# فطس — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B7%D8%B3/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%81%D8%B7%D8%B3/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [فطس](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%81%D8%B7%D8%B3.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: فطس

باب السين والطاء والفاء معهما
ف ط س، ف س ط، س ف ط، ط ف س مستعملات
فطس:
الفَطْسُ حَبُّ الآسِ، والواحدة فَطْسةٌ.
والفَطَسُ: انخِفاض قَصَبةِ الأنف، والنَّعْتُ أَفطَسُ، وفَطِسَ فَطَساً.
ويقال لِخَطْم الخِنْزير: فَطَسةٌ.
والفِطيِّسُ: المِطرَقة للحَدّادين.
والفُطُوس: مصدر الفاطس، وهو الذي يموت من غير داءٍ ظاهر، وفَطَسَ وفَقَسَ.
فسط:
الفٌسطاط والفِسْطاط: ضَرْب من الأبنية.
والفُسْطاط: مُجْتَمعُ أهل الكُورةِ حَوالَي مسجدهم، وهم الجماعة، ويقال: هؤلاء أهل الفسطاط.
والفَسيط: عِلاقة ما بينَ القِمَع والنَّواة، وهو الثُّفْروق، والواحدة فسيطة.
سفط:
جمع السَّفَطِ أسفاط.
ويقال: نفسي سَفيطةٌ أي قويّةٌ.
ويقال: انِّه لَيِّنُ سَفاطةِ النَّفس.
طفس:
الطَّفَس: قَذَر الانسان اذا لم يتعاهدْ نفسَه ولا يَتَنَظَّف، وإنَّه لَطَفِسٌ، واِنّها لَطَفِسةٌ.

### Türkçe

باب **السين** و**الطاء** و**الفاء** معهما
**ف ط س**، **ف س ط**، **س ف ط**، **ط ف س** müsta‘mellerdir.

**فطس**:
**الفَطْسُ** **حَبُّ الآسِ**’tir; tekili **فَطْسةٌ**’dir.
**الفَطَسُ**: burun kamışının alçalmasıdır; sıfat **أَفطَسُ**’tur; ve **فَطِسَ** **فَطَساً**.
Ve domuzun burnuna denilir: **فَطَسةٌ**.
**الفِطيِّسُ**: demirciler için çekiçtir.
**والفُطُوس**: **الفاطس**’ın masdarıdır; o, görünür bir hastalık olmaksızın ölen kimsedir; ve **فَطَسَ** ve **فَقَسَ**.

**فسط**:
**الفٌسطاط** ve **الفِسْطاط**: yapılardan bir türdür.
**والفُسْطاط**: mescitlerinin çevresinde **الكُورةِ** ehlinin toplanma yeridir; onlar cemaat(tir); ve denilir: bunlar **الفسطاط** ehlidir.
**والفَسيط**: **القِمَع** ile **النَّواة** arasındaki bağdır; o **الثُّفْروق**’tur; tekili **فسيطة**’dır.

**سفط**:
**السَّفَطِ**’ın cemi **أسفاط**’tır.
Ve denilir: nefsim **سَفيطةٌ**; yani güçlü(dür).
Ve denilir: o, nefsin **سَفاطةِ**’sı bakımından elbette yumuşaktır.

**طفس**:
**الطَّفَس**: insanın pisliğidir; nefsini gözetmediği ve temizlenmediği zaman; ve o elbette **لَطَفِسٌ**’tir; ve o (kadın) elbette **لَطَفِسةٌ**’dir.
