَيَات**’tır: [bu iki kelimeye bak:] (Sh, TA:) ve ISh, “Atlar Kitabı”nda, atın **فصوص**’unun diz ve bilek eklemleri olduğunu, ikincisinde **سُلَامَيَات** bulunduğunu, bunların da bilek kemikleri olduğunu söyler. (TA.) Bir at hakkında şöyle denir: **اـِنَّ فُصُوصَهُ لَظِمَآءٌ** (mecazen:) Şüphesiz onun eklemleri serttir; gevşek değildir ve etli değildir. (S, A.) [Ve buradan, görünüşe göre, Z’nin bu maddede zikrettiği yerde geçtiği üzere, şu söz:] **فُلَانٌ حَزَّازُ الفُصُوصِ** [A’nın bir nüshasında **حَزَّارُ**; TA’da **ضرار**; fakat doğru okunuşun verdiğim olduğundan şüphem yoktur; lafzen, falan eklemlerin büyük kesicisidir;] mânâsı, (mecazen:) Böyle biri hükmünde yahut görüşünde ve cevabında sıkça isabet eder. (A, TA.) ― -b10- Buradan, [doğrudan,] Ebu-l-‘Abbâs’a göre; yahut [aslında] yukarıda açıklanan ilk mânâdaki **فَصٌّ**’dan, IDrd’ye göre; (Mtr, De Sacy’nin Chrest. Arabe’inden naklen, 3. baskı, 232;) **فَصُّ أَمْرٍ** (mecazen:) Bir şeyin yahut bir işin döndüğü yahut menteşelendiği nokta; yahut onun başka şeylerden ayrıldığı yahut ayırt edildiği nokta; eş anlamlısı **مَفْصِلُهُ**; (Abu-l-‘Abbâs, yukarıda; S, Msb, K;) yahut **مَحَزُّهٌ**: (Mtr, yukarıda:) [yahut onun en uç noktası, yahut hususiyeti; eş anlamlısı **مُنْتَهَاهُ**: (Msb, فصل maddesinde, **مَفْصِلُ أمْرٍ** açıklamasında):] yahut onun aslı, yahut kaynağı; eş anlamlısı **أَصْلُه**; (M; ve Mtr, yukarıda, ve L;) ve **مَخْرَجُهُ الَّذى قَدْ خَرَجَ مِنْهُ**: (L, TA:) ve onun özü, yahut özün özü; onun cevheri; onun en esaslı, yahut en temel, parçası; onun iliği; indirgenebileceği yahut çözülebileceği nihai unsur; eş anlamlısı **حَقِيقَتُهُ**, (M, L, TA,) ve **كُنْهُهُ**, yani **جَوْهَرُهُ**, ve **نِهَايَتُهُ**: (L, TA:) yahut onun görünür hâlinin karşısında gerçek hâli; eş anlamlısı **مَخْبَرُهُ**. (A, TA.) Bundan şu söz, (S, Msb, TA,) bir şairin, (S, TA,) yahut Ez-Zubeyr İbn-El-‘Owwâm’ın, (TA,) yahut ‘AbdAllah İbn-Jaafar İbn-Abee-Tâlib’in, (Mtr, yukarıda, ve TA,)
**وَيَأْتِيكَ بِالأَمْرِ مِنْ فَصِّهِ**
(mecazen:) [Ve sana işi, yahut meseleyi, onun döndüğü yahut menteşelendiği noktadan iz sürerek getirecek; vb.: fakat aslının **وَ** olmaksızın olduğu görülür; eksik bir mısra yarımı oluşturarak: Freytag’ın Arab. Prov. ii. 918’ine bak]: (S, M, * A, * Mtr, TA:) yahut sana işi, yahut meseleyi, açıkça anlatacaktır. (Msb, TA. *) Ayrıca şöyle dersin: **قَرَأْتُ فِى فَصِّ الكِتَابِ كَذَا** (mecazen:) [Kitabın yahut yazının en esaslı kısmında şöyle bir şey okudum]. (A, TA.) Ve buradan, **فُصُوصُ الأَخْبَارِ** (mecazen:) [haberlerin en esaslı kısımları yahut hususları]. (A.)

فُصٌّ
**فُصٌّ** ذ : **فَصٌّ**’a bak, ilk mânâ.

فِصٌّ
**فِصٌّ** ذ : **فَصٌّ**’a bak, ilk mânâ.

فَصَّةٌ
**فَصَّةٌ** ذ : **فَصٌّ**’a bak, önceki yarı.

فَصِيصٌ
**فَصِيصٌ** ذ [mastar ismi olarak: 1’e bak. -A2- Ayrıca] Temiz, sanki yağlanmış gibi, hurma çekirdekleri (**نَوًى**). (Ibn-'Abbلd, O, K.)

فَصَّاصٌ
**فَصَّاصٌ** ذ [**فُصُوص**’un, yahut yüzükler yahut mühürler için taşların yahut cevherlerin, kesicisi, yahut hakkâkı, yahut satıcısı]. (TA.)

فَصْفِصٌ
**فَصْفِصٌ** ذ : bir sonraki maddeye bak.

فصْفِصَةٌ
**فصْفِصَةٌ** ذ (S, M, Msb, K) ve ↓ **فِصْفِصٌ** (M) Belli bir bitki; (K;) **رَطْبَةٌ** ile aynı mânâda [üçgül yahut yoncanın bir türü], (S, M, Msb,) kuruyup gitmeden önce hayvanlar, yahut atlar ve benzerleri için bir yem, (TA,) kuruduktan sonra ise **قَتّ** diye adlandırılır: (Msb:) yahut **قَتٌّ** ile aynı mânâda: yahut taze hâlindeki **قَتّ**: (M:) س ile de yazılır: (TA:) aslen, (S, M,) Farsçada, (S, M, K,) **اـِسْفِسْتْ**, (S’nin nüshalarında böyle,) yahut **اـِسْبِسْتْ**, (S’nin bir nüshasında ve M’nin birinde böyle) yahut **اـِسْبِسْتْ**, (K; ve TA’ya göre Az’ın el yazısında da böyle,) yahut **اـِسْپِسْتْ**: (CK:) cem‘i **فَصَافِصُ**. (S, M, Msb.)

فُصَافِصٌ
**فُصَافِصٌ** ذ Dayanıklı; güçlü; (O, K, TA;) bir adama uygulanır. (TA.)

الفُصَافصَةُ
**الفُصَافصَةُ** ذ Aslan. (O, K.)

خَاتَمٌ مُفَصَّصٌ
**خَاتَمٌ مُفَصَّصٌ** ذ [İçine bir **فَصّ** yerleştirilmiş yüzük, yahut mühür]. (A.)
